🔻پیتـوســ 🇮🇷
272 subscribers
1.29K photos
107 videos
2 files
367 links
🍃برای اشتیاقش به
زندگی و تکثیر🍃

دانشجوی ابدی فلسفه/ملکهٔ بیش‌فکری 💆🏻‍♀

-البلاءُ لِلولاء-


[💙☁️🐳]
Download Telegram
نگران نباشید! زنان و مردان خودفروخته‌ای از سرزمین پارس هستن که برای شما غش می‌کنن.
#جام_جهانی_قدس
https://t.me/snntv/224440
یه وقت خام شعارای رنگ‌ولعاب‌دارشون نشید. اینا "آزادی اندیشه" رو فقط به زبون می‌گن ولی تهش در عمل به توحش ذاتیشون برمی‌گردن. منطقشون اینه که با منی؟ رواله، مخالفمی؟ گور بابای تو و آزادیت. مگه به اندیشه‌ی تو این کلمات نمی‌گی جهل مطلق؟ می‌ذاشتی بقیه بخونن که بفهمن ما چقدر جاهلیم.
ولی هم ما هم اونا می‌دونیم چه خبره :)
اینا فقط شعاراشون قشنگه اونم چون حرافای خوبی هستن.
#آزادی 🕊
خدایا ببریم ازین آب‌نباتای پرچم ایران پخش کنم🥲🇮🇷
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پاسخم به هرکی خوشحاله 🚶🏻‍♀
از قطار پیاده شدم و دیدم شهر خانم فاطمه معصومه بارونیه ‌:)
شاید فقط در دنیای کورهاست که همه چیز همانی است که واقعاً هست.

[کوری - ژوزه ساراماگو]
دیشب تو خط آخر زیارت‌نامه خانم فاطمه معصومه یک‌باره بدون هیچ دلیل منطقی، یادم افتاد از قم اومدی، اون شب، که بعدش هیچی برای من شبیه قبل نشد، برای تو رو نمی‌دونم. زخم کهنه سر باز می‌کنه چجوریه؟ همون‌جوری شدم. همه قلبم سوزن سوزن می‌شد. تو یه کاروان لبنانی حل شدم و با زیارت‌نامه خوندنشون بی‌امان گریه کردم. از اونا که دوست ندارم کسی ببینم و چشمامو می‌گیرم. انگار تو گوش یه بچه سیلی زده باشن و زورش نرسه کاری کنه، حتی دردشو به کسی بگه. گفتم بچه. حرم غرق بچه‌ها و صداهاشون بود. بهشون آب‌نبات می‌دادم. چشماشون برق می‌زد. لبخند به لب، بی‌صدا اشک می‌ریختم. اومدم بهت پیام بدم. سرچت کردم. نوشتم هم. نتونستم بفرستم. خواستم پا بذارم رو فکری که همه روزها جلومو گرفت. که "بعدش چی؟". شهامتم نم کشید زیر بارون اون شبی که هیچی نگفتم و رفتنتو نگاه کردم. راستی دیشبم بارون میامد.
قم-١٠آذر١۴٠١
#حرف‌هایی_که_نمی‌خونی
مگر ملال تو را
می توان به باران شست؟!
-حسین منزوی-
شبیه به رویایی دور...
[دیروز-اولین برف پاییزی حرم امام مهربانی]
دانشجو بودن سخته، اونطور که علاف نباشی، بی‌تفاوت نباشی، پخمه نباشی که هرکسی هر وری خواست بکِشت، از خستگی اینکه نکنه تموم شه و کاری نکرده باشی و کم نگذاشته باشی رمق برات نمونه، سخته و شیرین. زنده باد دانشجوی آرمان‌خواه
کمی مونده به دانشگاه تهران یکی از بین جمعیتِ توی پیاده‌رو گاز اشک‌آور انداخت و فرار کرد، موتوریا که دود دیدن رفتن دنبالش و منطقاً همه فکر کردن اینا انداختن، منم اگه با چشمام نمی‌دیدم همینطور فکر می‌کردم. ما خیلی ناخودآگاه دویدیم که تا زیاد نشده گازو رد کنیم که یهو فیش‌کنان همه جارو پر کرد. من و یه پسره به محض بیرون اومدن از گاز افتادیم. احساس کردم صورتم داره دریده می‌شه از سوزش و نمی‌تونستم نفس بکشم. آدما اومدن کمکمون. یکی سیگار روشن کرد فوت کنه تو صورتم. یه خانم جاافتاده‌ی بدون روسری گفت فایده نداره رفته رو ریه‌ش و یک عالمه سرکه تو صورتم و چشمام اسپری کرد که تا نفس کشیدمش به سرفه افتادم و راه نفسم یکم باز شد، هی آدمای مختلف میامدن کمکم؛ یکی آبلیمو می‌زد به ماسکم، یکی اسپری آسم می‌داد. آخر سر همون خانم اولیه زد رو شونه‌م و گفت درود بر شرفت و من از شدت سرفه نمی‌تونستم بگم من با شما نیستم. یعنی نکته اینجاست که تا داشتم امیدوار می‌شدم به از بین رفتن این کینه بینمون، فهمیدم چون فکر کردن من باهاشونم اینجوری دویدن نجاتم بدن و اگه می‌دونستن بسیجیم چه بسا می‌ذاشتن تلف شم :)
بعد در حالی که به پهنای صورت اشک می‌ریختم از سوزش چشم و دستمال سرکه‌ای که یه دختره داده بود گرفته بودم جلوی دهنم و خودمو می‌کشوندم که برسم به ١۶ آذر، یهو دیدم ملت می‌دوعن و موتوریا تو لاین بی‌آرتی همین‌طور بی‌هوا ساچمه می‌زنن وسط جمعیت که متفرق شن، نفر جلوییم خورد به پاش و من فقط صورتمو پوشوندم و سرمو گرفتم پایین که نخوره تو چشمام.
حالا من منطقشونو می‌فهمم که وقتی این حجم جمعیت غیرطبیعی تو خیابونه و پروژه کشته‌سازی سر دسته، اینا جمعیتو متفرق کنن ولی دیگه این‌قدر بی‌حساب‌وکتاب آخه؟ :)
در واقع از شانس زیبای من، هم به اشک‌آور رسیدم هم به تیراندازی 🤌🏻
#١۶آذر١۴٠١
شرافتم جریحه‌دار شده.
دیشب به استادم گفتم واقعاً برام جالبه بدونم طرح آقایون مسئول حرف‌گوش‌نکن و لجباز جمهوری اسلامی برای بعد این قضایا چیه؟ این بار قراره با این تعداد آدم کشف حجاب کرده و با جامعه‌ی بی‌اعتمادی که منتظر یه جرقه‌ست، چی‌کار کنه؟
ولی امشب حرم بوی امام رضا می‌ده.
-ببین، امشب ماه کامله-
علم‌الهدی خودش یه تنه باعث تضعیف نظامه
آخه چقدر احمقن که رفتن ترورش کنن🤦🏻‍♀
پس شماره چهار مراکشو بپیچید من می‌برم🚶🏻‍♀
-آه من الفراق-
سازمان ملل فقط یه شوخی احمقانه با همه ملت‌های رنج‌کشیده از استعمار و زورگویی قلدرهاست. همون بهتر که مجبور نیستیم کنار قداره‌کش‌های عالم خودمون و مقام زن رو به مسخره بگیریم.