حکومت پادوسپانیان (بادوسپانیان) نزدیک به هزار سال (۴۰ تا ۱۰۰۶ قمری) که دومین حکومت با طولانی ترین دوره حکومت در جهان هست بعد یک سلسله ای در ژاپن که اسمش یادم نیست خب اینا بر منطقهٔ رویان در مازندران غربی فرمانروایی کرد که موسسش بادوسپان یکم بود

این دودمان خود را از نوادگان جاماسب، شاه ساسانی، می‌دانستند و لقب «اسپهبد» و بعد «اُستَندار» داشتند. قلمروشان شامل مناطق کجور، کلار، نور و لاریجان بود و پایتخت‌شان ابتدا کلار و سپس کجور بود.

آنان ابتدا زرتشتی بودند ولی در اواخر دوره، ملک کیومرث تشیع رو در منطقه رواج دادند این سلسله در قرن نهم به دو شاخهٔ کجور و نور تقسیم شد و سرانجام در زمان شاه عباس اول صفوی (۱۰۰۶ قمری) منقرض شد؛ پادوسپانیان که به عنوان «نگهبانان سرزمین» شناخته می‌شدند، یکی از کهن‌ترین و پایدارترین سلسله‌های محلی ایران پس از اسلام بوده

@AntonyFans21

آل کاکویه؛ بنیان‌گذار این سلسله شیعی، علاءالدوله محمد بن رستم دشمن‌زیار (ملقب به «کاکویه» به معنای دایی) بود که در سال ۳۹۸ قمری در اصفهان حکومتی مستقل پایه‌گذاری کرد. او برادرزادهٔ سیده ملک‌خاتون، همسر قدرتمند فخرالدوله دیلمی بود و با حمایت او، قلمروش را به شهرهای مهمی چون همدان، ری و نهاوند گسترش داد.
دربار علاءالدوله محمد، پناهگاه دانشمندان بود و فیلسوف نامدار، ابن‌سینا، وزارت او را بر عهده داشت و کتاب ارزشمند «دانشنامهٔ علایی» رو به نام وی نوشت

آل کاکویه پس از روی کار آمدن سلجوقیان و هم‌زمان با حکومت پسران علاءالدوله (ابومنصور فرامرز و ابوکالیجار گرشاسب)، استقلال خودشو از دست داد
در سال ۴۴۳ قمری، طغرل سلجوقی اصفهان رو تصرف کرد و در مقابل، یزد و ابرقو رو به عنوان تیول (ملک تابع) به فرامرز کاکویی واگذار کرد
شاخهٔ دومِ آل کاکویه در یزد به عنوان امیرانی نیمه‌مستقل و دست‌نشانده سلجوقیان به حکومت ادامه دادند و با آن‌ها پیوندهای خویشاوندی برقرار کردند. سرانجام، آخرین امیر (گرشاسب دوم) در سال (۱۱۴۱ میلادی) در جنگ با قراختاییان کشته شد و دودمانشان به پایان رسید و حکومت یزد به اتابکان واگذار شده

@AntonyFans21

سالاریان (یا آل مسافر یا کنگریان ) خاندانی ایرانی از دیلمیان بودن که از حدود سال ۳۰۶ تا ۴۸۳ هجری قمری، بر نواحی شمال غرب ایران حکومت میکردند

بنیان‌گذار این دودمان، محمد بن مسافر بود که با کشتن حاکم جستانی، در منطقهٔ طارم (با پایتخت دژ سمیران) قدرت را به دست گرفت و سپس قلمرو خود را تا آران، آذربایجان و بخش‌هایی از ارمنستان گسترش داد .

اوج قدرت سالاریان در زمان مرزبان بن محمد بود که آذربایجان را از حاکمان بیگانه آزاد کرد و بر ارمنستان و اران نیز تسلط یافت . پس از او، حکومت به دو شاخهٔ مجزا تقسیم شد:

- شاخهٔ آذربایجان و اران: به رهبری فرزندان مرزبان
- شاخهٔ طارم: به رهبری برادرش، وهسودان

سالاریان برخلاف بسیاری از معاصران خود، به مذهب شیعهٔ اسماعیلی (از شاخهٔ قرمطی) گرایش داشتند و در سکه‌هایشان نامی از خلفای عباسی به میان نمی‌آوردند . سرانجام، اختلافات داخلی، این سلسله را تضعیف کرد . شاخهٔ آذربایجان در حدود سال ۳۷۰ قمری به دست خاندان روادیان منقرض شد و شاخهٔ طارم نیز تا میانه‌های قرن پنجم دوام آورد و عین ال کاکویه خراج گذار سلجوقیان بود و توسط نزاریان الموت نابود شد سپس

@AntonyFans21

شورش سربداران در پی مرگ آخرین ایلخان، ابوسعید بهادر (۷۳۶ قمری/۱۳۳۵ میلادی)، در منطقۀ بیهق خراسان رخ داد و منجر به تأسیس یک حکومت محلی شد وجه تسمیۀ آنها سربدار: (سر به دار) به فعالیتهای اولیۀ شبه نظامی و راهزنی اونا اشاره داشت
در ابتدا هویت مذهبی سربداران مبهم و «شاید نیمی شیعه و نیمی سنی» توصیف شده ولی حکومت سربداران حدود بیست و پنج سال پس از تأسیس به یک دولت رسمی شیعۀ دوازده امامی جعفری تبدیل شدند

@AntonyFans21

در مورد مشعشیان شیعه که در خوزستان حکومت میکردند و از دوره تیموری تا افشاری بودند هم نوشته و همچنین شرق گیلان و بیه پیش های سادات قره کیایی یا کیاییان که همون خاندانی هستند که بعدا شاه اسماعیل رو در بچگی تربیت کردند پس از فرارش به گیلان و همچنین توسط شاه عباس نیز نابود شدند مشعشیان هم که نادرشاه نابود کرده احتمالا همچنین میگه تیمور احتمالا صوفی نقشبندیه که می‌گفت از خاندان امام علی علیه السلام و چنگیز خان هستم و تو کارزار های ضد سنی شیعه جذب میکرد با این حرفا تو کارزار های ضد شیعه هم می‌رفت از سنیا تعریف میکرد

اتابکان لر کوچک یا خورشیدیان، دودمانی لرتبار بودند که از سال ۵۷۰ تا ۱۰۰۶ هجری قمری بر لرستان و ایلام فرمانروایی کردند. پایتختشان شهر شاپورخواست (خرم‌آباد کنونی) و مقر حکومتشان قلعه فلک‌الافلاک بود بنیان‌گذار این سلسله، شجاع‌الدین خورشید بود که در سال ۵۷۰ قمری طوایف پراکندهٔ لر رو متحد کرد و حکومت مستقل خود را تأسیس نمود. عنوان اتابک برای آنان بیشتر جنبهٔ سیاسی داشت تا واقعی، چرا برخلاف دیگر اتابکان، وظیفهٔ تربیت شاهزادگان را نداشتند و این عنوان را برای تحکیم جایگاه خود و هم‌پیمانی با سلجوقیان انتخاب کردند.
دین رسمی آنان، آیین شیعه و یارسان ذکر شده و زبان رایج در این دوره لری، لکی (درباری) و فارسی بوده حکومت آنان تا اوایل دوره صفوی دوام آورد، ولی با سیاست تمرکزگرایانهٔ شاه عباس اول در تنش قرار گرفت. موقعیت استراتژیک لرستان در مرز عثمانی و روابط گاه‌وبیگاه اتابکان با عثمانی‌ها، تهدیدی برای صفویان محسوب می‌شد. سرانجام، آخرین اتابک، شاه‌وردی خان، پس از شورش، در لشکرکشی شاه عباس دستگیر و کشته شد و این سلسله منقرض گردید. پس از آن، حکومت منطقه به والیان فیلی واگذار شد

@AntonyFans21

– شیخ فرمود که من از قرآن چهل آیه بنمایم که همه دلالت بر ولایت حضرت علی (ع) کند چهل آیه و حدیث بسیار از صحیح بخاری و صحیح مسلم و از تفاسیر و کتب اهل سنت آورد چنانکه همه ساکت شدند و خود محضر نوشتند که آنچه شیخ کرده محض ثواب و موافق قول خدا و رسول است و محضر را به مهر پادشاه زمان جهانشاه رسانیدند. در آن ولا جهانشاه به ساختن عمارت موسوم به دار الضيافه در مقابل مسجدش امر فرموده بود و استادان چابک دست در کار بودند، پادشاه فرمود که جهت تیمن و تبرک این عبارت برآن عمارت بنویسند چنان نمودند و اکنون به خط کوفی علی ولی الله بسیار بر آن دیوار کالانوار ظاهر و لایح است.

@AntonyFans21 from @Qoyunlu_Studies

صفویه که معرف حضور هستند و شیعه بودن پس باید بریم سراغ افشاریه که شیعه بوده و رد شبهه نادرشاه سنی

نادرشاه در ساخت ارتشی با حضور هم ایرانیان شیعی و افغانستانی های اهل تسنن موفق بوده