قسمت اين بود که من با تو معاصر باشم
تا در اين قصــــه پر حادثــه حاضــــر باشم
حکم پيشانی ام اين بود که تو گم شوی و
من بــه دنبال تو يک عمر مسافــــر باشـــم
تو پری باشـــی و تا آن سوی دريا بروی
من به سودای تو يک مرغ مهاجر باشم
قسمت اين بود، چرا از تو شکايت بکنم؟
يا در اين قصـــه بــــه دنبال مقصر باشم؟
شايد اين گونه خدا خواست مرا زجر دهد
تا برازنده اســــم خوش شاعـــر باشـــــم
شايد ابليس تو را شيطنت آموخت که من
در پس پرده ايمان بــــه تــــو کافـــر باشـم
دردم اين است که بايد پس از اين قسمت ها
سال هــــا منتــظـر قسمت آخـــــر باشــــــم...

-چرا انقدر دردناکه؟
+چون واقعیه...

خدایا من یه سال براش گریه نکردم

خدایا شوریِ اشک روزه رو باطل نمیکنه؟
خونِ دل چی؟

جزء نیمه‌کاره مو میخونم و انگار نه انگار.

به دسته موهای رو میزتوالت نگاه میکنم و میگم قراره عادت کنی، قراره محکم‌تر بشی؛ ادامه بده.

آخرین بار بهم گفت:
یک روز صرف بستن دل شد به این و آن
روز دگر به کندن دل زین و آن گذشت...

خدا دارد فقط صبرِ مرا اندازه می‌گیرد ؟

دعاء اليوم الثاني عشر من شهر رمضان
#شهر_الطاعة_والتكافل

خدایا مرا از هرچه میترسم ایمنی ده 💔

الان میدونم.

غم من لیک غمی غمناک است...

از یجا به بعد
از همونجا که از حرف‌زدن صرف‌نظر کردم
فهمیدم فقط باید به خودش بگم چی کشیدم که خالی شم.
که اونم نمیشد که اونم نمیشه...
دردم از یار است و درمان نیز هم!

زهرای تو خونه میگه ای زهره‌ی دیوونه که موهاتو کوتاه کردی
زهرای میدون شهدا میگه شاید باورت نشه ولی خیلی بهت میاد اما چرا انقدر ناراحتی!؟
و گیسای قیچی شده‌ی پیچیده تو پلاستیکمو میندازم تو سطل آشغال.

نیاز دارم یه هفته تنها باشم و هیچکسو نبینم و باهیچکسی حرف نزنم و حالا که نمیدونم از کی کمک بخوام و هیچ راهی به فکرم نمیرسه احساس بی‌پناهی وجودمو گرفته.

از همه بیشتر تاب دیدن مامانو ندارم

من بخودم قول داده بودم مامان شکستنمو نبینه ولی تمام سحر خرد و خمیر شدن و دردکشیدنمو دید و غصه خورد

خدایا چقد بدم

زهرا مینویسه خودخواهی!
و چه اهمیتی داره بنویسم تنها چیزیکه تمام زندگیم نبودم، خودخواهه...

‏آه ، ما أصغر الأرض ، ما أكبر الجرح ...

انقدر رقیق شده که نمیتونم نگاهش کنم
میترسم هرلحظه بزنه زیر گریه و بمیرم.