🎗ايرانيان باستان،مخترع باتري🔋
✍قسمت دوم
🏵ویژگی های باتری اشکانی
این باتری در بردارنده ی یک کوزه سفالی تخم مرغی به ارتفاع 14، قطر 8 و دهانه 3/3 سانتیمتری بود که یک میله ی آهنی به طول 7/5 سانتیمتر به صورت عمودی در قسمت میانی قرار داشت که نقش قطب منفی باتری ( آند ) را بر عهده داشت.
در اطراف میله آهنی یک استوانه مسی به طول 9/8 و قطر 2/6 سانتیمتر قرار داشت که به کمک قیر در جای خود محکم شده بود، در قسمت دهانه ی باتری از قیر برای آب بندی باتری استفاده شده بود. در این باتری احتمالا از آب نمک، سولفات مس، جوهر سرکه، آبلیمو، شراب تند و یا اسید سیتریک ( که در آن دوره شناخته شده بودند ) به عنوان الکترولیت استفاده می شده است.
🏵کاربردهای باتری اشکانی
به راستی چگونه اشکانیان در آن زمان به مفاهیم پایهی الکتریسیته دست پیدا کرده بودند؟
برخی بر این باورند که آنان چنین دانشی نداشتند، زیرا بسیاری از نوآوریها پیش از درک مفاهیم پایهای که آن نوآوریها بر آنها استوار بودند، به دست آمدهاند. برای مثال، چینیها مدتها پیش از آنکه اصول سوختن به درستی روشن شود، باروت ساخته بودند و از آن بهره میگرفتند. کشف داروهای گیاهی کهن نیز شاهد خوبی بر این ادعاست. همیشه نیاز نیست بدانید چیزی چگونه و چرا کار میکند، فقط میدانید که کار میکند.
در این که باتریهای ایرانی الکتریسیته تولید میکنند، شکی نیست، چرا که دانشجویان زیادی در دانشگاههای گوناگون نمونههایی از آن ساختهاند و برق تولید کردهاند.
⁉️اما اشکانیان از این دستگاه برای چه کاری بهره میگرفتند؟
این دستگاه بسته به نوع محلول الکترولیت، بین ۰/۸ تا ۲ ولت برق تولید میکند. تولید برق به دو فلز با پتانسیل الکتریکی متفاوت و محلول دارای یون، به نام الکترولیت، نیاز دارد و همهی اینها در این باتریها وجود دارد. با بستن چند باتری از این نوع به هم میتوان به ولتاژهای بالا دست پیدا کرد. اما هنوز سیمی پیدا نشده است که بتوان ثابت کرد که در آن زمان نیز چنین کاری انجام میشده است.
شاید باتریهای پارتی برای آبکاری یک فلز روی ظرفهای فلزی به کار میرفتهاند. نمونهای از این ظرفها در موزهی بغداد پیدا شده است که پیشینهی آنها نیز به همان دوران باتریها باز میگردد. آرن اگبریچ(Arne Eggebrecht) چند نمونه بازسازی شده از باتریها را به هم وصل کرد و با به کارگیری شیرهی انگور به عنوان الکترولیت توانست لایهی نازکی، حدود یک دههزارم میلیمتر، از نقره به سطح فلز دیگری بنشاند. چندی پیش نیز یك مهندس آمریكایی به نام ویلاردگری ثابت كرد كه این دستگاه عجیب را اشكانیان برای آب دادن فلزات بخصوص طلا و نقره به كار می برده اند.
گری در گزارش خود می نویسد: «اشكانیان از اتصال این پیل ها به یكدیگر مقدار قابل توجهی نیروی برق به دست می آوردند و آن را به وسیله دو سیم وارد دستگاه آبكاری كرده و با استفاده از املاح طلا و نقره، دستبندها و زینت آلات خود را آب طلا و نقره می دادند كه امروز این کار را گالوانو پلاستی یا آبكاری الكتریكی می نامند.»
در آن زمان كیمیاگران و جواهرسازان باستانی كه به اینكار می پرداختند ساختمان پیل را نیز مانند سایر معلومات خویش به عنوان یك راز مگو تلقی می کردند و جز به اهل فن به كسی ابراز نمی داشتند و در نتیجه از این اختراع جز كیمیاگران، دیگران اطلاع نداشتند...(ادامه دارد)🤔
🏺 @archteam2016
✍قسمت دوم
🏵ویژگی های باتری اشکانی
این باتری در بردارنده ی یک کوزه سفالی تخم مرغی به ارتفاع 14، قطر 8 و دهانه 3/3 سانتیمتری بود که یک میله ی آهنی به طول 7/5 سانتیمتر به صورت عمودی در قسمت میانی قرار داشت که نقش قطب منفی باتری ( آند ) را بر عهده داشت.
در اطراف میله آهنی یک استوانه مسی به طول 9/8 و قطر 2/6 سانتیمتر قرار داشت که به کمک قیر در جای خود محکم شده بود، در قسمت دهانه ی باتری از قیر برای آب بندی باتری استفاده شده بود. در این باتری احتمالا از آب نمک، سولفات مس، جوهر سرکه، آبلیمو، شراب تند و یا اسید سیتریک ( که در آن دوره شناخته شده بودند ) به عنوان الکترولیت استفاده می شده است.
🏵کاربردهای باتری اشکانی
به راستی چگونه اشکانیان در آن زمان به مفاهیم پایهی الکتریسیته دست پیدا کرده بودند؟
برخی بر این باورند که آنان چنین دانشی نداشتند، زیرا بسیاری از نوآوریها پیش از درک مفاهیم پایهای که آن نوآوریها بر آنها استوار بودند، به دست آمدهاند. برای مثال، چینیها مدتها پیش از آنکه اصول سوختن به درستی روشن شود، باروت ساخته بودند و از آن بهره میگرفتند. کشف داروهای گیاهی کهن نیز شاهد خوبی بر این ادعاست. همیشه نیاز نیست بدانید چیزی چگونه و چرا کار میکند، فقط میدانید که کار میکند.
در این که باتریهای ایرانی الکتریسیته تولید میکنند، شکی نیست، چرا که دانشجویان زیادی در دانشگاههای گوناگون نمونههایی از آن ساختهاند و برق تولید کردهاند.
⁉️اما اشکانیان از این دستگاه برای چه کاری بهره میگرفتند؟
این دستگاه بسته به نوع محلول الکترولیت، بین ۰/۸ تا ۲ ولت برق تولید میکند. تولید برق به دو فلز با پتانسیل الکتریکی متفاوت و محلول دارای یون، به نام الکترولیت، نیاز دارد و همهی اینها در این باتریها وجود دارد. با بستن چند باتری از این نوع به هم میتوان به ولتاژهای بالا دست پیدا کرد. اما هنوز سیمی پیدا نشده است که بتوان ثابت کرد که در آن زمان نیز چنین کاری انجام میشده است.
شاید باتریهای پارتی برای آبکاری یک فلز روی ظرفهای فلزی به کار میرفتهاند. نمونهای از این ظرفها در موزهی بغداد پیدا شده است که پیشینهی آنها نیز به همان دوران باتریها باز میگردد. آرن اگبریچ(Arne Eggebrecht) چند نمونه بازسازی شده از باتریها را به هم وصل کرد و با به کارگیری شیرهی انگور به عنوان الکترولیت توانست لایهی نازکی، حدود یک دههزارم میلیمتر، از نقره به سطح فلز دیگری بنشاند. چندی پیش نیز یك مهندس آمریكایی به نام ویلاردگری ثابت كرد كه این دستگاه عجیب را اشكانیان برای آب دادن فلزات بخصوص طلا و نقره به كار می برده اند.
گری در گزارش خود می نویسد: «اشكانیان از اتصال این پیل ها به یكدیگر مقدار قابل توجهی نیروی برق به دست می آوردند و آن را به وسیله دو سیم وارد دستگاه آبكاری كرده و با استفاده از املاح طلا و نقره، دستبندها و زینت آلات خود را آب طلا و نقره می دادند كه امروز این کار را گالوانو پلاستی یا آبكاری الكتریكی می نامند.»
در آن زمان كیمیاگران و جواهرسازان باستانی كه به اینكار می پرداختند ساختمان پیل را نیز مانند سایر معلومات خویش به عنوان یك راز مگو تلقی می کردند و جز به اهل فن به كسی ابراز نمی داشتند و در نتیجه از این اختراع جز كیمیاگران، دیگران اطلاع نداشتند...(ادامه دارد)🤔
🏺 @archteam2016
⚠️تكوك فوق كه از جنس نقره بوده نمونه اي از جعل تقليديست كه سعى شده از روي تكوك زرين سر بز، موجود در موزه رضا عباسي الگو برداري كند.
نمونه اصل را در عكس زير مشاهده ميكنيد.
🏺@archteam2016
نمونه اصل را در عكس زير مشاهده ميكنيد.
🏺@archteam2016
🎗تکوک زرین به شکل سر بز در اوایل قرن شش و اواخر قرن هفتم پیش از میلاد مربوط به دوره مادها موزه رضا عباسی
🏺 @archteam2016
🏺 @archteam2016
🎗🏛معبد ابو سمبل
ابو سمبل، معبدی است که توسط رامسس دوم میان سالهای ۱۲۷۹-۱۲۱۳ پیش از میلاد در حبشه قدیم ساخته شد. این معبد در میراث جهانی یونسکو ثبت شدهاست.
ساختمان ابو سمبل
چهار مجسمه عظیم (به ارتفاع ۲۰ متر) از او در طرفین ورودی معبد وجود دارد. این معبد رو به شرق است و Re-Horakhty یکی از خدایان خورشید درست در بالای فرورفتگی سردر ورودی قرار دارد. یکی از ویژگیهای این معبد، چگونگی ساماندن جهت قرارگرفتن آن است که باعث شده دو بار در سال، در ۲۲ فوریه و ۲۲ اکتبر، پرتوهای خورشید دقیقاً به داخلیترین مکان مقدس معبد بتابد و مجسمههای چهار خدای نشسته در آن مکان که عبارتند از Path، Amun-Re، Ramesses II و Re-Horakhty را کاملاً درخشان و روشن کند.
جابجایی معبد ابوسیمبل
در سال ۱۹۶۰ دولت مصر برای تولید برق و همچنین کنترل اب کشاورزی مشغول ساخت بزرگترین سد مصر در منطقه اسوان شد. نظر باستان شناسان این بود که با آبگیری سد اسوان معبد ابوسیمبل به زیر اب میرود. معبدی که برای ساخت ان بیش از ۵۰۰۰۰ هزار سنگ تراش بصورت شبانه و روزی تلاش کرده بودند. فشارهای بینالمللی به دولت مصر و همچنین تلاش یونسکو موجب انتقالی شد که در نوع خود یکی از افتخارات مهندسان عصر حاضر به حساب میآید.
یک تیم المانی مسئولیت انتقال این یادگار باستانی را به عهده گرفت. ابتدا محلی که از نظر شرایط و موقعیت جغرافیایی با محیط اصلی همخوانی داشت انتخاب شد. مهندسین با ارههای الکتریکی این کوه مرتفع را به قطعات ۳ تا ۵ تنی تقسیم کردند و انرا به مکانی که در نظر گرفته شده بود، انتقال دادند.
جرثقیلهای غولپیکر قطعات را با دقت و وسواس به محل میبرد و مهندسان و معماران انرا به روی یکدیگر نصب میکردند. جدا کردن کتیبهها و هیروگلیفها یک کار طاقت فرسا بود. اما این کار عظیم با دقت انجام گرفت. همانگونه که ساخت معبد ابو سمبل شگفتانگیز است، جابجایی و انتقال این بنای عظیم نیز انسان را بهتزده میکند و لازم به ذکر است که این معبد در سال ۱۸۱۷ توسط جیوانی باتیستا بلزونی کشف شد در حالی که تا ان موقع معبد زیر شنها و ماسهها یی که در طول دو هزار سال معبد را فرا گرفته بود مدفون بود.
🏺 @archteam2016
ابو سمبل، معبدی است که توسط رامسس دوم میان سالهای ۱۲۷۹-۱۲۱۳ پیش از میلاد در حبشه قدیم ساخته شد. این معبد در میراث جهانی یونسکو ثبت شدهاست.
ساختمان ابو سمبل
چهار مجسمه عظیم (به ارتفاع ۲۰ متر) از او در طرفین ورودی معبد وجود دارد. این معبد رو به شرق است و Re-Horakhty یکی از خدایان خورشید درست در بالای فرورفتگی سردر ورودی قرار دارد. یکی از ویژگیهای این معبد، چگونگی ساماندن جهت قرارگرفتن آن است که باعث شده دو بار در سال، در ۲۲ فوریه و ۲۲ اکتبر، پرتوهای خورشید دقیقاً به داخلیترین مکان مقدس معبد بتابد و مجسمههای چهار خدای نشسته در آن مکان که عبارتند از Path، Amun-Re، Ramesses II و Re-Horakhty را کاملاً درخشان و روشن کند.
جابجایی معبد ابوسیمبل
در سال ۱۹۶۰ دولت مصر برای تولید برق و همچنین کنترل اب کشاورزی مشغول ساخت بزرگترین سد مصر در منطقه اسوان شد. نظر باستان شناسان این بود که با آبگیری سد اسوان معبد ابوسیمبل به زیر اب میرود. معبدی که برای ساخت ان بیش از ۵۰۰۰۰ هزار سنگ تراش بصورت شبانه و روزی تلاش کرده بودند. فشارهای بینالمللی به دولت مصر و همچنین تلاش یونسکو موجب انتقالی شد که در نوع خود یکی از افتخارات مهندسان عصر حاضر به حساب میآید.
یک تیم المانی مسئولیت انتقال این یادگار باستانی را به عهده گرفت. ابتدا محلی که از نظر شرایط و موقعیت جغرافیایی با محیط اصلی همخوانی داشت انتخاب شد. مهندسین با ارههای الکتریکی این کوه مرتفع را به قطعات ۳ تا ۵ تنی تقسیم کردند و انرا به مکانی که در نظر گرفته شده بود، انتقال دادند.
جرثقیلهای غولپیکر قطعات را با دقت و وسواس به محل میبرد و مهندسان و معماران انرا به روی یکدیگر نصب میکردند. جدا کردن کتیبهها و هیروگلیفها یک کار طاقت فرسا بود. اما این کار عظیم با دقت انجام گرفت. همانگونه که ساخت معبد ابو سمبل شگفتانگیز است، جابجایی و انتقال این بنای عظیم نیز انسان را بهتزده میکند و لازم به ذکر است که این معبد در سال ۱۸۱۷ توسط جیوانی باتیستا بلزونی کشف شد در حالی که تا ان موقع معبد زیر شنها و ماسهها یی که در طول دو هزار سال معبد را فرا گرفته بود مدفون بود.
🏺 @archteam2016
🏵ویژگی ها :
دانگ به مقدار یک قسمت از شش قسمت هر چیز است. یک دانگ برابر با یک ششم درهم می باشد که یونانی ها به آن ابول گویند.
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی
پشت سکه : تصویر دو برامدگی که به نظر دو کلاه باشد چند درخت خرما در اطراف و نوشته [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ] دیده میشود، که به معنی "شاه بزرگ ارشک" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : نقره
وزن استاندارد : 0.6 گرم
🏺 @archteam2016
دانگ به مقدار یک قسمت از شش قسمت هر چیز است. یک دانگ برابر با یک ششم درهم می باشد که یونانی ها به آن ابول گویند.
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی
پشت سکه : تصویر دو برامدگی که به نظر دو کلاه باشد چند درخت خرما در اطراف و نوشته [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ] دیده میشود، که به معنی "شاه بزرگ ارشک" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : نقره
وزن استاندارد : 0.6 گرم
🏺 @archteam2016
🎗⛏زندگی یک اثر ویک بنای تاریخی همانند انسان است که بدون داشتن شرایط اجتماعی مناسب نمی توان موجودیت داشته باشد.
یک بنا یک اثر هنری است که می توان به صورت اصیل بیان کننده یک فرهنگ ،یک ملت یا سنت باشد به این ترتیب یک اثر هنری با ارزش ترین سر چشمه ،موروثه و خاطره ای است که ما می توانیم در اختیار داشته باشیم یک اثر تاریخی بیش از هر چیز گنجینه ای که هر روز در دسترس همه مردم بوده و نگهبان و حافظ نسل های باشید که قبل از ما زیسته اند،تعداد بسیار قلعه های شناسایی شده در این خطه شاید به نوعی نشان دهنده ای روش زندگی افراد سخت کوش این دیار در ایام تاریخی باشد ،بناهای تاریخی گواه بر عظمت وپیشرفت تمدنها در ادوار گذشته بوده ومهمترین شاخص در احیا هویت از طریق گردشگری ست وحفاظت ونگهداری انها مهمترین وظیفه در راستای پیوستگی فرهنگی وتداوم روند رو به رشد هر ملتی وشهری است.
در قسمت غربی شهرستان رومشگان و در جنوب شهرستان قاطرچی، کوهی خودنمای می کند که بین مردم به نام ویزنهار(ویزن یار) مشهور است.
در بلندترین نقطه این کوه قلعه ای قدیمی وجود دارد، که آن را کوه زاد (کهزاد) می نامند. مرحوم استاد حمید ایزدپناه گزارشی دارد از این قلعه که وی درآن می نویسد (( آثار یک قلعه بزرگ باستانی در این نقطه (بالای کوه ویزنهار) باقی مانده است که اکنون آن را قلعه کوه زاد می نامند و در باره آن افسانه های مختلفی نیز ذکر می شود، تمام دیوارههای قلعه از سنگ و ملاط و شبیه به قلعه زاخه است)).
این قلعه طبق اسناد موجود در دبیرخانه ی میراث فرهنگی در سال ۱۳۶۴ه.ش توسط هیئتی از مرکز باستانشناسی ایران کشف و مطالعاتی در مورد آن انجام گرفت، سپس در پاییز ۱۳۶۷ه.ش توسط هیئتی به سرپرستی دکتر نصرت الله معتمدی به مدت ۴۵ روز مورد کاوش قرار گرفت. طی گزارش منتشر شده این قلعه در اوایل حکومت اشکانی شکل گرفته است که جهت نیایش مهر و آناهیتا بوده است، و سپس در زمان ساسانیان با رسمیت یافتن دین زرتشت بعنوان دین رسمی کشور با اندکی تغییر به آتشکده مبدل می شود، بسیار جالب است بدانید که در وسط چهار طاقی در میانه ی این بنای مرکزی جهت افروختن آتش مقدس از گاز طبیعی استفاده کرده اند.😧
به دلیل بی توجهی مسئولان حفاظت از آثار تاریخی استان لرستان این بنای عظیم وارزشمند رو به تخریب نهاده ونیاز به مرمت وحفاظت دارد که احیای آن می تواند نقطه ی عطفی در تاریخ و ردپای قدمت این دیار باشد.
میثم دلفانی کارشناس بافت تاریخی شهرداری تهران،کارشناس ارشد باستان شناسی🕵
🏺 @archteam2016
یک بنا یک اثر هنری است که می توان به صورت اصیل بیان کننده یک فرهنگ ،یک ملت یا سنت باشد به این ترتیب یک اثر هنری با ارزش ترین سر چشمه ،موروثه و خاطره ای است که ما می توانیم در اختیار داشته باشیم یک اثر تاریخی بیش از هر چیز گنجینه ای که هر روز در دسترس همه مردم بوده و نگهبان و حافظ نسل های باشید که قبل از ما زیسته اند،تعداد بسیار قلعه های شناسایی شده در این خطه شاید به نوعی نشان دهنده ای روش زندگی افراد سخت کوش این دیار در ایام تاریخی باشد ،بناهای تاریخی گواه بر عظمت وپیشرفت تمدنها در ادوار گذشته بوده ومهمترین شاخص در احیا هویت از طریق گردشگری ست وحفاظت ونگهداری انها مهمترین وظیفه در راستای پیوستگی فرهنگی وتداوم روند رو به رشد هر ملتی وشهری است.
در قسمت غربی شهرستان رومشگان و در جنوب شهرستان قاطرچی، کوهی خودنمای می کند که بین مردم به نام ویزنهار(ویزن یار) مشهور است.
در بلندترین نقطه این کوه قلعه ای قدیمی وجود دارد، که آن را کوه زاد (کهزاد) می نامند. مرحوم استاد حمید ایزدپناه گزارشی دارد از این قلعه که وی درآن می نویسد (( آثار یک قلعه بزرگ باستانی در این نقطه (بالای کوه ویزنهار) باقی مانده است که اکنون آن را قلعه کوه زاد می نامند و در باره آن افسانه های مختلفی نیز ذکر می شود، تمام دیوارههای قلعه از سنگ و ملاط و شبیه به قلعه زاخه است)).
این قلعه طبق اسناد موجود در دبیرخانه ی میراث فرهنگی در سال ۱۳۶۴ه.ش توسط هیئتی از مرکز باستانشناسی ایران کشف و مطالعاتی در مورد آن انجام گرفت، سپس در پاییز ۱۳۶۷ه.ش توسط هیئتی به سرپرستی دکتر نصرت الله معتمدی به مدت ۴۵ روز مورد کاوش قرار گرفت. طی گزارش منتشر شده این قلعه در اوایل حکومت اشکانی شکل گرفته است که جهت نیایش مهر و آناهیتا بوده است، و سپس در زمان ساسانیان با رسمیت یافتن دین زرتشت بعنوان دین رسمی کشور با اندکی تغییر به آتشکده مبدل می شود، بسیار جالب است بدانید که در وسط چهار طاقی در میانه ی این بنای مرکزی جهت افروختن آتش مقدس از گاز طبیعی استفاده کرده اند.😧
به دلیل بی توجهی مسئولان حفاظت از آثار تاریخی استان لرستان این بنای عظیم وارزشمند رو به تخریب نهاده ونیاز به مرمت وحفاظت دارد که احیای آن می تواند نقطه ی عطفی در تاریخ و ردپای قدمت این دیار باشد.
میثم دلفانی کارشناس بافت تاریخی شهرداری تهران،کارشناس ارشد باستان شناسی🕵
🏺 @archteam2016
🏵تنگ شراب ساسانی
با نقش دیونیسوس(خدای شراب در اساطیر یونایی)
جنس: نقرهی زراندود
قدمت: سدهی ششم یا هفتم میلادی (دورهی ساسانی)
محل نگهداری: موزهی اسمیتسونیان
🏺 @archteam2016
با نقش دیونیسوس(خدای شراب در اساطیر یونایی)
جنس: نقرهی زراندود
قدمت: سدهی ششم یا هفتم میلادی (دورهی ساسانی)
محل نگهداری: موزهی اسمیتسونیان
🏺 @archteam2016
🎗ايرانيان باستان،مخترع باتري🔋
✍قسمت سوم(بازسازي باترى توسط دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف)🤓
یكی از دانشجویان مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف به تازگی با ساخت مدلی واقعی از پیل اشكانی بر پایه یافتههای باستانشناسی و شبیهسازی اجزای گوناگون آن، كارآیی این باتری را در تولید جریان الكتریكی به طور عملی تست كرده و به نمایش گذاشته است.
امین طاهری نجف آبادی درباره پیل اشكانی و شواهد تاریخی درباره كاربری آن گفت: باتری كشف شده شامل یك كوزه سفالی تخممرغی شكل به ارتفاع 14، قطر 8 و دهانه 3 / 3 سانتیمتر است كه یك میله آهنی به طول 5 / 7 سانتیمتر به صورت عمودی در بخش میانی آن است و نقش قطب منفی باتری (آند) را بر عهده دارد. پیرامون این میله آهنی یك استوانه مسی به طول 8 / 9 و قطر 6 / 2 سانتیمتر قرار گرفته كه به كمك قیر در جای خود محكم شده است. در بخش دهانه باتری از قیر برای آب بندی باتری استفاده شده است.
عضو انجمن فنآوریهای بومی ایران خاطرنشان كرد: كشف این اشیا، باستان شناسان را به بررسی فرضیات موجود برای این اشیا برانگیخت كه منجر به ارایه فرضیاتی درباره كاربرد این مجموعه جهت تولید جریان الكتریكی (فرضیه منبع نیرو)، آبكاری طلا بر دیگر فلزات (فرضیه آبكاری طلا) و استفاده در درمان امراض با شوك الكتریكی (فرضیه كاربرد پزشكی) شده كه همگی مؤید كاربری این مجموعه در مصارف الكتروشیمیایی است.
وی كه در تحقیقات خود هر سه فرضیه را بررسی كرده است، درباره فرضیه استفاده از پیل اشكانی به عنوان منبع نیرو گفت: برای بررسی این نظریه، نخست لازم است، عملكرد یك سل گالوانی را بررسی كنیم. آرایش میلههای آهنی و استوانه مسی تشكیل سل گالوانی را میدهد كه در آن میله آهنیاند و استوانه مسی كاتد است. احتمالا كوزه سفالی تنها برای نگهداری این مجموعه به صورت عمودی بوده است، با اتصال دو الكترود به یكدیگر و پركردن استوانه مسی با یك الكترولیت مناسب چنین ساختاری قادر به تولید جریان الكتریكی است.
طاهری نجفآبادی در پاسخ به این پرسش كه پارتیان چگونه میله آهنی و استوانه مسی را به هم وصل كرده و از چه محلول الكترولیتی استفاده میكردهاند، گفت: آنچنان كه توسط باستان شناسان گزارش شده است، میلههای سیمی شكل برنزی یا آهنی كه در نزدیكی محل مورد بررسی یافت شدهاند، میتوانستهاند نقش اتصال را بازی كنند. درباره الكترولیت احتمالی هم در طول زمان محققان و نظریهپردازان گزینههای بسیاری را پیشنهاد دادهاند كه محلولهای مس، سركه، شراب و آبلیمو در زمره این حدسیات هستند.
با در نظر گرفتن این واقعیت كه استیك اسید و سیتریك اسید به خوبی برای آنها شناخته شده بوده است، میتوان فرض كرد كه احتمالا از این محلولها استفاده میشده است.
وی در پاسخ به این كه چنین باتری با تكنولوژی آن زمان قادر به تولید چه میزان ولتاژ و جریان الكتریكی بوده است، اظهار كرد: ولتاژی كه در سل گالوانی ایجاد میشود، توسط تفاوت بین پتانسیلهای نرمال الكترودهای به كار رفته مشخص میشود كه بنا بر تعریف، مقدار آن برابر است با تفاضل پتانسیل نرمال كاتد و پتانسیل نرمال آند. چون پتانسیل نرمال مس 35/0 ولت و پتانسیل نرمال آهن 44 / 0 ولت است، پس به صورت تئوری ولتاژ باتری اشكانیان مقداری برابر 79/0 ولت است، اما با آزمایشهای انجام شده به كمك باتری شبیه سازی شده پارتها و استفاده از محلولهای الكترولیت گوناگون نشان داده شده كه چنین باتریای تنها قادر است ولتاژ 5/0 ولت را تولید كند. جریان الكتریكی به دست آمده از این باتری هم در حدود چند میلی آمپر است.
این دانشجوی مبتكر درباره فرضیه آبكاری طلا نیز گفت: به منظور رسوب دهی الكتریكی طلا، آند طلایی و شیء مورد آبكاری بایستی توسط سیمی به پایانههای یك منبع جریان متصل شده و در مخزن آبكاری حاوی محلول نمك طلا غوطهور شوند.
این واكنش احیا به پتانسیلی برابر 71 / 1 ولت كه به طور چشمگیری زیاد است، نیاز دارد. به همین دلیل از محلولهای كمپلكس طلا استفاده میشود كه پتانسیل رسوب دهی آنها به مقدار قابل توجهی كمتر از یون طلای منفرد است.
وی خاطرنشان كرد: یونهای سیانید طلا به خاطر انحلال آسان در آب و احیا در پتانسیل پایین 61 / 0- ولت مناسبترین گزینه است. یونهای سیانید طلا بر روی كاتد، جایی كه قرار است آب طلا داده شود، احیا میشوند. آند طلایی یونهای مورد نیاز در محلول الكترولیت را دوباره جانشین میكند، با گذر زمان طلا به آهستگی از میله آندی به شی مورد نظر در كاتد منتقل میشود.(ادامه دارد...)🤔
🏺 @archteam2016
✍قسمت سوم(بازسازي باترى توسط دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف)🤓
یكی از دانشجویان مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف به تازگی با ساخت مدلی واقعی از پیل اشكانی بر پایه یافتههای باستانشناسی و شبیهسازی اجزای گوناگون آن، كارآیی این باتری را در تولید جریان الكتریكی به طور عملی تست كرده و به نمایش گذاشته است.
امین طاهری نجف آبادی درباره پیل اشكانی و شواهد تاریخی درباره كاربری آن گفت: باتری كشف شده شامل یك كوزه سفالی تخممرغی شكل به ارتفاع 14، قطر 8 و دهانه 3 / 3 سانتیمتر است كه یك میله آهنی به طول 5 / 7 سانتیمتر به صورت عمودی در بخش میانی آن است و نقش قطب منفی باتری (آند) را بر عهده دارد. پیرامون این میله آهنی یك استوانه مسی به طول 8 / 9 و قطر 6 / 2 سانتیمتر قرار گرفته كه به كمك قیر در جای خود محكم شده است. در بخش دهانه باتری از قیر برای آب بندی باتری استفاده شده است.
عضو انجمن فنآوریهای بومی ایران خاطرنشان كرد: كشف این اشیا، باستان شناسان را به بررسی فرضیات موجود برای این اشیا برانگیخت كه منجر به ارایه فرضیاتی درباره كاربرد این مجموعه جهت تولید جریان الكتریكی (فرضیه منبع نیرو)، آبكاری طلا بر دیگر فلزات (فرضیه آبكاری طلا) و استفاده در درمان امراض با شوك الكتریكی (فرضیه كاربرد پزشكی) شده كه همگی مؤید كاربری این مجموعه در مصارف الكتروشیمیایی است.
وی كه در تحقیقات خود هر سه فرضیه را بررسی كرده است، درباره فرضیه استفاده از پیل اشكانی به عنوان منبع نیرو گفت: برای بررسی این نظریه، نخست لازم است، عملكرد یك سل گالوانی را بررسی كنیم. آرایش میلههای آهنی و استوانه مسی تشكیل سل گالوانی را میدهد كه در آن میله آهنیاند و استوانه مسی كاتد است. احتمالا كوزه سفالی تنها برای نگهداری این مجموعه به صورت عمودی بوده است، با اتصال دو الكترود به یكدیگر و پركردن استوانه مسی با یك الكترولیت مناسب چنین ساختاری قادر به تولید جریان الكتریكی است.
طاهری نجفآبادی در پاسخ به این پرسش كه پارتیان چگونه میله آهنی و استوانه مسی را به هم وصل كرده و از چه محلول الكترولیتی استفاده میكردهاند، گفت: آنچنان كه توسط باستان شناسان گزارش شده است، میلههای سیمی شكل برنزی یا آهنی كه در نزدیكی محل مورد بررسی یافت شدهاند، میتوانستهاند نقش اتصال را بازی كنند. درباره الكترولیت احتمالی هم در طول زمان محققان و نظریهپردازان گزینههای بسیاری را پیشنهاد دادهاند كه محلولهای مس، سركه، شراب و آبلیمو در زمره این حدسیات هستند.
با در نظر گرفتن این واقعیت كه استیك اسید و سیتریك اسید به خوبی برای آنها شناخته شده بوده است، میتوان فرض كرد كه احتمالا از این محلولها استفاده میشده است.
وی در پاسخ به این كه چنین باتری با تكنولوژی آن زمان قادر به تولید چه میزان ولتاژ و جریان الكتریكی بوده است، اظهار كرد: ولتاژی كه در سل گالوانی ایجاد میشود، توسط تفاوت بین پتانسیلهای نرمال الكترودهای به كار رفته مشخص میشود كه بنا بر تعریف، مقدار آن برابر است با تفاضل پتانسیل نرمال كاتد و پتانسیل نرمال آند. چون پتانسیل نرمال مس 35/0 ولت و پتانسیل نرمال آهن 44 / 0 ولت است، پس به صورت تئوری ولتاژ باتری اشكانیان مقداری برابر 79/0 ولت است، اما با آزمایشهای انجام شده به كمك باتری شبیه سازی شده پارتها و استفاده از محلولهای الكترولیت گوناگون نشان داده شده كه چنین باتریای تنها قادر است ولتاژ 5/0 ولت را تولید كند. جریان الكتریكی به دست آمده از این باتری هم در حدود چند میلی آمپر است.
این دانشجوی مبتكر درباره فرضیه آبكاری طلا نیز گفت: به منظور رسوب دهی الكتریكی طلا، آند طلایی و شیء مورد آبكاری بایستی توسط سیمی به پایانههای یك منبع جریان متصل شده و در مخزن آبكاری حاوی محلول نمك طلا غوطهور شوند.
این واكنش احیا به پتانسیلی برابر 71 / 1 ولت كه به طور چشمگیری زیاد است، نیاز دارد. به همین دلیل از محلولهای كمپلكس طلا استفاده میشود كه پتانسیل رسوب دهی آنها به مقدار قابل توجهی كمتر از یون طلای منفرد است.
وی خاطرنشان كرد: یونهای سیانید طلا به خاطر انحلال آسان در آب و احیا در پتانسیل پایین 61 / 0- ولت مناسبترین گزینه است. یونهای سیانید طلا بر روی كاتد، جایی كه قرار است آب طلا داده شود، احیا میشوند. آند طلایی یونهای مورد نیاز در محلول الكترولیت را دوباره جانشین میكند، با گذر زمان طلا به آهستگی از میله آندی به شی مورد نظر در كاتد منتقل میشود.(ادامه دارد...)🤔
🏺 @archteam2016
🎗🔥آتشگاه اصفهان از بناهای
تاریخی اصفهان و از یادگارهای ایران باستان است.
این بنا نزدیک رودخانه زاینده رود است و ساخت آن را به دوران ساسانی یا پیش از آن نسبت دادهاند.
آتشگاه اصفهان یکی از سه اثر قدیمی به جا مانده از دوران باستان و از نظر بزرگی سومین اثر موجود در شهر اصفهان است و یکی از 7 آتشکده بزرگ ایران در زمان قباد ساسانی میباشد.
بنای آتشگاه آتشدانی بزرگ و مدور است با دریچههای متعدد. این ساختمان از خشتهای گلی خام به طول و عرض 40 سانتیمتر و قطر 14 سانتیمتر ساخته شده و مصالح خشتها، گل و سنگ ریزه و نیهای ساحل زاینده رود است.
پایههای بزرگ و خشتی بنا تقریبا از میانه تپه آتشگاه آغاز میشوند و در بالا به ستونهایی محکم تبدیل میشدند که در گذشته اتاقهایی نیز روی آنها قرار داشتهاست.
در بالای تپه بنایی گرد وجود دارد و جز آن هیچ بنایی بلندتر ساخته نشدهاست. این بنا دارای 8 گوشهاست و در هر گوشه یک پنجره هم رو به بیرون دارد. گفته میشود موبدان زرتشتی، آتش مقدس را در درون این اتاق قرار میدادهاند.
این مجموعه دارای اتاقها و ساختمانهایی در چهار جهتِ تپه بوده که تا زیرِ اتاقکِ آتشگاه ادامه مییافتهاند و البته اکنون تنها سازههای بخشِ شمالی و بخشی از قسمتِ شرقی سالم ماندهاند و بهنظر میرسد مربوط به بازسازیِ این بنا در دورهٔ پهلوی باشند. بر رویِ برخی از خشتهای بکار رفته در سازههای بخشِ شمالی میتوان عددِ ۱۳۵۲ را دید که در قالبِ خشتها تعبیه شدهاست.
امروزه در نگهداری از این مجموعه توجهی صورت نمیگیرد. در بافتِ ساختمانهای این بنا میتوان سوراخهای زیادی را دید که به دستِ گنج یابان کنده شدهاست. بازدید کنندگان نیز خود باید راهِ بالا رفتن را انتخاب کنند و با توجه به ساختار تپه و خشتی بودنِ این سازه، سرعتِ تخریب بوسیله بازدیدکنندگان -بویژه در روزهای بارانی- بیشتر میشود.
🏺 @archteam2016
تاریخی اصفهان و از یادگارهای ایران باستان است.
این بنا نزدیک رودخانه زاینده رود است و ساخت آن را به دوران ساسانی یا پیش از آن نسبت دادهاند.
آتشگاه اصفهان یکی از سه اثر قدیمی به جا مانده از دوران باستان و از نظر بزرگی سومین اثر موجود در شهر اصفهان است و یکی از 7 آتشکده بزرگ ایران در زمان قباد ساسانی میباشد.
بنای آتشگاه آتشدانی بزرگ و مدور است با دریچههای متعدد. این ساختمان از خشتهای گلی خام به طول و عرض 40 سانتیمتر و قطر 14 سانتیمتر ساخته شده و مصالح خشتها، گل و سنگ ریزه و نیهای ساحل زاینده رود است.
پایههای بزرگ و خشتی بنا تقریبا از میانه تپه آتشگاه آغاز میشوند و در بالا به ستونهایی محکم تبدیل میشدند که در گذشته اتاقهایی نیز روی آنها قرار داشتهاست.
در بالای تپه بنایی گرد وجود دارد و جز آن هیچ بنایی بلندتر ساخته نشدهاست. این بنا دارای 8 گوشهاست و در هر گوشه یک پنجره هم رو به بیرون دارد. گفته میشود موبدان زرتشتی، آتش مقدس را در درون این اتاق قرار میدادهاند.
این مجموعه دارای اتاقها و ساختمانهایی در چهار جهتِ تپه بوده که تا زیرِ اتاقکِ آتشگاه ادامه مییافتهاند و البته اکنون تنها سازههای بخشِ شمالی و بخشی از قسمتِ شرقی سالم ماندهاند و بهنظر میرسد مربوط به بازسازیِ این بنا در دورهٔ پهلوی باشند. بر رویِ برخی از خشتهای بکار رفته در سازههای بخشِ شمالی میتوان عددِ ۱۳۵۲ را دید که در قالبِ خشتها تعبیه شدهاست.
امروزه در نگهداری از این مجموعه توجهی صورت نمیگیرد. در بافتِ ساختمانهای این بنا میتوان سوراخهای زیادی را دید که به دستِ گنج یابان کنده شدهاست. بازدید کنندگان نیز خود باید راهِ بالا رفتن را انتخاب کنند و با توجه به ساختار تپه و خشتی بودنِ این سازه، سرعتِ تخریب بوسیله بازدیدکنندگان -بویژه در روزهای بارانی- بیشتر میشود.
🏺 @archteam2016