🔻پیتـوســ 🇮🇷
272 subscribers
1.29K photos
108 videos
2 files
367 links
🍃برای اشتیاقش به
زندگی و تکثیر🍃

دانشجوی ابدی فلسفه/ملکهٔ بیش‌فکری 💆🏻‍♀

-البلاءُ لِلولاء-


[💙☁️🐳]
Download Telegram
[زیبای من روزی که رفتی با خودم گفتم
چیزی که دیگر برنخواهد گشت زیباییست]
همه شعرای فاضل به مغزم هجوم آوردن و حالا که هیچکسی نیست میتونم ساعتها زل بزنم به غرش آسمون سیاه و زمزمه کنم...
اگه محمد، سامیارو نمیاورد بالا که بگه عمّّه
شیرین زبون بگه سَلُم و رو لپاش چال بیفته و دلمو ببره
هم حرف زدن یادم میرفت هم خندیدن :)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دیشب دعای بارون خوندم
صحیفه حضرت سجاد
سحر من باریدم و
شبم خدا...💔
🔻پیتـوســ 🇮🇷
دیشب دعای بارون خوندم صحیفه حضرت سجاد سحر من باریدم و شبم خدا...💔
[لابکین علیک بکاء الفاقدین...] 💔

و در نبودنت بلند بلند می‌گریم ....
به مردی که پیاده و آروم داره کنارخیابون زیر بارون راه میره غبطه خوردم.
چشمامو میبندم
دم گوشم "مجیر" بخون.
غمات مال من.
زهرا استوری شیش هفت ماه پیشمو فرستاد
دلم کافه کراسه و سیب ویژه و پرسنل خنگشو خواست :)
٢۴ ساعت قبل اینموقعا هنوز به آسمونِ طلوع‌نکرده زل زده بودم و گریه میکردم
مثل بچگیام تو آسمون دنبال خدا میگشتم
میدونید!
اگه سه سال پیش تکلیفمو روشن نمیکردم با خدا
الان میتونستم بهونه گیری کنم.
ولی حقیقت اینه که خدا دستشو از رو قلبم برنمیداره
و میدونم صلاح همین بوده و آدمیزاد نمیتونه به چیزی که بهش علم داره بی‌تفاوت باشه.
عزاداریامو برای دلم و عشق از دست‌رفته‌م کردم
قرار نیست اینجور باشه همه‌ی روزای باقی‌مونده عمرم
فقط باید زمان بگذره
همین.
🔻پیتـوســ 🇮🇷
از خدا نمیپرسم چرا که قول دادم تسلیم باشم. ولی از امروز تا آخر عمرم برای غم و رنجی که کشیدی غصه میخورم...
ولی من برای غمای تو بود که گریه کردم
که با نداشتنت مدتها پیش کنار اومدم
کاش میتونستی ازم بشنوی
چقدر دوستت دارم...
قسمت نبود :)
آدمیزاد انتخاب میکنه
غرق شه یا نجات پیدا کنه
اگه خدا خودشو بهم نشون نمیداد
من بی‌شک دومیو انتخاب نمیکردم...
خلاصه بهانه‌ای ندارم :)
پس شکرت🍃🌻
یه روز کامل چقدر غم خوندین اینجا عزیزانم
ببخشید :) 💙
پس هر شبی صبحی هست
و پس هر سنگینی آسودگی
أَلَیسَ ٱلصُّبحُ بِقَریبٍ..✨❤️
مطیع امر توام گر دلم بخواهی سوخت
‏اسیر حکم توام گر تنم بخواهی خست
‏⁧
سعدی جان🍃
[مومن شادیش عیونه و غمش پنهون]
اینو سه سال پیش به دوست جدید دانشگاهم گفتم
وقتی که گفت خوشبحالت غم نداری غصه هیچیو نمیخوری انقدر پرانرژی و خوشحال و خندونی
واقعیت اینه تعداد ادمایی که صورت غمناک منو (بجز تو مجالس روضه) دیدن، از انگشتای دست کمترن :)
من همیشه انقدر شادم که غمام باور کردنش سخته
به چنددلیل؛ اول اینکه بنظرم آدما چه گناهی کردن بخوان تو خیابون و اینور و اونور قیافه عبوس و گرفته و ناراحت منو ببینن و تحمل کنن پس باید همیشه گشاده‌رو باشم.
دوم اینکه تو خندوندن ادما تو بدترین شرایط روحی استعداد عجیبی دارم و چندان تحمل اندوه عزیزانمو ندارم پس تقریبا رسالت خودم میدونم هرجا هستم از صدای شلوغی و خنده های جمع حضورم تشخیص داده بشه.
و سوم اینکه دردا مال خود آدمه و آدمیزاد ساخته نمیشه مگر با رنج و سختی و همون [مومن شادیش عیونه و غمش پنهون] پس حداقل سعی کردم تو این یه مورد شبیه مومنا باشم.