تصویر نجومی روز ناسا (۴ خرداد ۹۵): راهشیری برفراز قلههای اسپانیایی @apsis
عکس بالا کمان راهشیری را در حالی نشان میدهد که انگار بین دو قلهی پوشیده از برف فرود آمده است. این قلهها در کلورادوی آمریکا هستند ولی با نام قلههای اسپانیایی شناخته میشوند. هرچند که هرکدام از این قلهها از سنگها و صخرههای متفاوتی تشکیل شدهاند، ولی هر دو حدود ۲۵ میلیون سال نوری عمر دارند. این عکس قسمت مرکزی راهشیری را نشان میدهد و رگههای غبار میان ستارهای در آن به خوبی پیدا هستند. ستارهی قلبالعقرب به همراه سیارههای مریخ و زحل یک مثل ساختهاند. در تصویر زیر میتوانید جای آنها را ببینید. این تصویر ترکیبی است و عکس پیشزمینه که قلههای برفی را نشان میدهد، پس از طلوع ماه و روشن شدن زمین گرفته شده است.
@apsis
@apsis
شهرنشینی با سرعت فزایندهای گسترش مییابد و روز به روز مردم بیشتری به کلانشهرها مهاجرت میکنند و به جمعیت آنها اضافه میشود. کلانشهر، به مناطق شهری گفته میشود که جمعیت آنها از 10 میلیون بیشتر است. طبق آمار سازمان ملل، از سال 2014 به بعد، 12 درصد شهرنشینان در کلانشهرها زندگی میکنند. در ادامه پنج نکته دربارهی آیندهی احتمالی مناطق شهری را میتوانید مطالعه کنید.
تا سال 2030 تعداد کلانشهرها در جهان به 41 عدد میرسد
در سال 2014، سازمان ملل گزارشی دربارهی چشمانداز شهرنشینی جهان در سالهای آتی منتشر کرد. این گزارش رشد سرسامآور کلانشهرها را نشان میدهد. در سال 1990 تنها 10 کلانشهر در جهان وجود داشت، اما این رقم تا سال 2014 به 28 کلانشهر افزایش پیدا کرد. اما علیرغم اینکه جمعیتهای شهری همینطور افزایش مییابند، سازمان ملل پیشبینی میکند که تا سال 2030 تعداد مناطق شهری بزرگ به 41 عدد میرسد و این مقدار ثابت میماند. رشد سریع این کلانشهرهای جدید را میتوانیم عمدتا در کشورهای در حال توسعه ببینیم. طبق گزارش سازمان ملل، تا سال 2050 تعداد 2.5 میلیارد نفر به جمعیت شهرنشینان جهان اضافه میشود.
@apsis
تا سال 2030 تعداد کلانشهرها در جهان به 41 عدد میرسد
در سال 2014، سازمان ملل گزارشی دربارهی چشمانداز شهرنشینی جهان در سالهای آتی منتشر کرد. این گزارش رشد سرسامآور کلانشهرها را نشان میدهد. در سال 1990 تنها 10 کلانشهر در جهان وجود داشت، اما این رقم تا سال 2014 به 28 کلانشهر افزایش پیدا کرد. اما علیرغم اینکه جمعیتهای شهری همینطور افزایش مییابند، سازمان ملل پیشبینی میکند که تا سال 2030 تعداد مناطق شهری بزرگ به 41 عدد میرسد و این مقدار ثابت میماند. رشد سریع این کلانشهرهای جدید را میتوانیم عمدتا در کشورهای در حال توسعه ببینیم. طبق گزارش سازمان ملل، تا سال 2050 تعداد 2.5 میلیارد نفر به جمعیت شهرنشینان جهان اضافه میشود.
@apsis
توکیو با 38 میلیون نفر جمعیت، بزرگترین شهر جهان است.@apsis
کلانشهرها میتوانند برای محیط زیست ویرانی به بار بیاورند
با وجود این همه جمعیتی که در مناطق شهری زندگی میکند، طبیعی است که کلانشهرها بر محیط زیست تاثیر بگذارند. اما مقیاس و بزرگی این تاثیر نگرانکننده است. در سال 2015 مقالهای دربارهی تاثیر کلانشهرها روی محیط زیست منتشر شد. محققان انگلیسی و آلمانی تحقیقات انجام شده دربارهی تاثیرات کلانشهرها را گردآوری کرده و نتایج آنها را جمعبندی کردند. آنها در بازبینی این تحقیقات به این نکته پی بردند که کلانشهرها بر اتمسفر بیشترین تاثیر را میگذارند. بزرگترین شهرهای جهان مقادیر زیادی گاز گلخانهای و دیگر آلایندهها را تولید میکنند و انتظار میرود با گذر زمان آلایندههای بیشتری هم تولید کنند. در سال 2005، کلانشهرها مسوول 12 درصد همهی کربن دیاکسید تولید شده در زمین بودند. هر چه بیشتر در این قرن پیش میرویم، این عدد بزرگتر میشود.
شهرهای بزرگ میتوانند روزی برای محیط زیست مفید باشند
البته، چشمانداز زیستمحیطی شهرهای بزرگ چندان هم بد نیست. یکی از شوراهای مشورتی آلمان که در زمینهی تغییر اقلیم فعالیت میکند، گزارشی منتشر کرده که نشان میدهد شهرهایی که سیل عظیم مردم را برای سکونت جذب میکنند، میتوانند به منشایی برای تغییرات محیط زیست تبدیل شوند. در این گزارش نوشته شده که توزیع منابع شهری به مناطق اطراف میتواند اثرات مخرب محیط زیستی را کاهش دهد. علاوه بر این، کلانشهرها با به کارگیری انرژی تجدیدپذیر و وفق یافتن با تغییر اقلیم میتوانند نقش اصلی را در بهبود اوضاع محیط زیست داشته باشند.
شاید روزی برسد که شهرهای بزرگ از کشورها مهمتر باشند
آیا ممکن است روزی برسد که کشورها دیگر اهمیت قبلی را نداشته باشند؟ شاید. «پاراگ کانا» کتابی نوشته که در آن نشان میدهد نقاط مختلف سیارهی ما چگونه به هم متصل شده است. او نوشته که به زودی اهمیت کلانشهرها از مرزهای ملی که کشورها را از هم جدا میکند، بیشتر خواهد شد. زمانی که گسترش زیرساخت مناسب، مناطق شهری را منسجمتر و یکپارچهتر میکند، کلانشهرها ثروت و جمعیت بیشتری جذب میکنند و شاید روزی نقشهی جهان را تغییر دهند.
کلانشهرها نمایشگاههای هنری برگزار میکنند
نمایشگاه Megacities Asia، نام نمایشگاه جدیدی است که در موزهی هنرهای برتر بوستون برگزار میشود. در این نمایشگاه آثار هنری متنوعی از 11 هنرمند برجسته از شهرهای آسیایی مختلف مثل سئول و دهلی به نمایش گذاشته شدهاند. آثار این نمایشگاه مثل خود کلانشهرها شورانگیز و گسترده هستند.
با وجود این همه جمعیتی که در مناطق شهری زندگی میکند، طبیعی است که کلانشهرها بر محیط زیست تاثیر بگذارند. اما مقیاس و بزرگی این تاثیر نگرانکننده است. در سال 2015 مقالهای دربارهی تاثیر کلانشهرها روی محیط زیست منتشر شد. محققان انگلیسی و آلمانی تحقیقات انجام شده دربارهی تاثیرات کلانشهرها را گردآوری کرده و نتایج آنها را جمعبندی کردند. آنها در بازبینی این تحقیقات به این نکته پی بردند که کلانشهرها بر اتمسفر بیشترین تاثیر را میگذارند. بزرگترین شهرهای جهان مقادیر زیادی گاز گلخانهای و دیگر آلایندهها را تولید میکنند و انتظار میرود با گذر زمان آلایندههای بیشتری هم تولید کنند. در سال 2005، کلانشهرها مسوول 12 درصد همهی کربن دیاکسید تولید شده در زمین بودند. هر چه بیشتر در این قرن پیش میرویم، این عدد بزرگتر میشود.
شهرهای بزرگ میتوانند روزی برای محیط زیست مفید باشند
البته، چشمانداز زیستمحیطی شهرهای بزرگ چندان هم بد نیست. یکی از شوراهای مشورتی آلمان که در زمینهی تغییر اقلیم فعالیت میکند، گزارشی منتشر کرده که نشان میدهد شهرهایی که سیل عظیم مردم را برای سکونت جذب میکنند، میتوانند به منشایی برای تغییرات محیط زیست تبدیل شوند. در این گزارش نوشته شده که توزیع منابع شهری به مناطق اطراف میتواند اثرات مخرب محیط زیستی را کاهش دهد. علاوه بر این، کلانشهرها با به کارگیری انرژی تجدیدپذیر و وفق یافتن با تغییر اقلیم میتوانند نقش اصلی را در بهبود اوضاع محیط زیست داشته باشند.
شاید روزی برسد که شهرهای بزرگ از کشورها مهمتر باشند
آیا ممکن است روزی برسد که کشورها دیگر اهمیت قبلی را نداشته باشند؟ شاید. «پاراگ کانا» کتابی نوشته که در آن نشان میدهد نقاط مختلف سیارهی ما چگونه به هم متصل شده است. او نوشته که به زودی اهمیت کلانشهرها از مرزهای ملی که کشورها را از هم جدا میکند، بیشتر خواهد شد. زمانی که گسترش زیرساخت مناسب، مناطق شهری را منسجمتر و یکپارچهتر میکند، کلانشهرها ثروت و جمعیت بیشتری جذب میکنند و شاید روزی نقشهی جهان را تغییر دهند.
کلانشهرها نمایشگاههای هنری برگزار میکنند
نمایشگاه Megacities Asia، نام نمایشگاه جدیدی است که در موزهی هنرهای برتر بوستون برگزار میشود. در این نمایشگاه آثار هنری متنوعی از 11 هنرمند برجسته از شهرهای آسیایی مختلف مثل سئول و دهلی به نمایش گذاشته شدهاند. آثار این نمایشگاه مثل خود کلانشهرها شورانگیز و گسترده هستند.
Forwarded from مرجع تخصصی نقشهبرداری | آپسیس
📖کارآفرینی در مهندسی نقشه برداری
💳 برای خرید این کتاب بر روی لینک زیر کلیک کنید:
🌐http://www.apsis.ir/?p=431
💳 برای خرید این کتاب بر روی لینک زیر کلیک کنید:
🌐http://www.apsis.ir/?p=431
فروش کتاب کارشناس رسمی دادگستری ویژه رشته نقشه برداری به همراه پست در فروشگاه آپسیس
با توجه به خلأ شدیدی که در منابع فارسی رشته مهندسی نقشه برداری در ایران داریم سعی شده تا مجموعه درس نامه و تشریح کامل سؤالات آزمون های کارشناسی رسمی رشته نقشه برداری، به عنوان منبعی برای توضیح مفاهیم و نکات دروس نقشه برداری و آمادگی برای آزمون کارشناسی رسمی دادگستری در اختیار جامعه نقشه برداری قرار داده شود.کتاب درس نامه و تشریح کامل سوالات آزمون های کارشناسی رسمی رشته نقشه برداری در ۸ فصل تدوین گردیده است. در فصل اول و دوم به ارائه نکات دروس ژئودزی و مرور تست های تالیفی آن پرداخته شده است. فصل سوم و چهارم شامل نکات دروس فتوگرامتری و سوالات تالیفی و پاسخ های آن است و فصل پنجم و ششم حاوی نکات و تست های تالیفی دروس نقشه برداری می باشد. در فصل هفتم نیز تست های آزمون های کارشناسی رسمی دادگستری از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۹۳ که آخرین دوره برگزاری این آزمون بود آورده شده است. در فصل هشتم به مرور برخی از مهم ترین مواد آیین نامه کارشناسی رسمی دادگستری پرداخته شده است. لازم به ذکر است از آوردن نکات مربوط به دروسی که در آزمون های کارشناسی رسمی دادگستری از آن ها سوال مطرح نمی گردد خودداری شده است و تست هایی که مباحث مربوط به آن ها حذف گردیده و یا به صورت اشتباه در آزمون مطرح گردیده اند آورده نشده است.
برای سفارش این محصول اینجا کلیک کنید:
http://www.apsis.ir/?p=438
با توجه به خلأ شدیدی که در منابع فارسی رشته مهندسی نقشه برداری در ایران داریم سعی شده تا مجموعه درس نامه و تشریح کامل سؤالات آزمون های کارشناسی رسمی رشته نقشه برداری، به عنوان منبعی برای توضیح مفاهیم و نکات دروس نقشه برداری و آمادگی برای آزمون کارشناسی رسمی دادگستری در اختیار جامعه نقشه برداری قرار داده شود.کتاب درس نامه و تشریح کامل سوالات آزمون های کارشناسی رسمی رشته نقشه برداری در ۸ فصل تدوین گردیده است. در فصل اول و دوم به ارائه نکات دروس ژئودزی و مرور تست های تالیفی آن پرداخته شده است. فصل سوم و چهارم شامل نکات دروس فتوگرامتری و سوالات تالیفی و پاسخ های آن است و فصل پنجم و ششم حاوی نکات و تست های تالیفی دروس نقشه برداری می باشد. در فصل هفتم نیز تست های آزمون های کارشناسی رسمی دادگستری از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۹۳ که آخرین دوره برگزاری این آزمون بود آورده شده است. در فصل هشتم به مرور برخی از مهم ترین مواد آیین نامه کارشناسی رسمی دادگستری پرداخته شده است. لازم به ذکر است از آوردن نکات مربوط به دروسی که در آزمون های کارشناسی رسمی دادگستری از آن ها سوال مطرح نمی گردد خودداری شده است و تست هایی که مباحث مربوط به آن ها حذف گردیده و یا به صورت اشتباه در آزمون مطرح گردیده اند آورده نشده است.
برای سفارش این محصول اینجا کلیک کنید:
http://www.apsis.ir/?p=438
عکس از «روبرتو کولومباری»
تصویر رنگارنگی که میبینید، قسمتی از گازهای ملتهب شدهی سحابی پلیکان است. در عکس میتوان لبهای از این سحابی نشری را دید. لبهای که خود ۱۰ سال نوری طول دارد. این تصویر حدود ۰٫۵ درجه از آسمان را در بر گرفته و به خوبی میتوان ابرهای گاز و غبار سرد را دید که بوسیلهی تابش و باد ناشی از ستارههای داغ و پرجرم شکل گرفتهاند. سحابی پلیکان که با نام IC 5070 شناخته میشود، حدود ۲۰۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد. این سحابی در صورت فلکی دجاجه و شمال شرقی ستارهی ذنب قرار گرفته است.
@apsis
تصویر رنگارنگی که میبینید، قسمتی از گازهای ملتهب شدهی سحابی پلیکان است. در عکس میتوان لبهای از این سحابی نشری را دید. لبهای که خود ۱۰ سال نوری طول دارد. این تصویر حدود ۰٫۵ درجه از آسمان را در بر گرفته و به خوبی میتوان ابرهای گاز و غبار سرد را دید که بوسیلهی تابش و باد ناشی از ستارههای داغ و پرجرم شکل گرفتهاند. سحابی پلیکان که با نام IC 5070 شناخته میشود، حدود ۲۰۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد. این سحابی در صورت فلکی دجاجه و شمال شرقی ستارهی ذنب قرار گرفته است.
@apsis
صندوق جهانی طبیعت(WWF: World Wide Fund for Nature) اعلام کرده که ۱.۱ میلیارد نفر در دنیا مشکل دسترسی به آبشیرین دارند. پروژههای انتقال آب بینحوضهای که در اصل پروژههای مهندسی خیلی بزرگ به منظور انتقال آب از حوضههای آبخیز پرآب به حوضههای کمآب هستند، یکی از راهکارهای پیشنهادی مهندسان سازه برای حل معضل کمآبی هستند اما مهندسان محیطزیست با این راهکار با احتیاط برخورد میکنند. سوال اینجاست آیا انتقال آب از یک حوضه به حوضه دیگر همیشه چارهساز است؟
صندوق جهانی طبیعت بعنوان یکی از معتبرترین سازمانهای غیردولتی بینالمللی، پاسخ این سوال را منفی میداند. همه ما میدانیم که انتقال آب از یک حوضه به حوضه دیگر مستلزم ساخت سیستمهای انتقالی و بالابرنده آب از جمله کانالها، لولهها و در عین حال زهکشی آنهم در مسافتهایی بسیار طولانی است. کارشناسان صندوق جهانی طبیعت بر این باور هستند که انتقال آب در مقیاس کلان تحت شرایط خاص میتواند نقش بسزایی در کاهش مشکل کمآبی نقاط مقصد داشته باشد اما واقعیت این است که چنین پروژههایی را به طور کلی میبایست با دیده تردید و تعمق نگریست.
آسیبهای زیستمحیطی
پروژههای انتقال آب به طور جدی بر محیطزیست بالاخص در حوضه اهداکننده تاثیر میگذارند. گونههای بشدت در معرض خطر، تالابهای فهرست رامسر و مونترو و مناطق حفاظتشده از جمله مواردی هستند که میتوانند تحتتاثیر چنین پروژههای کلان مقیاسی قرار گیرند. در ایران گونههایی مانند یوز آسیایی که در خوشبینانهترین حالت جمعیت آن ۱۲۰ فرد تخمین زده شده، تالابهایی مانند تالاب بینالمللی و پناهگاه حیاتوحش میانکاله واقع در استان مازندران که در اصل اولین تالاب ثبتشده بینالمللی ایران است و هاتاسپات البرز (Alborz Range Forest Steppe in Irano-Anatolian Region) جزو مواردی هستند که میتوانند از پروژه انتقال آب بینحوضهای مازندران به سمنان متاثر شوند.
صندوق جهانی طبیعت یادآور میشود که حتی زمانی که تنها ۱۰ الی ۱۵ درصد آب از یک حوضه گرفته میشود، باز هم این احتمال هست که خشکسالی در دورههای کمبارش هر دو حوضه را تحتتاثیر قرار دهد. برخی از پروژههای کلان انتقال آب بینحوضهای از جمله در چین، مهاجرتهای گسترده انسانی را به دنبال داشتهاند و این مساله در عین آسیبهای اقتصادی و اجتماعی، آسیبهای خاص زیستمحیطی را نیز به دنبال داشته است. آمارهای جهانی حاکی از آن است که کشاورزان بدون دریافت سوبسیدهای کلان دولتی در مناطق دریافتکننده آب به طور متوسط به ازای هر مترمکعب آب نزدیک به یک دلار آمریکا هزینه میکنند و خود این مساله باعث میشود که محصولات تولیدی آنها در ابعاد محلی گرانتر از آن چیزی باشد که در بازارهای جهانی در دسترس است و این بدان معناست که معاش کشاورزان نیز به این شکل میتواند با تهدید مواجه شود.
@apsis
صندوق جهانی طبیعت بعنوان یکی از معتبرترین سازمانهای غیردولتی بینالمللی، پاسخ این سوال را منفی میداند. همه ما میدانیم که انتقال آب از یک حوضه به حوضه دیگر مستلزم ساخت سیستمهای انتقالی و بالابرنده آب از جمله کانالها، لولهها و در عین حال زهکشی آنهم در مسافتهایی بسیار طولانی است. کارشناسان صندوق جهانی طبیعت بر این باور هستند که انتقال آب در مقیاس کلان تحت شرایط خاص میتواند نقش بسزایی در کاهش مشکل کمآبی نقاط مقصد داشته باشد اما واقعیت این است که چنین پروژههایی را به طور کلی میبایست با دیده تردید و تعمق نگریست.
آسیبهای زیستمحیطی
پروژههای انتقال آب به طور جدی بر محیطزیست بالاخص در حوضه اهداکننده تاثیر میگذارند. گونههای بشدت در معرض خطر، تالابهای فهرست رامسر و مونترو و مناطق حفاظتشده از جمله مواردی هستند که میتوانند تحتتاثیر چنین پروژههای کلان مقیاسی قرار گیرند. در ایران گونههایی مانند یوز آسیایی که در خوشبینانهترین حالت جمعیت آن ۱۲۰ فرد تخمین زده شده، تالابهایی مانند تالاب بینالمللی و پناهگاه حیاتوحش میانکاله واقع در استان مازندران که در اصل اولین تالاب ثبتشده بینالمللی ایران است و هاتاسپات البرز (Alborz Range Forest Steppe in Irano-Anatolian Region) جزو مواردی هستند که میتوانند از پروژه انتقال آب بینحوضهای مازندران به سمنان متاثر شوند.
صندوق جهانی طبیعت یادآور میشود که حتی زمانی که تنها ۱۰ الی ۱۵ درصد آب از یک حوضه گرفته میشود، باز هم این احتمال هست که خشکسالی در دورههای کمبارش هر دو حوضه را تحتتاثیر قرار دهد. برخی از پروژههای کلان انتقال آب بینحوضهای از جمله در چین، مهاجرتهای گسترده انسانی را به دنبال داشتهاند و این مساله در عین آسیبهای اقتصادی و اجتماعی، آسیبهای خاص زیستمحیطی را نیز به دنبال داشته است. آمارهای جهانی حاکی از آن است که کشاورزان بدون دریافت سوبسیدهای کلان دولتی در مناطق دریافتکننده آب به طور متوسط به ازای هر مترمکعب آب نزدیک به یک دلار آمریکا هزینه میکنند و خود این مساله باعث میشود که محصولات تولیدی آنها در ابعاد محلی گرانتر از آن چیزی باشد که در بازارهای جهانی در دسترس است و این بدان معناست که معاش کشاورزان نیز به این شکل میتواند با تهدید مواجه شود.
@apsis
برخی مشکلات دیگر مرتبط با زهکشی
در بسیاری موارد مصرف آب در مناطق دریافتکننده یا مقصد پیش از فاز ساخت، مورد ارزیابی درست قرار نمیگیرد و همین مساله باعث میشود که مصرف آب به مرور زمان به شکل ناپایداری ادامه پیدا کند و بالطبع نیاز به مصرف آب روز به روز بیشتر شود. یک نمونه ساده این مساله را میتوان در بخش کشاورزی سراغ گرفت. تخمین زده شده که بخش کشاورزی ۷۰ درصد مصرف آب موجود جهان را به خود اختصاص داده و هر ساله نزدیک ۶۰ درصد یا ۱.۵۰۰ تریلیون لیتر از آب مصرفی کشاورزی به همین شکل هدر میرود. با این وجود امکان تغییر و بهبود در کشاورزی وجود دارد. بعنوان مثال در مورد کشت پنبه که یکی از پرمصرفترین محصولات کشاورزی در سطح جهان است، با استفاده از سیستمهای آبپاش یا آبیاری قطرهای میتوان به راحتی بیش از ۷۰ درصد در مصرف آب صرفهجویی کرد. صندوق جهانی طبیعت در جمعبندی خود این مساله را متذکر میشود که با اجرای پروژههای انتقال آب بینحوضهای، انگیزه اجرای چنین طرحهایی در عمل کمتر و کمرنگتر میشود.
توزیع ناهمگون آب، ضرورت غیر قابل انکار
یکی از مشکلات کشورهای بیابانی و نیمه بیابانی مانند ایران توزیع ناهمگون زمانی و مکانی بارش و رواناب است و همین مساله سبب شده تا حوضههای آبخیز مختلف کشور از نظر منابع آبی وضعیتهاي کاملاً متفاوتی داشته باشند چنانچه بسیاري از مناطق مرکزي و شرقی کشور با کمبود آب روبرو بوده در حالیکه بیشتر مناطق شمالی و قسمتهایی از مناطق غربی کشور بویژه در دورههای ترسالی با آب مازاد مواجه هستند. آمارها حاکی از آن است که در حدود ۷۰ درصد بارندگیهاي کشور متعلق به نواحی غربی است در حالیکه نزدیک به ۵۰ درصد جمعیت در مناطق شرقی و مرکزي کشور مستقر هستند. علاوه بر این از حدود ۴۰۰ میلیارد مترمکعب نزولات جوي سالانه کشور، حدود ۱۳۰ میلیارد مترمکعب قابلاستحصال عنوان شده و البته این میزان نیز به هیچوجه توزیع یکنواخت ندارند و همین امر بحث انتقال آب بینحوضهای را در کشور به یکی راهکارهای پرطرفدار تبدیل کرده است.
موافقان و مخالفان پروژههای انتقال آب بین حوضهای
کمبود منابع آبی قابل استحصال همیشه یکی از مهمترین دغدغههای بشر بوده و این مساله به هیچوجه قابلانکار نیست اما در عین حال برآورد سود و زیان یا اصطلاحاً ارزیابی کل پروژه نیز از جمله ضروریات اجرای چنین طرحهایی است. مخالفان طرحهای انتقال آب بینحوضهای به دلیل تاثیرات آشکار درازمدت مانند تغییر در سیستم جریان آب طبیعی بالاخص در ناحیه مبداء، احتمال تغییر کیفیت آب، احتمال ایجاد آلودگی و خشکسالی، تغییر زیستگاه و بالطبع آن تاثیر آشکار بر کلیه زیستمندان اعم از گیاه و جانور و انسان، تاثیر بر محیط و منظر و در ضمن ایجاد آلودگیهای بصری با چنین طرحهایی مشکل دارند. از طرف دیگر موافقان با استناد بر معضل غیر قابلانکار کمآبی، استفاده از مدرنترین و به روزترین تجهیزات مهندسی بر موضع خود مصرانه پافشاری میکنند. بدیهی است که تنها راهکار چنین مباحث چالشبرانگیزی تبعیت از اصول علمی و تجربی است. دیجیکالامگ درصدد است که با دنبال کردن این مساله شما را در جریان تازهترین اخبار و تجارب جهانی این حوضه قرار دهد.
این مطلب ادامه دارد…
@apsis
در بسیاری موارد مصرف آب در مناطق دریافتکننده یا مقصد پیش از فاز ساخت، مورد ارزیابی درست قرار نمیگیرد و همین مساله باعث میشود که مصرف آب به مرور زمان به شکل ناپایداری ادامه پیدا کند و بالطبع نیاز به مصرف آب روز به روز بیشتر شود. یک نمونه ساده این مساله را میتوان در بخش کشاورزی سراغ گرفت. تخمین زده شده که بخش کشاورزی ۷۰ درصد مصرف آب موجود جهان را به خود اختصاص داده و هر ساله نزدیک ۶۰ درصد یا ۱.۵۰۰ تریلیون لیتر از آب مصرفی کشاورزی به همین شکل هدر میرود. با این وجود امکان تغییر و بهبود در کشاورزی وجود دارد. بعنوان مثال در مورد کشت پنبه که یکی از پرمصرفترین محصولات کشاورزی در سطح جهان است، با استفاده از سیستمهای آبپاش یا آبیاری قطرهای میتوان به راحتی بیش از ۷۰ درصد در مصرف آب صرفهجویی کرد. صندوق جهانی طبیعت در جمعبندی خود این مساله را متذکر میشود که با اجرای پروژههای انتقال آب بینحوضهای، انگیزه اجرای چنین طرحهایی در عمل کمتر و کمرنگتر میشود.
توزیع ناهمگون آب، ضرورت غیر قابل انکار
یکی از مشکلات کشورهای بیابانی و نیمه بیابانی مانند ایران توزیع ناهمگون زمانی و مکانی بارش و رواناب است و همین مساله سبب شده تا حوضههای آبخیز مختلف کشور از نظر منابع آبی وضعیتهاي کاملاً متفاوتی داشته باشند چنانچه بسیاري از مناطق مرکزي و شرقی کشور با کمبود آب روبرو بوده در حالیکه بیشتر مناطق شمالی و قسمتهایی از مناطق غربی کشور بویژه در دورههای ترسالی با آب مازاد مواجه هستند. آمارها حاکی از آن است که در حدود ۷۰ درصد بارندگیهاي کشور متعلق به نواحی غربی است در حالیکه نزدیک به ۵۰ درصد جمعیت در مناطق شرقی و مرکزي کشور مستقر هستند. علاوه بر این از حدود ۴۰۰ میلیارد مترمکعب نزولات جوي سالانه کشور، حدود ۱۳۰ میلیارد مترمکعب قابلاستحصال عنوان شده و البته این میزان نیز به هیچوجه توزیع یکنواخت ندارند و همین امر بحث انتقال آب بینحوضهای را در کشور به یکی راهکارهای پرطرفدار تبدیل کرده است.
موافقان و مخالفان پروژههای انتقال آب بین حوضهای
کمبود منابع آبی قابل استحصال همیشه یکی از مهمترین دغدغههای بشر بوده و این مساله به هیچوجه قابلانکار نیست اما در عین حال برآورد سود و زیان یا اصطلاحاً ارزیابی کل پروژه نیز از جمله ضروریات اجرای چنین طرحهایی است. مخالفان طرحهای انتقال آب بینحوضهای به دلیل تاثیرات آشکار درازمدت مانند تغییر در سیستم جریان آب طبیعی بالاخص در ناحیه مبداء، احتمال تغییر کیفیت آب، احتمال ایجاد آلودگی و خشکسالی، تغییر زیستگاه و بالطبع آن تاثیر آشکار بر کلیه زیستمندان اعم از گیاه و جانور و انسان، تاثیر بر محیط و منظر و در ضمن ایجاد آلودگیهای بصری با چنین طرحهایی مشکل دارند. از طرف دیگر موافقان با استناد بر معضل غیر قابلانکار کمآبی، استفاده از مدرنترین و به روزترین تجهیزات مهندسی بر موضع خود مصرانه پافشاری میکنند. بدیهی است که تنها راهکار چنین مباحث چالشبرانگیزی تبعیت از اصول علمی و تجربی است. دیجیکالامگ درصدد است که با دنبال کردن این مساله شما را در جریان تازهترین اخبار و تجارب جهانی این حوضه قرار دهد.
این مطلب ادامه دارد…
@apsis
🌍 ژئو چیست؟ فرصتهایی در ژئوماتیک
🌐 http://www.apsis.ir/?p=3654
🌐 http://www.apsis.ir/?p=3654