از اوج قله های مه‌آلود دوردست
پرواز کن به دشت غم‌انگیز عمر من
آنجا ببر مرا که شرابم نمیبرد......

کاش بتونم یروز بغلت کنم خدا

اونموقع که من موهامو از ته تراشیدم دیگه تقریبا باحجاب شده بودم و امکان این تجربه‌ی بی‌نظیرو نداشتم 👩🏻‍🦲🧕🏻

قرآن میخوندم
رسیدم به سوره‌ی الرّحمن
رد خیسی اشک رو صفحه‌هاش بود
صفحه ها چروک شده بودن
چروک غم شهادت حاج قاسم.

از آستان پیر مغان
سر چرا کشیم
دولت در آن سرا
و گشایش در آن در است

حافظ

آن نفس که شد عاشق
اماّره نخواهد شد.
🙌🏻🍃

گفتم مسئله سر اولویت‌هاست
میتونست انتخاب کنه تنها سفر کنه و کرد
میتونست انتخاب کنه تنها سفر نکنه و یکسال رنجو به من و خودش تحمیل نکنه و نکرد.

دونستن اینکه اونم رنج میکشه چی رو تغییر میده؟
جز اینکه از دونستنش رنجم بیشتر میشه؟

کاش الان که خودمو تو حصار بی‌خبری اسیر کردم. از رنج کشیدنش برام خبر نیاره کسی.

میخونه "مطمئن باش کسی قادر نیست منو از عشقِ تو برگردونه" و از دور قول میدم.

همچون نفس غریب‌ترین آمدن مراست
تا میرسم به سینه همان دم زیادی‌ام...

فاضل

اگر فقط لباس کسی را عوض کردیم و چادر بر سرش انداختیم و نمازخوانش نمودیم و با شعارها و تلقین‌ها و یا تشویق‌ها و تهدیدها، داغش کردیم، بدون اینکه از درون روشنش کرده باشیم و عشقی در نهادش گذاشته باشیم، ناچار در محیطی دیگر سرد می‌شود و یخ می‌زند؛ همانطور که آهن تفتیده در محیط دیگر، سرد و سخت می‌شود.

#عین_صاد
"مسئولیت و سازندگی"

حکایت خیلی از این رفقای از لاک جیغ تا خداییمون که الان از خدا به رژ جیغ و گالری تو اینستا رسیدن.
عمق مهمه عزیزم عمق مهمه.

عرض کردم خیلی
من چندتا خوبشونم میشناسم
همشون تو عمق داشتن مشترک بودن
آدم غبطه میخوره
بقیه که کارشون اونجور میشه
متاسفانه تحت جوّ قرار گرفتن نه بیشتر.

گروه شورا صنفی‌مونو میخونم عقم میگیره
هرچی بی‌ادب‌تر و وحشی‌تر و بی‌شعورتر، قهرمان‌تر و دلیرتر و شجاع‌تر
نکبتا🤦🏻‍♀

خرم آن روز که بازآیی و #سعدی گوید
آمدی وه که چه مشتاق و پریشان بودم...

کاش میتونستم با یه "چقد زر میزنید" گروهو ترک کنم ولی حیف🚬

اگه کمرم همینقدر باریک شه میگیرمش
ولی یچیزی همزمان درونم میگه بعد مرگم کمرت انقدر باریک نمیشه😂😂😂🤦🏻‍♀