مرگ بر خرده‌ریزهایی که جمع کردنشون هیچوقت تمام نمی‌شه.

خونه رو چیدم، تابلوهارو زدم و تموم شد. حالا جای قاب عکسی که روی دیوار خالی گذاشتم خیلی آزارم می‌ده 💔

ماجآن تو کانالش سؤال منحصربه‌فردی پرسیده.

بیدار شدم. نیم ساعت به سقف زل زدم تا لود شم. گوشی رو از سایلنت درآوردم. اومدم بیرون از اتاق و پذیرایی غرق نورو دیدم و به نور سلام کردم. بین تخم‌مرغ و نودل اولی رو انتخاب کردم، نهار خوردم و ظرفاشو شستم. نگاه کردم به کارهای باقی‌مونده که تصمیم بگیرم از کجا شروع کنم. مستأجرای قبلی بسیار چرک بودن. دستکش دستم کردم و با اسکاچ زبر سرامیکای پشت گازو سابیدم، روی هودو سابیدم. زمین زیر کابینتارو سابیدم و آخر سر دستمالو نگاه کردم و گفتم حتی دلم نمیاد با بقیه دستمالا بندازمت ماشین. تو دیگه واقعا قابل استفاده نیستی و انداختمش دور. گوشیمو زدم به شارژ. چندتا لگن چیدم روی اوپن. دونه‌دونه ادویه‌ها و محتویات شیشه‌هارو خالی کردم تو پیاله‌ها و ظرف‌های خالی رو چیدم تو لگن‌ها. بعد روشون تاید ریختم و آب داغو باز کردم تا خوب خیس بخورن که وقتی می‌رم بشورمشون صدای تمیزی بدن. لباسارو از ماشین درآوردم و نم‌گیر و دستمال‌ها و دستگیره‌هارو ریختم تو ماشین و چک کردم شلنگ ماشین آب می‌ده یا نه. به چرخش و تمیز شدنشون نگاه کردم. گوشی رو برداشتم و دیدم همه اینا فقط دو ساعت طول کشیده. این نظم و رسیدگی و حساب کتاب، اینکه هر چیز سر جای خودش باشه، همه چیزی بود که همیشه می‌خواستم و الان دارمش حتی اگه فعلا حال نداشته باشم برم بیرون پیاز بخرم که غذا درست کنم.✨

دیشب حرم آقام ابالفضل بودم بعد رفتم مشهد.
چه خواب شیرینی بود. ✨

داشتن گنبدو درست می‌کردن. بعد بالای حرمش باز بود. من از بالا نگاه می‌کردم ضریح و آدمای دورشو می‌دیدم. انگار تو کارگاه مرمت بودم. به اون آقاهه‌ی تو خواب گفتم من وضو گرفتم می‌شه دست بزنم؟ گفت استغفرالله دختر (انگار که مثلا این چه حرفیه)، بیا جلو. و بعد بهم یه سنگ داد که خیلی قشنگ و خوش‌رنگ بود. نمی‌تونم بگم دقیقا چه رنگی بود. و گفت این مال خودت :)))
هی خوابمو برای خودم تکرار کردم که یادم بمونه، و از وقتی بیدار شدم حالم اینه:
«به خواب دوش چنان دیدمی که زلفینش
گرفته بودم و دستم هنوز غالیه‌بوست»...

سحرهای این رمضان رو پناهنده بشیم به حضرت سرسلسله، امیرالمؤمنین علیه‌السّلام، که مارو زیر پر و بال خودشون بگیرن و ضامن بخشایش و عاقبت‌به‌خیری‌مون بشن.✨

امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام فرمودند:

إِذَا أَقْبَلَتِ الدُّنْيَا عَلَى أَحَدٍ أَعَارَتْهُ مَحَاسِنَ غَيْرِهِ، وَ إِذَا أَدْبَرَتْ عَنْهُ سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَ نَفْسِهِ.

هنگامى‌که دنيا به کسى روى آورد، نيکى‌هاى ديگران را به او عاريت مى‌دهد و هنگامى‌که از او روی گرداند، نيکى‌هاى خودش را نیز از او می‌گیرد.

[سحر اول] 🌙

امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام فرمودند:

خَالِطُوا النَّاسَ مُخَالَطَةً إِنْ مِتُّمْ مَعَهَا بَكَوْا عَلَيْكُمْ، وَ إِنْ عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَيْكُمْ.

با مردم آن‌گونه معاشرت كنيد كه چون از دنيا رفتيد بر شما بگريند، و اگر زنده مانديد به شما ميل نمايند.

[سحر دوم] 🌙

امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام فرمودند:

إِذَا قَدَرْتَ عَلَى عَدُوِّكَ، فَاجْعَلِ الْعَفْوَ عَنْهُ شُكْراً لِلْقُدْرَةِ عَلَيْهِ.

چون بر دشمنت دست يافتى، بخشيدن او را شكرانه پيروزى بر وی قرار ده.

[سحر سوم] 🌙

اول به خودم که یک سال اخیر سخت بخشیدم.

امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام فرمودند:

أَعْجَزُ النَّاسِ مَنْ عَجَزَ عَنِ اکْتِسَابِ الإِخْوَانِ، وَ أَعْجَزُ مِنْهُ مَنْ ضَيَّعَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ مِنْهُمْ.

ناتوان‌ترین مردم كسى است كه از يافتن دوستان ناتوان است، و از او ناتوان‌تر آن است که دوستان به‌دست‌آورده را از دست بدهد.

[سحر چهارم] 🌙

امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام فرمودند:

إِذَا وَصَلَتْ إِلَيْكُمْ أَطْرَافُ النِّعَمِ، فَلَا تُنَفِّرُوا أَقْصَاهَا بِقِلَّةِ الشُّكْرِ.

چون مقدمات نعمت‌ها به شما رسید، با ناسپاسى ادامه آن را از خود دور نسازيد.

[سحر پنجم] 🌙

اینجا که نشسته بودیم دو بار بوی نرگس اومد✨

امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام فرمودند:

تَذِلُّ الْأُمُورُ لِلْمَقَادِيرِ، حَتَّى يَكُونَ الْحَتْفُ فِي التَّدْبِيرِ.

كارها آن‌چنان دستخوش تقديرند كه گاه تدبير خود انسان موجب مرگ شود.

[سحر ششم] 🌙

‏بگو علی و رها کن تمام مردم را ✨

امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام فرمودند:

مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ، لَمْ يُسْرِعْ بِهِ [حَسَبُهُ] نَسَبُهُ.

آن كه كردارش او را به كندى حركت دهد، نسبش وى را سرعت ندهد.

[سحر هفتم] 🌙

میام یه چیزی بنویسم، می‌بینم دلم نمی‌خواد این یه ماه غیر از کلام امیر اینجا حرفی باشه.

امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام فرمودند:

مِنْ كَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ، إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَ التَّنْفِيسُ عَنِ الْمَكْرُوبِ.

از كفّاره‌هاى گناهان بزرگ، به داد دادخواه رسيدن و اندوه اندوهگين را برطرف كردن است.

[سحر هشتم] 🌙

-كسى كه غصه گلوگيرش كرده است-