پس شماره چهار مراکشو بپیچید من می‌برم🚶🏻‍♀

-آه من الفراق-

سازمان ملل فقط یه شوخی احمقانه با همه ملت‌های رنج‌کشیده از استعمار و زورگویی قلدرهاست. همون بهتر که مجبور نیستیم کنار قداره‌کش‌های عالم خودمون و مقام زن رو به مسخره بگیریم.

از سر صبح برقعی مدام تو سرم می‌خونه:
تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود
به هر که هرچه دلش خواست داد، حتی سر
و چشمام پر و خالی شد و جمعیت ضجه زدن تو سرم.
من دلم تنگه بشینم و ساعت‌ها رقص پرچمتو خیره نگاه کنم. من دلم چرخ زدن و کشف کردن گوشه‌های حرم، روضه‌های فارسی و عربی و ناله‌های از سر بیچارگی، طواف دور بین‌الحرمین و نماز جماعتی که بعدش سر بچرخونم سمت علمدار و ببینم ماه کنار ماهه، نگاه اول و سلام آخر...
من دلم تو رو می‌خواد عزیزدلم.
#حبیبی‌حسین🍃

– پس زخم‌هایمان چه؟
+ پول از محل آن‌ها خارج می‌شود.

راننده اسنپ کرایه پرداخت‌شده رو برگردوند و وقتی پرسیدم چرا گفت من از خانمای باحجاب کرایه نمی‌گیرم، مهمان حضرت زهرا هستید. قلبم پرنور شد اول صبحی. آهای آقای راننده! حضرت
نور زندگیتو بیشتر کنه🍃

شاید اگه می‌دونستم واقعاً چی می‌خوام،
چه‌جوری خواستنشم می‌فهمیدم.

نفسم بند اومد از قشنگیت عزیزدلم...
[امشب - حرم حبیبنا امام حسین علیه‌السّلام]🍃

امشب رو با این سر کنیم
فردا علی تنها می‌شه...

به هرحال اگه مشهد بودیم،بهتر بود خیلی چیزا!

بعد تو من خیلی ترسیدم. از اولم همه مسئله همین بود. از دوست داشتن، از دوست داشته شدن می‌ترسم. از اعتمادکردن می‌ترسم، از اینکه کسی رو نداشته باشم بهش اعتماد کنم هم. از تنهایی، از بودن آدم‌ها می‌ترسم. از تجرد می‌ترسم. از ازدواج می‌ترسم. از مادر شدن و نشدن می‌ترسم. از تجربه آدم‌های جدید می‌ترسم، از رفتن آدم‌ها می‌ترسم. از فرصت دادن و ندادن می‌ترسم. از موقعیت‌های جدید می‌ترسم. از اینکه این‌قدر می‌ترسم و مثل قبل بی‌پروا نیستم هم می‌ترسم. ببین راستش بیشتر از دلم روانم ربوده شده. هر بار که اومدم خودمو مرتب کنم، پاشدم و فکر کردم خب دیگه می‌تونم پشت سر بذارمت، یه اتفاقی به رخم کشیدت که ترسیدم قدم بعدی رو بردارم و باز زیر پام خالی شه. کشیدم عقب. دفعه قبل خیلی درد داشت. اون درد منو نکشت، قوی‌ترم هم نکرد. فقط ترسوندم. بهم نشون داد چیزی هست که متوقفم کنه. گفته بودم عین شکستن همزمان همه استخوان‌هاس. احساس می‌کنم دیگه نمی‌تونم همون مقدارو برای بار دوم تحمل کنم. حالا که ترسش رخنه کرده تو وجب به وجب تنم. می‌دونم باید بذارم بری. می‌دونم تنها راهم همینه. می‌دونم تا از پست برنیام رهام نمی‌کنی. فقط کاش می‌دونستم چجوری. کاش خودت بهم می‌گفتی چجوری.
#حرف‌هایی_که_نمی‌خونی

جبران نمی‌شوی.

سلام بر وارثان حسین
سلام بر وارثان عاشورا...

«اَلسَّلام عَلَي وارث الاَعضاءِ المُقَطَّعاتِ»

[١:٢٠] 💔🍃

-فَقُتِلَ مَن قُتِل-

رادیوی اسنپ - صدای امام روح‌اللّه:
هیچکس از ابتدا فاسد نبوده است، همه به
تدریج فاسد شدند. و هیچکس فکر نکند از
فاسد شدن مصون است. همه ما در معرض
فاسد شدن قرار داریم.

عیدیم بهتون؟
یه نماز هدیه به صاحب این نام زیبا و بزرگ🍃

-آیهٔ روز-

- Our love can do miracles?