سندروم وجود بی‌قرار منم
هی میرم در تراسو وا میکنم
نگاه میکنم
گاهی به ماه
گاهی به گنبد امام‌زاده
گاهی به سبزه هایی که یکم دیگه میشن غذای گوسفندا
گاهی به طوفان و بارون با شیب بیست درجه
گاهی به آسمون
و گاهیم نمیدونم نگاهم کجا میره که چشمام خیس میشن

فکر کنم موهامو آبی کنم حالم بِه شه 🤷🏻‍♀

سرم خلوت شده بود و راه برای فکر و خیال، باز.
این همه سال، داشتیم چکار می‌کردیم؟ دنبال کدام گم‌کرده می‌گشتیم؟ از چه چیزی ناراحت بودیم که ناراحتی‌مان تمام نمی‌شد؟ برای که گریه می‌کردیم‌؟
سوال‌ها بی‌انتهایند و جواب خیلی‌هایشان را هنوز نمی‌دانم. فقط می‌دانم که ما زیر عَلَمِ این خیمه آدم‌های بهتری شدیم.

#رست‌خیز 🍂
روایتِ "دم دیگ‌های سیاه"

آره من مخالف فراموشی بودم
هنوزم هستم
ولی کاش میشد گاهی حافظه رو برای مدتی بیرون آورد و فریز کرد.

هزار بار به خودم میگم باید باهاش مواجه شی
هر هزار بار خودم جواب خودمو میدم مگه تا الان فرار کردم ازش
یهو خودم به خودم لبخند میزنه میگه فرار نکردی ولی معنیش این نیست که باهاش مواجه شدی
تو فقط بیحال و کرخت و له و لورده و ناباور نشستی نگاه کردی که زمان بگذره
باید باهاش مواجه شی تا حل شه
خودتو گول نزن.

میتونستم یه خودِ درونِ ابله داشته باشم که واقعیت هامو اینجور به روم نیاره🤦🏻‍♀

بیا.
حتی اگر قراره ما یارت نباشیم و از حسرتش بمیریم...
#عزیز_زهرا 🌸

گفتم مامان شمعم بگیریم برای کیک تولد آقا
گفت چند بگیریم
گفتم ١١٨۶ و گریه کردم...

سن شما بیشتر از هرچیزی دلمو مچاله میکنه
ببخشید انقدر خوب نیستیم که بیای💔

شب‌های زیادی رو تا طلوع رو اون نیمکتای سرد مسجد جمکران یا مرمرای سردترِ کفِش کنار درختچه‌ها نشستم و سرمو انداختم پایین و گفتم و گفتم و گفتم و تو گوش کردی
یعنی اصلا میومدم که بگم و تو گوش کنی
یعنی اصلا چون میدونستم گوش میکنی سرماشو بجون میخریدم و تک و تنها میومدم که به شبِ مسجد برسم
از حضورت بود که سرمو پایین مینداختم
من به بقیه زندگیم که اغلب گند میزنم و حواسم نیست هستی و میبینی کاری ندارم
فقط الان مدتهاست از آخرین شبی که تا صبح کنارم نشستی و به حرفام گوش دادی و راهیم کردی گذشته
و من خیلی دلتنگ خلوت عبد و مولایی‌مونم و خیلی حرف دارم که گوش کنی
چون تو تنها کسی هستی که هرچیم بگم و هرچیم بدونی سرزنشم نمیکنی
حتما همه‌ی اون ساعتها که من سرم پایین بود و میگفتم، توام آروم کنارم اشک میریختی
بقیه رو نمیدونم ولی من تورو اینجوری فهمیدم
چون تو امام منی حتی اگه من عبد نباشم

#انت_مولا 💔

هنوز با همه دردم امید درمانست
که آخری بوَد آخر شبانِ یلدا را...

#سعدی علیه الرحمة 💛

ده دوازده ساله که بودم
همش دلم میخواست نیمه شعبان که همه میریزیم تو کوچه با بقیه برقصم
ولی خب دختر بودم و نمیشد
نه نیمه شعبانو فهمیده بودیم نه صاحبشو 🚶🏻‍♀
تازه اهالی محل خیلی برای امام سنگ تموم میذاشتن و مست میکردن :)

امشب که بیداریم
حتی اگه مشغول عبادت نیستیم
برای هم دعای خیر کنیم✨

در روایت است که هرکه احیاء دارد این شب را، نمیرد دل او در روزی که دلها بمیرند.
°مفاتیح‌الجنان°


[دل‌مردگی ازتون دور باد]

یکی کاشکی ازت خبر بیاره... 💔

اولین بار که گوش دادمش
بعد نیمه شعبانِ ٩٧ بود
داشتیم از سامراء برمیگشتیم سمت مرز
اولین بارمم بود میرفتم سامراء
تو ونای عراقی رو هم رو هم سوار بودیم
سر روشونه‌های هم، زل زده بودیم به ناکجاآباد و بی‌صدا اشک میریختیم
میگفت کجایی همه دار و ندارم
بهار اومد بهارم
و میشکستم
و میشکستیم
هرکی تو خودش
کم مارو به زیاد خودت ببخش
ما دوسِت داریم دورت بگردم.

| فراغت از تو میسر نمیشود ما را |

باور کردنی نیست
ولی به ستوه اومدم
جوری که امشب
اولین حاجتمو خواستم
حاجتی غیر از کربلا!

پارسال تو حرم امام رضا
شب شهادت آقا
گزارشگر خفتم کرد
گفت حالا که اینجایی
از امام رضا چی خواستی
گفتم هیچی
بنده خدا کنف شد
گفت یعنی هیچ خواسته‌ای نداری؟
گفتم نه همین که اینجام کافیه
چیز دیگه‌ای نیاز ندارم