دیدی؟
به تو می‌گفتم... :)
@apithoos 🍃✨

اونقدر اخلاق‌مداری بطور ناخودآگاه برام
اولویته که باید برم فلسفه اخلاق بخونم.

هرچقدر که رئیسی و جلیلی تو مناظرات اخلاق
رو رعایت کردن و واقعاً هم هر دو آدمای سالم و بااخلاقین، طرفداراشون تو فضای مجازی دارن از خجالت هم درمیان و پاچهٔ هم رو می‌درن. حالا
بعضیمون تکلیفمون روشنه ولی بگو آخه مریض روانی! دین نداری که برای بالابردن طرف خودت یکی دیگه رو تخریب می‌کنی؟ اصلا اینطوری فکر می‌کنی بالا میره؟ تخریب مگه بد نبود؟ آهان اون واسه جناح مقابل بود؟ واسه غیرانقلابیا و فلان و بیسار؟ اون القاب انقلابی و حزب‌اللّهی و بسیجی بخوره تو فرق سرتون حیثیت برامون نذاشتید :)

تو اون توئیتر خراب شده بهشون بگید یکم باهم مهربون باشید ملت نترسن. معلومه باور می‌کنن دری وری دیوارکشیو. این چه طرز تعامله؟ تو خیابون که با همه قهریم اخم می‌کنیم. فضای مجازی‌ام که اینطوری. هرکی ببینه میگه این به خودیاش رحم نمی‌کنه با ما که مخالفشیم چجور تا می‌کنه. یقه همو ول کنید بابا🤦🏻‍♀

بالاخره رفتم تو یه ویس چت و حرف زدم و نمردم😂

https://t.me/Rhz1001/29

من😂🙌🏻

یا به عبارتی در ستایش "eye contact"

ایرانسل به زهرا ٣٠ گیگ هدیه یک روزه داد. ١۵تومن اشتراک دانلود یه ماهه خریدم نشستم باهاش کل attack on titan و چندتا فیلم جدید و فصل اول the originals رو گرفتم. حالا برای بقیه فصلاش و اینکه ١۵تومنم حروم نشه باید ٢٠گیگ دیگه صرف کنم😂🤦🏻‍♀

امشب مدام زمزمه می‌کردیم‌اش. اما وقتی آمدم دانلود کنم از نوک زبانم بیرون نیامد که نیامد. زهرا از خواب بیدار شد. یقه‌اش را گرفتم که چه می‌خواندیم. بله همین بود. و من فوق‌العاده دوستش دارم.
ما سوم دبیرستان بودیم که مرتضی پاشایی از دنیا رفت. تمام آهنگ‌هایش را حفظ بودیم. با اوضاع بَندهای امروزی، معتقدم پاپ ایرانی انسان ارزشمندی را از دست داد. خدا بیامرزدش.
این حرف‌ها را ولش کنید. احساس زیبایی دارد. ملموس و واقعی...

@apithoos 🍃🎶

#مردم_می‌بینند!

"مرثیه‌ای برای امیدهای از دست رفتهٔ جوانان"

کپشن دارد👇🏻

شاید بشه در وصف این ویدئو گفت مرثیه‌ای برای امیدهای از دست رفته جوان‌ها!
روزهای انتخابات ٩۶ خیابون‌های این شهر، خونه‌ی ما بود. شب و روز ما بود. از جنوب تا شمال. مرکز شهر از آزادی تا ولیعصر و فردوسی. جلوی پنجاه تومنی محل بحث و دعواهامون بود. ما بودیم. همهٔ ما از هر طیف و با هر میزان دیانتی که معتقد بودیم برای چیزی که می‌خوایم باید بجنگیم. زن و مرد پیر و جوون دختر و پسر با هم حرف می‌زدیم. کنار هم و مقابل هم بودیم. ما باهم بحث می‌کردیم. باهم دعوا می‌کردیم. خیلی فضا اخلاقی نبود. فحش و کتکم می‌خوردیم اون وسطا. هنوز یادم نمیره تو راه انقلاب به ولیعصر یه مرد بنفشی جوری بهم تنه زد و هولم داد که اگه به درخت نمی‌خوردم می‌افتادم تو جوب. ولی با این‌همه، خوب بود. خوب بود و این شعار نیست! دوستا و هم‌دانشگاهیای مخالف ما یار دبستانی می‌خوندن. ما با هم کل کل می‌کرديم. با هر چیزی که بود همهٔ این‌ها خودِ خودِ ما بودیم. با تمام امیدها و آرزوهامون. ما تلاش می‌کردیم. از زندگی و کلاس و کارمون می‌زدیم برای اینکه همه‌مون معتقد بودیم اگه کاندیدمون رأی بیاره اوضاع بهتر میشه!
اما این تصویر امروزِ نزدیک انتخاباته! وقتی سه ساعت تمام همون مسیر رو بالاپایین کردم تا یه جمع کوچیک پیدا کنم. اون سالا از ١۶ آذر تا قدس پرچم و عکس شهید نزده بودن ولی حالا نهادهای فرهنگی می‌خوان به‌زور خیابون‌های تهرانو زنده کنن. سردری که محل بحثای ما تا ٢‌شب بود، شده محل شعرخوانی چندتا بچه که هیچ درکی از انتخابات ندارن!
من خوشحال نیستم که دوستا و هم‌کلاسیای مخالفمون این روزا تو خیابونا نیستن. من بر خلاف خیلیا خوشحال نیستم که اونا نمی‌خوان رأی بدن و بگم بهتر رأی نمی‌دن. من برای ناامیدی همه‌شون غصه دارم. خوب به این ویدئو نگاه کنید. سردر دانشگاه تهران! خاطره‌ی مهم‌ترین تحولات سیاسی ایران رو به یاد بیارید. این کاریه که روحانی با ما کرده! اون امید جوون‌هارو کشته. و بمن بگید آیا چنین عملی مستحق مجازات نیست؟

و نمی‌فهمیدم!
به غایت تلخ‌تر...

تو اسنپ برگشت، خرید بزرگ داشتم گذاشتم صندلی عقب و نشستم جلو. یک آقای میانسال موجهی راننده بودن. منم داشتم به غروب نگاه می‌کردم. رادیو روشن بود و داشت درباره انتخابات و مدل مهار تورم کشورهای دیگه صحبت می‌کرد. بعد یه میان‌برنامه پخش شد و بعد هم یه قسمت از سخنرانی آقای خامنه‌ای. به اینجا که رسید صدای رادیو رو خیلی زیاد کرد و زیرچشمی هم منو می‌پایید. خنده‌م گرفت. دوست داشتم بگم مؤمن! شنیدن فقط صدای این مرد حال منو خوب می‌کنه، دیگه چه برسه به محتوای صحبتش. ترجیح دادم از صدای پر از آرامش عزیزدلم لذت ببرم. و در عین حال فکر به تلاش‌های فردی و زیرپوستی آدم‌ها برای تحت تأثیر قرار دادن بقیه از هر طریق ممکنی تو فرصتی که دست میده، واقعاً به وجد آوردم. انرژی‌های منفی امروز عصر از چیزهایی که تو سه پیام اخیر حرفشون رو زدم، دود شد رفت هوا.
#ره_بر 🍃

این چندثانیهٔ طلایی
یعنی سیر نمی‌شم از دیدنش😂

ظاهراً برای جوونای ایرانی، طناز طباطبایی
نمونه داخلیِ نیکل کیدمنه!

زاکانی جلسه پرسش و پاسخ داره به دعوت بسیج دانشگاه تهران. بابا لعنتیا این نشست برای زاکانی مثل برگشتن به خونه‌س😁🙊

دیگه انقدر لفت نداده بودید داشتم فکر می‌کردم یطوریتون هست، خداروشکر سالمید😁

خوب‌های عالم آدمو به زندگی امیدوار می‌کنن. برای قلمه زدن بچه‌ها لازم داشتیم. دوبرابر تعدادی که ما می‌خواستیم داد. نذاشت به چونه زدن بکشه. گفت بهشون بگو برای اموات ما صلوات بفرستن. یکی هم برای خودتون بردارید. مهمون صاحب الزمانید. قلبم پر نور شد :)

مامانت رفته بود خونه. لباس‌های تو رو جمع کرده بود. اشک می‌ریخت. آلبوم عکس‌هات رو آورده بود. می‌گفتم آروم باش اما حواسم به اشک‌ها و لرزش شونه‌های خودم نبود. ما علایق مشترکی داشتیم. شبیه‌ترین‌ها به هم. شرّ و حرف‌گوش‌نکن و خودسر بودیم. لای کفترها لول می‌خوردیم. گربه و سگ و جوجه داشتیم. مرغ و خروس نگه می‌داشتیم. جای حنا رو از مرغ‌های پا پر خودت جدا کردی که جفت‌گیری نکنن و با خروس تو دعواشون نشه اما خودمون همیشه دعوا می‌کردیم. اسباب‌بازی‌هات رو بهم نمی‌دادی. یکبار نشد باشی و اشکم رو درنیاری. باورت نمی‌شه اما دلم برات تنگ شده...

راحت ١٨ سال رو یادمه، راحت...

به طلا و مسِ امشب نرسیدم.
امیدوارم به شجاع‌دلِ فردا برسم.
#Mel_Gibson
#William_Wallace
#Freedom