ترکیببندی خیلی آروم و متعادله. درخت سمت چپ مثل یه قاب طبیعی عمل کرده و نگاه رو به سمت خط افق و نور غروب میبره. تضاد بین زمینِ تیره و آسمون روشن هم عمق خوبی ایجاد کرده. فضای خالی زیاد آسمون هم حس خلوت و سکوت رو بیشتر کرده.
🆒1
“The day was slowly letting go of the light.
Nothing was asking to be remembered,
and maybe that was the most beautiful part of it.”
Nothing was asking to be remembered,
and maybe that was the most beautiful part of it.”
💘1
Forwarded from اُکتـبر در سیاتـِل
به یک سبک موسیقی تشبیهتون کنم🎸
جوین باشید پامکینام