Forwarded from رسانه آپسیس
🔽 لينک گروه آپسیس رسانه تخصصی ژئوماتیک:
🌐 https://telegram.me/joinchat/BhPmPz4S7NyECqXhRKaeHw
🌐 https://telegram.me/joinchat/BhPmPz4S7NyECqXhRKaeHw
آیا این دنیا، واقعی است؟ یا تنها زائیده تخیل است؟ همه چیز با یک رویا شروع شد. رویای عکاسی از آبشار شگفت انگیر سلیارلندزفوس در جنوب ایسلند با پس زمینه ای از آسمان پر از شفق. بلافاصله پس از یک گزارش وضعیت آب و هوای فضایی خوب، عکاس نجومی و همکارش، دست به کار شدند. آنها پس از رسیدن به محل، از آسمانی که در آن یک شفق زیبای سبز رنگ دیده می شد، عکاسی کردند. این بخش آسان کار بود. بخش دشوارتر کار، عکاسی از آبشار بود، چون لنزهای دوربین را بخار می گرفت! آنها مجبور شدند برای بررسی کیفیت آخرین نوردهی، تمیز کردن لنزها و آماده کردن دوربین برای نوردهی بعدی، حدود 100 مرتبه در شب سرد و بر روی صخره های لغزنده، به سراغ دوربین بروند. سپس بهترین تصاویر از آسمان و زمین را با یکدیگر ترکیب کردند. حالت رویا مانند تصویر نهایی، باعث شد که عکاس، نام فوق را برای تصویر برگزیند. 🌐 http://www.nightsky.ws/
💳 برای خرید کتاب کارشناس رسمی ویژه رشته نقشه برداری با تخفیف 20 درصد اینجا کلیک کنید:
🌐 http://www.apsis.ir/?p=438
🌐 http://www.apsis.ir/?p=438
فروش کتاب کارشناس رسمی دادگستری ویژه رشته نقشه برداری با تخفیف 20 درصدی به همراه پست در فروشگاه آپسیس
با توجه به خلأ شدیدی که در منابع فارسی رشته مهندسی نقشه برداری در ایران داریم سعی شده تا مجموعه درس نامه و تشریح کامل سؤالات آزمون های کارشناسی رسمی رشته نقشه برداری، به عنوان منبعی برای توضیح مفاهیم و نکات دروس نقشه¬ برداری و آمادگی برای آزمون کارشناسی رسمی دادگستری در اختیار جامعه نقشه برداری قرار داده شود.کتاب درس نامه و تشریح کامل سوالات آزمون های کارشناسی رسمی رشته نقشه برداری در ۸ فصل تدوین گردیده است. در فصل اول و دوم به ارائه نکات دروس ژئودزی و مرور تست های تالیفی آن پرداخته شده است. فصل سوم و چهارم شامل نکات دروس فتوگرامتری و سوالات تالیفی و پاسخ های آن است و فصل پنجم و ششم حاوی نکات و تست های تالیفی دروس نقشه برداری می باشد. در فصل هفتم نیز تست های آزمون های کارشناسی رسمی دادگستری از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۹۳ که آخرین دوره برگزاری این آزمون بود آورده شده است. در فصل هشتم به مرور برخی از مهم ترین مواد آیین نامه کارشناسی رسمی دادگستری پرداخته شده است. لازم به ذکر است از آوردن نکات مربوط به دروسی که در آزمون های کارشناسی رسمی دادگستری از آن ها سوال مطرح نمی گردد خودداری شده است و تست هایی که مباحث مربوط به آن ها حذف گردیده و یا به صورت اشتباه در آزمون مطرح گردیده اند آورده نشده است.
برای سفارش این محصول اینجا کلیک کنید:
http://www.apsis.ir/?p=438
با توجه به خلأ شدیدی که در منابع فارسی رشته مهندسی نقشه برداری در ایران داریم سعی شده تا مجموعه درس نامه و تشریح کامل سؤالات آزمون های کارشناسی رسمی رشته نقشه برداری، به عنوان منبعی برای توضیح مفاهیم و نکات دروس نقشه¬ برداری و آمادگی برای آزمون کارشناسی رسمی دادگستری در اختیار جامعه نقشه برداری قرار داده شود.کتاب درس نامه و تشریح کامل سوالات آزمون های کارشناسی رسمی رشته نقشه برداری در ۸ فصل تدوین گردیده است. در فصل اول و دوم به ارائه نکات دروس ژئودزی و مرور تست های تالیفی آن پرداخته شده است. فصل سوم و چهارم شامل نکات دروس فتوگرامتری و سوالات تالیفی و پاسخ های آن است و فصل پنجم و ششم حاوی نکات و تست های تالیفی دروس نقشه برداری می باشد. در فصل هفتم نیز تست های آزمون های کارشناسی رسمی دادگستری از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۹۳ که آخرین دوره برگزاری این آزمون بود آورده شده است. در فصل هشتم به مرور برخی از مهم ترین مواد آیین نامه کارشناسی رسمی دادگستری پرداخته شده است. لازم به ذکر است از آوردن نکات مربوط به دروسی که در آزمون های کارشناسی رسمی دادگستری از آن ها سوال مطرح نمی گردد خودداری شده است و تست هایی که مباحث مربوط به آن ها حذف گردیده و یا به صورت اشتباه در آزمون مطرح گردیده اند آورده نشده است.
برای سفارش این محصول اینجا کلیک کنید:
http://www.apsis.ir/?p=438
Forwarded from رسانه آپسیس
🔽 لينک گروه آپسیس رسانه تخصصی ژئوماتیک:
🌐 https://telegram.me/joinchat/BhPmPz4S7NyECqXhRKaeHw
🌐 https://telegram.me/joinchat/BhPmPz4S7NyECqXhRKaeHw
Forwarded from رسانه آپسیس
🖊 چند روز پیش هوآوی یک گوشی هوشمند جدید به نام Huawei P9 رونمایی کرد که مدعی است انقلابی را در عکاسی موبایل رقم خواهد زد. معمولا چنین ادعاهایی من را چندان هیجانزده نمیکند. مگر اینکه پای یکی از اسطورههای عکاسی و بهویژه عکاسی خیابانی یعنی «لایکا» (Leica) در میان باشد. هر چه باشد لایکا سابقهی درخشانی در انقلابهای عکاسی دارد.
www.apsis.ir
📷 لایکا چیزی در حدود ۱۰۰ سال پیش یکی از بزرگترین انقلابها را در تاریخ عکاسی رقم زد. به ثمر نشستن ایدهی استفاده از نگاتیوهای کوچک برای خلق تصاویر بزرگ برای اولین بار عکاسان حرفهای را از شر تجهیزات بزرگ و سنگین خلاص کرد. زمانی عکاسان مجبور بودند برای ثبت تصاویر باکیفیت از دوربینی شبیه یک جعبهی حجیم روی سهپایه استفاده کنند و برای گرفتن هر عکس علاوه بر تعویض کردن صفحهی بزرگ نگاتیو پارچهای سیاهرنگ را روی دوربین و سر خود بکشند. ولی لایکا کل این شرایط را عوض کرد.
www.apsis.ir
📷 لایکا چیزی در حدود ۱۰۰ سال پیش یکی از بزرگترین انقلابها را در تاریخ عکاسی رقم زد. به ثمر نشستن ایدهی استفاده از نگاتیوهای کوچک برای خلق تصاویر بزرگ برای اولین بار عکاسان حرفهای را از شر تجهیزات بزرگ و سنگین خلاص کرد. زمانی عکاسان مجبور بودند برای ثبت تصاویر باکیفیت از دوربینی شبیه یک جعبهی حجیم روی سهپایه استفاده کنند و برای گرفتن هر عکس علاوه بر تعویض کردن صفحهی بزرگ نگاتیو پارچهای سیاهرنگ را روی دوربین و سر خود بکشند. ولی لایکا کل این شرایط را عوض کرد.
Forwarded from رسانه آپسیس
یکی از عکسهای ثبت شده با دوربین ۳۵ میلیمتری لایکا توسط هنری کارتیه برسون @apsis
Forwarded from رسانه آپسیس
📷 دوربینهای ۳۵ میلیمتری لایکا فوقالعاده سبک و کوچک بودند و لنزهای بسیار باکیفیت آنها امکان چاپ کردن تصاویر ثبتشده روی یک نگاتیو کوچک در ابعاد بسیار بزرگتر را فراهم میکرد. این دوربینها همواره برای ثبت لحظات آنی آماده بودند و امکان استفادهی راحت از آنها در فضای باز وجود داشت. در نتیجه برای اولین بار عکاسان قادر بودند بهجای عکس گرفتن از افراد در ژستهای ثابت مرسوم، زندگی، اعمال و حرکات مردم را از هر زاویهی دلخواه و در حالتی کاملا طبیعی ثبت کنند. رهایی از تجهیزات بزرگ و سنگین به عکاسان اجازه میداد بدون جلب توجه از افراد عکس بگیرند.
www.apsis.ir
✏️ همین ویژگیهای لایکا بود که آن را به عامل اصلی شکوفایی یکی از سبکهای تاثیرگذار عکاسی یعنی عکاسی خیابانی تبدیل کرد. مشهور است که یکی از اسطورههای عکاسی خیابانی یعنی «هنری کارتیه برسون» (Henri Cartier-Bresson) در تمام طول زندگی خود تنها از دوربین لایکا و یک لنز ۵۰ میلیمتری استفاده کرده است. شاید از نظر خیلیها این نشانهای از تعصب باشد ولی عکاسان بهخوبی دلیل آن را درک میکنند. این ثبات به برسون اجازه میداده تمرکز بیشتری روی سوژه و لحظه داشته باشد چراکه همواره حتی بدون استفاده از ویزور یا منظرهیاب از آنچه در کادر رخ خواهد داد دقیقا مطلع بوده است.
www.apsis.ir
✏️ همین ویژگیهای لایکا بود که آن را به عامل اصلی شکوفایی یکی از سبکهای تاثیرگذار عکاسی یعنی عکاسی خیابانی تبدیل کرد. مشهور است که یکی از اسطورههای عکاسی خیابانی یعنی «هنری کارتیه برسون» (Henri Cartier-Bresson) در تمام طول زندگی خود تنها از دوربین لایکا و یک لنز ۵۰ میلیمتری استفاده کرده است. شاید از نظر خیلیها این نشانهای از تعصب باشد ولی عکاسان بهخوبی دلیل آن را درک میکنند. این ثبات به برسون اجازه میداده تمرکز بیشتری روی سوژه و لحظه داشته باشد چراکه همواره حتی بدون استفاده از ویزور یا منظرهیاب از آنچه در کادر رخ خواهد داد دقیقا مطلع بوده است.
Forwarded from رسانه آپسیس
📷 گسترش عکاسی موبایل خود انقلاب دیگری است که این بار پیش از ورود لایکا رخ داده است. جالب اینجاست که انقلاب عکاسی موبایل هم منجر به شکوفایی بیشتر عکاسی خیابانی شده. گوشی موبایل از یک دوربین ۳۵ میلیمتری یا یک دوربین کامپکت دیجیتال بهمراتب سبکتر و کوچکتر است و میتوان آزادانهتر، راحتتر و با جلب توجه بسیار کمتر از آن برای عکاسی از افراد در حالت طبیعی استفاده کرد. بنابراین طبیعی است که گوشی موبایل به ابزاری عالی برای عکاسی خیابانی تبدیل شده باشد.
@apsis
✏️ از دید بسیاری از عکاسان و بهويژه عکاسان خیابانی کیفیت عکسهای موبایلی پیشازاین بهجایی رسیده بوده که رها کردن دوربینهای بزرگتر را برای بهره بردن از محاسن گوشیهای هوشمند توجیه کند. بااینحال کیفیت کمتر عکسها (بهویژه در نور کم) و فقدان کنترل روی عمق میدان هنوز جزو عواملی هستند که مانع ورود عکاسان بیشتری به جمع عکاسان موبایل میشوند.
www.apsis.ir
🖊 یک راه برای غلبه بر این مشکل استفاده از سنسور و لنز بزرگتر است. ولی این راه حل با سنگین و حجیم کردن گوشی محاسن اصلی موبایل که آن را از دوربینهای معمول متمایز میکند از بین خواهد برد. دقیقا به همین دلیل است که راه حل لایکا برای ساخت هوآوی P9 عکاسان موبایل را هیجانزده میکند. راهحل هوشمندانهای که با استفاده از دو دوربین (یکی با سنسور سیاهوسفید و دیگری با سنسور رنگی) در کنار یک پردازندهی اختصاصی عمق و نرمافزار طراحیشده توسط لایکا میتواند (حتی در نور کم) با حفظ سبکی، راحتی و ظاهر عادی یک گوشی موبایل عکسهایی با کیفیت و جزئیات بیشتر ثبت کند و کنترل عمق میدان را در اختیار عکاس قرار دهد.
@apsis
✏️ از دید بسیاری از عکاسان و بهويژه عکاسان خیابانی کیفیت عکسهای موبایلی پیشازاین بهجایی رسیده بوده که رها کردن دوربینهای بزرگتر را برای بهره بردن از محاسن گوشیهای هوشمند توجیه کند. بااینحال کیفیت کمتر عکسها (بهویژه در نور کم) و فقدان کنترل روی عمق میدان هنوز جزو عواملی هستند که مانع ورود عکاسان بیشتری به جمع عکاسان موبایل میشوند.
www.apsis.ir
🖊 یک راه برای غلبه بر این مشکل استفاده از سنسور و لنز بزرگتر است. ولی این راه حل با سنگین و حجیم کردن گوشی محاسن اصلی موبایل که آن را از دوربینهای معمول متمایز میکند از بین خواهد برد. دقیقا به همین دلیل است که راه حل لایکا برای ساخت هوآوی P9 عکاسان موبایل را هیجانزده میکند. راهحل هوشمندانهای که با استفاده از دو دوربین (یکی با سنسور سیاهوسفید و دیگری با سنسور رنگی) در کنار یک پردازندهی اختصاصی عمق و نرمافزار طراحیشده توسط لایکا میتواند (حتی در نور کم) با حفظ سبکی، راحتی و ظاهر عادی یک گوشی موبایل عکسهایی با کیفیت و جزئیات بیشتر ثبت کند و کنترل عمق میدان را در اختیار عکاس قرار دهد.
Forwarded from رسانه آپسیس
📱 البته با وجود اینکه راه حل لایکا به نظر کاملا عملی و بسیار هوشمندانه میرسد هنوز برای قضاوت در مورد نتیجهی آن زود است. اولین عکسهای ثبتشده با هوآوی P9 توسط عکاسان حرفهای EyeEm کاملا امیدوارکننده به نظر میرسند ولی نباید فراموش کنیم که این عکسها برای اهداف تبلیغاتی با دقت فراوان انتخاب شدهاند. بااینحال حتی اگر راه حل لایکا موفقیتآمیز باشد کار سختی برای متقاعد کردن عکاسان موبایل و بهویژه عکاسان خیابانی در پیش خواهد داشت. برای مثال دلیل من برای استفاده از آیفون لزوما این نیست که بهترین کیفیت را در زمینهی عکاسی دارد. برسون که خود جزو عکاسان پایبند به لایکا بوده اهمیت ثبات نزد عکاسان خیابانی را بهخوبی نشان داده است. من ۵ سال است که تنها از آیفون برای عکاسی استفاده کردهام و ثبات دوربین آيفون در این مدت اجازه داده است اکنون حتی بدون بالا آوردن گوشی و نگاه کردن به صفحهی نمایش بتوانم با آن عکاسی کنم. بنابراین معتقدم اگر لایکا قصد دارد با همکاری هوآوی بار دیگر در زمینهی انقلابی که به شکوفایی عکاسی خیابانی انجامیده خوش بدرخشد باید ابتدا ثبات خود را در این مسیر به عکاسان ثابت کند. @apsis
Forwarded from Mohamad Mirzaali
🌏 درون زمین چه خبر است؟
@apsis
نویسنده: مهدی مومن زاده
ما انسانها، تقریبا کل سطح سیارهی خود را کشف کردهایم. طی هزاران سال زندگی بر روی زمین، همهی خشکیها را کاویدهایم و اکنون به راحتی در هوا پرواز و در عمق اقیانوسها جستجو میکنیم. جالب اینجاست که از زمین خارج شدهایم و به کرهی ماه هم رفتهایم؛ با این حال، به جز در داستان «سفر به اعماق زمین» ژول ورن، هیچ وقت نتوانستهایم به مرکز زمین برویم. در واقع حتی به آن نزدیک هم نشدهایم. عمیقترین چاهی که تا به حال حفر کردهایم، «چاه حفاری کولا» (Kola Superdeep Boehole) در روسیه است که عمق آن به ۱۲.۳ کیلومتر میرسد. این درحالیست که مرکز زمین چیزی در حدود ۶۰۰۰ کیلومتر با ما فاصله دارد. ولی واقعا درون زمین چه خبر است؟ هستهی زمین چیست و از چه تشکیل شده است؟ آیا ممکن است روزی بتوانیم به مرکز زمین سفر کنیم؟
🌐 www.apsis.ir
📔 در رمان «سفر به اعماق زمین» ژول ورن، پروفسوری آلمانی به نام «اوتو لیدنبروک» (otto lidenbrock) با همراهانش از دهانهی آتشفشانی خاموش در ایسلند به عمق زمین میروند. آنها از تونلهایی زیرزمینی گذر میکنند و در سفر خود به چیزهای عجیب و غریب، از پدیدههای طبیعی گرفته تا جانوران باستانی منقرض شده، برخورد میکنند. در آخر نیز از آتشفشانی در جنوب ایتالیا بیرون میآیند. با این حال، این فقط یک رمان است و واقعیت درون زمین فرق میکند. ما نمیتوانیم به درون زمین سفر کنیم و در عوض باید از روی نشانهّهایی که زمین بر روی سطحش به ما نشان میدهد، از راز درونی آن با خبر شویم.
@apsis
🗻 بیشتر پدیدههای زمینشناسی که میبینیم، در نتیجهی فعالیت لایههای بالایی سیارهی ما هستند. مثلا گدازههایی که از دهانهی آتشفشانها با فشار بیرون میزنند، در چند صد کیلومتری عمق زمین تشکیل شدهاند. حتی الماس که برای بوجود آمدن، به فشار و دمای خیلی زیاد احتیاج دارد، در صخرههای واقع در عمق ۵۰۰ کیلومتری زمین درست میشود.
@apsis
🖊 «سایمون ردفرن» (Simon Redfern) از دانشگاه کمبریج میگوید: «یک راه خوب برای کاوش مواد تشکیل دهندهی زمین، بررسی جرم آن است.» ما میتوانیم با مشاهدهی اثر گرانشی زمین بر اجسام روی سطح آن، جرم زمین را تخمین بزنیم. به نظر میرسد که جرم زمین چیزی در حدود ۵.۹ سکزتیلیون تن (عدد ۵۹ با بیست صفر جلوی آن) است. ردفرن میگوید: «چگالی موادی که در سطح زمین قرار دارند، خیلی کمتر از میانگین چگالی کل زمین است. بدین معنی که قسمتی از زمین باید چگالی خیلی زیادتری داشته باشد؛ این نخستین نشانه است.»
@apsis
نویسنده: مهدی مومن زاده
ما انسانها، تقریبا کل سطح سیارهی خود را کشف کردهایم. طی هزاران سال زندگی بر روی زمین، همهی خشکیها را کاویدهایم و اکنون به راحتی در هوا پرواز و در عمق اقیانوسها جستجو میکنیم. جالب اینجاست که از زمین خارج شدهایم و به کرهی ماه هم رفتهایم؛ با این حال، به جز در داستان «سفر به اعماق زمین» ژول ورن، هیچ وقت نتوانستهایم به مرکز زمین برویم. در واقع حتی به آن نزدیک هم نشدهایم. عمیقترین چاهی که تا به حال حفر کردهایم، «چاه حفاری کولا» (Kola Superdeep Boehole) در روسیه است که عمق آن به ۱۲.۳ کیلومتر میرسد. این درحالیست که مرکز زمین چیزی در حدود ۶۰۰۰ کیلومتر با ما فاصله دارد. ولی واقعا درون زمین چه خبر است؟ هستهی زمین چیست و از چه تشکیل شده است؟ آیا ممکن است روزی بتوانیم به مرکز زمین سفر کنیم؟
🌐 www.apsis.ir
📔 در رمان «سفر به اعماق زمین» ژول ورن، پروفسوری آلمانی به نام «اوتو لیدنبروک» (otto lidenbrock) با همراهانش از دهانهی آتشفشانی خاموش در ایسلند به عمق زمین میروند. آنها از تونلهایی زیرزمینی گذر میکنند و در سفر خود به چیزهای عجیب و غریب، از پدیدههای طبیعی گرفته تا جانوران باستانی منقرض شده، برخورد میکنند. در آخر نیز از آتشفشانی در جنوب ایتالیا بیرون میآیند. با این حال، این فقط یک رمان است و واقعیت درون زمین فرق میکند. ما نمیتوانیم به درون زمین سفر کنیم و در عوض باید از روی نشانهّهایی که زمین بر روی سطحش به ما نشان میدهد، از راز درونی آن با خبر شویم.
@apsis
🗻 بیشتر پدیدههای زمینشناسی که میبینیم، در نتیجهی فعالیت لایههای بالایی سیارهی ما هستند. مثلا گدازههایی که از دهانهی آتشفشانها با فشار بیرون میزنند، در چند صد کیلومتری عمق زمین تشکیل شدهاند. حتی الماس که برای بوجود آمدن، به فشار و دمای خیلی زیاد احتیاج دارد، در صخرههای واقع در عمق ۵۰۰ کیلومتری زمین درست میشود.
@apsis
🖊 «سایمون ردفرن» (Simon Redfern) از دانشگاه کمبریج میگوید: «یک راه خوب برای کاوش مواد تشکیل دهندهی زمین، بررسی جرم آن است.» ما میتوانیم با مشاهدهی اثر گرانشی زمین بر اجسام روی سطح آن، جرم زمین را تخمین بزنیم. به نظر میرسد که جرم زمین چیزی در حدود ۵.۹ سکزتیلیون تن (عدد ۵۹ با بیست صفر جلوی آن) است. ردفرن میگوید: «چگالی موادی که در سطح زمین قرار دارند، خیلی کمتر از میانگین چگالی کل زمین است. بدین معنی که قسمتی از زمین باید چگالی خیلی زیادتری داشته باشد؛ این نخستین نشانه است.»
Forwarded from Mohamad Mirzaali
🌏 چگالی پوستهی زمین از میانگین چگالی کل این سیاره کمتر است، این نشانهای بر وجود قسمتی سنگینتر در مرکز زمین است. @apsis
Forwarded from Mohamad Mirzaali
بیشتر جرم زمین در مرکز آن قرار دارد؛ به قسمت مرکزی زمین، هسته میگوییم. احتمالا حدود ۸۰ درصد از مادهی هسته را آهن تشکیل داده است. مهمترین مدرک ما برای دریافت این موضوع، مقدار خیلی زیاد آهن در جهان پیرامون ماست. در حقیقت باید گفت که آهن، جزو ۱۰ عنصر رایج کهکشان ماست و به راحتی در شهابسنگها پیدا میشود. هرچند این عنصر خیلی رایج است، ولی آنقدر که انتظار میرود، در پوستهی زمین وجود ندارد. بنابراین نظریهی غالب این است که ۴.۵ میلیارد سال پیش، وقتی زمین در حال شکل گرفتن بود، بیشتر آهن زمین به مرکزش فرو رفت.
🌐 www.apsis.ir
آهن یک عنصر خیلی رایج در همهی جهان است؛ از آنجا که آهن موجود در پوستهی زمین خیلی از حد انتظار کمتر است، دانشمندان نتیجه گرفتند که این آهن باید به جایی در اعماق زمین رفته باشد.
بیشتر جرم زمین در هسته قرار گرفته و بنابراین میتوان نتیجه گرفت که بیشتر آهن زمین آنجا جمع شده است. آهن در شرایط معمولی، عنصری نسبتا چگال است. ولی در فشار زیاد مرکز زمین، چگالی آن بیشتر هم میشود. با این حال اینکه آهن چگونه به مرکز زمین نفوذ کرده نیز خود یک سوال بزرگ است. بیشتر زمین از صخرههای سیلیکاتی سخت تشکیل شده و آهن مذاب به زحمت میتواند درون آن نفوذ کند. راهحل محتمل برای این مشکل را در سال ۲۰۱۳، «وندی مائو» (Wendy Mao) و همکارانش از دانشگاه استنفورد کالیفرنیا مطرح کردند. آنها به این فکر کردند که اگر آهن و سیلیکات در معرض فشار زیاد قرار بگیرند؛ یعنی همان اتفاقی که در عمق زمین میافتد، ممکن است آهن بتواند به درون سیلیکات نفوذ کند. آنها با استفاده از الماس، هر دو ماده را به یکدیگر فشرده کردند. با قرار گرفتن تحت فشار خیلی زیاد، آهن مذاب توانست راهش را از درون سیلیکات پیدا کند. مائو میگوید: «فشار باعث تغییر در خاصیت واکنش آهن با سیلیکات میشود. در فشار زیاد، شبکهای مذاب شکل میگیرد.» این بدین معنیست که آهن طی میلیونها سال، به صورت مذاب و فشرده، به تدریج به مرکز زمین رسیده است.
🌐 www.apsis.ir
آهن یک عنصر خیلی رایج در همهی جهان است؛ از آنجا که آهن موجود در پوستهی زمین خیلی از حد انتظار کمتر است، دانشمندان نتیجه گرفتند که این آهن باید به جایی در اعماق زمین رفته باشد.
بیشتر جرم زمین در هسته قرار گرفته و بنابراین میتوان نتیجه گرفت که بیشتر آهن زمین آنجا جمع شده است. آهن در شرایط معمولی، عنصری نسبتا چگال است. ولی در فشار زیاد مرکز زمین، چگالی آن بیشتر هم میشود. با این حال اینکه آهن چگونه به مرکز زمین نفوذ کرده نیز خود یک سوال بزرگ است. بیشتر زمین از صخرههای سیلیکاتی سخت تشکیل شده و آهن مذاب به زحمت میتواند درون آن نفوذ کند. راهحل محتمل برای این مشکل را در سال ۲۰۱۳، «وندی مائو» (Wendy Mao) و همکارانش از دانشگاه استنفورد کالیفرنیا مطرح کردند. آنها به این فکر کردند که اگر آهن و سیلیکات در معرض فشار زیاد قرار بگیرند؛ یعنی همان اتفاقی که در عمق زمین میافتد، ممکن است آهن بتواند به درون سیلیکات نفوذ کند. آنها با استفاده از الماس، هر دو ماده را به یکدیگر فشرده کردند. با قرار گرفتن تحت فشار خیلی زیاد، آهن مذاب توانست راهش را از درون سیلیکات پیدا کند. مائو میگوید: «فشار باعث تغییر در خاصیت واکنش آهن با سیلیکات میشود. در فشار زیاد، شبکهای مذاب شکل میگیرد.» این بدین معنیست که آهن طی میلیونها سال، به صورت مذاب و فشرده، به تدریج به مرکز زمین رسیده است.