ممنون از کسایی که زحمت مضاعف افتادن و رسید فرستادن.
مستنداتو ارائه دادم و گفتن بررسی می‌شه و اطلاع می‌دن.🤦🏻‍♀
حالا خوشبختانه تا الان که حسابو نبستن.🫠

میگرنم گرفته. دو تا قرص خوردم، چشم‌هامو محکم با روسری بستم و دراز کشیدم تا درست شه. نمی‌تونم بخوابم. هنوز کارهای زیادی هست که باید انجام بدم. حساب و کتاب و انتقال پول اتوبوس مونده. لیست نهایی خدامو هنوز نفرستادم. برچسب رزق هیئت باید برش بخوره. آخرم فایلای فضاسازی دیر به چاپ رسیدن و احتمالاً نتونیم با بار بفرستیم کربلا. قرآن‌های امانتی باید گرفته بشه که به بار برسه. بردن این‌یکی سخته. وای قرآن برای چی امانت گرفتیم؟ برای مجلس ختم. روسری روی چشمام خیس خیس می‌شه. باید فکر نکنم که میگرنم آروم شه. ولی به تو فکر می‌کنم. سرم تیر می‌کشه و اشک می‌ریزم. دلم برات تنگ شده. حالا روزهاست که همه بچه‌هاتو به اسم می‌شناسی. حالا روزهاست ما یتیم شدیم. این اربعین سفارش یتیماتو به سیدالشهداء بکن. دیگه مارو به اسم دعا کن عزیزم...

همین الان بالاخره چمدونو پر کردم و باز در حسرت یه سفر سبکم. قفلش برام باز نمی‌شه. فکر نکنید بخاطر چمدونه‌ها. وقتی کوله می‌بردمم همین حجمو می‌چپوندم توش و شونه و کمرمو از دست دادم دیگه به چمدون رو آوردم. بقیه چجوری خیلی سبک سفر می‌کنن؟

یه دور غصه همه کسایی که نمی‌تونن اربعین بیانو خوردم. خودم؟ به‌خدا تا پام نرسه به زمین کربلا باورم نمی‌شه.

راه افتادیم.
برای خادمان زوار سیدالشهداء دعا کنید.🍃

سکوت شبِ جاده‌ای که مقصدش
بزرگترین دلیل امیدواریه >>>>>

گردن کشیده‌ام که تماشا کنم تو را...

از همیشه به دیدارت مشتاق‌تر و از روی تو خجل‌ترم.

ولی زندگیمو می‌دادم که ذره‌ای از اون خاک طریق رو تن من بشینه.

آب می‌شی وقتی تشنه نگاه کردن بهش باشی و نتونی سرتو بالا بگیری. آب شدم.

بیاید کانال موکب تو بله و فیلمارو ببینید و گریه کنید 💔
@moukeb_aminallah

چه خوبه کربلا
مخصوصاً غروب کربلا...

نمی‌خوام برگردم.

اذان گوشی هنوز به افق کربلاست.

زندگی جفاشو در حقم تموم کرد
بعد شش‌ماه سیاه‌پوشی برای آقا
تو کربلا نمردم.

«وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَهِ وَ حَیْرَهِ الضَّلَالَهِ»
جوان رعنای اباعبداللّه، آبرودار و سربلند به خدمت سیدالشهداء رسید.
خدایا قصاص تک‌تک این وحوشو به دست‌های ما قرار بده.

جدا اعدام برای اینا کمه. مرگ راحتشون خیلی برام ناراحت‌کننده‌ست. فقط ما جانی نیستیم که همون بلاهارو سر تک‌تکشون نمیاریم. تصورشم حالمو بد می‌کنه. بعد اینا با خوشحالی انجامش می‌دن. نطفه‌شون از چیه واقعاً؟

کاش همه‌شونو جمع کنیم یه جا و با یه انفجار کنترل‌شده مهمات به‌جامانده از جنگ به درک بفرستیمشون.

آروم قدم برمی‌دارم که راه تمام نشه. به همه این سال‌ها فکر می‌کنم. رد دستت رو همه گره‌های وجودم دیدنیه. از چاله‌چوله‌های روحم بوی خوش تو میاد. اومدی و گل کاشتی توشون و رفتی سراغ چاله‌های بعدیم. عوض شدم. شبیه هیچوقتی نیستم. مشغول شناختن خود جدیدمم. خود جدیدم یه طور عجیبی می‌خوادت. پوست انداختم زیر آفتاب شهرت. بهت گفتم ببین می‌تونم چه بلاهایی سر خودم بیارم. گفتم ببین که واقعاً بی‌کس و تنهام. امیدم به دستاته که نذاری خودمو از بین ببرم. و تو بلدی که نذاری امیدا ناامید بشن. تو از بین جمعیتی که خودمو پشتشون قایم می‌کردم دیدیم و بهم لبخند زدی که نترسم. که بیشتر فرار نکنم. حالا حالم خوبه عزیزم. از اون شب حالم خوبه. حالم خوبه و دلتنگم. حالم خوبه و گریونم. هیچوقت انقدر حالم خوب نبوده...