آخر شبی البته وقت این حرفا نیست خانوم موسوی. فلذا بیا پایین سرشون درد گرفت🚶🏻‍♀

نشد. ولی رفت تو اهداف 2025/١۴٠۴

آهنگ جدید که گوش می‌کنم، مغزم خودکار برای چندبار فقط به ملودی توجه می‌کنه و بعد آروم آروم رو متن تمرکز می‌کنه. اونجایی حواسم جمع متن شد که داشت می‌گفت «عشق همینی هست که هست، بخوام نخوام ندارمت» دقیق‌تر گوش دادم. وارفتم. من تو قرن قبل پیدات کردم. درد و غمت هنوز باهامه که کاملاً تنها نباشم. روزی باز خواهم دیدت؟ هیجان غم‌انگیز و غم هیجان‌انگیزی قلبمو احاطه می‌کنه. فکرت بالاخره تو بامداد هفتمین روز از قرن جدید منو بین مشغولیت‌هام گیر آورد. خوشا وفا.

کاش اخطار می‌دادید دانلودش نکنم 🚬

#AnnaKarenina 🎬

جایی از فیلم کنستانتین در توصیف عشق می‌گه که نمی‌تونه با ناپاکی همراه باشه. آنا می‌گه بابت انتخابش خجالت‌زده نیست ولی وقتِ هراس از مرگ طلب بخشش داره. فکر می‌کنم آیا در عمق وجودش به این توصیف معتقده یا القای جامعه اونو به باورِ اشتباه بودن انتخابش رسونده؟ به هر حال زندگی تو رو در مواجهه با خودت قرار می‌ده. مرزهای اخلاقیتو به چالش می‌کشه. و این وسط آیا مهمه تو عشق رو ارزش می‌شناسی یا پاکدامنی رو؟ جامعه ارزش‌های مشخص خودش رو داره و تو ناگزیری انتخابشون کنی، در غیر این صورت باید تاوانشو بدی. سخت‌ترین تاوان هم تنها موندنه. حالا تو فکر کن حتی خودِ انتخابت هم توان فشار جامعه رو نداشته باشه و تنهات بذاره، دیگه چیزی برای تکیه کردن باقی نمی‌مونه و دلیلی برای ادامه دادن نخواهی داشت...

اینجای فیلم اون لحظهٔ نفس‌گیر پرده برانداختنه. دیگه تلاشی نمی‌کنه احساسی رو که جامعه بی‌شرمی می‌دونه، پنهان کنه. حتی اگر بخواد هم نمی‌تونه. شرافت همسرش رو به بازی می‌گیره و مرد، درمونده یادآوری می‌کنه که اینجاست. این آغاز رسوایی و کشیدن جورِ فریاد زدن حرارت قلبشه...
از همهٔ فیلم این قسمتو دوست داشتم، بریدن از قیدها، بی‌اهمیتی به همه‌چیز، جسارت، انتخاب، درماندگی، شرمندگی، غربت... همه‌چیز توش هست :)

https://youtu.be/jg6_JaLi-kM

غلظت دیالوگای فمینیستی مخصوصاً آخرای فیلمو فاکتور بگیریم، راضی بودم. یه سوتی تو داستانم داشت که به بانو اسکارلت جوهانسون می‌بخشم🥲
#BlackWidow2021 🎬

نهار پرکالری، قارچ سوخاری آبدار، امسال سال شوهر کردنه، عکس همیشه و همه‌جا، آهنگامون، ٢٠سال رفاقت، زهرا اگه خواستم خرید اضافه کنم جلومو بگیر، کتاب‌فروشی کیهان، عیددیدنی، گیر کردن مریم تو لباس، نه به اسنپ.
یک نوستالژی همراه امروزِ ما باشید💙

@apithoos 🍃🎶

ترسناک نبود. شاید بشه گفت کمی دلهره‌آور. اما ژانر اصلی قطعا معمایی بود. و آدرین برودی! چقدر قشنگ می‌تونه حالات چهره رو ادا کنه. داستان غم‌انگیزی داشت.
#backtrack2015 🎬

سلام حاج قاسمِ عزیز
سر ساعت معهود، مثل هر هفته، سلام مارو به سیدالشهداء برسون...
[١:٢٠] 💔🍃

صدای کمانچه میاد از بیرون :)

منو نگاه کن
داری ازم می‌پرسی چرا می‌خوام بمیرم
ولی نمی‌بینی که من زندگی نمی‌کنم.
#camp_x_ray_2015 🎬

کم پیش میاد فیلمارو تو زمان رو بورس بودنشون ببینم. احساس می‌کنم هیاهوی زمان ورود به بازار و به‌به و اه‌اه ها، نمی‌ذاره دقیقاً بفهمم چی به چیه. شاید همینه که هیچ اشتیاقی به جشنواره فیلم فجر هم ندارم. با این توضیح مشخصه به روز بودن چیزایی که دارم می‌بینم برام اولویت نیست و برای خیلیاتون خاطره‌ست.

«مردم بهش نمره پایین دادن. چرا؟ چون گفتن گند زده به نوستالژی‌مون!
بی‌خی‌یال! ادبیات و سینما وحی منزل نیستن. سیندرلا می‌تونه به جای آلمان، اهل کوبا باشه. می‌تونه سندرم سیندرلا هم نداشته باشه. نامادریش می‌تونه قابل درک باشه. کفشش می‌تونه با دلیل منطقی از پاش دراد. یه دختر مستقل کسی نیست که زندگی عاطفی نداره و بالعکس و خیلی چیزای دیگه.
اینکه بیاییم مرز درست کنیم که همون که از اول بوده لایتغیره و هیچکس حق نداره کبوتر تخیلش رو بالاتر از نسخه‌ی اولیه پر بده، اول از همه ظلم به سینما و ادبیاته.
فقط اون پری مهربونش چیز بود که... به بزرگی خودتون ببخشید.»

این قسمتی از نظر حنانه‌سادات درباره‌ش بود که گفتم خیلی خوب توضیح داده همینو کپی کنم. نوآوری و شکستن کلیشه‌هاش خوب بود، زیاده‌روی هم داشت که تو ذوق می‌زد. ولی من نمی‌تونم بگم دوستش داشتم، در واقع حوصله‌م سر رفت...
#Cinderella2021 🎬

کاش می‌شد بریم قطر یه چندتا شعار مشتی بدیم. جاش بود قشنگ صدارو رها کنیم.

توقع تکرارشو نداشتم ولی اعصابم دیگه مثل قبل خرد نشد و بهم نریختم. راسته بار اولی که با ترسات روبرو می‌شی، ابهتش فرومی‌ریزه و دیگه ترس نیست.

از گرما دلم می‌خواد سرمو بذارم لای پنجره و بخوابم.

من هرازچندگاهی میرم تو لیست کانال و دیلیت اکانت‌هارو حذف می‌کنم عدد کانال واقعی شه. و متوجه شدم یکی دو نفر که اسم پروفایلشون دیلیت اکانت بوده رو هم حذف کردم. خب اسم خودتون دقیقا چشه!؟