قصه ی شعرِ زندگی
زندگی
شعری‌ست که هنوز تمام نشده؛
حتی اگر بعضی بیت‌هایش
پر از گریه باشند.
شاید فردا،
در میان همین واژه‌های خیس،
سطر تازه‌ای از امید
منتظرِ ما باشد.

https://t.me/jdkms11

قصه ی مرزِ جنون
آن‌قدر حرف زدم
که سکوت، از من فرار کرد.
روی مرزِ جنون ایستاده بودم؛
موهایم پریشان،
خنده‌ام بی‌دلیل،
و کلماتم زیباتر از همیشه.
شاید دیوانگی
فقط نام دیگری‌ست
برای رهایی.

https://t.me/silentstar18

قصه ی غرق‌شده
در فکرهایم غرق شدم؛
نه دریایی بود،
نه دستی برای نجات.
فقط ذهنی بود
که هرچه بیشتر فکر کرد،
بیشتر مرا
با خودش به عمق برد.

https://t.me/werevamp

قصه ی شعله‌ی آسمان
آسمانش پر از ابر بود،
اما خندید.
از میان تمام طوفان‌ها
شعله‌ای در او روشن ماند؛
کوچک، خسته،
اما خاموش‌نشدنی.
شاید بعضی آدم‌ها
برای سوختن آفریده نشده‌اند؛
برای شعله‌ور شدن‌اند.

https://t.me/+jwu9Asbrta9lZjY0

قصه ی سفرِ اقیانوس
هر روز پیش‌تر رفت؛
با امیدی که هنوز در دلش موج می‌زد.
اما اقیانوس،
هرچه دورتر می‌شد، عمیق‌تر می‌شد.
و او نمی‌دانست
این سفر برای رسیدن است،
یا برای پیدا کردنِ تهِ بی‌پایانِ خودش.

https://t.me/sstar_1234

پریِ افتاب که توی زندانِ مهتاب به سر میبره

https://t.me/Ilove0you143

موسیقی که توی جنگل و توسط خرگوش ها خونده میشه

https://t.me/Apricity_88888

مرجان های دریایی که اگه روشون قدم برداری وارد دنیای جدیدی خواهی شد

https://t.me/chaiologyy

جادوی فراموش شده ای که روی نوک قله کوه ها و در عمق سنگ ها پنهون شده
https://t.me/me_or_me1

قلعه ی قدیمی و بهم ریخته ای که اگه درست بگردیش میتونی توش بال پری و دندون خوناشام پیدا کنی

https://t.me/BODY_POP