چندتا فاکتور مهم هست که وقتی میخوای وارد کار شی باید و باید و باید بهش توجه کنی و اگر با هر کدومش سهل‌انگارانه برخورد بشه ممکنه روحیه و آینده شغلی رو تحت الشعاع قرار بده
اینکه شما برای چه کاری ساخته شدین؟
روحیه شما تو چه حوزه‌ای بالاترین بازدهی رو خواهد داشت؟
و از همه مهمترررر شما کجا و تو چه کاری احساس خوبی خواهید داشت؟
روحیه شما تو چه حوزه‌ای بالاترین بازدهی رو خواهد داشت؟
و از همه مهمترررر شما کجا و تو چه کاری احساس خوبی خواهید داشت؟
مورد بعدی (که جدای همین تایپ شخصیتی نیست ولی جدا میگم برای دقیقتر شدن) استعدادها و علایق ما در کنار همن
چرا کنار هم؟
ببینید گاهی وقتا ما به چیزی علاقه داریم که توش هیچ استعدادی نداریم و خود این علایق ممکنه به طرق مختلف بوجود اومده باشن. مثلا خانواده مارو سوق داده باشن به سمتش. حالا وقتی این علاقه باشه ولی ما استعداد نداشته باشیم اگه وارد خیطه کاری مطابق با علاقمون وارد بشیم قطعا شکست‌های بدی رو متحمل میشیم
ببینید گاهی وقتا ما به چیزی علاقه داریم که توش هیچ استعدادی نداریم و خود این علایق ممکنه به طرق مختلف بوجود اومده باشن. مثلا خانواده مارو سوق داده باشن به سمتش. حالا وقتی این علاقه باشه ولی ما استعداد نداشته باشیم اگه وارد خیطه کاری مطابق با علاقمون وارد بشیم قطعا شکست‌های بدی رو متحمل میشیم
از اونطرف ممکنه تو چیزی استعداد داشته باشیم ولی برامون اونقدر حیاتی نباشه که بخوایم تو حوزه کاریش مشغول بشیم. به بیان دیگه علاقه همراه استعداد نیست. این هم ممکنه منجر به سرخوردگی بشه
حالا ممکنه سوال پیش بیاد که حالت دیگه‌ای متصور نیست؟
چرا هست، تو مدل اول اگه اون علاقه هه خیلی خفن باشه آدم میتونه مهارت‌هاشو کسب بکنه و قطعا از کسی که استعدادشم داره زحمت زیادی رو باید متحمل شه ولی خب می‌ارزه و این ادم ادمیه که میشه روش حساب کرد چون سر علایقش تلاش میکنه
تو مورد دومم اگر فرد به موفقیتی تو حوزه استعداداش دست پیدا کنه و مورد تشویق قرار بگیره ممکنه جرقه علاقه روشن بشه وتازه استعداد مورد توجه قرار بگیره. که این کلاسای استعدادیابی کودکان خیلی عالیه واسه درخشش تو بزرگسالی. ادما چند سال گیج نمیزنن تا راهشونو پیدا کنن.
چرا هست، تو مدل اول اگه اون علاقه هه خیلی خفن باشه آدم میتونه مهارت‌هاشو کسب بکنه و قطعا از کسی که استعدادشم داره زحمت زیادی رو باید متحمل شه ولی خب می‌ارزه و این ادم ادمیه که میشه روش حساب کرد چون سر علایقش تلاش میکنه
تو مورد دومم اگر فرد به موفقیتی تو حوزه استعداداش دست پیدا کنه و مورد تشویق قرار بگیره ممکنه جرقه علاقه روشن بشه وتازه استعداد مورد توجه قرار بگیره. که این کلاسای استعدادیابی کودکان خیلی عالیه واسه درخشش تو بزرگسالی. ادما چند سال گیج نمیزنن تا راهشونو پیدا کنن.
مورد مهم بعدی اینه که دقیقا هدف ما از کار چیه؟ یا راحت‌تر بگم؛ ما چه انتظاراتی از کار داریم؟ کار قراره کجای زندگی و خواست‌های مارو پر کنه؟
آدما روحیه‌های مختلف دارن و مدلای مختلف انتظارات متفاوتی دارن
بعضی پول براشون حرف اولو میرنه
بعضی امنیت شغلی
پر کردن وقت
احساس خوب داشتن
احساس مفید بودن و....
بعضی پول براشون حرف اولو میرنه
بعضی امنیت شغلی
پر کردن وقت
احساس خوب داشتن
احساس مفید بودن و....
برای خود من اول از همه استقلال مالی مهمه. بعدش امنیت محیط بعدش احساس خوب داشتن تو کار (همون رضایت شغلی) و درکنارش درآمد
بچه‌ها اگر اگر اگر انتظاراتمون و میزان اهمیتشون رو مشخص نکنیم درواقع داریم باخودمون مثل ربات برخورد میکنیم.
و میدونید؟
ما ربات نیستیم و خیلی ساده‌ست؛ میپوکیم.
و میدونید؟
ما ربات نیستیم و خیلی ساده‌ست؛ میپوکیم.
و یک کلام.
اگر کاری نباشه که تو توش احساس رضایت کنی و حالت خوب باشه، پولش کوفتت میشه، بااااور کن.
اگر کاری نباشه که تو توش احساس رضایت کنی و حالت خوب باشه، پولش کوفتت میشه، بااااور کن.
حالا ممکنه بگید من اگه پول زیاد درارم احساس رضایت میکنم. ولی باید بگم یا تو کاری که حالتو خوب کرده پول زیاد دراوردی که این حرفو میزنی یا توهم زدی بری تو بازار کار حالت جا میاد 😂
اصلا بذار خیالتو راحت کنم. اونیکه حالش جایی خوبه بیشتر از بقیه از موفقیت شغلی و توسعه برخورداره🤷🏻♀
Forwarded from برنامه ناشناس
اگه یه حالی تو این استعداد و علاقه پیش اومد
بین مثلا دو سه تا چیز استعدادمون تقریبا یه اندازه و علاقمون هم همینطور باشه چی
چیزی ک الان بهش دچار هستم😐
من اشتباه میکنم و گیج میزنم یا شانسی یکیو پیشو بگیرم؟
اگه یه حالی تو این استعداد و علاقه پیش اومد
بین مثلا دو سه تا چیز استعدادمون تقریبا یه اندازه و علاقمون هم همینطور باشه چی
چیزی ک الان بهش دچار هستم😐
من اشتباه میکنم و گیج میزنم یا شانسی یکیو پیشو بگیرم؟