⚠️تنديس طلايي(برنجى) فوق يك اثر جعل بوده كه به تقليد از دسته گلدان بز بالدار هخامنشي جعل شده است،
با اين تفاوت كه نمونه اصلي(عكس در زير متن) نقره اي با روكش طلاست ولي جاعلان سعى كرده اند اين اثر را كاملا طلايي نشان دهند...
🏺 @archteam2016
با اين تفاوت كه نمونه اصلي(عكس در زير متن) نقره اي با روكش طلاست ولي جاعلان سعى كرده اند اين اثر را كاملا طلايي نشان دهند...
🏺 @archteam2016
🎗🌎ماچو پیچو یا ماچو پیکچو (به اسپانیایی: Machu Picchu) شهری با دیوارهای سنگیِ جلادادهشده که مطابق با معماری کلاسیک اینکاها ساخته شدهاست. اولین بنای این مجموعه اینتیهوآتانا (به اسپانیایی: Intihuatana)، معبد خورشید که اتاقی با ۳ پنجره و در منطقهای از ماچو پیچو که باستانشناسان آن را منطقهٔ مقدس مینامند، میباشد.
در سال ۲۰۰۳ میلادی تعداد توریستهای این شهر باستانی ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بودهاست.
ماچو پیچو در حدود سال ۱۴۵۰ در ارتفاعات امپراتوری اینکاها در كشور پرو ساخته شدهاست. این شهر در حدود ۱۰۰ سال بعد، در پی پیروزی امپراتوری اسپانیا، متروک شد.
این دژ در ۵۰مایلی (۸۰کیلومتریِ) کوسکو، پایتخت اینکاها، قرار دارد و به همین دلیل هرگز مانند سایر شهرهای اینکاها پیدا و ویران نشدهاست.
در طول قرنها، جنگلهای اطراف این مجموعه رشد کرده و آن را پوشانده است و به همین دلیل از نظرها پنهان ماندهاست و تنها عدهٔ معدودی از وجود آن اطلاع داشتهاند.
در بیستوچهارم ژوئیهٔ سال ۱۹۱۱ میلادی، ماچو پیچو بهوسیلهٔ هیرام بینگهام سوم، تاریخشناس آمریکایی، در یک سخنرانی در دانشگاه ییل به دنیای غرب معرفی شد. او بهوسیلهٔ راهنمایی محلیانی که گهگاه به سایت مراجعه میکردند به آنجا هدایت شد. بینگهام مطالعات باستانشناسی را انجام داد و تحقیقاتش را دربارهٔ آن محل کامل کرد و آن را «شهر گمشدهٔ اینکاها» که نام اولین کتابش نیز بود، نامید. او هرگز اعتباری برای کسانی که او را به آن محل راهنمایی کردنند قائل نشد و آن را یک شایعهٔ محلی نامید.
بینگهام در حال جستجو برای یافتن شهر ویکتوس، آخرین پناهگاه و موضع ایستادگی اینکاها در دوران تسلط اسپانیا بر پرو بود. در سال ۱۹۱۱ میلادی، بعد از سالها کاوش و سفر در حوالی منطقه، او توسط کواِنچوآنز (به اسپانیایی: Quechuans) که در ماچو پیچو و در زیرساختهای اصلی شهر زندگی میکرد به دژ هدایت شد. او چندین سفر دیگر انجام داد و حفاریهایی را نیز در سایت در حوالی سال ۱۹۱۵ میلادی هدایت کرد. او کتابها و مقالاتی دربارهٔ کشف ماچو پیچو نوشت.
سیمون ویسبارد، کاوشگر قدیمی کوسکو، مدعی میباشد که انریک پالما، گابینو سانچز و آگوستین لیزاراگا که اسمامیشان بر روی یکی از صخرهها در آنجا در تاریخ ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۰۱ میلادی حک شدهاست قبل از بینگهام آنجا را کشف کردهبودند. همچنین، در سال ۱۹۰۴ میلادی یک مهندس به نام فرانکلین ظاهراً اشارهای به خرابهها از فاصلهٔ دور داشتهاست. بنا بر ادعای خانوادهٔ پِین، او به توماس پین، مبلغ مذهبی که در آن مکان زندگی میکرده است، دربارهٔ این محل گفته است. در سال ۱۹۰۶ میلادی، پین و مبلغی دیگر به نام استوارت ای مک نارین (۱۸۶۷ تا ۱۹۶۵ میلادی) ظاهراً به محل خرابهها صعود کردهاند.
در سال ۱۹۱۳، این مکان بعد از اینکه انجمن جغرافیای ملی (به انگلیسی: National Geographic Society) بحثهای ماه آوریل را بطور کامل به آن اختصاص داد شهرت بسیاری پیدا کرد. در سال ۱۹۸۱ میلادی منطقهای به وسعت ۳۲۵٫۹۲ کیلومتر مربع که ماچو پیچو را احاطه کردهبود جزء میراث تاریخی پرو به ثبت رسید. این منطقه تنها به این خرابهها محدود نمیشد بلکه شامل مناظر طبیعی منطقهای نیز میشود.
ماچو پیچو بهعنوان میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۳ میلادی به ثبت رسید؛ و این منطقه «یک شاهکار خالص معماری و نشانهای منحصربهفرد از تمدن اینکاها» نامیده شد. این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته میشود.
🏺 @archteam2016
در سال ۲۰۰۳ میلادی تعداد توریستهای این شهر باستانی ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بودهاست.
ماچو پیچو در حدود سال ۱۴۵۰ در ارتفاعات امپراتوری اینکاها در كشور پرو ساخته شدهاست. این شهر در حدود ۱۰۰ سال بعد، در پی پیروزی امپراتوری اسپانیا، متروک شد.
این دژ در ۵۰مایلی (۸۰کیلومتریِ) کوسکو، پایتخت اینکاها، قرار دارد و به همین دلیل هرگز مانند سایر شهرهای اینکاها پیدا و ویران نشدهاست.
در طول قرنها، جنگلهای اطراف این مجموعه رشد کرده و آن را پوشانده است و به همین دلیل از نظرها پنهان ماندهاست و تنها عدهٔ معدودی از وجود آن اطلاع داشتهاند.
در بیستوچهارم ژوئیهٔ سال ۱۹۱۱ میلادی، ماچو پیچو بهوسیلهٔ هیرام بینگهام سوم، تاریخشناس آمریکایی، در یک سخنرانی در دانشگاه ییل به دنیای غرب معرفی شد. او بهوسیلهٔ راهنمایی محلیانی که گهگاه به سایت مراجعه میکردند به آنجا هدایت شد. بینگهام مطالعات باستانشناسی را انجام داد و تحقیقاتش را دربارهٔ آن محل کامل کرد و آن را «شهر گمشدهٔ اینکاها» که نام اولین کتابش نیز بود، نامید. او هرگز اعتباری برای کسانی که او را به آن محل راهنمایی کردنند قائل نشد و آن را یک شایعهٔ محلی نامید.
بینگهام در حال جستجو برای یافتن شهر ویکتوس، آخرین پناهگاه و موضع ایستادگی اینکاها در دوران تسلط اسپانیا بر پرو بود. در سال ۱۹۱۱ میلادی، بعد از سالها کاوش و سفر در حوالی منطقه، او توسط کواِنچوآنز (به اسپانیایی: Quechuans) که در ماچو پیچو و در زیرساختهای اصلی شهر زندگی میکرد به دژ هدایت شد. او چندین سفر دیگر انجام داد و حفاریهایی را نیز در سایت در حوالی سال ۱۹۱۵ میلادی هدایت کرد. او کتابها و مقالاتی دربارهٔ کشف ماچو پیچو نوشت.
سیمون ویسبارد، کاوشگر قدیمی کوسکو، مدعی میباشد که انریک پالما، گابینو سانچز و آگوستین لیزاراگا که اسمامیشان بر روی یکی از صخرهها در آنجا در تاریخ ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۰۱ میلادی حک شدهاست قبل از بینگهام آنجا را کشف کردهبودند. همچنین، در سال ۱۹۰۴ میلادی یک مهندس به نام فرانکلین ظاهراً اشارهای به خرابهها از فاصلهٔ دور داشتهاست. بنا بر ادعای خانوادهٔ پِین، او به توماس پین، مبلغ مذهبی که در آن مکان زندگی میکرده است، دربارهٔ این محل گفته است. در سال ۱۹۰۶ میلادی، پین و مبلغی دیگر به نام استوارت ای مک نارین (۱۸۶۷ تا ۱۹۶۵ میلادی) ظاهراً به محل خرابهها صعود کردهاند.
در سال ۱۹۱۳، این مکان بعد از اینکه انجمن جغرافیای ملی (به انگلیسی: National Geographic Society) بحثهای ماه آوریل را بطور کامل به آن اختصاص داد شهرت بسیاری پیدا کرد. در سال ۱۹۸۱ میلادی منطقهای به وسعت ۳۲۵٫۹۲ کیلومتر مربع که ماچو پیچو را احاطه کردهبود جزء میراث تاریخی پرو به ثبت رسید. این منطقه تنها به این خرابهها محدود نمیشد بلکه شامل مناظر طبیعی منطقهای نیز میشود.
ماچو پیچو بهعنوان میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۳ میلادی به ثبت رسید؛ و این منطقه «یک شاهکار خالص معماری و نشانهای منحصربهفرد از تمدن اینکاها» نامیده شد. این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته میشود.
🏺 @archteam2016
🏵ويژگى ها:
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی
پشت سکه : تصویر یک اسب دیده می شود و اطراف آن به یونانی [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ] نوشته شده است، که به معنی "شاه بزرگ ارشک" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : برنز
وزن استاندارد : 2 گرم
🏺 @archteam2016
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی
پشت سکه : تصویر یک اسب دیده می شود و اطراف آن به یونانی [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ] نوشته شده است، که به معنی "شاه بزرگ ارشک" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : برنز
وزن استاندارد : 2 گرم
🏺 @archteam2016
🚨فرمانده یگان حفاظت سازمان میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری کشور از کشف و ضبط محموله اشیاء عتیقه و مقادیر ارزشمندی سکه مربوط به ادوار مختلف تاریخی در دو عمليات جداگانه خبر داد...
خبرگزاری میراث فرهنگی – میراث فرهنگی - سردار سرتیپ دوم پاسدار رحمت الهی با بیان این مطلب گفت: بنابر اعلام فرمانده یگان حفاظت استان تهران ، در پی کسب اخبار واصله از دوستداران میراث فرهنگی ، در رابطه با فعالیت عده ای سودجو به قصد خرید و فروش اشیاء تاریخی فرهنگی، با توجه به حساسیت های موجود، بلافاصله موضوع در دستور کار یگان حفاظت استان قرار گرفت که در این راستا ضمن تشکیل تیم ویژه بررسی و تحقیق، به محض تایید و احراز صحت خبر، ضمن هماهنگی با مقام قضایی و اخذ مجوزهای لازم، در دو عملیات جداگانه با دستگیری متهمین، مقادیر متنابهی سکه و اشیاء تاریخی و بدل کشف و ضبط شد.
فرمانده یگان حفاظت تصریح کرد: در نخستین عملیات، ضمن دستگیری احدی از قاچاقچیان اشیاء عتیقه، تعداد 1562 قطعه سکه از جنس طلا، نقره و مس کشف و ضبط شد که برابر نظر کارشناسان میراث فرهنگی تعداد 1454 قطعه سکه اصل و متعلق به دورههای تاریخی هخامنشی – ساسانی – سلوکی – اشکانی – دوران اسلامی – ایلخانی – صفویه و قاجار بوده و تعداد 108 قطعه سکه تقلبی می باشد که به صورت ماهرانه ای ساخته و پرداخته شده است.
وی در ادامه افزود : نیروهای یگان حفاظت دردومین عملیات ، ضمن دستگیری یکی دیگر از عوامل قاچاق اشیاء عتیقه موفق به کشف 216 قلم اشیاء ( شامل : سرنیزه- شمعدان – دشنه و ....) گردیدند که برابر نظر کارشناسان میراث فرهنگی ، تعداد 40 قلم از اشیاء مکشوفه دارای اصالت تاریخی و متعلق به هزاره اول قبل از میلاد تا دوره ساسانی بوده و مابقی فاقد ارزش تاریخی است.
🏺 @archteam2016
خبرگزاری میراث فرهنگی – میراث فرهنگی - سردار سرتیپ دوم پاسدار رحمت الهی با بیان این مطلب گفت: بنابر اعلام فرمانده یگان حفاظت استان تهران ، در پی کسب اخبار واصله از دوستداران میراث فرهنگی ، در رابطه با فعالیت عده ای سودجو به قصد خرید و فروش اشیاء تاریخی فرهنگی، با توجه به حساسیت های موجود، بلافاصله موضوع در دستور کار یگان حفاظت استان قرار گرفت که در این راستا ضمن تشکیل تیم ویژه بررسی و تحقیق، به محض تایید و احراز صحت خبر، ضمن هماهنگی با مقام قضایی و اخذ مجوزهای لازم، در دو عملیات جداگانه با دستگیری متهمین، مقادیر متنابهی سکه و اشیاء تاریخی و بدل کشف و ضبط شد.
فرمانده یگان حفاظت تصریح کرد: در نخستین عملیات، ضمن دستگیری احدی از قاچاقچیان اشیاء عتیقه، تعداد 1562 قطعه سکه از جنس طلا، نقره و مس کشف و ضبط شد که برابر نظر کارشناسان میراث فرهنگی تعداد 1454 قطعه سکه اصل و متعلق به دورههای تاریخی هخامنشی – ساسانی – سلوکی – اشکانی – دوران اسلامی – ایلخانی – صفویه و قاجار بوده و تعداد 108 قطعه سکه تقلبی می باشد که به صورت ماهرانه ای ساخته و پرداخته شده است.
وی در ادامه افزود : نیروهای یگان حفاظت دردومین عملیات ، ضمن دستگیری یکی دیگر از عوامل قاچاق اشیاء عتیقه موفق به کشف 216 قلم اشیاء ( شامل : سرنیزه- شمعدان – دشنه و ....) گردیدند که برابر نظر کارشناسان میراث فرهنگی ، تعداد 40 قلم از اشیاء مکشوفه دارای اصالت تاریخی و متعلق به هزاره اول قبل از میلاد تا دوره ساسانی بوده و مابقی فاقد ارزش تاریخی است.
🏺 @archteam2016
🏵دستبند طلا با نقش شیردال
قدمت: سده ی چهارم یا پنجم پیش از میلاد
محل كشف: تاجیکستان
این اثر بخشی از گنجینه ی آمو دریا، مربوط به دوره ی هخامنشی مي باشد.
محل نگهداري: موزه بریتانیا
🏺 @archteam2016
قدمت: سده ی چهارم یا پنجم پیش از میلاد
محل كشف: تاجیکستان
این اثر بخشی از گنجینه ی آمو دریا، مربوط به دوره ی هخامنشی مي باشد.
محل نگهداري: موزه بریتانیا
🏺 @archteam2016
📽📽📽👆(باتری اشکانی)
باتری بغداد و یا پیل اشکانی در سال ۱۹۳۶ بدست «ویلهلم کونیگ» در نزدیکیهای شهر باستانی تیسفون نزدیک بغداد کشف شد.
(در پستهاي بعدي به تفصيل از باترى بغداد سخن خواهيم گفت)
🏺 @archteam2016
باتری بغداد و یا پیل اشکانی در سال ۱۹۳۶ بدست «ویلهلم کونیگ» در نزدیکیهای شهر باستانی تیسفون نزدیک بغداد کشف شد.
(در پستهاي بعدي به تفصيل از باترى بغداد سخن خواهيم گفت)
🏺 @archteam2016
🎗ایرانیان باستان مخترع باتری🔋
✍(قسمت اول)
تا چند سال پیش همه تصور می كردند كه پیل الكتریكی را نخستین بار دانشمند ایتالیایی لوییجی گالوانی در سال 1786اختراع كرد. گالوانی از قرار دادن دو فلز در آب نمك جریان برق به دست آورد. اما چقدر مایه تعجب است وقتی می بینیم كه برحسب تصادف، گالوانی هم برای ساختن پیل از همان فلزهایی را استفاده كرد كه 1800 سال پیش از وی ایرانیان برای ساختن پیل به كار برده بودند. پیل مورد استفاده ایرانیان در شهری در اطراف بغداد به دست آمده است.
نخستین بار در سال ۱۳۱۷ خورشیدی ( ۱۹۳۸ میلادی)، ویلهلم کونیگ باستان شناس آلمانی، در نشریه ی کاوش و پیشرفت (Forschungen und Fortschritte) طی مقالهای خبر از وجود باتری های اشکانی می دهد.
ویلهلم کونیگ (Wilhelm Konig)، باستانشناس آلمانی که ادارهی موزهی ملی عراق را برعهده داشت، به هنگام کاوش در یکی از روستاهای نزدیک بغداد، به کوزهای سفالی به بلندی ۱۴ سانتیمتر برخورد که استوانهای مسی در خود داشت و آن استوانه نیز میلهای آهنی را در برگرفته بود. بررسیها از وجود مادهای اسیدی، مانند سرکه، و نیز خوردگی شیمیایی در آن ظرف سفالی خبر دادند.
پیش از کونیگ، باستانشناسان دیگری نیز قطعههای شکستهای از این کوزههای رازآمیز را پیدا کرده بودند. با وجود این، تنها او بود که به اهمیت آنها پی برد و در کشفهای دیگر خود تعداد بیشتری از آنها پیدا کرد. بررسیها نشان داد که پیشینهی این باتریها به نزدیک ۲ هزار سال پیش باز میگردد؛ یعنی زمانی که اشکانیان بر میانرودان (بین النهرین) فرمانروایی میکردند. اشکانیان سومین سلسله از شاهان بزرگ ایران بودند که از ۲۴۸ سال پیش از میلاد تا ۲۲۴ سال پس از میلاد، امپراتوری شکوهمندی در خاور زمین بر پا کرده بودند.
انتشار مقالهی کونیگ در سال ۱۹۴۰، شگفتی باستانشناسان و جهانیان را برانگیخت و ایرانیان دو دهه پس از نخستین گزارش کونیگ، یعنی نزدیک ۴۰ سال پیش، برای نخستین بار از این دستاورد تمدنی خود آگاه شدند. البته، به زودی آن را به فراموشی سپردند و در حالی که پژوهشگران هنوز هم پیرامون باتریهای اشکانی پژوهش میکنند، شاید بتوان گفت مگر شمار اندکی از ایرانیان همگی از آن ناآگاه هستند و گاهی نیز از پذیرش آن سرباز میزنند. به هر حال، ایرانیان همیشه شگفتیساز بودهاند و این هم نمونهای از همین ویژگی آنان است.
جنگ جهانی دوم از ادامهی پژوهشها روی باتریهای ایرانی جلوگیری کرد، اما پس از آن که ویرانسازی فروکش کرد و آبادانی بار دیگر رونق گرفت، ویلارد گری(Willard F. M. Gray) از آزمایشگاه ولتاژ بالای شرکت جنرال الکتریک در ماساچوست، چند نمونه از این باتریها ساخت. زمانی که آنها را با الکترولیتی مانند شیرهی انگور(سرکه) پر کرد، آن دستگاهها حدود ۲ ولت برق تولید کردند. این آزمایش بر شگفتی پژوهشگران و باستانشناسان افزود، چرا که دستگاهی پس از ۲ هزار سال، هنوز کار میکند...(ادامه دارد)🤔
🏺 @archteam2016
✍(قسمت اول)
تا چند سال پیش همه تصور می كردند كه پیل الكتریكی را نخستین بار دانشمند ایتالیایی لوییجی گالوانی در سال 1786اختراع كرد. گالوانی از قرار دادن دو فلز در آب نمك جریان برق به دست آورد. اما چقدر مایه تعجب است وقتی می بینیم كه برحسب تصادف، گالوانی هم برای ساختن پیل از همان فلزهایی را استفاده كرد كه 1800 سال پیش از وی ایرانیان برای ساختن پیل به كار برده بودند. پیل مورد استفاده ایرانیان در شهری در اطراف بغداد به دست آمده است.
نخستین بار در سال ۱۳۱۷ خورشیدی ( ۱۹۳۸ میلادی)، ویلهلم کونیگ باستان شناس آلمانی، در نشریه ی کاوش و پیشرفت (Forschungen und Fortschritte) طی مقالهای خبر از وجود باتری های اشکانی می دهد.
ویلهلم کونیگ (Wilhelm Konig)، باستانشناس آلمانی که ادارهی موزهی ملی عراق را برعهده داشت، به هنگام کاوش در یکی از روستاهای نزدیک بغداد، به کوزهای سفالی به بلندی ۱۴ سانتیمتر برخورد که استوانهای مسی در خود داشت و آن استوانه نیز میلهای آهنی را در برگرفته بود. بررسیها از وجود مادهای اسیدی، مانند سرکه، و نیز خوردگی شیمیایی در آن ظرف سفالی خبر دادند.
پیش از کونیگ، باستانشناسان دیگری نیز قطعههای شکستهای از این کوزههای رازآمیز را پیدا کرده بودند. با وجود این، تنها او بود که به اهمیت آنها پی برد و در کشفهای دیگر خود تعداد بیشتری از آنها پیدا کرد. بررسیها نشان داد که پیشینهی این باتریها به نزدیک ۲ هزار سال پیش باز میگردد؛ یعنی زمانی که اشکانیان بر میانرودان (بین النهرین) فرمانروایی میکردند. اشکانیان سومین سلسله از شاهان بزرگ ایران بودند که از ۲۴۸ سال پیش از میلاد تا ۲۲۴ سال پس از میلاد، امپراتوری شکوهمندی در خاور زمین بر پا کرده بودند.
انتشار مقالهی کونیگ در سال ۱۹۴۰، شگفتی باستانشناسان و جهانیان را برانگیخت و ایرانیان دو دهه پس از نخستین گزارش کونیگ، یعنی نزدیک ۴۰ سال پیش، برای نخستین بار از این دستاورد تمدنی خود آگاه شدند. البته، به زودی آن را به فراموشی سپردند و در حالی که پژوهشگران هنوز هم پیرامون باتریهای اشکانی پژوهش میکنند، شاید بتوان گفت مگر شمار اندکی از ایرانیان همگی از آن ناآگاه هستند و گاهی نیز از پذیرش آن سرباز میزنند. به هر حال، ایرانیان همیشه شگفتیساز بودهاند و این هم نمونهای از همین ویژگی آنان است.
جنگ جهانی دوم از ادامهی پژوهشها روی باتریهای ایرانی جلوگیری کرد، اما پس از آن که ویرانسازی فروکش کرد و آبادانی بار دیگر رونق گرفت، ویلارد گری(Willard F. M. Gray) از آزمایشگاه ولتاژ بالای شرکت جنرال الکتریک در ماساچوست، چند نمونه از این باتریها ساخت. زمانی که آنها را با الکترولیتی مانند شیرهی انگور(سرکه) پر کرد، آن دستگاهها حدود ۲ ولت برق تولید کردند. این آزمایش بر شگفتی پژوهشگران و باستانشناسان افزود، چرا که دستگاهی پس از ۲ هزار سال، هنوز کار میکند...(ادامه دارد)🤔
🏺 @archteam2016
⚠️کتیبه ای زیبا با حکاکی های گل ١٢ پَر هخامنشی اما جعل و فاقد اصالت
در این کتیبه چنين نوشته شده كه:
((هستم کوروش بزرگ هخامنشی))
در سطر اخر که داخل عکس مشخص نموده ايم جاعل قصد نوشتن کلمه اهورامزدا را داشته که حروف را به اشتباه حک کرده است به جای کلمه aura کلمه ahvara را نگاشته است...
🎯اشتباه فاحش ديگرى در اين كتيبه به چشم ميخورد كه نيازمند كمى نكته سنجى و اطلاعات تاريخيست كه كشف آن را بر عهده خواننده خواهيم گذاشت...🤔
🏺 @archteam2016
در این کتیبه چنين نوشته شده كه:
((هستم کوروش بزرگ هخامنشی))
در سطر اخر که داخل عکس مشخص نموده ايم جاعل قصد نوشتن کلمه اهورامزدا را داشته که حروف را به اشتباه حک کرده است به جای کلمه aura کلمه ahvara را نگاشته است...
🎯اشتباه فاحش ديگرى در اين كتيبه به چشم ميخورد كه نيازمند كمى نكته سنجى و اطلاعات تاريخيست كه كشف آن را بر عهده خواننده خواهيم گذاشت...🤔
🏺 @archteam2016