سوم دبستان که بودیم، تو دل همه‌مون غوغایی بود برای مجوزِ باخودکارنوشتن معلم. شرط اولش بی‌غلط و بدون اشتباه نوشتن بود و شرط دومش خوش‌خطی. بعد هر املاء چک می‌کرد. خودمونو می‌کشتیم حواسمون باشه غلطامون کم و کمتر بشه تا اجازه بده دیگه مداد پاک‌کنو بذاریم کنار و خودکار دست بگیریم. انگار کن که یه مرحله از بزرگ شدن بود. تفاخری می‌کردیم اگر بهش می‌رسیدیم.
من اولین نفری بودم که خودکار دست گرفتم. وقتی معلم بهم اجازه داد و از فرداش با خودکار بیک می‌نوشتم و نگاه پرحسرت بچه‌هارو به خودکار تو دستم می‌دیدم، گمان می‌کردم چه بزرگ شدم.
ولی رفته رفته غلطام بیشتر شد و برای اینکه خودکارو از دست ندم جوری حرفه‌ای از اون غلط‌گیرا که لاکی بودن استفاده می‌کردم تا مبادا معلم بفهمه و برگردم به قبل. افت داشت.
زندگیم همینجوریه با این تفاوت که دغل‌بازی بچگانه از چشم این‌یکی معلم دور نمی‌مونه. (شاید همون موقعم معلم میفهمید کلکمو ولی از بزرگواری بروم نمی‌آورد و تو خیال خام بودم که سر معلمو شیره مالیدم؛ نمی‌دونم)
برگشتن به عقب افت داره ولی بیشتر از همه برای خودت چون ممکنه کسی نفهمَش.
حالا بیا منو برگردون به چندکلاس قبل‌تر و خودکار دستم نده جوریکه راحت پاک کردن اشتباهاتم نشدنی باشه. منو برگردون به چندکلاس قبل‌تر و تا وقتی یادنگرفتم بدون هوای چیزای کوچیک بی‌نقص باشم بهم اجازه نده با خودکار بنویسم.
#غلط‌گیر

یه جایی از فیلم گفت:
عزیزِ من. اونور آدم پیش کسی میره که عاشقشه
تو ببین دوست داری اونور پیش کی باشی.
و اشک ریختم. همین.

- اینارو میگی که دلداریم بدی؟
+ نه فقط میخوام بگم تو زندگی آدم تو یک آن بزرگ میشه.

باید بخوابم ولی یکی از جذاب‌ترین فیلم‌های زندگیمو میده با بازی "ویل اسمیت" جذاب و دوست‌داشتنی و این یعنی نخواب و فیلمتو
تا آخر ببین🤷🏻‍♀😌

من که نزدیکترم
بیا کار دستت بدم😌

بقول حاج آقا قرائتی : میِرْزِه :)

گوش نمیدی ولی همیشه تو میانمایگی میمونی🤷🏻‍♀
درد گفتن و عواقبش بمراتب کمتر از نگفتنه

|از کمبود حوصله رنج می‌برم|

فتواهای عاطفی
احسان عبدی پور

بعد نه ساعت درس خوندن اونم زبان
انگلیسی مزخرف اینهمه انرژی از کجا
اومده؟🚶🏻‍♀

براتون بگم از اینکه داشتم نظریه ویلیام جیمز رو درباب "اراده معطوف به باور" می‌خوندم و فکر می‌کنید اولین مثالش چی بود؟
کسی که عاشق یکیه و حس او رو نمی‌دونه و باید بره بهش بگه تا حقیقت رو پیدا بکنه و باور فرد می‌تونه حقیقت رو بنحوی شکل بده.
حالا استدلالش خیلی جالب بود ولی مسئله اینه که اینم شانس مایه! وسط متون فلسفیم عشق دست از سر ما برنمی‌داره😂

من در تو غرق می‌شوم
آنچنان که سوری‌ها در دریا غرق می‌شوند...

سلام حاج قاسمِ عزیز
حالا که آن بهشتی‌بانو آنقدر برایت عزیز بود و برایش عزیز بودی/هستی
سلام مارو به محضر آن مظلومهٔ مقتولهٔ بلندمرتبه برسان💔🍃

فقط وقتی یکی برام مهمه میتونه باعث بشه استرس بگیرم.
چرا اولین امتحانم امتحان استادیه که برام مهمه؟ بله اینم شانس مایه ^_^

الان فقط می‌تونم امیدوار باشم از ده صفحه آخر سؤالی نیامده باشه و با چشم و چالی به مثابه کاسهٔ خون بخوابم. 🚬

صدای منو از پای سیستم و سر امتحانی می‌شنوید که از شدت سختی، استاد به زمانش اضافه کرد :)

سوال آخر موند و زمان امتحان به پایان رسید.
علی برکت اللّه🚶🏻‍♀

فقط استاد محبوبمه که می‌تونه سخت‌ترین استدلال متنو انتخاب کنه و مشابهشو از یه فرد دیگه بیاره و بخواد بتونیم جواب بدیم.
عزیزم آخه چرا؟