طبیعیه که جذب وحشی‌ترین و دارک‌ترین شخصیت داستان شم! وقتی مصداق واقعی یه ENTJ کامل باشه :)

ولی حتی به اونم یه امیدی بود...🍂

اونروز پنج‌تا برگ داشت و الان بیست‌وپنج‌تا
درست یک سال قبل😌🍃

۶۶ قسمت ملت مردن و این‌همه تلفات و بدبختی که از خانوم محافظت کنن و سالم بمونه آخرم خون‌آشام شد😂🧛🏻‍♀🚶🏻‍♀🔪

نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو
اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز...

حافظ🍃

درسته که [برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز]
ولی خب [با خیال جام لعلت دُردی آشامم هنوز]
اصلا خودمم باورم نمی‌شه ولی از همون [روز اول رفت دینم در سر زلفین تو]
ولی خدا بزرگه ببینیم [تا چه خواهد شد در این سودا سرانجامم هنوز]
🍂
حافظ با تحریف

طبعشو می‌پسندم 🤷🏻‍♀

[Trust is everything]

شعبان شده، حواسم نبود.

حرمای کربلا ماه شعبان خیلی قشنگ میشن. حال و هوای شادی غیرقابل انتظاره و غیرقابل وصف. ولی انگار هیچوقت نمیتونی طاقت بیاری که شاد باشی. آخرش همه چیز، همه واقعیت‌ها، همه روضه‌ها، همه و همه یادت میاد. ولی بازم قشنگه. بودن تو جایی که میتونه همه درداتو با درد مقدس خودش التیام بده خیلی قشنگه. بودن تو جایی که تجسم جمع اضداده و با اینکه غم و دردش نفس‌گیره میتونی راحت نفس بکشی خیلی قشنگه. نصیبتون بشه. همین.
یکم شعبان ١۴۴٢

دلم.

به هجران کرده بودم خو که ناگه روی او دیدم
کمند ِعقل بگسستم، ز نو دیوانه گردیدم...

محتشم کاشانی🍃

غمم تو بودی...

شاید برای تولد مناسب نباشه ولی از ما بپذیر.
ما که سینه‌مون شرحه شرحه ست از فراق.

مرداد ٩٨ روبروی ایوون طلای امیرالمؤمنین بودیم که زینب گفت امام حسین برای تک تک آدما برنامه خاص خودشو داره و تا همون لحظهٔ زندگیمو یادم اومد. من که متخصص خراب کردنم ولی اگه این دوری کشنده تو برنامته نوش جونم که برات دلتنگم...

[اگر درمان تویی دردم فزون باد]🍃

ما اون ته مهای دلامون یچیزی هست که همیشه میگه هرغلطیم کردی هرچقدرم خراب کردی، یادت باشه یه حسینی هست که نجاتت بده. واسطه امید مایی. ما خیلی دوست داریم؛ خیلی🍃

- یا مَلْجَأِ الْهارِبينَ -

می‌تونستم بگم زندگیم زیباست اگه الان بجای رختخواب تو کوچه‌های اطراف حرم قدم می‌زدم و آخرم از مقام علی‌اکبر عزیزش سردرمیاوردم. ولی خب نمی‌تونم ^_^

عباسِ من
زیبای من...
گفته بودم از تمام القاب و اوصافت
"یا مَنْ وَفی بِبیْعَتِه" را بیشتر دوست دارم...

آخرین بار نیومدم ببینمت عزیزم. گفتم سحر با ویلچره زهرا، بیا از همین دم در سلام بدیم برگردیم دلش بیشتر نشکنه. نیومدم ببینمت و چشام خشک شده از انتظار که یبار دیگه ضریحتو بغل کنم. آخرین بار نگاهت کردم. اون لرز عجیب نشست تو تنم ولی باز لبخند زدم و گفتم می‌بینمت دلدار...
تو که خیلی مهربونی. خب دستاتم که همه گرهی رو باز می‌کنه. آخه ما تموم شدیم از دوری قربون زخمات💔