تکرارِ بی‌پایانِ «امام رضا قول داده میاد...»

-تُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ-
مبارکهٔ آل‌عمران-شریفهٔ ٢۶

به آخرین دور امام گشتن شهید تو این دنیا نگاه می‌کنم. روضه‌خون می‌خونه:
خادم کوی رضا / آمدی سوی رضا
بوی جنت می‌دهد / قبرت از بوی رضا...

ظهری تو اتاق عطر حرم زده بودم و هنوز اینجا بوی امام رضا می‌ده، چشمامو می‌بندم و خیال می‌کنم یه گوشه پایین پا ایستادم و به وصالت نگاه می‌کنم :)

سلام حاج قاسمِ عزیز
بعد ماه‌ها آقای رئیس جمهور سبب سلام دوباره شد.
امشب عزیز ایران مهمان شماست.
و جمعتونم که جمعه :)))
لطفاً بین خنده‌ها و دیدار تازه کردناتون سلام مارو به حضرات سیدالشهداء و انیس‌النفوس برسونید.

[١:٢٠] 💔🍃

دعای ١٢ام #صحیفه_حضرت_سجاد_علیه‌السلام
(١۶ فراز)

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي الاِعْتِرَافِ وَ طَلَبِ التَّوْبَةِ إِلَي اللهِ تَعَالَي
دعای آن حضرت در اقرار به گناه و درخواست بازگشتن به سوی خدای تعالی


﴿٧﴾ سُبْحَانَكَ، لَا أَيْأَسُ مِنْكَ وَ قَدْ فَتَحْتَ لِي بَابَ التَّوْبَةِ إِلَيْكَ، بَلْ أَقُولُ مَقَالَ الْعَبْدِ الذَّلِيلِ الظَّالِمِ لِنَفْسِهِ الْمُسْتَخِفِّ بِحُرْمَةِ رَبِّهِ.

پاک و منزّهی، از تو ناامید نمی‌شوم و حال آن‌که درِ توبۀ به محضرت را به رویم گشوده‌ای؛ بلکه سخن می‌گویم، سخن بنده‌ای خوار، بنده‌ای ستم‌کننده به خویش، بنده‌ای که حرمت پروردگارش را سبک شمرده.

-رفح-🥀

در دل را به روی غیر ببند
کاین مقام شریف جای علی‌ست

#صغیر_اصفهانی

شما اکنون بخشی از جبهه‌ی مقاومت را تشکیل داده‌اید، و در زیر فشارِ بی‌رحمانه‌ی دولتتان ــ که آشکارا از رژیم غاصب و بی‌رحم صهیونیست دفاع می‌کند ــ مبارزه‌ای شرافتمندانه را آغاز کرده‌اید. 🇵🇸

-مقدس و ارزشمند-
هرشب شبِ توست

دعای ١٣ام #صحیفه_حضرت_سجاد_علیه‌السلام
(٢۵ فراز)

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي طَلَبِ الْحَوَائِجِ إِلَي اللَّهِ تَعَالَي
دعای آن حضرت به پیشگاه خدای تعالی در زمینۀ درخواست حوائج


﴿٣﴾ وَ يَا مَنْ لَا يَبِيعُ نِعَمَهُ بِالْأَثْمَانِ
﴿۴﴾ وَ يَا مَنْ لَا يُكَدِّرُ عَطَايَاهُ بِالِامْتِنَانِ

و ای آن‌که نعمت‌هایش را به بها و قیمت نمی‌فروشد.
و ای آن‌که بخشش‌هایش را به منّت گذاشتن، تیره و ناصاف نمی‌کند.

غریب کوی توام، با وطن چه‌ کار مرا؟
سپرده‌ام به تو خود را، به من چه کار مرا؟

-تسلیم شیرازی-

پیرمردِ خمیده‌قد رد شد، با لهجه غلیظ مشهدی می‌گفت‌: امام رضـــا
برات می‌ميرم امام رضا.

[منم همین امام رضا] 🍃

اول. خادما میان و می‌ایستن و سلامی و سر خم کردنی. خادم چایخونه اون‌طرف ایستاده و نگاهت می‌کنه و باهات حرف می‌زنه. می‌بینی که کارم نگاه کردن به زائراست. می‌دونی که کیفم گوش کردن به صداهای حرم شلوغته که کاش دیگه هیچوقت خلوت نبینیمش. می‌گم وقتی برای مثل منی یه گوشه از حریمت جا داری، سر تکیه بدم و نگاهت کنم و کسی کار به کارم نداشته باشه، معلومه برای بقیه هم جا هست خب. وگرنه که من کجا و بارگاه حسن و ملاحت کجا. نارفیق‌تر از من سراغ داری؟

دوم. بلد نیستم حرف زدن و دعا کردنو. اصلاً نه روی حرف زدن هست و نه زبونش. مفاتیح دستمه و دعا به دعا می‌رم جلو تا یه زبان حالی پیدا کنم. می‌رسم به مناجات معتصمین. بغضم اشک می‌شه. "پناه" رو معنی کردی غریبِ مهربانم. خلقی بهت پناهنده شدیم. بی‌کس و بی‌آشنا. ترسیده و از همه جا بریده. می‌بینم که غرق زیباییت شدن همه. آدما اینجا زیبان.

سوم. نگاه می‌کنم به گنبد و به یاد میارم لحظاتم با تو رو. می‌خونه "من کجا و تربت حرم، دعوت تو بود آمدم". نگاهم سر می‌خوره روی پنجره فولاد و می‌گم یادته اولین اربعینمو تو فلان زاویه داشتم نگاه می‌کردم که امضا کردی. یادته تنها روز شهادتت که پیشت بودم، همینجا وایساده بودم که سرمو انداختم پایین. یادته اون بار که پایین پات شکستم و تو بلندم کردی. یادته اون دفعه که آب شدم جلو چشمات و تو جمعم کردی. یادته هزار بار از هم پاشیدم و تو مرتبم کردی. حتماً یادته که اگه اهل فراموشی بودی، من و ما اینجا چیکار می‌کردیم.

چهارم و آخر. حرف زدن می‌خوام چیکار تا وقتی پرچم حرمت بالاست.
زبان بین ما نگاهه.
[از شوق دیدار عاشقت صد بار جان داد
وقتی برایم پرچمت دستی تکان داد...]

"خوشبخت آن کسی که تو او را بغل کنی"
آقای امام رضا ✨

امروز صبح مامان‌بزرگ موهامو بافت و بوسیدم و فرستادم سر کار. ٢۶ سالم شده ولی هنوز پیشش مثل یه دختربچه ۶ ساله‌ام. وقتی که غصه داره می‌خورم، به بغل و نوازشش پناه می‌برم. هنوز هم هیچکس بلد نیست مثل او مو ببافه، حتی مامان.