🎗⛏خبرگزاری میراث فرهنگی- میراث فرهنگی - علی جعفر مصطفینژاد گفت:
پل کَشکان همزمان با دو دوره تاریخی قرن چهارم هجری که روی پل ساسانی بوده ساخته شده است. این پل بعد از قرن چهارم تخریب و در دورههای بعد به ویژه قاجاریه با الحاقاتی دوباره بازسازی میشود.
او ادامه داد: طاقی که بعد از گذشت دو هفته از بارندگیها و سیل اخیر فروریخته است، تنها یادگاری دوره قاجار است که در آن دوره مرمت شده است.
این کارشناس که مدیر پایگاه پلهای تاریخی لرستان بوده است درگفت و گو با ایسنا اظهار کرد:
متاسفانه سالهاست که این پایگاه منحل شده است. این طاق به وسیله سیستم حفاظتی که پایگاه پلهای تاریخی استان لرستان در زیر آن ایجاد کرده بود، محافظت میشد و به مدت هشت سال زیر آن قرار داشت.
مصطفی نژاد اضافه کرد: متاسفانه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان لرستان در سال 93 اقدام به باز کردن داربستهای حفاظتی این طاق منحصر به فرد کرد و همان زمان برخی مطبوعات داخلی لرستان اعلام کردند که این طاق نیاز به حفاظ و داربست ندارد.
او بیان کرد: سرانجام این طاق روز شنبه و بعد از گذشت یک هفته از بارندگیها و سیل به طور کامل فرو ریخت. زمانی که سید محمد بهشتی، ریاست سازمان میراث فرهنگی را برعهده داشت و محمد حسن محبعلی معاون او بود به میراث فرهنگی کشورمان توجه ویژهای میشد.
این کارشناس ارشد میراث فرهنگی با بیان اینکه دیگر پلهای تاریخی استان لرستان نیز وضعیتی بدتر از این دارند، گفت: متاسفانه در این سالها اتفاقاتی رخ داده که من در آینده به آنها خواهم پرداخت و تاکنون نیز مکاتبات و حساسیتهای خود در این زمینه را به مسوولان اعلام کردهام.
مصطفینژاد بیان کرد: من تمام تلاش خود را از هر طریق برای حفظ آثار میراث فرهنگی به عمل میآورم و اگر ضرورت داشته باشد این موضوع را با رییس جمهور هم مطرح میکنم؛ چرا که صلابت و بزرگی پلهای تاریخی لرستان چنان است که باید دولت به آنها توجه کند، زیرا این پلها در هیچ کجای دنیا مانند ندارند.
او اعلام کرد: حدود 7 سال پیش که مسئوول پایگاه پلهای تاریخی لرستان بودم، عمدهی اقدامات لازم و مستند نگاری درباره ثبت جهانی 6 پل تاریخی این استان را انجام دادم. مسئوولان از آن تاریخ تا کنون برای ثبت جهانی پلهای تاریخی لرستان چه اقداماتی انجام دادهاند؟
مسئوول پایگاه سابق پلهای تاریخی لرستان گفت: پل زال تنها پل منتسب به دوران هخامنشیان که برای ثبت جهانی مستند نگاری شده بود نیز به دلیل بیتوجهی در سالهای گذشته کاملا فرو ریخت.
پل کَشکان در 45 کیلومتری جنوب خرمآباد و در مسیر جاده خرمآباد- کوهدشت قرار گرفته است. این پل دارای 12 دهانه اصلی و سه دهانه کوچک فرعی است. بزرگترین دهانه آن به عرض حدود 27 متر در مقابل جریان اصلی رودخانه کشکان در انتهای شرقی پل قرار داشته که امروزه طاق آن فروریخته است. در کنار این پل بقایای سه پل دیگر از دورههای گذشته وجود دارد .
پل کَشکان در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید است.
🏺 @archteam2016
پل کَشکان همزمان با دو دوره تاریخی قرن چهارم هجری که روی پل ساسانی بوده ساخته شده است. این پل بعد از قرن چهارم تخریب و در دورههای بعد به ویژه قاجاریه با الحاقاتی دوباره بازسازی میشود.
او ادامه داد: طاقی که بعد از گذشت دو هفته از بارندگیها و سیل اخیر فروریخته است، تنها یادگاری دوره قاجار است که در آن دوره مرمت شده است.
این کارشناس که مدیر پایگاه پلهای تاریخی لرستان بوده است درگفت و گو با ایسنا اظهار کرد:
متاسفانه سالهاست که این پایگاه منحل شده است. این طاق به وسیله سیستم حفاظتی که پایگاه پلهای تاریخی استان لرستان در زیر آن ایجاد کرده بود، محافظت میشد و به مدت هشت سال زیر آن قرار داشت.
مصطفی نژاد اضافه کرد: متاسفانه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان لرستان در سال 93 اقدام به باز کردن داربستهای حفاظتی این طاق منحصر به فرد کرد و همان زمان برخی مطبوعات داخلی لرستان اعلام کردند که این طاق نیاز به حفاظ و داربست ندارد.
او بیان کرد: سرانجام این طاق روز شنبه و بعد از گذشت یک هفته از بارندگیها و سیل به طور کامل فرو ریخت. زمانی که سید محمد بهشتی، ریاست سازمان میراث فرهنگی را برعهده داشت و محمد حسن محبعلی معاون او بود به میراث فرهنگی کشورمان توجه ویژهای میشد.
این کارشناس ارشد میراث فرهنگی با بیان اینکه دیگر پلهای تاریخی استان لرستان نیز وضعیتی بدتر از این دارند، گفت: متاسفانه در این سالها اتفاقاتی رخ داده که من در آینده به آنها خواهم پرداخت و تاکنون نیز مکاتبات و حساسیتهای خود در این زمینه را به مسوولان اعلام کردهام.
مصطفینژاد بیان کرد: من تمام تلاش خود را از هر طریق برای حفظ آثار میراث فرهنگی به عمل میآورم و اگر ضرورت داشته باشد این موضوع را با رییس جمهور هم مطرح میکنم؛ چرا که صلابت و بزرگی پلهای تاریخی لرستان چنان است که باید دولت به آنها توجه کند، زیرا این پلها در هیچ کجای دنیا مانند ندارند.
او اعلام کرد: حدود 7 سال پیش که مسئوول پایگاه پلهای تاریخی لرستان بودم، عمدهی اقدامات لازم و مستند نگاری درباره ثبت جهانی 6 پل تاریخی این استان را انجام دادم. مسئوولان از آن تاریخ تا کنون برای ثبت جهانی پلهای تاریخی لرستان چه اقداماتی انجام دادهاند؟
مسئوول پایگاه سابق پلهای تاریخی لرستان گفت: پل زال تنها پل منتسب به دوران هخامنشیان که برای ثبت جهانی مستند نگاری شده بود نیز به دلیل بیتوجهی در سالهای گذشته کاملا فرو ریخت.
پل کَشکان در 45 کیلومتری جنوب خرمآباد و در مسیر جاده خرمآباد- کوهدشت قرار گرفته است. این پل دارای 12 دهانه اصلی و سه دهانه کوچک فرعی است. بزرگترین دهانه آن به عرض حدود 27 متر در مقابل جریان اصلی رودخانه کشکان در انتهای شرقی پل قرار داشته که امروزه طاق آن فروریخته است. در کنار این پل بقایای سه پل دیگر از دورههای گذشته وجود دارد .
پل کَشکان در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید است.
🏺 @archteam2016
⚱ظرف منقوش با نقش بز
قطر: 16 سانتیمتر
محل کشف: اسماعیل آباد، البرز
قدمت: هزاره پنجم پیش از میلاد
موزه ایران باستان
🏺 @archteam2016
قطر: 16 سانتیمتر
محل کشف: اسماعیل آباد، البرز
قدمت: هزاره پنجم پیش از میلاد
موزه ایران باستان
🏺 @archteam2016
⚠️تنديس طلايي(برنجى) فوق يك اثر جعل بوده كه به تقليد از دسته گلدان بز بالدار هخامنشي جعل شده است،
با اين تفاوت كه نمونه اصلي(عكس در زير متن) نقره اي با روكش طلاست ولي جاعلان سعى كرده اند اين اثر را كاملا طلايي نشان دهند...
🏺 @archteam2016
با اين تفاوت كه نمونه اصلي(عكس در زير متن) نقره اي با روكش طلاست ولي جاعلان سعى كرده اند اين اثر را كاملا طلايي نشان دهند...
🏺 @archteam2016
🎗🌎ماچو پیچو یا ماچو پیکچو (به اسپانیایی: Machu Picchu) شهری با دیوارهای سنگیِ جلادادهشده که مطابق با معماری کلاسیک اینکاها ساخته شدهاست. اولین بنای این مجموعه اینتیهوآتانا (به اسپانیایی: Intihuatana)، معبد خورشید که اتاقی با ۳ پنجره و در منطقهای از ماچو پیچو که باستانشناسان آن را منطقهٔ مقدس مینامند، میباشد.
در سال ۲۰۰۳ میلادی تعداد توریستهای این شهر باستانی ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بودهاست.
ماچو پیچو در حدود سال ۱۴۵۰ در ارتفاعات امپراتوری اینکاها در كشور پرو ساخته شدهاست. این شهر در حدود ۱۰۰ سال بعد، در پی پیروزی امپراتوری اسپانیا، متروک شد.
این دژ در ۵۰مایلی (۸۰کیلومتریِ) کوسکو، پایتخت اینکاها، قرار دارد و به همین دلیل هرگز مانند سایر شهرهای اینکاها پیدا و ویران نشدهاست.
در طول قرنها، جنگلهای اطراف این مجموعه رشد کرده و آن را پوشانده است و به همین دلیل از نظرها پنهان ماندهاست و تنها عدهٔ معدودی از وجود آن اطلاع داشتهاند.
در بیستوچهارم ژوئیهٔ سال ۱۹۱۱ میلادی، ماچو پیچو بهوسیلهٔ هیرام بینگهام سوم، تاریخشناس آمریکایی، در یک سخنرانی در دانشگاه ییل به دنیای غرب معرفی شد. او بهوسیلهٔ راهنمایی محلیانی که گهگاه به سایت مراجعه میکردند به آنجا هدایت شد. بینگهام مطالعات باستانشناسی را انجام داد و تحقیقاتش را دربارهٔ آن محل کامل کرد و آن را «شهر گمشدهٔ اینکاها» که نام اولین کتابش نیز بود، نامید. او هرگز اعتباری برای کسانی که او را به آن محل راهنمایی کردنند قائل نشد و آن را یک شایعهٔ محلی نامید.
بینگهام در حال جستجو برای یافتن شهر ویکتوس، آخرین پناهگاه و موضع ایستادگی اینکاها در دوران تسلط اسپانیا بر پرو بود. در سال ۱۹۱۱ میلادی، بعد از سالها کاوش و سفر در حوالی منطقه، او توسط کواِنچوآنز (به اسپانیایی: Quechuans) که در ماچو پیچو و در زیرساختهای اصلی شهر زندگی میکرد به دژ هدایت شد. او چندین سفر دیگر انجام داد و حفاریهایی را نیز در سایت در حوالی سال ۱۹۱۵ میلادی هدایت کرد. او کتابها و مقالاتی دربارهٔ کشف ماچو پیچو نوشت.
سیمون ویسبارد، کاوشگر قدیمی کوسکو، مدعی میباشد که انریک پالما، گابینو سانچز و آگوستین لیزاراگا که اسمامیشان بر روی یکی از صخرهها در آنجا در تاریخ ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۰۱ میلادی حک شدهاست قبل از بینگهام آنجا را کشف کردهبودند. همچنین، در سال ۱۹۰۴ میلادی یک مهندس به نام فرانکلین ظاهراً اشارهای به خرابهها از فاصلهٔ دور داشتهاست. بنا بر ادعای خانوادهٔ پِین، او به توماس پین، مبلغ مذهبی که در آن مکان زندگی میکرده است، دربارهٔ این محل گفته است. در سال ۱۹۰۶ میلادی، پین و مبلغی دیگر به نام استوارت ای مک نارین (۱۸۶۷ تا ۱۹۶۵ میلادی) ظاهراً به محل خرابهها صعود کردهاند.
در سال ۱۹۱۳، این مکان بعد از اینکه انجمن جغرافیای ملی (به انگلیسی: National Geographic Society) بحثهای ماه آوریل را بطور کامل به آن اختصاص داد شهرت بسیاری پیدا کرد. در سال ۱۹۸۱ میلادی منطقهای به وسعت ۳۲۵٫۹۲ کیلومتر مربع که ماچو پیچو را احاطه کردهبود جزء میراث تاریخی پرو به ثبت رسید. این منطقه تنها به این خرابهها محدود نمیشد بلکه شامل مناظر طبیعی منطقهای نیز میشود.
ماچو پیچو بهعنوان میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۳ میلادی به ثبت رسید؛ و این منطقه «یک شاهکار خالص معماری و نشانهای منحصربهفرد از تمدن اینکاها» نامیده شد. این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته میشود.
🏺 @archteam2016
در سال ۲۰۰۳ میلادی تعداد توریستهای این شهر باستانی ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بودهاست.
ماچو پیچو در حدود سال ۱۴۵۰ در ارتفاعات امپراتوری اینکاها در كشور پرو ساخته شدهاست. این شهر در حدود ۱۰۰ سال بعد، در پی پیروزی امپراتوری اسپانیا، متروک شد.
این دژ در ۵۰مایلی (۸۰کیلومتریِ) کوسکو، پایتخت اینکاها، قرار دارد و به همین دلیل هرگز مانند سایر شهرهای اینکاها پیدا و ویران نشدهاست.
در طول قرنها، جنگلهای اطراف این مجموعه رشد کرده و آن را پوشانده است و به همین دلیل از نظرها پنهان ماندهاست و تنها عدهٔ معدودی از وجود آن اطلاع داشتهاند.
در بیستوچهارم ژوئیهٔ سال ۱۹۱۱ میلادی، ماچو پیچو بهوسیلهٔ هیرام بینگهام سوم، تاریخشناس آمریکایی، در یک سخنرانی در دانشگاه ییل به دنیای غرب معرفی شد. او بهوسیلهٔ راهنمایی محلیانی که گهگاه به سایت مراجعه میکردند به آنجا هدایت شد. بینگهام مطالعات باستانشناسی را انجام داد و تحقیقاتش را دربارهٔ آن محل کامل کرد و آن را «شهر گمشدهٔ اینکاها» که نام اولین کتابش نیز بود، نامید. او هرگز اعتباری برای کسانی که او را به آن محل راهنمایی کردنند قائل نشد و آن را یک شایعهٔ محلی نامید.
بینگهام در حال جستجو برای یافتن شهر ویکتوس، آخرین پناهگاه و موضع ایستادگی اینکاها در دوران تسلط اسپانیا بر پرو بود. در سال ۱۹۱۱ میلادی، بعد از سالها کاوش و سفر در حوالی منطقه، او توسط کواِنچوآنز (به اسپانیایی: Quechuans) که در ماچو پیچو و در زیرساختهای اصلی شهر زندگی میکرد به دژ هدایت شد. او چندین سفر دیگر انجام داد و حفاریهایی را نیز در سایت در حوالی سال ۱۹۱۵ میلادی هدایت کرد. او کتابها و مقالاتی دربارهٔ کشف ماچو پیچو نوشت.
سیمون ویسبارد، کاوشگر قدیمی کوسکو، مدعی میباشد که انریک پالما، گابینو سانچز و آگوستین لیزاراگا که اسمامیشان بر روی یکی از صخرهها در آنجا در تاریخ ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۰۱ میلادی حک شدهاست قبل از بینگهام آنجا را کشف کردهبودند. همچنین، در سال ۱۹۰۴ میلادی یک مهندس به نام فرانکلین ظاهراً اشارهای به خرابهها از فاصلهٔ دور داشتهاست. بنا بر ادعای خانوادهٔ پِین، او به توماس پین، مبلغ مذهبی که در آن مکان زندگی میکرده است، دربارهٔ این محل گفته است. در سال ۱۹۰۶ میلادی، پین و مبلغی دیگر به نام استوارت ای مک نارین (۱۸۶۷ تا ۱۹۶۵ میلادی) ظاهراً به محل خرابهها صعود کردهاند.
در سال ۱۹۱۳، این مکان بعد از اینکه انجمن جغرافیای ملی (به انگلیسی: National Geographic Society) بحثهای ماه آوریل را بطور کامل به آن اختصاص داد شهرت بسیاری پیدا کرد. در سال ۱۹۸۱ میلادی منطقهای به وسعت ۳۲۵٫۹۲ کیلومتر مربع که ماچو پیچو را احاطه کردهبود جزء میراث تاریخی پرو به ثبت رسید. این منطقه تنها به این خرابهها محدود نمیشد بلکه شامل مناظر طبیعی منطقهای نیز میشود.
ماچو پیچو بهعنوان میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۳ میلادی به ثبت رسید؛ و این منطقه «یک شاهکار خالص معماری و نشانهای منحصربهفرد از تمدن اینکاها» نامیده شد. این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته میشود.
🏺 @archteam2016
🏵ويژگى ها:
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی
پشت سکه : تصویر یک اسب دیده می شود و اطراف آن به یونانی [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ] نوشته شده است، که به معنی "شاه بزرگ ارشک" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : برنز
وزن استاندارد : 2 گرم
🏺 @archteam2016
روی سکه : تصویر نیمرخ فرهاد دوم، شاه اشکانی
پشت سکه : تصویر یک اسب دیده می شود و اطراف آن به یونانی [ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ] نوشته شده است، که به معنی "شاه بزرگ ارشک" میباشد
سال ضرب : در حدود سال 138 تا 127 پیش از میلاد
جنس سکه : برنز
وزن استاندارد : 2 گرم
🏺 @archteam2016
🚨فرمانده یگان حفاظت سازمان میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری کشور از کشف و ضبط محموله اشیاء عتیقه و مقادیر ارزشمندی سکه مربوط به ادوار مختلف تاریخی در دو عمليات جداگانه خبر داد...
خبرگزاری میراث فرهنگی – میراث فرهنگی - سردار سرتیپ دوم پاسدار رحمت الهی با بیان این مطلب گفت: بنابر اعلام فرمانده یگان حفاظت استان تهران ، در پی کسب اخبار واصله از دوستداران میراث فرهنگی ، در رابطه با فعالیت عده ای سودجو به قصد خرید و فروش اشیاء تاریخی فرهنگی، با توجه به حساسیت های موجود، بلافاصله موضوع در دستور کار یگان حفاظت استان قرار گرفت که در این راستا ضمن تشکیل تیم ویژه بررسی و تحقیق، به محض تایید و احراز صحت خبر، ضمن هماهنگی با مقام قضایی و اخذ مجوزهای لازم، در دو عملیات جداگانه با دستگیری متهمین، مقادیر متنابهی سکه و اشیاء تاریخی و بدل کشف و ضبط شد.
فرمانده یگان حفاظت تصریح کرد: در نخستین عملیات، ضمن دستگیری احدی از قاچاقچیان اشیاء عتیقه، تعداد 1562 قطعه سکه از جنس طلا، نقره و مس کشف و ضبط شد که برابر نظر کارشناسان میراث فرهنگی تعداد 1454 قطعه سکه اصل و متعلق به دورههای تاریخی هخامنشی – ساسانی – سلوکی – اشکانی – دوران اسلامی – ایلخانی – صفویه و قاجار بوده و تعداد 108 قطعه سکه تقلبی می باشد که به صورت ماهرانه ای ساخته و پرداخته شده است.
وی در ادامه افزود : نیروهای یگان حفاظت دردومین عملیات ، ضمن دستگیری یکی دیگر از عوامل قاچاق اشیاء عتیقه موفق به کشف 216 قلم اشیاء ( شامل : سرنیزه- شمعدان – دشنه و ....) گردیدند که برابر نظر کارشناسان میراث فرهنگی ، تعداد 40 قلم از اشیاء مکشوفه دارای اصالت تاریخی و متعلق به هزاره اول قبل از میلاد تا دوره ساسانی بوده و مابقی فاقد ارزش تاریخی است.
🏺 @archteam2016
خبرگزاری میراث فرهنگی – میراث فرهنگی - سردار سرتیپ دوم پاسدار رحمت الهی با بیان این مطلب گفت: بنابر اعلام فرمانده یگان حفاظت استان تهران ، در پی کسب اخبار واصله از دوستداران میراث فرهنگی ، در رابطه با فعالیت عده ای سودجو به قصد خرید و فروش اشیاء تاریخی فرهنگی، با توجه به حساسیت های موجود، بلافاصله موضوع در دستور کار یگان حفاظت استان قرار گرفت که در این راستا ضمن تشکیل تیم ویژه بررسی و تحقیق، به محض تایید و احراز صحت خبر، ضمن هماهنگی با مقام قضایی و اخذ مجوزهای لازم، در دو عملیات جداگانه با دستگیری متهمین، مقادیر متنابهی سکه و اشیاء تاریخی و بدل کشف و ضبط شد.
فرمانده یگان حفاظت تصریح کرد: در نخستین عملیات، ضمن دستگیری احدی از قاچاقچیان اشیاء عتیقه، تعداد 1562 قطعه سکه از جنس طلا، نقره و مس کشف و ضبط شد که برابر نظر کارشناسان میراث فرهنگی تعداد 1454 قطعه سکه اصل و متعلق به دورههای تاریخی هخامنشی – ساسانی – سلوکی – اشکانی – دوران اسلامی – ایلخانی – صفویه و قاجار بوده و تعداد 108 قطعه سکه تقلبی می باشد که به صورت ماهرانه ای ساخته و پرداخته شده است.
وی در ادامه افزود : نیروهای یگان حفاظت دردومین عملیات ، ضمن دستگیری یکی دیگر از عوامل قاچاق اشیاء عتیقه موفق به کشف 216 قلم اشیاء ( شامل : سرنیزه- شمعدان – دشنه و ....) گردیدند که برابر نظر کارشناسان میراث فرهنگی ، تعداد 40 قلم از اشیاء مکشوفه دارای اصالت تاریخی و متعلق به هزاره اول قبل از میلاد تا دوره ساسانی بوده و مابقی فاقد ارزش تاریخی است.
🏺 @archteam2016
🏵دستبند طلا با نقش شیردال
قدمت: سده ی چهارم یا پنجم پیش از میلاد
محل كشف: تاجیکستان
این اثر بخشی از گنجینه ی آمو دریا، مربوط به دوره ی هخامنشی مي باشد.
محل نگهداري: موزه بریتانیا
🏺 @archteam2016
قدمت: سده ی چهارم یا پنجم پیش از میلاد
محل كشف: تاجیکستان
این اثر بخشی از گنجینه ی آمو دریا، مربوط به دوره ی هخامنشی مي باشد.
محل نگهداري: موزه بریتانیا
🏺 @archteam2016