اینجا تا هفته پیش یه خونهٔ کوچیک بود با بازه‌ی ٩٨ تا ١٠۵ نفر که در رفت و آمد بودن. اینو برای اهالی جدید پرسیدم بیشتر. من آدمِ جزئیاتم. تو جزئیات زندگی می‌کنم. ممکنه حوصله‌تون سر بره. مثل خیلی دیگه که اومدن و رفتن. چون حدودا ۵٠ نفری از سفر اومدین اینجا کنارمون، خواستم بگم که تو ذوقتون نخوره یه وقت. حالا اگه خواستید هشتگ " #حسین_من " رو بخونید. تجدید دیدار بهم انگیزه داد ادامه‌ش بدم...

اون که داره باهاتون حرف می‌زنه، یهو محو بالا یا پشت سرتون می‌شه... ☁️💙

یه همچین حالتی... :)

سلام حاج قاسمِ عزیز
دی ماه دوست‌نداشتنی رسیده. به استقبال غم رفتیم.
سلام خدا به شما، سلام مارو به سیدالشهداء برسون...
[١:٢٠] 💔🍃

به خودم اومدم دیدم هوا تاریکه و صد صفحه خوندم. واقعاً تو هزارویک‌شب غرق شدم. بعضی حکایت‌هاش خیلی شیرین و بعضی خنده‌دار و بعضی مثل این غم‌انگیزن...

آدم‌ها! همهٔ ما آدم‌ها رقت‌انگیزیم. به طرز عجیبی و هر کس به طریقی.

چه می‌دونم چرا همه چی برام حل نشده می‌مونه! چه می‌دونم چرا انقدر جواب قانع‌کننده می‌خوام! ذهنم نمی‌فهمه وقتی می‌شد خوب باشه ، بهتر باشه، چرا نشده؟ ذهنم جبر زمانو نمی‌پذیره و یه چرای بزرگ همیشه توش به در و دیوار می‌زنه!

اینو که نوشتم یاد لالالند افتادم. واقعاً چرا آخه...؟

امروز این آهنگم

ای تو تنها آرزوی من
دنیا بی تو بی‌معناست...

@apithoos 🍃🎶

الیاس اومد در زد و یکم ذوقی شدم. بعد از یه مدتی اومد و یهو پرسید یکشنبه سه‌شنبه‌ها نیستید؟ گفتم چرا! الان یکشنبه‌ست و منم که هستم. گفت آخه نبودید. اعتراف می‌کنم واقعاً فکر نمی‌کردم تو حال و هوای شر و شیطونی بچه‌ها، نبودنم به چشم بیاد. دیگه خیلی ذوقی شدم و الان از این آهنگ شادای ایروبیکم :)
#صبح_رویش 🌿

کیلو کیلو حق.

https://t.me/miim_dokht/11716

مرا دوباره به آن کارگاهِ چوب ببَر
سپس رها کن و برگرد، من نمی‌آیم 😅

دارم کلبه‌مو خودم می‌سازم🥲💔
این قسمتشو بلد نبودم، استاد گرامی متقبل شدن😶

#صبح_رویش 🌿

[لامکانم بی‌تو]

تنهایی رو انتخاب کردم؛ پیش از این که
بهم تحمیل بشه.

Last Christmas for Klaus 🥲💔
Merry Christmas!🎄

[حسین قامتش خمیــد
فدای سرت...]

برای امشبِ شهادت حاج قاسمِ عزیز...
سلام ما به تو، به حاج ابومهدی، به یاران شهیدت.
سلام مارو به سیدالشهداء برسون...

دامن‌کشان رفتـــی...💔

@apithoos 🖤🍃

[برای آن داغِ تازه]
می‌شه چیزهای زیادی گفت و نوشت. من هم بارها نوشتم و موند یه کنجی و منتشر نشده خاک خورد. من نمی‌دونم چجوری باید نوشت که بُهت و ناباوری و حیرت و حسرت همونجور دست‌نخورده منتقل بشه. ساده می‌گم. اون شب یک چیزی از زندگی همهٔ ما کم شد. چیزی بیشتر از یک آدم. حاج قاسم به آرزوش رسید. او رفت و ما رو جا گذاشت. و امروز ما هنوز زخم اون از دست دادنِ عظیم رو با خودمون داریم.
١:٢٠ بامداد ١٣دی١٣٩٨
پروازگاه بغداد

- اینارو نگا
چه بازی رو جدی گرفتن
چه بتنی خرج این مسافرخونه می‌کنن
+ روز باید بیای تو این شهر بگردی
بتن که خوبه
بعضیا یه چیزایی رو
خرج این مسافرخونه می‌کنن
که میشه باهاش همهٔ بهشتو خرید...

|خداحافظ رفیق|🍃

بوی کربلا میاد...💔
https://t.me/www_snn_ir/190036