إِذْ جَمِيعُ إِحْسَانِكَ تَفَضُّلٌ، وَ إِذْ كُلُّ نِعَمِكَ ابْتِدَاءٌ

بعد اینجارو ببینید
از اینجا اون بغضه شروع میشه

چرا كه هر احسانِ تو بی‌بهانه است، و هر نعمتِ تو نعمتي نوبرانه...

نمیدونم رندی مترجمه شاید که پدر خوننده رو دراره

فَهَلْ يَنْفَعُنِي، يَا إِلَهِي، إِقْرَارِي عِنْدَكَ بِسُوءِ مَا اكْتَسَبْتُ؟

اي معبودِ من، آيا اقرارم به كارهاي ناپسند در پيشگاه تو، مرا سود مي‌دهد؟

هَلْ يُنْجِينِي مِنْكَ اعْتِرَافِي لَكَ بِقَبِيحِ مَا ارْتَكَبْتُ؟

ایا اعترافم به زشتكاري‌ها مرا از عذاب تو نجات مي‌بخشد؟

لَا أَيْأَسُ مِنْكَ وَ قَدْ فَتحْتَ لِي بَابَ التَّوْبَةِ إِلَيْكَ

از تو نااميد نخواهم شد، زيرا دَرِ بازگشت به سوي خود را به رويم گشوده‌اي.

بعد میگه حالا توبه کردم و اومدم
شبیه کسی که خیلی از گنداش پشیمون و نادمه و ازت شرمش میشه...

قَدْ تَطَأْطَأَ لَكَ فَانْحَنَى، وَ نَكَّسَ رَأْسَهُ فَانْثَنَى، قَدْ أَرْعَشَتْ خَشْيَتُهُ رِجْلَيْهِ، وَ غَرَّقَتْ دُمُوعُهُ خَدَّيْهِ، يَدْعُوكَ بِيَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

چندان برایت فروتنی کرد که خم گردید، و چندان سر به زیر افکند که دوتا شد، و بیمناکی او پاهایش را به لرزه درآورد، و اشک گونه هایش را غرقه ساخت
و در این حالت تورا صدا کرد و خواند که: ای مهربان ترین مهربانان...

وَ يَا مَنْ عَفْوُهُ أَكْثرُ مِنْ نَقِمَتِهِ 😭

اي آن كه بخشش تو از انتقامت بيش‌تر 😭

وَ يَا مَنْ عَوَّدَ عِبَادَهُ قَبُولَ الْإِنَابَةِ...

با این دیگه بیچاره شدم...

اي آن كه بندگانت را به توبه پذیری عادت داده‌اي :)))

وَ يَا مَنْ رَضِيَ مِنْ فِعْلِهِمْ بِالْيَسِيرِ

اي آن كه به اندك كارِ نيك ايشان خرسند شوي... :)

دلم میخواست اینو ساعت سه شب
تنها وسط صحن مسجد جمکران
بخونم و زار بزنم
وقتی مطمئنم کنارم نشسته و حواسش هست بی‌کسم
و وقتی دلم آروم میشه بفهمم دستشو گذاشته رو قلبم