🏵ویژگی ها :
دانگ به مقدار یک قسمت از شش قسمت هر چیز است. یک دانگ برابر با یک ششم درهم می باشد که یونانی ها به آن ابول گویند.
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی
پشت سکه : تصویر دو برامدگی که به نظر دو کلاه باشد چند درخت خرما در اطراف و نوشته [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ] دیده میشود، که به معنی "شاه بزرگ ارشک" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : نقره
وزن استاندارد : 0.6 گرم
🏺 @archteam2016
دانگ به مقدار یک قسمت از شش قسمت هر چیز است. یک دانگ برابر با یک ششم درهم می باشد که یونانی ها به آن ابول گویند.
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی
پشت سکه : تصویر دو برامدگی که به نظر دو کلاه باشد چند درخت خرما در اطراف و نوشته [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ] دیده میشود، که به معنی "شاه بزرگ ارشک" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : نقره
وزن استاندارد : 0.6 گرم
🏺 @archteam2016
🎗⛏زندگی یک اثر ویک بنای تاریخی همانند انسان است که بدون داشتن شرایط اجتماعی مناسب نمی توان موجودیت داشته باشد.
یک بنا یک اثر هنری است که می توان به صورت اصیل بیان کننده یک فرهنگ ،یک ملت یا سنت باشد به این ترتیب یک اثر هنری با ارزش ترین سر چشمه ،موروثه و خاطره ای است که ما می توانیم در اختیار داشته باشیم یک اثر تاریخی بیش از هر چیز گنجینه ای که هر روز در دسترس همه مردم بوده و نگهبان و حافظ نسل های باشید که قبل از ما زیسته اند،تعداد بسیار قلعه های شناسایی شده در این خطه شاید به نوعی نشان دهنده ای روش زندگی افراد سخت کوش این دیار در ایام تاریخی باشد ،بناهای تاریخی گواه بر عظمت وپیشرفت تمدنها در ادوار گذشته بوده ومهمترین شاخص در احیا هویت از طریق گردشگری ست وحفاظت ونگهداری انها مهمترین وظیفه در راستای پیوستگی فرهنگی وتداوم روند رو به رشد هر ملتی وشهری است.
در قسمت غربی شهرستان رومشگان و در جنوب شهرستان قاطرچی، کوهی خودنمای می کند که بین مردم به نام ویزنهار(ویزن یار) مشهور است.
در بلندترین نقطه این کوه قلعه ای قدیمی وجود دارد، که آن را کوه زاد (کهزاد) می نامند. مرحوم استاد حمید ایزدپناه گزارشی دارد از این قلعه که وی درآن می نویسد (( آثار یک قلعه بزرگ باستانی در این نقطه (بالای کوه ویزنهار) باقی مانده است که اکنون آن را قلعه کوه زاد می نامند و در باره آن افسانه های مختلفی نیز ذکر می شود، تمام دیوارههای قلعه از سنگ و ملاط و شبیه به قلعه زاخه است)).
این قلعه طبق اسناد موجود در دبیرخانه ی میراث فرهنگی در سال ۱۳۶۴ه.ش توسط هیئتی از مرکز باستانشناسی ایران کشف و مطالعاتی در مورد آن انجام گرفت، سپس در پاییز ۱۳۶۷ه.ش توسط هیئتی به سرپرستی دکتر نصرت الله معتمدی به مدت ۴۵ روز مورد کاوش قرار گرفت. طی گزارش منتشر شده این قلعه در اوایل حکومت اشکانی شکل گرفته است که جهت نیایش مهر و آناهیتا بوده است، و سپس در زمان ساسانیان با رسمیت یافتن دین زرتشت بعنوان دین رسمی کشور با اندکی تغییر به آتشکده مبدل می شود، بسیار جالب است بدانید که در وسط چهار طاقی در میانه ی این بنای مرکزی جهت افروختن آتش مقدس از گاز طبیعی استفاده کرده اند.😧
به دلیل بی توجهی مسئولان حفاظت از آثار تاریخی استان لرستان این بنای عظیم وارزشمند رو به تخریب نهاده ونیاز به مرمت وحفاظت دارد که احیای آن می تواند نقطه ی عطفی در تاریخ و ردپای قدمت این دیار باشد.
میثم دلفانی کارشناس بافت تاریخی شهرداری تهران،کارشناس ارشد باستان شناسی🕵
🏺 @archteam2016
یک بنا یک اثر هنری است که می توان به صورت اصیل بیان کننده یک فرهنگ ،یک ملت یا سنت باشد به این ترتیب یک اثر هنری با ارزش ترین سر چشمه ،موروثه و خاطره ای است که ما می توانیم در اختیار داشته باشیم یک اثر تاریخی بیش از هر چیز گنجینه ای که هر روز در دسترس همه مردم بوده و نگهبان و حافظ نسل های باشید که قبل از ما زیسته اند،تعداد بسیار قلعه های شناسایی شده در این خطه شاید به نوعی نشان دهنده ای روش زندگی افراد سخت کوش این دیار در ایام تاریخی باشد ،بناهای تاریخی گواه بر عظمت وپیشرفت تمدنها در ادوار گذشته بوده ومهمترین شاخص در احیا هویت از طریق گردشگری ست وحفاظت ونگهداری انها مهمترین وظیفه در راستای پیوستگی فرهنگی وتداوم روند رو به رشد هر ملتی وشهری است.
در قسمت غربی شهرستان رومشگان و در جنوب شهرستان قاطرچی، کوهی خودنمای می کند که بین مردم به نام ویزنهار(ویزن یار) مشهور است.
در بلندترین نقطه این کوه قلعه ای قدیمی وجود دارد، که آن را کوه زاد (کهزاد) می نامند. مرحوم استاد حمید ایزدپناه گزارشی دارد از این قلعه که وی درآن می نویسد (( آثار یک قلعه بزرگ باستانی در این نقطه (بالای کوه ویزنهار) باقی مانده است که اکنون آن را قلعه کوه زاد می نامند و در باره آن افسانه های مختلفی نیز ذکر می شود، تمام دیوارههای قلعه از سنگ و ملاط و شبیه به قلعه زاخه است)).
این قلعه طبق اسناد موجود در دبیرخانه ی میراث فرهنگی در سال ۱۳۶۴ه.ش توسط هیئتی از مرکز باستانشناسی ایران کشف و مطالعاتی در مورد آن انجام گرفت، سپس در پاییز ۱۳۶۷ه.ش توسط هیئتی به سرپرستی دکتر نصرت الله معتمدی به مدت ۴۵ روز مورد کاوش قرار گرفت. طی گزارش منتشر شده این قلعه در اوایل حکومت اشکانی شکل گرفته است که جهت نیایش مهر و آناهیتا بوده است، و سپس در زمان ساسانیان با رسمیت یافتن دین زرتشت بعنوان دین رسمی کشور با اندکی تغییر به آتشکده مبدل می شود، بسیار جالب است بدانید که در وسط چهار طاقی در میانه ی این بنای مرکزی جهت افروختن آتش مقدس از گاز طبیعی استفاده کرده اند.😧
به دلیل بی توجهی مسئولان حفاظت از آثار تاریخی استان لرستان این بنای عظیم وارزشمند رو به تخریب نهاده ونیاز به مرمت وحفاظت دارد که احیای آن می تواند نقطه ی عطفی در تاریخ و ردپای قدمت این دیار باشد.
میثم دلفانی کارشناس بافت تاریخی شهرداری تهران،کارشناس ارشد باستان شناسی🕵
🏺 @archteam2016
🏵تنگ شراب ساسانی
با نقش دیونیسوس(خدای شراب در اساطیر یونایی)
جنس: نقرهی زراندود
قدمت: سدهی ششم یا هفتم میلادی (دورهی ساسانی)
محل نگهداری: موزهی اسمیتسونیان
🏺 @archteam2016
با نقش دیونیسوس(خدای شراب در اساطیر یونایی)
جنس: نقرهی زراندود
قدمت: سدهی ششم یا هفتم میلادی (دورهی ساسانی)
محل نگهداری: موزهی اسمیتسونیان
🏺 @archteam2016
🎗ايرانيان باستان،مخترع باتري🔋
✍قسمت سوم(بازسازي باترى توسط دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف)🤓
یكی از دانشجویان مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف به تازگی با ساخت مدلی واقعی از پیل اشكانی بر پایه یافتههای باستانشناسی و شبیهسازی اجزای گوناگون آن، كارآیی این باتری را در تولید جریان الكتریكی به طور عملی تست كرده و به نمایش گذاشته است.
امین طاهری نجف آبادی درباره پیل اشكانی و شواهد تاریخی درباره كاربری آن گفت: باتری كشف شده شامل یك كوزه سفالی تخممرغی شكل به ارتفاع 14، قطر 8 و دهانه 3 / 3 سانتیمتر است كه یك میله آهنی به طول 5 / 7 سانتیمتر به صورت عمودی در بخش میانی آن است و نقش قطب منفی باتری (آند) را بر عهده دارد. پیرامون این میله آهنی یك استوانه مسی به طول 8 / 9 و قطر 6 / 2 سانتیمتر قرار گرفته كه به كمك قیر در جای خود محكم شده است. در بخش دهانه باتری از قیر برای آب بندی باتری استفاده شده است.
عضو انجمن فنآوریهای بومی ایران خاطرنشان كرد: كشف این اشیا، باستان شناسان را به بررسی فرضیات موجود برای این اشیا برانگیخت كه منجر به ارایه فرضیاتی درباره كاربرد این مجموعه جهت تولید جریان الكتریكی (فرضیه منبع نیرو)، آبكاری طلا بر دیگر فلزات (فرضیه آبكاری طلا) و استفاده در درمان امراض با شوك الكتریكی (فرضیه كاربرد پزشكی) شده كه همگی مؤید كاربری این مجموعه در مصارف الكتروشیمیایی است.
وی كه در تحقیقات خود هر سه فرضیه را بررسی كرده است، درباره فرضیه استفاده از پیل اشكانی به عنوان منبع نیرو گفت: برای بررسی این نظریه، نخست لازم است، عملكرد یك سل گالوانی را بررسی كنیم. آرایش میلههای آهنی و استوانه مسی تشكیل سل گالوانی را میدهد كه در آن میله آهنیاند و استوانه مسی كاتد است. احتمالا كوزه سفالی تنها برای نگهداری این مجموعه به صورت عمودی بوده است، با اتصال دو الكترود به یكدیگر و پركردن استوانه مسی با یك الكترولیت مناسب چنین ساختاری قادر به تولید جریان الكتریكی است.
طاهری نجفآبادی در پاسخ به این پرسش كه پارتیان چگونه میله آهنی و استوانه مسی را به هم وصل كرده و از چه محلول الكترولیتی استفاده میكردهاند، گفت: آنچنان كه توسط باستان شناسان گزارش شده است، میلههای سیمی شكل برنزی یا آهنی كه در نزدیكی محل مورد بررسی یافت شدهاند، میتوانستهاند نقش اتصال را بازی كنند. درباره الكترولیت احتمالی هم در طول زمان محققان و نظریهپردازان گزینههای بسیاری را پیشنهاد دادهاند كه محلولهای مس، سركه، شراب و آبلیمو در زمره این حدسیات هستند.
با در نظر گرفتن این واقعیت كه استیك اسید و سیتریك اسید به خوبی برای آنها شناخته شده بوده است، میتوان فرض كرد كه احتمالا از این محلولها استفاده میشده است.
وی در پاسخ به این كه چنین باتری با تكنولوژی آن زمان قادر به تولید چه میزان ولتاژ و جریان الكتریكی بوده است، اظهار كرد: ولتاژی كه در سل گالوانی ایجاد میشود، توسط تفاوت بین پتانسیلهای نرمال الكترودهای به كار رفته مشخص میشود كه بنا بر تعریف، مقدار آن برابر است با تفاضل پتانسیل نرمال كاتد و پتانسیل نرمال آند. چون پتانسیل نرمال مس 35/0 ولت و پتانسیل نرمال آهن 44 / 0 ولت است، پس به صورت تئوری ولتاژ باتری اشكانیان مقداری برابر 79/0 ولت است، اما با آزمایشهای انجام شده به كمك باتری شبیه سازی شده پارتها و استفاده از محلولهای الكترولیت گوناگون نشان داده شده كه چنین باتریای تنها قادر است ولتاژ 5/0 ولت را تولید كند. جریان الكتریكی به دست آمده از این باتری هم در حدود چند میلی آمپر است.
این دانشجوی مبتكر درباره فرضیه آبكاری طلا نیز گفت: به منظور رسوب دهی الكتریكی طلا، آند طلایی و شیء مورد آبكاری بایستی توسط سیمی به پایانههای یك منبع جریان متصل شده و در مخزن آبكاری حاوی محلول نمك طلا غوطهور شوند.
این واكنش احیا به پتانسیلی برابر 71 / 1 ولت كه به طور چشمگیری زیاد است، نیاز دارد. به همین دلیل از محلولهای كمپلكس طلا استفاده میشود كه پتانسیل رسوب دهی آنها به مقدار قابل توجهی كمتر از یون طلای منفرد است.
وی خاطرنشان كرد: یونهای سیانید طلا به خاطر انحلال آسان در آب و احیا در پتانسیل پایین 61 / 0- ولت مناسبترین گزینه است. یونهای سیانید طلا بر روی كاتد، جایی كه قرار است آب طلا داده شود، احیا میشوند. آند طلایی یونهای مورد نیاز در محلول الكترولیت را دوباره جانشین میكند، با گذر زمان طلا به آهستگی از میله آندی به شی مورد نظر در كاتد منتقل میشود.(ادامه دارد...)🤔
🏺 @archteam2016
✍قسمت سوم(بازسازي باترى توسط دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف)🤓
یكی از دانشجویان مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف به تازگی با ساخت مدلی واقعی از پیل اشكانی بر پایه یافتههای باستانشناسی و شبیهسازی اجزای گوناگون آن، كارآیی این باتری را در تولید جریان الكتریكی به طور عملی تست كرده و به نمایش گذاشته است.
امین طاهری نجف آبادی درباره پیل اشكانی و شواهد تاریخی درباره كاربری آن گفت: باتری كشف شده شامل یك كوزه سفالی تخممرغی شكل به ارتفاع 14، قطر 8 و دهانه 3 / 3 سانتیمتر است كه یك میله آهنی به طول 5 / 7 سانتیمتر به صورت عمودی در بخش میانی آن است و نقش قطب منفی باتری (آند) را بر عهده دارد. پیرامون این میله آهنی یك استوانه مسی به طول 8 / 9 و قطر 6 / 2 سانتیمتر قرار گرفته كه به كمك قیر در جای خود محكم شده است. در بخش دهانه باتری از قیر برای آب بندی باتری استفاده شده است.
عضو انجمن فنآوریهای بومی ایران خاطرنشان كرد: كشف این اشیا، باستان شناسان را به بررسی فرضیات موجود برای این اشیا برانگیخت كه منجر به ارایه فرضیاتی درباره كاربرد این مجموعه جهت تولید جریان الكتریكی (فرضیه منبع نیرو)، آبكاری طلا بر دیگر فلزات (فرضیه آبكاری طلا) و استفاده در درمان امراض با شوك الكتریكی (فرضیه كاربرد پزشكی) شده كه همگی مؤید كاربری این مجموعه در مصارف الكتروشیمیایی است.
وی كه در تحقیقات خود هر سه فرضیه را بررسی كرده است، درباره فرضیه استفاده از پیل اشكانی به عنوان منبع نیرو گفت: برای بررسی این نظریه، نخست لازم است، عملكرد یك سل گالوانی را بررسی كنیم. آرایش میلههای آهنی و استوانه مسی تشكیل سل گالوانی را میدهد كه در آن میله آهنیاند و استوانه مسی كاتد است. احتمالا كوزه سفالی تنها برای نگهداری این مجموعه به صورت عمودی بوده است، با اتصال دو الكترود به یكدیگر و پركردن استوانه مسی با یك الكترولیت مناسب چنین ساختاری قادر به تولید جریان الكتریكی است.
طاهری نجفآبادی در پاسخ به این پرسش كه پارتیان چگونه میله آهنی و استوانه مسی را به هم وصل كرده و از چه محلول الكترولیتی استفاده میكردهاند، گفت: آنچنان كه توسط باستان شناسان گزارش شده است، میلههای سیمی شكل برنزی یا آهنی كه در نزدیكی محل مورد بررسی یافت شدهاند، میتوانستهاند نقش اتصال را بازی كنند. درباره الكترولیت احتمالی هم در طول زمان محققان و نظریهپردازان گزینههای بسیاری را پیشنهاد دادهاند كه محلولهای مس، سركه، شراب و آبلیمو در زمره این حدسیات هستند.
با در نظر گرفتن این واقعیت كه استیك اسید و سیتریك اسید به خوبی برای آنها شناخته شده بوده است، میتوان فرض كرد كه احتمالا از این محلولها استفاده میشده است.
وی در پاسخ به این كه چنین باتری با تكنولوژی آن زمان قادر به تولید چه میزان ولتاژ و جریان الكتریكی بوده است، اظهار كرد: ولتاژی كه در سل گالوانی ایجاد میشود، توسط تفاوت بین پتانسیلهای نرمال الكترودهای به كار رفته مشخص میشود كه بنا بر تعریف، مقدار آن برابر است با تفاضل پتانسیل نرمال كاتد و پتانسیل نرمال آند. چون پتانسیل نرمال مس 35/0 ولت و پتانسیل نرمال آهن 44 / 0 ولت است، پس به صورت تئوری ولتاژ باتری اشكانیان مقداری برابر 79/0 ولت است، اما با آزمایشهای انجام شده به كمك باتری شبیه سازی شده پارتها و استفاده از محلولهای الكترولیت گوناگون نشان داده شده كه چنین باتریای تنها قادر است ولتاژ 5/0 ولت را تولید كند. جریان الكتریكی به دست آمده از این باتری هم در حدود چند میلی آمپر است.
این دانشجوی مبتكر درباره فرضیه آبكاری طلا نیز گفت: به منظور رسوب دهی الكتریكی طلا، آند طلایی و شیء مورد آبكاری بایستی توسط سیمی به پایانههای یك منبع جریان متصل شده و در مخزن آبكاری حاوی محلول نمك طلا غوطهور شوند.
این واكنش احیا به پتانسیلی برابر 71 / 1 ولت كه به طور چشمگیری زیاد است، نیاز دارد. به همین دلیل از محلولهای كمپلكس طلا استفاده میشود كه پتانسیل رسوب دهی آنها به مقدار قابل توجهی كمتر از یون طلای منفرد است.
وی خاطرنشان كرد: یونهای سیانید طلا به خاطر انحلال آسان در آب و احیا در پتانسیل پایین 61 / 0- ولت مناسبترین گزینه است. یونهای سیانید طلا بر روی كاتد، جایی كه قرار است آب طلا داده شود، احیا میشوند. آند طلایی یونهای مورد نیاز در محلول الكترولیت را دوباره جانشین میكند، با گذر زمان طلا به آهستگی از میله آندی به شی مورد نظر در كاتد منتقل میشود.(ادامه دارد...)🤔
🏺 @archteam2016
🎗🔥آتشگاه اصفهان از بناهای
تاریخی اصفهان و از یادگارهای ایران باستان است.
این بنا نزدیک رودخانه زاینده رود است و ساخت آن را به دوران ساسانی یا پیش از آن نسبت دادهاند.
آتشگاه اصفهان یکی از سه اثر قدیمی به جا مانده از دوران باستان و از نظر بزرگی سومین اثر موجود در شهر اصفهان است و یکی از 7 آتشکده بزرگ ایران در زمان قباد ساسانی میباشد.
بنای آتشگاه آتشدانی بزرگ و مدور است با دریچههای متعدد. این ساختمان از خشتهای گلی خام به طول و عرض 40 سانتیمتر و قطر 14 سانتیمتر ساخته شده و مصالح خشتها، گل و سنگ ریزه و نیهای ساحل زاینده رود است.
پایههای بزرگ و خشتی بنا تقریبا از میانه تپه آتشگاه آغاز میشوند و در بالا به ستونهایی محکم تبدیل میشدند که در گذشته اتاقهایی نیز روی آنها قرار داشتهاست.
در بالای تپه بنایی گرد وجود دارد و جز آن هیچ بنایی بلندتر ساخته نشدهاست. این بنا دارای 8 گوشهاست و در هر گوشه یک پنجره هم رو به بیرون دارد. گفته میشود موبدان زرتشتی، آتش مقدس را در درون این اتاق قرار میدادهاند.
این مجموعه دارای اتاقها و ساختمانهایی در چهار جهتِ تپه بوده که تا زیرِ اتاقکِ آتشگاه ادامه مییافتهاند و البته اکنون تنها سازههای بخشِ شمالی و بخشی از قسمتِ شرقی سالم ماندهاند و بهنظر میرسد مربوط به بازسازیِ این بنا در دورهٔ پهلوی باشند. بر رویِ برخی از خشتهای بکار رفته در سازههای بخشِ شمالی میتوان عددِ ۱۳۵۲ را دید که در قالبِ خشتها تعبیه شدهاست.
امروزه در نگهداری از این مجموعه توجهی صورت نمیگیرد. در بافتِ ساختمانهای این بنا میتوان سوراخهای زیادی را دید که به دستِ گنج یابان کنده شدهاست. بازدید کنندگان نیز خود باید راهِ بالا رفتن را انتخاب کنند و با توجه به ساختار تپه و خشتی بودنِ این سازه، سرعتِ تخریب بوسیله بازدیدکنندگان -بویژه در روزهای بارانی- بیشتر میشود.
🏺 @archteam2016
تاریخی اصفهان و از یادگارهای ایران باستان است.
این بنا نزدیک رودخانه زاینده رود است و ساخت آن را به دوران ساسانی یا پیش از آن نسبت دادهاند.
آتشگاه اصفهان یکی از سه اثر قدیمی به جا مانده از دوران باستان و از نظر بزرگی سومین اثر موجود در شهر اصفهان است و یکی از 7 آتشکده بزرگ ایران در زمان قباد ساسانی میباشد.
بنای آتشگاه آتشدانی بزرگ و مدور است با دریچههای متعدد. این ساختمان از خشتهای گلی خام به طول و عرض 40 سانتیمتر و قطر 14 سانتیمتر ساخته شده و مصالح خشتها، گل و سنگ ریزه و نیهای ساحل زاینده رود است.
پایههای بزرگ و خشتی بنا تقریبا از میانه تپه آتشگاه آغاز میشوند و در بالا به ستونهایی محکم تبدیل میشدند که در گذشته اتاقهایی نیز روی آنها قرار داشتهاست.
در بالای تپه بنایی گرد وجود دارد و جز آن هیچ بنایی بلندتر ساخته نشدهاست. این بنا دارای 8 گوشهاست و در هر گوشه یک پنجره هم رو به بیرون دارد. گفته میشود موبدان زرتشتی، آتش مقدس را در درون این اتاق قرار میدادهاند.
این مجموعه دارای اتاقها و ساختمانهایی در چهار جهتِ تپه بوده که تا زیرِ اتاقکِ آتشگاه ادامه مییافتهاند و البته اکنون تنها سازههای بخشِ شمالی و بخشی از قسمتِ شرقی سالم ماندهاند و بهنظر میرسد مربوط به بازسازیِ این بنا در دورهٔ پهلوی باشند. بر رویِ برخی از خشتهای بکار رفته در سازههای بخشِ شمالی میتوان عددِ ۱۳۵۲ را دید که در قالبِ خشتها تعبیه شدهاست.
امروزه در نگهداری از این مجموعه توجهی صورت نمیگیرد. در بافتِ ساختمانهای این بنا میتوان سوراخهای زیادی را دید که به دستِ گنج یابان کنده شدهاست. بازدید کنندگان نیز خود باید راهِ بالا رفتن را انتخاب کنند و با توجه به ساختار تپه و خشتی بودنِ این سازه، سرعتِ تخریب بوسیله بازدیدکنندگان -بویژه در روزهای بارانی- بیشتر میشود.
🏺 @archteam2016
🏵ويژگى ها:
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی حک شده و در بیشتر سکه ها، پشت سر فرهاد حروف ضرابخانه نوشته شده است.
پشت سکه : تصویر ارشک شاه اشکانی نشسته بر تخت و کمانی در دست دارد. اطراف آن به یونانی [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ ΦΙΛΟΠΑΤΟΡΟΣ] نوشته شده است، که به معنی "شاه بزرگ ارشک فرزند خدا" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : نقره
وزن استاندارد : 4 گرم
🏺 @archteam2016
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی حک شده و در بیشتر سکه ها، پشت سر فرهاد حروف ضرابخانه نوشته شده است.
پشت سکه : تصویر ارشک شاه اشکانی نشسته بر تخت و کمانی در دست دارد. اطراف آن به یونانی [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ ΦΙΛΟΠΑΤΟΡΟΣ] نوشته شده است، که به معنی "شاه بزرگ ارشک فرزند خدا" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : نقره
وزن استاندارد : 4 گرم
🏺 @archteam2016
🎗⛏تقاطع خیابانهای جمهوری و سیتیر سنگفرش پهلوی کشف کردند، اثری تاریخی که نه میراث فرهنگی از وضعیت آن اطلاع دارد و نه مسئولان بافت تاریخی منطقه 12
تهران.خبرگزاری میراث فرهنگی – میراث فرهنگی - پیمانکار شهرداری با مجوز راهبری از ابتدای نوروز عملیات سنگفرش کردن خیابان سیتیر را در دستور کار خود قرار داد. جدای از نقدها و اعتراضاتی که به این اقدام آنهم در نوروز وارد شد، با کشف سنگفرش پهلوی در بخشی از این خیابان تاریخی، بیشتر توجهها به این سمت رفت که برای این سنگفرش چه اتفاقی میافتد؟
آنهم با توجه به صحبتهایی که مسئولان شهرداری منطقه 12 در این زمینه اظهار کردند.
به گزارش ایسنا، علی محمد سعادتی، قائممقام شهردار منطقه 12 تهران در 18 فروردین ماه در گفتوگو با رسانهها با اعلام خبر کشف این سنگفرش از دوره پهلوی اول و در جریان کفسازی این محور و در عمق یک تا یک و نیم متری از سطح زمین اعلام کرد: براساس بررسیهای کارشناسان میراث فرهنگی، قدمت این سنگ فرش قدیمی مربوط به دوره پهلوی اول و بین سالهای 1311 تا 1315 تشخیص داده شد.
او همچنین در آن زمان بیان کرد: براساس بررسیهای انجام شده تصمیم گرفته شد تا بقایای سنگ فرش تاریخی خیابان سیتیر در این محدوده حفظ شود و از سنگ فرشهای جدید استفاده نشود تا شهروندانی که از این محور حرکت میکنند، به قدمت تاریخی این خیابان پی ببرند.
این در حالیست که سپیده سیروسنیا، معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران دربارهی گرفتن نظرِ شهرداری از میراث فرهنگی در این زمینه به خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا توضیح داد: شهرداری از ما هیچ استعلامی انجام نداده و هیچ نظری هم نخواسته است.
او افزود: با این وجود، براساس اظهاراتشان گفتهاند که قصد دارند آن را حفظ کنند، قطعا باید این کار را انجام داده باشند.
به گفته وی، پس از اطلاع از این اتفاق، یگان حفاظت میراث فرهنگی استان تهران از این مکان نیز بازدید کرده است، اما شهرداری هیچ درخواست یا مکاتبهای به صورت رسمی از میراث فرهنگی نداشته است.
به گزارش ایسنا، علی محمد محمدی، شهردار بافت تاریخی منطقه 12 تهران نیز مانند مسئولان میراث فرهنگی بازدیدی از این سنگفرش به دست آمده نداشته، اما معتقد است: نمونهی این سنگفرش در منطقه 12 تهران زیاد است و در نقاطی مانند توپخانه و خیابان فردوسی میتوان به راحتی نمونهای از آن را دید.
از سوی دیگر، اهالی خیابان سیتیر و مغازهداران قدیمی درباره سرنوشت باقی ماندههای سنگفرش این خیابانِ تاریخی حرفهای متناقضی به خبرنگار ایسنا میزنند.
یکی از کسبههای مُسن و قدیمی تقاطع خیابان سیتیر و جمهوری میگوید: سنگفرش پیدا شده را در بخشهای مختلف خیابان به کار گرفتهاند.
اما دو مغازهدار نسبتا جوانتر که ادعا میکنند در زمان کشف و ادامه کار و تصمیمگیری درباره این سنگفرشها در منطقه حضور داشتهاند، میگویند: بخشی از سنگفرشها را در مکانی که کشف شده کار گذاشتند، اما دیگر سنگفرشها را با ماشین از این مکان منتقل کردهاند.
آنها میگویند، تقریبا هر روز شاهد بازدیدهای مسئولان شهرداری و منطقه به خصوص محمدباقر قالیباف، شهردار تهران از خیابان سیتیر بودهاند.
یکی دیگر از مغازهداران مُسن در ابتدای این خیابان نیز میگوید با چشم خودم دیدم که سنگفرشها را که پایینتر از سطح زمین بود یکبار جدا کرده و در کنار خیابان قرار دادند و پس از چند روز در همان نقطه و زیر زمین کار گذاشتند و حتی رویش را با سنگفرشهای جدید پوشاندند...😔
🏺 @archteam2016
تهران.خبرگزاری میراث فرهنگی – میراث فرهنگی - پیمانکار شهرداری با مجوز راهبری از ابتدای نوروز عملیات سنگفرش کردن خیابان سیتیر را در دستور کار خود قرار داد. جدای از نقدها و اعتراضاتی که به این اقدام آنهم در نوروز وارد شد، با کشف سنگفرش پهلوی در بخشی از این خیابان تاریخی، بیشتر توجهها به این سمت رفت که برای این سنگفرش چه اتفاقی میافتد؟
آنهم با توجه به صحبتهایی که مسئولان شهرداری منطقه 12 در این زمینه اظهار کردند.
به گزارش ایسنا، علی محمد سعادتی، قائممقام شهردار منطقه 12 تهران در 18 فروردین ماه در گفتوگو با رسانهها با اعلام خبر کشف این سنگفرش از دوره پهلوی اول و در جریان کفسازی این محور و در عمق یک تا یک و نیم متری از سطح زمین اعلام کرد: براساس بررسیهای کارشناسان میراث فرهنگی، قدمت این سنگ فرش قدیمی مربوط به دوره پهلوی اول و بین سالهای 1311 تا 1315 تشخیص داده شد.
او همچنین در آن زمان بیان کرد: براساس بررسیهای انجام شده تصمیم گرفته شد تا بقایای سنگ فرش تاریخی خیابان سیتیر در این محدوده حفظ شود و از سنگ فرشهای جدید استفاده نشود تا شهروندانی که از این محور حرکت میکنند، به قدمت تاریخی این خیابان پی ببرند.
این در حالیست که سپیده سیروسنیا، معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران دربارهی گرفتن نظرِ شهرداری از میراث فرهنگی در این زمینه به خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا توضیح داد: شهرداری از ما هیچ استعلامی انجام نداده و هیچ نظری هم نخواسته است.
او افزود: با این وجود، براساس اظهاراتشان گفتهاند که قصد دارند آن را حفظ کنند، قطعا باید این کار را انجام داده باشند.
به گفته وی، پس از اطلاع از این اتفاق، یگان حفاظت میراث فرهنگی استان تهران از این مکان نیز بازدید کرده است، اما شهرداری هیچ درخواست یا مکاتبهای به صورت رسمی از میراث فرهنگی نداشته است.
به گزارش ایسنا، علی محمد محمدی، شهردار بافت تاریخی منطقه 12 تهران نیز مانند مسئولان میراث فرهنگی بازدیدی از این سنگفرش به دست آمده نداشته، اما معتقد است: نمونهی این سنگفرش در منطقه 12 تهران زیاد است و در نقاطی مانند توپخانه و خیابان فردوسی میتوان به راحتی نمونهای از آن را دید.
از سوی دیگر، اهالی خیابان سیتیر و مغازهداران قدیمی درباره سرنوشت باقی ماندههای سنگفرش این خیابانِ تاریخی حرفهای متناقضی به خبرنگار ایسنا میزنند.
یکی از کسبههای مُسن و قدیمی تقاطع خیابان سیتیر و جمهوری میگوید: سنگفرش پیدا شده را در بخشهای مختلف خیابان به کار گرفتهاند.
اما دو مغازهدار نسبتا جوانتر که ادعا میکنند در زمان کشف و ادامه کار و تصمیمگیری درباره این سنگفرشها در منطقه حضور داشتهاند، میگویند: بخشی از سنگفرشها را در مکانی که کشف شده کار گذاشتند، اما دیگر سنگفرشها را با ماشین از این مکان منتقل کردهاند.
آنها میگویند، تقریبا هر روز شاهد بازدیدهای مسئولان شهرداری و منطقه به خصوص محمدباقر قالیباف، شهردار تهران از خیابان سیتیر بودهاند.
یکی دیگر از مغازهداران مُسن در ابتدای این خیابان نیز میگوید با چشم خودم دیدم که سنگفرشها را که پایینتر از سطح زمین بود یکبار جدا کرده و در کنار خیابان قرار دادند و پس از چند روز در همان نقطه و زیر زمین کار گذاشتند و حتی رویش را با سنگفرشهای جدید پوشاندند...😔
🏺 @archteam2016
🏵ماسک
جنس: طلا
قدمت: هزاره ی نخست پیش از میلاد
منطقه ی جغرافیایی: لرستان
محل نگهداری: موزه ی ایران باستان
🏺 @archteam2016
جنس: طلا
قدمت: هزاره ی نخست پیش از میلاد
منطقه ی جغرافیایی: لرستان
محل نگهداری: موزه ی ایران باستان
🏺 @archteam2016
Forwarded from ancientworld | جهان باستان
آیین تدفین در شاهنامه.pdf
239.2 KB