[نه حالِ جنگ مرا مانده با زمانه نه صلحی
سپرده‌ام به نجف تا علی چه حکم نماید...]

آخی عزیز قلبم...
می‌گم امروز چقدر بهت فکر کردم...
می‌گم امروز قلبم چقدر تحت فشار بود...
می‌گم دلم غرق چه رقتی بود...
بمیرم برات عزیز دلم. بمیرم برات...

گفتم من خیلی وضعم بده. همه گندی می‌زنم. ولی همین داغون و خراب هرچه هست همه‌ش برای توست.
و تو؟ آخر مرامی. کجا پیدا کنم کسی رو که همینطوری قبولم کنه؟
گفتم فقط امام حسینه که بدیاتو نمی‌زنه تو سرت که شرمنده شی و ناامید، همینطوری می‌بینت، همینطوری می‌خوادت به حکم "آنان که مرد حق‌اند، خریدار دکان بی‌رونق‌اند"، بعد آروم آروم با ظرافت بدون اینکه بفهمی، بدون اینکه به روت بیاره، زوائد وجودت رو ازت جدا می‌کنه. به خودت میای می‌بینی بیچاره‌ش شدی. دیگه وقتی روز حرکتش می‌رسه، سنگینی عالم رو قلبته. چون قلبت زیر پاهای مبارکشه.
قلب‌هامون عاقبت بخیر شدن عزیزم؟ کجا بهتر از زیر پاهای تو؟ حکماً شدن...
[حرف تو بود. گفت چیزی بگو. گفتم همین، تا خود اربعین همین.]

می‌ترسم دندون‌هام یک‌باره تو دهنم خرد شن،
چند روزه دارم روی هم فشارشون می‌دم.

از تیکه‌های قاضی‌زاده به جلیلی و تمرکز قالیباف روی کار خودش، بوی ائتلاف به مشامم می‌رسه.

با تشکر از مشاوران ستاد جلیلی که یه دستی به زبان بدنش کشیدن.

برگه‌های ریز تو دست زاکانی و راحت بودن و اعتماد به‌نفسش منو یاد به توبره کشیدن روحانی میندازه. فقط این انتخابات کسی تو سطح اون ملعون نیست که اون روی معروفشو رو کنه.

نه همونه که بود، فقط به مرحله نقد دیگران نرسیده بود.

دعای ١۵ام #صحیفه_حضرت_سجاد_علیه‌السلام
(٧ فراز)

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا مَرِضَ أَوْ نَزَلَ بِهِ كَرْبٌ أَوْ بَلِيِّةٌ
دعای آن حضرت در هنگامی که بیمار می‌شد یا اندوه و حزن و یا بلایی بر او فرود می‌آمد.


﴿۵﴾ وَ فِي خِلَالِ ذَلِكَ مَا كَتَبَ لِيَ الْكَاتِبَانِ مِنْ زَكِيِّ الْأَعْمَالِ، مَا لَا قَلْبٌ فَكَّرَ فِيهِ، وَ لَا لِسَانٌ نَطَقَ بِهِ، وَ لَا جَارِحَةٌ تَكَلَّفَتْهُ، بَلْ إِفْضَالًا مِنْكَ عَلَيَّ، وَ إِحْسَاناً مِنْ صَنِيعِكَ إِلَيَّ.

و در اثنای آن بیماری، از جمله تحفه‌هایی که به من عنایت کردی این است که فرشتگان نویسنده بر عهده من اعمال پاکیزه‌ای نوشتند؛ اعمالی که نه دلی در آن فکر کرده و نه زبانی به آن گویا شده و نه عضوی در انجامش رنج برده؛ بلکه بخششی از جانب تو بر من و احسانی از ساختۀ تو به سوی من بود.

اون حماری که به قالیباف مشاوره رسانه‌ای میده رو به من نشان بدید تا به فارسی سخت متوجهش کنم نباید موضوعات محوشده رو دوباره پررنگ کنه تو ذهن مردم. اونم انقدر سخیف و غیرقابل باور.

هیچی ما یکم داشتیم نفس می‌کشیدیم فقط.

نمی‌تونم به روزی که با گل شروع شه، ناهارش پیتزا باشه، عصرونه‌ش هویج‌بستنی باشه، و به وقت گذروندن طولانی با مریم و لش کردن تو خونه‌ش ختم شه، نمره بدی بدم.

رایگان کردن خانومای باردار چجوری می‌شه؟ :))))