در واقع ماه طی یک فرآیند یک میلیارد ساله در حال سرد شدن است، هر چه هسته این قمر بیشتر سرد می‌شود، قسمت‌هایی که قبلا مذاب بودند تبدیل به گوشته (هسته بیرونی) سفت و جامد می‌شوند. در طی این فرآیند پوسته ماه چروک می‌شود که به همین دلیل مساحت کلی ماه کوچک‌تر شده و قمر سیاره‌مان منقبض می شود.
@apsis
ستاره‌شناسان با مطالعه و بررسی سمت و سوهای شیارهای موجود در سطح ماه اعلام کردند، گسل‌های ایجاده شده در طی فرآیند کوچک شدن ماه، تحت تاثیر نیروهای جزر و مد گرانشی زمین هستند. در واقع اگر به خاطر زمین نبود، صخره‌ها و شکستگی‌ها به طور یکنواخت روی ماه ایجاد می‌شدند اما به دلیل نیروی کششی مدار کره زمین بر ماه، شکستگی‌ها و صخره‌ها در اطراف منطقه استوایی از شمال تا جنوب و در نزدیکی قطب‌ها از شرق به غرب تشکیل شده است.

کاوشگر فضایی LRO که در هجدهم ژوئن سال ۲۰۰۹ به فضا پرتاب شد، با استفاده از هفت ابزار قدرتمند خود، صندوقچه ی گنجی از داده ها را جمع آوری نموده که سهم ارزشمندی در رابطه با دانسته هایمان از ماه داشته است. این مدارگرد توسط مرکز سفر های فضایی کودار سازمان ناسا در شهر گرینبرگ مریلند، هدایت می شود که خود نیز در زیر پروژه اکشتاف است که توسط مرکز سفر های فضایی مارشال موسسه ناسا در زمینه مدیریت ماموریت های علمی در مقر اصلی سازمان ناسا در شهر واشنگتن دی سی، هدایت می شود. جزئیات این پژوهش در مجله Geology منتشر شده است.
@apsis
به نقل از: وبسایت علمی بیگ بنگ

🚀 چند انسان بر سطح ماه گام نهاده اند؟
✅ به روز ترین اخبار و تکنولوژی نقشه برداری را در کانال آپسیس رسانه تخصصی نقشه برداری بخوانید.
👇👇👇
@apsis 👈join

❓ اگر از کسی بپرسید از فضانوردانی که بر ماه راه رفته‌اند، کدام‌ها را می‌شناسد، معمولاً می‌توانند نام نیل آرمسترانگ و شاید باز آلدرین را بیاورند. اما آیا شما می‌توانید باقی فضانوردان آپولو را که توانسته‌اند پا بر سطح ماه بگذارند، نام ببرید؟
در کل، دوازده انسان بر روی ماه راه رفته‌اند؛ در کنار نیل آرمسترانگ و باز آلدرین که دو فضانورد نخست هستند که جا پای خود را بر روی ماه باقی گذاردند، دیگران پیت کُنراد، آلن بین، آلن شپرد، ادگار میتچل، دیوید اسکات، جیمز ایروین، جان یانگ، چارلز دوک، یوجین سرنان و هریسون اشمیت هستند. نکته جالب آنست که هیچ‌ یک از آنها که بر ماه راه رفته‌اند، این تجربه را بیش از یک‌ بار تکرار نکردند. در این نوشته اطلاعات بیشتری درباره مردانی که بر ماه گام برداشتند و ماموریت‌های آنها آورده شده است.
@apsis

🚀 آپولو ۱۱ – دو نفر
در جولای سال ۱۹۶۹ نیل آرمسترانگ نخستین انسانی شد که پا بر سطح ماه نهاد. کمی بعد از او هم باز آلدرین بر ماه قدم گذاشت. در ماموریت پر از اضطراب آنها، آرمسترانگ می‌باید به‌طور دستی هدایت پرواز ماشین ماهی Lunar Module را انجام می‌داد که از کنار نقطه تعیین‌ شده برای فرود بگذرد؛ نقطه تعیین‌شده را نیز می‌توانست ببیند که پر از صخره‌های بزرگ بود. او توانست همراه با آلدرین در کف دریای آرامش در امان فرود آید در حالیکه گذشته از ارتفاع و شتاب، باید مراقب مخزن سوخت هم می‌بود که به‌طرز خطرناکی رو به اتمام بود.
@apsis

Buzz Aldrin on the Moon @apsis

در کل، نیل و باز تنها برای ۲۱ ساعت و ۳۶ دقیقه و ۲۱ ثانیه بر روی ماه بودند (شامل زمانی که روی ماه راه رفتند و نیز زمانی که در ماشین ماهی‌شان به نام عقاب سپری کردند) و زمانی که بیرون و در حال راه رفتن در دریای آرامش سپری کردند، تنها ۲ ساعت و ۳۱ دقیقه و ۴۰ ثانیه بود. آنها در مدت ماموریتشان نمونه‌هایی از سنگ‌های ماه برداشتند، پرچم ایالات متحده آمریکا را مستقر کردند، یک ابزار لرزه‌نگار نصب کردند و نیز ابزاری به نام بازتابنده رو به عقب تنظیم‌ شده متناسب با ماه Lunar Ranging Retroreflector- یک ابزار بازتابنده که فاصله میان زمین و ماه را با استفاده از لیزرهایی که از زمین می‌آید، اندازه می‌گیرد- که هنوز تا امروز مورد استفاده است.

🚀 آپولو ۱۲ – دو نفر

پیت کُنراد و آلن بین مسافران ماه در ماموریت آپولو ۱۲ بودند. درست پس از آغاز پرواز فضاپیمای ماموریت آپولو ۱۲ به نام ساتورن پنج در ۱۴ نوامبر ۱۹۶۹، رعد و برق دو بار به آنها اصابت کرد. تکان‌های شدید حاصل از آن سامانه هدایت‌کننده و توان آن را برای یک بار از کار انداخت ولی در نتیجه واکنش به‌هنگام گروه کنترل ماموریت و آلن بین، سامانه‌ها دوباره به‌کار افتادند. افراد آپولو ۱۲ توانستند یک فرود بسیار دقیق را انجام دهند به‌طوری‌که محل فرود آنها تنها ۱۸۵ متر از فضاپیمای بدون سرنشین نقشه‌بردار ۳ فاصله داشت. در طول یکی از ماموریت‌های آنها کُنراد و بین به‌ سوی نقشه‌بردار ۳ گام برداشتند و قطعاتی از آن را برداشته و برای بررسی به زمین بازگرداندند. کُنراد و بین برای مدت دو روز، ۱۹ و ۲۰ نوامبر ۱۹۶۹، بر سطح ماه بودند.
🌐 www.apsis.ir

🚀 آپولو ۱۳ – هیچکس

ماموریت بعدی به ماه ماموریت آپولو ۱۳ بود، اما در نتیجه انفجار مخزن اکسیژن در قسمت سرویس فضاپیما دو روز پس از آغاز ماموریت، افراد این ماموریت نتوانستند بر روی ماه فرود آیند. تجربه‌ای که اتفاقی دلخراش و بسیار خاص پس از خود به‌ دنبال داشت.

🚀 آپولو ۱۴ – دو نفر

دو نفر بعدی که گام بر ماه نهادند آلن شپرد و ادگار میتچل دو فضانورد ماموریت آپولو ۱۴ بودند. سفر آنان در ۳۱ ژانویه ۱۹۷۱ آغاز شد و در ۵ فوریه در منطقه فرامائوروی ماه فرود آمدند، منطقه‌ای که مقصد اولیه ماموریت آپولو ۱۳ بود. شپرد و میتچل دو مامویت در فضای باز و خارج از ماه‌نورد خود انجام دادند. آنها برای مطالعه لرزه‌های بالقوه در ماه آزمایش‌های لرزه‌نگاری صورت دادند و از یک چرخ‌دستی به نام «وسیله نگهدارنده لوازم MET » برای حمل تجهیزات و نمونه‌ها استفاده کردند. آنها بار دوم که بر ماه گام برمی‌داشتند، تلاش کردند که خود را به لبه دهانه‌ای که در آن قرار داشتند به نام دهانه مخروطی Cone Crater برسانند، ولی بدون وجود هیچ علامت مشخصه‌ای در میان فراز و فرودهای یکنواخت تپه‌ها نتوانستند لبه دهانه را بیابند.
@apsis

در بررسی‌های بعدی عکس‌هایی که دو فضانورد گرفته بودند با عکس‌های گرفته‌ شده در مدار ترکیب شد و معلوم گردید آن دو وقتی از راه رفته بازگشتند، تا لبه دهانه تنها حدود ۲۰ متر فاصله داشتند. وقتی این دو فضانورد بر روی ماه بودند، شپرد با تقلید حرکات بازی گلف چند سنگ را مثل توپ گلف پرتاب کرد. میتچل هم به او ملحق شده و دسته ابزار نمونه‌برداری از ماه را به سبک ورزش پرتاب نیزه پرتاب کرد.

🚀 آپولو ۱۵ – دو نفر

دیوید اسکات و جیمز ایروین در ۳۱ جولای ۱۹۷۱ در ماموریت آپولو ۱۵ بر ماه فرود آمدند و برای سه روز تا دوم آگوست ماندند. ماموریت آپولو ۱۵ برخلاف ماموریت‌های پیشین که بر روی دشت‌های صاف ماه فرود آمده بودند، بین دو کوه در منطقه‌ای به نام هدلی ریل فرود آمد. دو فضانورد ۱۸ و نیم ساعت خارج از فضاپیما و در ماموریت در فضای باز سپری کردند و این‌بار افراد ماموریت آپولو همراه با خود اولین ماه‌نورد را آورده بودند که به آن‌ها امکان داد بسیار بیشتر از ماشین ماهی Lonar Module در ماموریت‌های پیشین بر سطح ماه جه‌به‌جا شوند. اسکات و ایروین در طی سه‌بار قدم زدن بر ماه چندین آزمایش علمی را انجام دادند و ۷۷ کیلوگرم نمونه از سنگ ماه جمع‌آوری کردند.
@apsis

🚀 آپولو ۱۶ – دو نفر

جان یانگ و چارلز دوک مردان بعدی بودند که در ماموریت آپولو ۱۶ بر ماه گام گذاشتند. آن‌ها وقتی به مدار ماه رسیدند، ماموریت به دلیل مشکلی که در سامانه فرمان/ سرویس موتور اصلی پیش آمده بود، تقریباً باید قطع می‌شد. با اینحال آن‌ها فرود آمدند و اولین ماموریتی بود که بر ارتفاعات ماه فرود آمد. آنها برای مدت سه روز بر سطح ماه بودند: از ۲۱ تا ۲۳ آوریل ۱۹۷۲. جان یانگ و چارلز دوک ۷۱ ساعت- درست کمی کم‌تر از سه روز- بر سطح ماه سپری کردند و در طی این مدت، سه بار روی ماه قدم زدند که در کل ۲۰ ساعت و ۱۴ دقیقه شد. این دو مسافت ۲۶٫۷ کیلومتر را با ماه‌نورد رانندگی کردند.
@apsis

Apollo_17 Cernan on moon @apsis

🚀 آپولو ۱۷ – دو نفر

آخرین کسانی که بر روی ماه راه رفتند یوجین (جین) سرنان و هریسون (جک) اشمیت بودند. ماموریت آن‌ها اولین ماموریتی بود که آغاز پرواز با موشک ساتورن پنج شب‌هنگام صورت گرفت و فضانوردان آپولو ۱۷ در ۱۱ دسامبر ۱۹۷۲ بر ماه فرود آمدند. اقامت سه‌روزه آنها بر روی ماه شامل سه بار قدم زدن بر ماه شد که در طی آن نمونه‌هایی از ماه جمع‌آوری کردند و ابزارهایی علمی را به‌کار گرفتند. افراد آپولو ۱۷ در ۱۹ دسامبر بعد از پایان ماموریت ۱۲ روزه‌شان به زمین بازگشتند. سرنان پیش از آنکه ماه را ترک کند، حروف اول نام دخترش تریسی را بر روی سنگ‌پوشه‌ای در ماه حک کرد. از آنجا که ماه شرایط آب‌وهوایی مثل باد و باران را تجربه نمی‌کند که هیچ‌چیز را فرسایش دهد، حروف اول اسم او احتمالاً برای مدتی مدید آنجا باقی خواهد ماند. و از سال ۱۹۷۲، هیچ انسانی در ماه و حتی مدار آن حضور نداشته است!

منبع: وبسایت علمی بیگ بنگ
@apsis

در تحقيقى بر مبناى يك اپليكيشن موبايل در دانشگاه ميشيگان آمريكا، ساعت خواب خانم ها و آقايان در كشورهاى مختلف محاسبه شده است.

@apsis

🌐 نقش رسانه های اجتماعی در افزایش بازدید غرفه نمایشگاه ژئوماتیک
http://www.apsis.ir/wp-content/uploads/2016/05/111-1200x565.jpg
به روز ترین مقاله نقشه برداری را در کانال آپسیس رسانه تخصصی نقشه برداری بخوانید.
👇👇👇
@apsis 👈join