Forwarded from برنامه ناشناس
مقدمه بحث رو لطف کنید برید یکم فعال شه زمینه ذهنیمون
مقدمه بحث رو لطف کنید برید یکم فعال شه زمینه ذهنیمون
اول از همه این ملاحظه رو داشته باشید
بحث خودمونیه دیگه یعنی من بر اساس تجربیاتم صحبت میکنم🙋🏻♀
بحث خودمونیه دیگه یعنی من بر اساس تجربیاتم صحبت میکنم🙋🏻♀
قبل از اینکه به فکر "چجوری" کار پیدا کردن باشیم باید بفکر "چه کاری" پیدا کردن باشیم.
چندتا فاکتور مهم هست که وقتی میخوای وارد کار شی باید و باید و باید بهش توجه کنی و اگر با هر کدومش سهل‌انگارانه برخورد بشه ممکنه روحیه و آینده شغلی رو تحت الشعاع قرار بده
اینکه شما برای چه کاری ساخته شدین؟
روحیه شما تو چه حوزه‌ای بالاترین بازدهی رو خواهد داشت؟
و از همه مهمترررر شما کجا و تو چه کاری احساس خوبی خواهید داشت؟
روحیه شما تو چه حوزه‌ای بالاترین بازدهی رو خواهد داشت؟
و از همه مهمترررر شما کجا و تو چه کاری احساس خوبی خواهید داشت؟
مورد بعدی (که جدای همین تایپ شخصیتی نیست ولی جدا میگم برای دقیقتر شدن) استعدادها و علایق ما در کنار همن
چرا کنار هم؟
ببینید گاهی وقتا ما به چیزی علاقه داریم که توش هیچ استعدادی نداریم و خود این علایق ممکنه به طرق مختلف بوجود اومده باشن. مثلا خانواده مارو سوق داده باشن به سمتش. حالا وقتی این علاقه باشه ولی ما استعداد نداشته باشیم اگه وارد خیطه کاری مطابق با علاقمون وارد بشیم قطعا شکست‌های بدی رو متحمل میشیم
ببینید گاهی وقتا ما به چیزی علاقه داریم که توش هیچ استعدادی نداریم و خود این علایق ممکنه به طرق مختلف بوجود اومده باشن. مثلا خانواده مارو سوق داده باشن به سمتش. حالا وقتی این علاقه باشه ولی ما استعداد نداشته باشیم اگه وارد خیطه کاری مطابق با علاقمون وارد بشیم قطعا شکست‌های بدی رو متحمل میشیم
از اونطرف ممکنه تو چیزی استعداد داشته باشیم ولی برامون اونقدر حیاتی نباشه که بخوایم تو حوزه کاریش مشغول بشیم. به بیان دیگه علاقه همراه استعداد نیست. این هم ممکنه منجر به سرخوردگی بشه
حالا ممکنه سوال پیش بیاد که حالت دیگه‌ای متصور نیست؟
چرا هست، تو مدل اول اگه اون علاقه هه خیلی خفن باشه آدم میتونه مهارت‌هاشو کسب بکنه و قطعا از کسی که استعدادشم داره زحمت زیادی رو باید متحمل شه ولی خب می‌ارزه و این ادم ادمیه که میشه روش حساب کرد چون سر علایقش تلاش میکنه
تو مورد دومم اگر فرد به موفقیتی تو حوزه استعداداش دست پیدا کنه و مورد تشویق قرار بگیره ممکنه جرقه علاقه روشن بشه وتازه استعداد مورد توجه قرار بگیره. که این کلاسای استعدادیابی کودکان خیلی عالیه واسه درخشش تو بزرگسالی. ادما چند سال گیج نمیزنن تا راهشونو پیدا کنن.
چرا هست، تو مدل اول اگه اون علاقه هه خیلی خفن باشه آدم میتونه مهارت‌هاشو کسب بکنه و قطعا از کسی که استعدادشم داره زحمت زیادی رو باید متحمل شه ولی خب می‌ارزه و این ادم ادمیه که میشه روش حساب کرد چون سر علایقش تلاش میکنه
تو مورد دومم اگر فرد به موفقیتی تو حوزه استعداداش دست پیدا کنه و مورد تشویق قرار بگیره ممکنه جرقه علاقه روشن بشه وتازه استعداد مورد توجه قرار بگیره. که این کلاسای استعدادیابی کودکان خیلی عالیه واسه درخشش تو بزرگسالی. ادما چند سال گیج نمیزنن تا راهشونو پیدا کنن.
مورد مهم بعدی اینه که دقیقا هدف ما از کار چیه؟ یا راحت‌تر بگم؛ ما چه انتظاراتی از کار داریم؟ کار قراره کجای زندگی و خواست‌های مارو پر کنه؟
آدما روحیه‌های مختلف دارن و مدلای مختلف انتظارات متفاوتی دارن
بعضی پول براشون حرف اولو میرنه
بعضی امنیت شغلی
پر کردن وقت
احساس خوب داشتن
احساس مفید بودن و....
بعضی پول براشون حرف اولو میرنه
بعضی امنیت شغلی
پر کردن وقت
احساس خوب داشتن
احساس مفید بودن و....