درسته جایی برای گریه جمعی نداشتیم. ولی خودمونو رسوندیم به شادی‌های جمعی و ان‌شاءالله پایدار.🍃

می‌تونم خنده‌های شیرینت رو کنار بقیه شهدا ببینم. یه تیکه از قلب ما برای همیشه با شماست سید عزیز ♥️

ولی جداً اینطوری که رهبر و آقای ما با نماز روز جمعه دشمنان اسلام رو به چالش می‌کشه، با هزاران موشک نمی‌شد به چالش کشیدا :)

آدم ناخودآگاه مایه عزت و آبروشو دوست داره. ببین چقدر ذلیلن اونا که چشم دیدنش رو ندارن. قند داره تو دلم آب می‌شه براش. صدقه بدیم برای سلامتیش.🍃

ولی هربار انگار به عقب سر برمی‌گردونم، خون‌های به ناحق ریخته‌شده رو می‌بینم و می‌گم جاتون خیلی خالیه. گرمای حضورتون هست، خنده‌های از ته دلتون مشهوده. ولی جاتون خیلی خالیه. یاد همه شهدایی که با رؤیای مباره با اسرائیل به شهادت رسیدن تا اونایی که تو همین مبارزه از دستشون دادیم به‌خیر.

نمی‌شه؛ جای خالی سید خیلی پررنگه.

سرعت حوادث عالم خیلی زیاد شده.

ولی جمهوری اسلامی عزیز
کنش نظامی قوی، نظم اجتماعی افتضاح 🤦🏻‍♀

ارباب حلقه‌هارو با اکراه شروع کردم و حدس می‌زنید چی شد؟ بین من و او فقط سردرد فاصله میندازه. نمی‌تونم بذارمش زمین :)))))

-حق انتخاب بین دو مسیر فرسودگی-

خیلی کم و بی‌کیفیت می‌خوابم. خدا نصیب نکنه.

سخته بعد یک سال رو به ۴٢٠٠٠ جان عزیز از دست رفته بایستی و بگی پیروزی بود. حالا ضربدر چند کن و بشه تعداد آرزوهای دفن‌شده، بشه عدد آواره‌ها... ولی یک روز در سال ۶١ هم کی باورش می‌شد اون کشته‌ی فتاده به هامون پیروز اون نبرد نابرابر شده باشه...؟ واقعیت اینه دیدن نور از بین دود و خون سخته ولی اون نور هیچوقت خاموش نشده و اگر فرصت بروز نداشته، همیشه تو قلب‌های مجاهدین زنده بوده. پس به قول سید شهید ما، قطعا پیروزیم.🇵🇸🕊

خیلی سخته عزیزم.
تا صرف فعل "توانستن" کیلومترها فاصله دارم.

زور غصه‌هام به ذکر "علی علی مولا" تو مولودی نمی‌رسن. چه خوب✨

وقتی کسی پیدا می‌شه که بهش از زخم‌هایی بگی که خیلی وقته خودتو خسته نمی‌کنی با کسی درباره‌شون حرف بزنی و مطمئن باشی عمیقاً می‌فهمه، احساس خوشایندی داره.

یه شاگرد اوتیسم دارم. انقدر این بچه با استعداد و دقیق و اهل جزئیات و باهوش و مؤدب و مهربونه که اصلاً نمی‌تونی به‌خاطر تفاوتش بهش توجه کنی، فقط به‌خاطر خودش متوجهش می‌شی.