گفتم:«دیگر نمی‌توانم بنویسم.»
گفت:«از رویا بنویس.» گفتم:«از کودکان کار بپرس.»
گفت:«از عشق بنویس.» گفتم:«بستگی به نرخِ بازار دارد.»
گفت:«از خودت بنویس.» گفتم:«غمناک‌ است. به مذاق کسی خوش‌نمی‌آید.»
گفت:«از من بنویس.» گفتم:«خانه‌ایی که در قلبم داشتی ویران شد.»
گفت:«از خاطرات بنویس.» گفتم:«کشنده‌تر از زهر و بُرنده تر از شمشیر هستند.»
گفت:«از مردم بنویس.» گفتم:«در آخر هیچکس نماند.»
گفت:«از ابر ها بنویس.» گفتم:«مدت‌هاست تیره شده‌اند.»
گفت:«پس از هیچ بنویس!» گفتم:«منظورت زندگی‌ام است؟!»