اول. امروز سفره حضرت عزیزش دعوت بودیم. اون فامیلایی که می‌گن دینشونو تغییر دادن هم بودن. من که همیشه می‌خندم و می‌گم جدی نگیرید، جو گرفته‌شون. بگذریم. اومدیم خونه. مامان گفت بچهٔ فلانی داشت سینه می‌زد. بهش گفت نزن. پرسید مامان پس چرا همه می‌زنن. جواب داد اونا اوسکلن. خندم گرفت. تو دلم گفتم باشه ولی این قمر بامعرفت ما سر سفره‌ش واسه همه جا داره. امید که همه‌مونو آدم کنه خودش. بیچاره اون طفل معصوما...
دوم. شب صدا اومد از کوچه. گفتم مامان صدای تلویزیونو کم کن ببینم چه خبره. قطع کرد. صدای نوحه میامد. پریدم پشت پنجره. دسته عزا از تو کوچه رد می‌شد. میون‌دار می‌خوند "دلتنگ حرمتم، به کی بگم/دردامو به تو نگم، به کی بگم" دلم پرکشید. فکر کردم خدا مادرمو حفظ کنه که با محبت شما بهمون شیر داد و بزرگمون کرد. فکر کردم چقدر بارون امروز یاد کربلا انداختم. فکر کردم چقدر خوبه که از بین دوست‌داشتنی‌ها، دوست داشتن شما سهم ما شده.
[شب شهادت امامنا صادق (ع) - ٠٣.٠٢.١۴]

آه یا کفیل...
[به تو محتاج چنانم که اگر تا به ابد
رفع حاجت بکنی باز همان محتاجم...]

دعای یازدهم #صحیفه_حضرت_سجاد_علیه‌السلام
(۵ فراز)

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ بِخَوَاتِمِ الْخَيْرِ
دعای آن حضرت به این‌که عاقبت‌ها ختم به خیر شود.


﴿۴﴾ وَ لَا تَكْشِفْ عَنَّا سِتْراً سَتَرْتَهُ عَلَى رُؤُوسِ الْأَشْهَادِ، يَوْمَ تَبْلُو أَخْبَارَ عِبَادِكَ.

و پرده‌ای که بر گناهان ما پوشاندی، در برابر حاضران روز قیامت، از روی ما برندار، روزی که خبرهای بندگانت را آشکار می‌کنی.

خواب دیدم داریم موکبو برق میندازیم :)

[مرا امیدِ وصالِ تو زنده می‌دارد
وگرنه هر دَمَم از هجرِ توست بیمِ هلاک...]

خودتو ببخش.

خدایا پول‌های بادآورده و یامفت را از ما دریغ مفرما

امشب کاملاً بی‌اساس و یهویی فکر کردم که واااای یعنی امام رضا با مردم ایران فارسی حرف می‌زدن و حتی نتونستم این جمله کوتاهو روون بگم، بغض منو کشت. می‌خوام بگم حتی یه تصور، حتی یه احتمال که ممکنه هیچ معنایی نداشته باشه، انقدر شیرینه. نگاه کردن به لباس زیبای سبز خادمای چایخونه وسط شلوغی‌های پایتخت که هیچ ربطی به شهر شما نداره انقدر شیرینه. چایی‌ای که نسب چایخانهٔ حضرت رضا روشه انقدر شیرینه. به یاد بیار حال منو با دیدن پرچم حرم. به یاد بیار قلب منو وقتی می‌شینم و ساعت‌ها از گنبد چشم برنمی‌دارم و بیرون نمی‌رم. به یاد بیار وقتی می‌گم آخه جز پیشت کجا برم...
[با ماشین برگشتم و بقیه مسیر رو پیاده اومدم. دیدم سر چهارراه اصلی چایخونه زدن. شراب طهورم رو از دست بابای خادم گرفتم و آروم و مست تا خونه رفتم.]
کجا پیدا کنم دیگر شراب از این طهوراتر؟
بهشت اینجاست، اینجایی که دارم چای می‌نوشم...

اینا دخترای منن تو هرندی، از نزدیک می‌شناسمشون و ازشون اینجا گفتم.
لطفاً کمکشون کنید به نیت امام رضای
عزیز و تو کانال‌هاتون هم بذارید.
که خیلی زحمت می‌کشن و نازنینن💙

یارضا!
دست من و دامان تو 🫂

نباید اینطوری باشم. نباید یخ کنم. نباید اعتمادبه‌نفسمو از دست بدم.

می‌ارزید :)))))

واقعاً رئیسی گناه داره، خیلی زحمت می‌کشید.
کاش روحانی گم می‌شد؛ حتی هنوزم ازش متنفرم.

وای چقدر این جماعت بدجنس و سنگدل شدن؛ یه جوری تو مترو خوشحالن و با ذوق نظر می‌دن، احساس می‌کنم وسط کرکس‌هام.

آرزو می‌کردم ناامیدیم تودهنی بخوره.

بمیرم برای دل آقا. 💔

کسی ندیدش مگه بین مردم و در حال دوندگی برای باز کردن گره‌ها.

‏﴿سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ ﴾
‏﴿كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴾
‏﴿إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴾