از دلامون خبر داری مرد...
[خدا لعنت کند آن کسی که تو را کشت]💔

گفتم من همه تلاشمو میکنم
زیارت حسین از نون شب واجب‌تره برام
تلاش کردم؟ آره خداییش
تا یه جایی خیلی دوییدم
به ادما رو انداختم
ولی میدونی
از یجا به بعد سرمو انداختم پایین
گفتم "حکم آنچه تو گویی"
نه که ناامید شده باشم؛ نه
که مثل خداش معنی رحمته
"رحمةاللّه واسعه‌ست حُسیــــن"
باخودم گفتم زیر و زبر منو بلدی
منو بهتر از خودم میشناسی
میدونی نبریم سختم میشه
روزگار بهم تنگ میاد
ولی منم میدونم خطا کردم
پیشت بودم و حواسم بهت نبود
خطا بیشتر از قدرنشناسی؟
میدونم مستحق این محرومیتم
ولی چشمم به کرمته
ببریم شرمنده‌تر میشم
نبریم چیزی از بزرگیت کم نمیشه
میسوزم ولی نمیسازم با دوریت
انقدر بی‌تابی میکنم و صدات میزنم
که به دعای آدمای دورم بازم منو بخوای
انقدر در فراغت بلندبلند گریه میکنم
که خدا بهت بگه دیگه بسشه
انقدر آه میکشم که دل ملائک آسمان بلرزه
حسین من!
از این شب جمعه‌ای که اربعینتو آتیش گرفتم
بلندبلند گریه کردم که کنارت نیستم
حسرت دیدارت قلبمو فشرد
افسوس قدر ندونستن بندبند وجودمو خورد
ترس مردن قبل دوباره دیدنت روحمو از هم گسست
آروم و قرار ندارم تا باز کنارت قرار پیدا کنم...

بجز وصال تو هیچ از خدا نخواسته‌ایم
که حاجتی نتوان خواست از خدا جز تو...

کشتیِ نجـــاتی تو....

شاید الانا در حالی که عقب عقب می‌رفتیم
با چشم اشکبار بهش می‌گفتیم
آقا قرارمون اربعین سال بعد...💔

فرستاد و گفت پرچم روی قبر عباسمه
شمام نگاش کنید که حکما زیارتش قسمت همه‌مونه
همه این روزا باهم سوختیم

فقط تو میدونی به دلم چی میگذره :)

تموم شد و ندیدمت...
فرصت دادی ازت حرف بزنم
سایه‌ت بالا سرم💙🍃

خیلی زیباست واقعا
حاج اقا میگفت
پرچم چیه؟
یه تیکه پارچه‌ی ساده
که وقتی به این خانواده مربوط میشه
یهو میبینی شفام میگیرن ازش
همه چیزایی که بهت مربوطن خیلی قشنگن
بخدا :)

پرچم که میرقصه
دل ادمو بازی میده
دوس داری نگاه ازش برنداری
حالا ببین برای چی هروقت کربلا بودم
از بین الحرمین کنده نمیشدم
تو ببین پرچم سرخ گنبد حسین با دلم
چجوری بازی میکرد... 💔

[یا كاشِفَ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِ الْحُسَیْنِ
اِكْشِفْ كَرْبى بِحَقِ اَخْیكَ الْحُسَیْنِ...]

نانم مده آبم نده آسایش و خوابم مده
ای تشنگیِ عشق تو صد همچو ما را خونبها

کاش حداقل انقدر چشمم پر نمی‌شد
خوب می‌دیدمت.....

کاش بیشتر حواسم جمعت بود....

بار آخر حرم علمدارت خیلی شلوغ بود
سحر رو ویلچر تو بین‌الحرمین دلش شکسته بود که چرا بعد اینهمه سال اینجوری اومده که نمیتونه بره تو شلوغی حرما زیارت
گفتیم ما بجات زیارت میکنیم ولی لحظه آخر گفتیم گناه داره از همینجا ماهم سلام میدیم
کاش تو شلوغی یجور خودمونو جا می‌دادیم و حداقل یلحظه میدیدیم ضریحو
حتی اگه نفسمون بند میومد...

کاش با ویلچر که زدم به پای اون مرد عرب
ازش حلالیت می‌گرفتم.....

کاش کمتر حرص مدیر کاروان بی‌مسئولیتمونو می‌خوردم...

کاش حواسم بیشتر جمعت بود حسینم
کاش....💔

وقت رفتن کاش در چشمم نمی‌غلطید اشک
آخرین تصویرِ او در چشمهایم تار بود... 🍃