تمام خوف عالم ریخته تو قلبم. ولی تو حسینی...

از سرکار دیر رسیدم خونه و تا به خودم بیام دیدم شد یه ربع به یازده. تازه شام گذاشتم بپزه.🫠

دختر به دختر؟
زندگی مستقل واقعی همین شکلیه عزیز من. خزعبلات بلاگرارو بریز تو توالت و سیفونم بکش. ممکنه مجبور شی برای ادامه دوبرابر کار کنی که بتونی سال بعد متراژ و محله خونه‌تو شاید همین حدود نگه داری. اگه آدم سردی نباشی احتمالاً بعضی وقتا سخت‌ترین لحظه اون موقعیه که می‌رسی پشت در و زنگ نمی‌زنی؛ کلید میندازی و وارد ساکت‌ترین جای دنیا می‌شی. ممکنه فکر کنی یه کار فنیِ ساده، پیش‌پاافتاده‌ست ولی بزنی برق اتاقتو قطع کنی و غرورت اجازه نده به آشنا رو بندازی و مجبور شی تا سر ماه صبر کنی تا بتونی کسیو بیاری درستش کنه. باید حواست به موجودی وسایل خونه از داخل یخچال گرفته تا شوینده‌ها باشه چون کاملاً محتمله مثل الان من در یخچالو باز کنی و هیچ چیز آماده‌ای برای خوردن پیدا نکنی و کسی نیست که فکر شکم گرسنه‌ت و صبح سر کار رفتنت باشه و مجبوری تازه آخر شب خودت دست‌به‌کار شی یا گرسنه بمونی. راستی قبضا رو اصلاً عقب ننداز. هزینه‌هات رو بنویس و بهشون بودجه اختصاص بده و رو برنامه خرج کن و باور کن نظم مالی همه‌چیت رو از این رو به اون رو می‌کنه. برای کارای خونه برنامه هفتگی، ماهانه و فصلی بنویس که خونه‌زندگیت تبدیل به طویله نشه ولی با همه اینا بازم ممکنه واقعاً شرایط طوری پیش بره که حس‌وحال رسیدن به سر و روی خونه رو نداشته باشی. می‌فهممت اما لطفاً عقبش ننداز، حالتو وحشتناک‌تر می‌کنه. به یاد بیار چرا خواستی مستقل بشی. اگه محض کل‌کل و لجبازی با خانواده‌ست، فراموشش کن، قول می‌دم سرافکنده شی و چیزایی که از دست می‌دی از چیزایی که به دست میاری به مراتب بیشتر باشه. ولی اگه آگاهانه انتخابش کردی، یه مسیر نو و یه دنیای جدیده. سخته ولی بسته به دلایلت آورده‌های خودشو داره. من پشیمونم؟ این انتخاب بعد تغییر مسیر اعتقادیم، دومین تصمیم درست زندگیم بود و حالا بعد پنج ماه با اطمینان می‌گم تا الان از همه چیش راضیم. ولی اگه اینو می‌خونی به خودت، مسیرت، چیزایی که می‌خوای و راه رسیدن بهشون خوب فکر کن و واقعی ببینش و بعد تصمیم بگیر. ببین چی می‌دی و چی به دست میاری.

سوز دلامونو که شنیدی و اشک چشمامونم که دیدی. لطف کن و همه‌مونو با هم بطلب. کسیو تو این جمع سوا نکن. چطوری بگم؟ تو مردِ دَرهم خریدنی...
[تکیه حضرت رقیه سلام‌الله‌علیها - ٢١ محرم ١۴۴٧]

راستی دیشب خواب کربلا دیدم.

فکرشو می‌کردی صاحب کانالی که تو اسپانسرای پروکسی بالا میومد شهید بشه؟ :)
#اسرائیل_او_را_کشت

سال گذشته ما هر آنچه توان داشتیم برای فضاسازی موکب و معرفی شهدای شاخص مقاومت گذاشتیم. خیلی از آدما ازمون سوال می‌کردن فلان عکس، کیه و اندازه توانمون توضیح می‌دادیم. خیلیا می‌گفتن خدا خیرتون بده تو طریق خبری از فلسطین نبود غیر چندتا موکب. به این فکر می‌کنم آدمایی که دغدغه غزه به انتخاب کشونده‌شون، مگه همونایی نیستن که تو این بزرگ‌ترین حرکت شیعه پرچم فلسطینو با خودشون می‌برن. درد ما فقط دولت‌های بی‌غیرت عربی نیستن. نمی‌دونید تو همون جمعیت فلان میلیون نفری شیعه چقدرشون چون غزاوی‌ها سنی‌ان براشون مهم نیست چی داره می‌شه؟ هزینه‌های سفر از لبنانم که سر به فلک می‌کشه. شما هم نرید و بذارید تنها صداهایی که از فلسطین تو این راهپیمایی شنیده می‌شه، دیگه نباشه. نرید و بذارید آدما دور هم برای امامشون ریخت‌وپاش کنن و خوش بگذرونن بدون اینکه اثری از مهم‌ترین مسئله جهان باشه.

و اربعین قبل دورترین فکرمون هم نبود که عکس سیدحسن باید به‌عنوان شهید راه قدس به تصاویر اضافه بشه...

با هر پیامش، برای جان‌های عزیزی که نمی‌شناختم گریه می‌کنم.
@KilledByIsrael

برای بار هزارم؛ وقتی مدیرت ازت کوکوسبزی می‌خواد، خودتو نکش که براش قرمه‌سبزی آماده کنی. اون یادش نمی‌مونه تو چه زحمت بیشتری کشیدی و کار خفنی کردی، ولی خواسته خودشو هیچوقت فراموش نمی‌کنه و آخر بهت می‌گه همش یه کوکوسبزی ازت خواستم اونم نتونستی درست کنی.

از خستگی نای رفتن تا اتاق خوابم ندارم ولی به واسطه چندجا کار کردن و له شدن تو کار، شونه‌هام بالاخره از سنگینی چندساله دیون مالی سبک شد.
خدایا شکرت که فرصت دادی وقتی زنده‌ام خودم حسابامو صاف کنم :)

حالا مثل هر سال دم اربعین فقیرم. و خودمو اینجور آواره که نگاهش تماماً به دست‌های مهربان امامشه، بیشتر دوست دارم.