Кечир , мен идеал эмасман , мен ақлли эмасман , кечир мен чиройли эмасман , мен мехрибон ва оқкўнгил хам эмасман , кечир мен ёқимли инсон хам эмасман . Лекин мен хар доим ўзимман , бошқалар учун ўзгармайдиган , мустақил фикрлайдиган , севган инсонлари учун ўзидан хам кечадиган инсонман

Men seni sevganimda, dunyo jim bo’ldi va faqat yuragim gapira boshladi…)

Битта шахарда яшаймиз "сен" бор "мен" бор аммо "биз" ёкмиз !

биласизми нега инсонларнинг армони кўп?

чунки инсонлар тушунишдан кўра айблашни, кечиришдан кўра ғурурни, боришдан кўра кутишни, курашишдан кўра воз кечишни маъқул кўрадилар)

насибингиз болмаган нарса то англаб етмагунингизча, сизни такрор ва такрор маҳзун қилаверади

Дастлаб буларинг бари мани ҳаётим, дея қайта-қайта ўйлаймиз. Сўнгра эса бу ҳаёт эмас, балки мавжуд бўлмоқ эканлигини англаб етамиз , шунчаки биз кунни қайсидир қисмида ўзимиз учун хам яшашимиз керак , бахтга қарши бизда унақа вақтнинг ўзи юқ.

Бахт — бу манзил эмас, ҳис. Уни қўлга киритиб бўлмайди, фақат қалб билан англаш мумкин. Кўпчилик бахтни катта орзулар амалга ошганда келади, деб ўйлайди. Аслида эса бахт биз кутаётган эртада эмас, қадрига ета олмаётган бугунимиздадир.
Бахт — ҳар куни уйғониб, ҳаёт яна бир имконият берганини ҳис қилиш. Бахт — қийналган пайтингда ҳам шукр айта олиш, йўлинг тўсилиб қолганда ҳам Аллоҳ сен учун энг яхшисини тайёрлаётганига ишонишдир. Бахт — дуоларинг осмонга кўтарилаётганини билиш ва жавоби кечикса ҳам, рад этилмаганига ишониб яшашдир.

Бахт — сени тушунадиган инсоннинг борлиги. Ҳеч ким кўрмаган оғриқларингни сеза оладиган, сукутингдан ҳам ҳолингни англайдиган инсоннинг мавжудлигидир. Бахт — севилиш эмас, қадрланиш. Чунки севги баъзан сўзларда қолиб кетади, қадр эса ҳар бир ҳаракатда намоён бўлади.
Бахт — ота-онангнинг юзидаги табассум. Улар сен учун дуо қилаётганини билиш. Дунёда қанча бойлик бўлмасин, ота-онанинг розилиги ва дуосичалик инсонни бой қиладиган нарса йўқ.