مراسم اختتامیه همایش ژئوماتیک که روز بیست و دوم با معرفی برند ها و غرفه های برتر و تجلیل و تشکر از شرکت کنندگان و دست اندرکاران همراه بود را نیز در این گزارش کوتاه بررسی خواهیم کرد.
این گزارش را در سایت آپسیس بخوانید
http://www.apsis.ir/?p=3416
این گزارش را در سایت آپسیس بخوانید
http://www.apsis.ir/?p=3416
آپسیس
گزارش اختتامیه همایش ژئوماتیک در نشریات تخصصی نقشه برداری
آپسیس به عنوان رسانه تخصصی ژئوماتیک و بنابر رسالت مطبوعاتی خود گزارش مختصری از اختتامیه همایش ژئوماتیک را به نوشتار درآورده است
مراسم اختتامیه همایش ژئوماتیک که روز بیست و دوم با معرفی برند ها و غرفه های برتر و تجلیل و تشکر از شرکت کنندگان و دست اندرکاران همراه بود را نیز در این گزارش کوتاه بررسی خواهیم کرد.
این گزارش را در کانال آپسیس بخوانید👇👇👇
@apsis👈join
این گزارش را در کانال آپسیس بخوانید👇👇👇
@apsis👈join
آپسیس در راستای حمایت های رسانه ای خود و با هدف نزدیک شدن به صنایع وابسته به نقشه برداری دوره های مختلفی منجمله طراحی صنعتی برگزار میکند
فردا جمعه یکی از این ورکشاپ ها برای جامعه مهندسین به موضوع طراحی خودرو استارت خواهد خورد
علاقه مندان میتوانند در این رویداد به صورت رایگان شرکت کنند
@apsis
فردا جمعه یکی از این ورکشاپ ها برای جامعه مهندسین به موضوع طراحی خودرو استارت خواهد خورد
علاقه مندان میتوانند در این رویداد به صورت رایگان شرکت کنند
@apsis
عکس از «هاورد براون گریوز» 🖕🏻🖕🏻
@apsis
روز ۹ می، قرص کوچک سیارهی عطارد از جلوی خورشید عبور کرد. این گذر حدود ۷ و نیم ساعت طول کشید و بیشتر مردم زمین فرصت تماشای آن را داشتند. این دومین گذر عطارد از ۱۴ گذر قرن ۲۱ بود. این عکس از انگلستان گرفته شده و در آن به جز قرص سیارهی عطارد، به خوبی عوارض سطح خورشید پیدا هستند. عوارضی مثل لکهها و شرارههای خورشیدی.
@apsis
روز ۹ می، قرص کوچک سیارهی عطارد از جلوی خورشید عبور کرد. این گذر حدود ۷ و نیم ساعت طول کشید و بیشتر مردم زمین فرصت تماشای آن را داشتند. این دومین گذر عطارد از ۱۴ گذر قرن ۲۱ بود. این عکس از انگلستان گرفته شده و در آن به جز قرص سیارهی عطارد، به خوبی عوارض سطح خورشید پیدا هستند. عوارضی مثل لکهها و شرارههای خورشیدی.
🚀 سازمان فضایی ناسا دیشب در یک کنفرانس مطبوعاتی، از تایید کشف ۱۲۸۴ سیارهی فراخورشیدی جدید توسط تلسکوپ فضایی کپلر خبر داد. سیارههای فراخورشیدی، سیاراتی هستند که در مدار ستارههایی به غیر از خورشید گردش میکنند. از این تعداد سیاره، ۹ تای آنها تقریبا هم اندازهی زمین هستند و در فاصلهای از ستارهی مادر قرار دارند که دمای سطحی آنها، اجازهی حضور آب مایع را میدهد. وجود آب مایع میتواند به معنی حضور حیات روی این سیارهها باشد.
@apsis
🔭 تلسکوپ کپلر سال ۲۰۰۹ با هدف کشف سیارات فراخورشیدی شبیه به زمین، به فضا فرستاده شد. این تلسکوپ بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ منطقهی کوچکی از آسمان و حدود ۱۵۰ هزار ستاره را زیر نظر قرار داد. از دادههای خام بدست آمده، ستارهشناسان ۴۷۰۰ سیارهی فراخورشیدی احتمالی کشف کردند. دیشب ناسا اعلام کرد که ۱۲۸۴ عدد از آنها به احتمال ۹۹ درصد سیارهی فراخورشیدی هستند. از این تعداد هم ۹ تای آنها در «دامنهی زندگی» (Habitable Zone) هستند. یعنی در فاصلهای از ستارهی خود قرار دارند که دمای سطح آنها نه خیلی گرم است و نه خیلی سرد، بنابراین آب مایع میتواند روی آنها وجود داشته باشد. حضور آب مایع، میتواند به معنی وجود حیات در آن سیارهها باشد. تا پیش از این اعلام، ۱۰۴۱ سیارهی فراخورشیدی تایید شدهی دیگر توسط تلسکوپ کپلر کشف شده بود. بنابراین اکنون تعداد کشفهای کپلر به ۲۳۲۵ و تعداد کل سیارات فراخورشیدی کشف شده به بیش از ۳۲۰۰ عدد میرسد. تعداد سیاراتی که ممکن است آب مایع روی آنها وجود داشته باشد هم با کشف جدید به ۲۱ عدد رسید. بیشتر سیارات فراخورشیدی کشف شده، مثل مشتری گازی و خیلی بزرگ هستند و کشف سیارات سنگی کوچک مثل زمین، کار خیلی مشکلتری است.
🌐 www.apsis.ir
🛰 تلسکوپ فضایی کپلر به دنبال سیارات فراخورشیدی شبیه به زمین که احتمال وجود حیات در آنها وجود دارد میگردد.
تلسکوپ فضایی مجهز به یک آینهی ۹۵ سانتیمتری و نورسنجی بسیار دقیق است. این تلسکوپ میتواند منطقهی نسبتا وسیعی از آسمان و همزمان هزاران ستاره را زیر نظر بگیرد. این تلسکوپ به دقت میزان نور ستارگان را زیر نظر میگیرد. زمانی که سیارهای فراخورشیدی از جلوی یک ستاره عبور میکند، به یکباره روشنایی آن ستاره کاهش مییابد و وقتی سیارهی فراخورشیدی گذر را انجام داد، دوباره نور ستاره افزایش مییابد. درست مثل گذر سیارهی عطارد یا زهره از جلوی خورشید که ما میتوانیم آن را از روی زمین ببینیم. با این حال به جز سیارات فراخورشیدی، عوامل دیگری هم میتوانند باعث کاهش نور ستارهها شوند، مثلا ممکن است آن ستاره دوتایی باشد و ستارهای خیلی کمنور از جلوی ستارهی مادر گذر کرده باشد. به همین دلیل، هر نوسان روشنایی را نمیتوان دلیلی بر وجود سیارهای فراخورشیدی دانست. از بین ۴۷۰۰ یافتهی کپلر بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ هم فقط ۲۱۸۴ عدد از آنها سیارهی فراخورشیدی بودند. ناسا برای آزمون کاندیداها از یک روش پیشرفتهی خودکار استفاده کرده که باعث شده کار راستیآزمایی دادهها کاملا تسریع شود. تا پیش از این برای آزمون کاندیداها باید هر ستاره به مدت زمان خیلی زیاد تحت نظر قرار میگرفت تا با بررسی دقیق الگوی نوسان نوری ستاره، مشخص شود سیارهای فراخورشیدی در مدار آن گردش میکند یا خیر. این کار هم زمانبر و هم هزینهبر است. نتیجهی کار آنها در «استروفیزیکال ژورنال» چاپ شده است.
@apsis
✍🏻 منبع: Nasa, ScienceMag, Newscientist
@apsis
🔭 تلسکوپ کپلر سال ۲۰۰۹ با هدف کشف سیارات فراخورشیدی شبیه به زمین، به فضا فرستاده شد. این تلسکوپ بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ منطقهی کوچکی از آسمان و حدود ۱۵۰ هزار ستاره را زیر نظر قرار داد. از دادههای خام بدست آمده، ستارهشناسان ۴۷۰۰ سیارهی فراخورشیدی احتمالی کشف کردند. دیشب ناسا اعلام کرد که ۱۲۸۴ عدد از آنها به احتمال ۹۹ درصد سیارهی فراخورشیدی هستند. از این تعداد هم ۹ تای آنها در «دامنهی زندگی» (Habitable Zone) هستند. یعنی در فاصلهای از ستارهی خود قرار دارند که دمای سطح آنها نه خیلی گرم است و نه خیلی سرد، بنابراین آب مایع میتواند روی آنها وجود داشته باشد. حضور آب مایع، میتواند به معنی وجود حیات در آن سیارهها باشد. تا پیش از این اعلام، ۱۰۴۱ سیارهی فراخورشیدی تایید شدهی دیگر توسط تلسکوپ کپلر کشف شده بود. بنابراین اکنون تعداد کشفهای کپلر به ۲۳۲۵ و تعداد کل سیارات فراخورشیدی کشف شده به بیش از ۳۲۰۰ عدد میرسد. تعداد سیاراتی که ممکن است آب مایع روی آنها وجود داشته باشد هم با کشف جدید به ۲۱ عدد رسید. بیشتر سیارات فراخورشیدی کشف شده، مثل مشتری گازی و خیلی بزرگ هستند و کشف سیارات سنگی کوچک مثل زمین، کار خیلی مشکلتری است.
🌐 www.apsis.ir
🛰 تلسکوپ فضایی کپلر به دنبال سیارات فراخورشیدی شبیه به زمین که احتمال وجود حیات در آنها وجود دارد میگردد.
تلسکوپ فضایی مجهز به یک آینهی ۹۵ سانتیمتری و نورسنجی بسیار دقیق است. این تلسکوپ میتواند منطقهی نسبتا وسیعی از آسمان و همزمان هزاران ستاره را زیر نظر بگیرد. این تلسکوپ به دقت میزان نور ستارگان را زیر نظر میگیرد. زمانی که سیارهای فراخورشیدی از جلوی یک ستاره عبور میکند، به یکباره روشنایی آن ستاره کاهش مییابد و وقتی سیارهی فراخورشیدی گذر را انجام داد، دوباره نور ستاره افزایش مییابد. درست مثل گذر سیارهی عطارد یا زهره از جلوی خورشید که ما میتوانیم آن را از روی زمین ببینیم. با این حال به جز سیارات فراخورشیدی، عوامل دیگری هم میتوانند باعث کاهش نور ستارهها شوند، مثلا ممکن است آن ستاره دوتایی باشد و ستارهای خیلی کمنور از جلوی ستارهی مادر گذر کرده باشد. به همین دلیل، هر نوسان روشنایی را نمیتوان دلیلی بر وجود سیارهای فراخورشیدی دانست. از بین ۴۷۰۰ یافتهی کپلر بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ هم فقط ۲۱۸۴ عدد از آنها سیارهی فراخورشیدی بودند. ناسا برای آزمون کاندیداها از یک روش پیشرفتهی خودکار استفاده کرده که باعث شده کار راستیآزمایی دادهها کاملا تسریع شود. تا پیش از این برای آزمون کاندیداها باید هر ستاره به مدت زمان خیلی زیاد تحت نظر قرار میگرفت تا با بررسی دقیق الگوی نوسان نوری ستاره، مشخص شود سیارهای فراخورشیدی در مدار آن گردش میکند یا خیر. این کار هم زمانبر و هم هزینهبر است. نتیجهی کار آنها در «استروفیزیکال ژورنال» چاپ شده است.
@apsis
✍🏻 منبع: Nasa, ScienceMag, Newscientist
دو روز پیش سیارهی عطارد از جلوی خورشید عبور کرد. گذر عطارد از روبروی خورشید درحالی رخ داد که بسیاری از رصدگران ایرانی با هوای کاملا ابری مواجه شدند و نتوانستند بخش زیادی از این پدیده را مشاهده کنند. با این حال این پدیده از بخش عمدهای از زمین قابل مشاهده بود و منجمان آماتور و رصدخانههای حرفهای زیادی آن را ثبت کردند. ویدیوی بالا را ناسا تهیه کرده و گذر عطارد در مراحل مختلف و با فیلترهای متفاوت را نشان میدهد. صدای دستگاهتان را زیاد کنید و از تماشای این ویدیو لذت ببرید.
@apsis
@apsis
سازمان فضایی اروپا سه ماهواره رو به زمین -ماهوارههای #Swarm- را بیش از دو سال پیش به فضا ارسال کرد و آنها از آن زمان تاکنون به طور خستگیناپذیری به سنجش میدان مغناطیسی زمین و نقشهبرداری دقیق از آن پرداختهاند. این دادهها اکنون در یک تحقیق جدید در مورد چگونگی تغییر میدان مغناطیسی زمین در سالهای اخیر مورد استفاده قرار گرفته و نتایج آنها رویدادهای درون هسته سیاره را به عنوان عامل این جریان نشان میدهد.میدان مغناطیسی زمین ممکن است نامرئی باشد اما همچنین پیچیده و متغیر است و از ما در برابر تابش کیهانی و بادهای خورشیدی محافظت میکند.ماهوارههای #Swarm از زمان پرتاب در اواخر سال 2013 به بررسی سیگنالهای مغناطیسی متفاوت هسته، جبه، پوسته، اقیانوسها تا یونوسفر و مغناطوسفر سیاره پرداختهاند. همه این دادهها اخیرا در یک پژوهش برای توصیف نقاط ضعیف تر میدان مغناطیسی، نقاط قویتر و از همه مهم تر سرعت این تغییرات مورد استفاده قرار گرفته است.این یافتهها در سمپوزیوم سیاره زنده ارائه شده است.این یافتهها شامل دو انیمیشن است که اولی از اطلاعات ماهوارههای #CHAMP و #Ørsted برای نمایش تغییرات در قدرت میدان در سال 1999 تا 2006 استفاده کرده است. میدان مغناطیسی تا حدود 3.5 درصد در آمریکای شمالی ضعیفتر شده اما حدود دو درصد در آسیا قویتر شده است. ضعیف ترین منطقه میدان مغناطیسی موسوم به ناهنجاری آتلانتیک جنوبی نیز با حرکت به سمت غرب تا دو درصد ضعیفتر شده است. انیمیشن دوم کمی متفاوت است و سرعت تغییرات را بین سالهای 2000 تا 2015 توصیف میکند. در این نسخه، تغییرات بر روی آسیا سرعت گرفته اما بر روی آفریقای جنوبی کندتر شده است.به نظر میرسد که میدان مغناطیسی در نتیجه حرکت مقدادیر زیادی آهن مذاب در زیر سطح با سرعت حدود 3000 کیلومتر بوجود آمده است. تصور میشود که این تغییرات در نتیجه تغییر در شکل جریان این مایع باشد.
ماهوارههای #Swarm در سومین سال سنجشهای خود به بررسی میدان مغناطیسی ادامه خواهند داد. آنها درک ارزشمندی در مورد چگونگی تغییر میدان مغناطیسی ارائه کرده و به محققان در ارتقای دانش آنها در مورد منشا این تغییرات کمک خواهند کرد @apsis
ماهوارههای #Swarm در سومین سال سنجشهای خود به بررسی میدان مغناطیسی ادامه خواهند داد. آنها درک ارزشمندی در مورد چگونگی تغییر میدان مغناطیسی ارائه کرده و به محققان در ارتقای دانش آنها در مورد منشا این تغییرات کمک خواهند کرد @apsis