⚠️ظاهرا جاعلان از جعل هيچ اثري دريغ نكرده و اين بار به جعل تنديس ملانصرالدين پرداخته اند...
آن هم به صورت يك جعل حرفه اي😐
مجسمه هاي كوچك ملانصرالدين كه وارونه بر خرش سوار است و بيشتر جنبه طنز دارد در بازار به بفروش ميرسد،
اما اينكه بخواهيم از آن عتيقه بسازيم كمى تفكر و تامل ميطلبد...🤔
🏺 @archteam2016
آن هم به صورت يك جعل حرفه اي😐
مجسمه هاي كوچك ملانصرالدين كه وارونه بر خرش سوار است و بيشتر جنبه طنز دارد در بازار به بفروش ميرسد،
اما اينكه بخواهيم از آن عتيقه بسازيم كمى تفكر و تامل ميطلبد...🤔
🏺 @archteam2016
🎗🔥تپه میل که از آن آتشکده بهرام و آتشکده ری نیز نام برده میشود از آثار دوره ساسانیان در شهر ری است. گمان میرود که این بنا آتشگاه بهرام گور بوده باشد.
در حدود ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر ری به سوی ورامین بر بلندای تپهای پهناور در روستای قلعهنو -چال طرخان بقایای کاخ یا آتشکدهای واقع است که به تپه میل مشهور گردیده و آن به سبب دو پایه بزرگ بنا میباشد که از دور شبیه به میل است.
جهت بنا به صورت شرقی و غربی است. در جبهه شرقی ایوانی با چهار ستون مدور بوده. بخشی از بنای آتشکده ری در زمان حمله اسکندر به ایران خراب شد و تنها قسمتی از بنای چهارطاقی و زیبای این آتشکده به صورت دو میل باقیماند. بیشتر قسمتهای غربی بنا از میان رفته، در بخش زیرین مجموعه یک راهروی کم پهنا وجود دارد که سراسر طول بنا را طی میکند. بقایای معماری تپه معماری میل دارای ساختاری، تشکل از گل، خشت، لاشه سنگ، گچ و از نظر دیرینگی متعلق به دوره ساسانیان (حدود ۱۸۰۰ سال پیش) است و به آتشکده بهرام گور نیز معروف است.
آنچه از پوشش بنا در زمان حاضر بر جاست، یک جفت قوس هلالی با نقطه بیضی است، در راستای محور اصلی تالار، راهروی کم عرض تونل مانندی سراسر طول تالار را از زیر طی میکند که از منتهیالیه غربی، راهروی هم عرض دیگری بر آن عمود میشود و ورودی اصلی راهروی زیرین در جبهه شرقی، زیر ایوان اصلی است.
نخستین بار در سال ۱۹۱۳میلادی «ژاک دومورگان» فرانسوی این آتشکده و سازههای پیرامون آن را مرمت کرد. این بنا در سال ۱۹۳۳توسط باستانشناس آمریکایی به نام اریک اشمیت مورد کاوش و حفاری قرار گرفت و اخیراً دکتر فیروزه شیبانی از ایران کار حفاری آن را پیگیری کردهاست.
🏺 @archteam2016
در حدود ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر ری به سوی ورامین بر بلندای تپهای پهناور در روستای قلعهنو -چال طرخان بقایای کاخ یا آتشکدهای واقع است که به تپه میل مشهور گردیده و آن به سبب دو پایه بزرگ بنا میباشد که از دور شبیه به میل است.
جهت بنا به صورت شرقی و غربی است. در جبهه شرقی ایوانی با چهار ستون مدور بوده. بخشی از بنای آتشکده ری در زمان حمله اسکندر به ایران خراب شد و تنها قسمتی از بنای چهارطاقی و زیبای این آتشکده به صورت دو میل باقیماند. بیشتر قسمتهای غربی بنا از میان رفته، در بخش زیرین مجموعه یک راهروی کم پهنا وجود دارد که سراسر طول بنا را طی میکند. بقایای معماری تپه معماری میل دارای ساختاری، تشکل از گل، خشت، لاشه سنگ، گچ و از نظر دیرینگی متعلق به دوره ساسانیان (حدود ۱۸۰۰ سال پیش) است و به آتشکده بهرام گور نیز معروف است.
آنچه از پوشش بنا در زمان حاضر بر جاست، یک جفت قوس هلالی با نقطه بیضی است، در راستای محور اصلی تالار، راهروی کم عرض تونل مانندی سراسر طول تالار را از زیر طی میکند که از منتهیالیه غربی، راهروی هم عرض دیگری بر آن عمود میشود و ورودی اصلی راهروی زیرین در جبهه شرقی، زیر ایوان اصلی است.
نخستین بار در سال ۱۹۱۳میلادی «ژاک دومورگان» فرانسوی این آتشکده و سازههای پیرامون آن را مرمت کرد. این بنا در سال ۱۹۳۳توسط باستانشناس آمریکایی به نام اریک اشمیت مورد کاوش و حفاری قرار گرفت و اخیراً دکتر فیروزه شیبانی از ایران کار حفاری آن را پیگیری کردهاست.
🏺 @archteam2016
🎗👑فرهاد سوم ( 70 تا 57 پ.م )
فرهاد سوم پسر سيناتروک بود که پس از پدرش به شاهی رسید. فرهاد تصمیم داشت تا در درگیری های روم با ارمنستان و پونت بیطرف بماند . اما جون به سال 66 قبل از میلاد ، پومپه ( سردار معروف روم ) به روم آمد هر یک از طرفین سعی کرد دولت اشکانی را به سمت خود جلب نماید. این بار فرهاد سوم به سوی روم رفت ، چون پومپه به او وعده داده بود ، که اگر فرهاد سوم با روم همکاری نماید ، دو ایالتی را که تیگران از دولت اشکانی متصرف کرده بود ، به آن باز خواهد گرداند. فرهاد نیز با کمک مخالفان ارمنستان در جهت خدمت به روم به جنگ داخلی در ارمنستان دامن زد. به هر حال سراسر پادشاهی فرهاد سوم بین نبرد و درگیری با روم و ارمنستان سپری گشت ، تا سرانجام فرهاد سوم به دست دو پسرش مهرداد سوم و ارد دوم مسموم و کشته شد ، وی نخستین شاه اشکانی بود که به دست پسرش کشته شد. اما از این زمان پدر کشی و برادر کشی در خانواده اشکانی آغاز گشت. مدت حکومت فرهاد سوم حدود 13 سال از سال 70 تا 57 پیش از میلاد بود.
🏺 @archteam2016
فرهاد سوم پسر سيناتروک بود که پس از پدرش به شاهی رسید. فرهاد تصمیم داشت تا در درگیری های روم با ارمنستان و پونت بیطرف بماند . اما جون به سال 66 قبل از میلاد ، پومپه ( سردار معروف روم ) به روم آمد هر یک از طرفین سعی کرد دولت اشکانی را به سمت خود جلب نماید. این بار فرهاد سوم به سوی روم رفت ، چون پومپه به او وعده داده بود ، که اگر فرهاد سوم با روم همکاری نماید ، دو ایالتی را که تیگران از دولت اشکانی متصرف کرده بود ، به آن باز خواهد گرداند. فرهاد نیز با کمک مخالفان ارمنستان در جهت خدمت به روم به جنگ داخلی در ارمنستان دامن زد. به هر حال سراسر پادشاهی فرهاد سوم بین نبرد و درگیری با روم و ارمنستان سپری گشت ، تا سرانجام فرهاد سوم به دست دو پسرش مهرداد سوم و ارد دوم مسموم و کشته شد ، وی نخستین شاه اشکانی بود که به دست پسرش کشته شد. اما از این زمان پدر کشی و برادر کشی در خانواده اشکانی آغاز گشت. مدت حکومت فرهاد سوم حدود 13 سال از سال 70 تا 57 پیش از میلاد بود.
🏺 @archteam2016
🔍کشف دستگاه نیل سنج در مصرباستان
🎚کشف تصادفی دستگاه نیل سنج در مصرباستان،مهارت شگفت آور دیگری از تمدن مصر را آشکار کرد🤔
🏺 @archteam2016
🎚کشف تصادفی دستگاه نیل سنج در مصرباستان،مهارت شگفت آور دیگری از تمدن مصر را آشکار کرد🤔
🏺 @archteam2016
🎗🎚خبرگزاری میراث فرهنگی – بینالملل – یک دستگاه سنجش سطح آب رودخانه نیل متعلق به قرن سوم پیش از میلاد درمصر کشف شد.
به گزارش نشنال جئوگرافی، کارگران شاغل حین ساخت یک ایستگاه پمپاژ آب در منطقه ای از شهر باستانی ثیموس» از تمدن باستانی مصر با دستگاه عجیبی روبرو شدند که از لایههای خاک خرج شد. طبق همین گزارش این دستگاه احتمالا از دست ساختههای بشر در دوران سلطنت بطالسه درقرن سوم پیش از میلاد بوده است.
به گفته باستان شناسان مصریان در دوران باستان از این دستگاه برای محاسبه سطح آب رودخانه نیل در طول دردورههای طغیان سالانه این رود استفاده میکردند.
با توجه به این دستگاه وامکان محاسبه میزان سطح آب مصریان باستان قادربودند میزان برداشت محصول را نیز پیش بینی و نرخ مالیات سالانه را نیز معین کنند.
افزایش سطح آب رود نیل احتمالا هنگام سرریز کردن از یک کانال یا از یک صفحه مدور که به درون یک چاه دایره ای شکل میریخت و به وسیله راه پلهای قابل دسترس بود، اندازه گیری میشد. درواقع دراین محل تعدادی بلوک سنگی بزرگ قرار دارد که بر روی یکی از آن ها فهرستی از نامهای یونانی وسپس اعداد و ارقامی حک شده است.
به گفته«جی سیلور استاین» باستان شناس از دانشگاه هاوایی و درگفتگو با نشنال جئوگرافی این اسامی احتمالا نام کسانی است که در ساخت این نیل سنج و بودجه مورد نیاز کمک مالی کردهاند.
وی میگوید:«گمان میرود که این نیل سنج دراصل داخل یک مجموعه نیایشگاهی بوده است زیرا ازدیدگاه مصریان باستان رودخانه نیل به عنوان یک خدا تلقی میشده است. دستگاه نیل سنج یا سنجش سطح آب رودخانه نیل نیز درواقع نوعی مداخله متقابل امور دنیوی و روحانی بوده است.»
🏺 @archteam2016
به گزارش نشنال جئوگرافی، کارگران شاغل حین ساخت یک ایستگاه پمپاژ آب در منطقه ای از شهر باستانی ثیموس» از تمدن باستانی مصر با دستگاه عجیبی روبرو شدند که از لایههای خاک خرج شد. طبق همین گزارش این دستگاه احتمالا از دست ساختههای بشر در دوران سلطنت بطالسه درقرن سوم پیش از میلاد بوده است.
به گفته باستان شناسان مصریان در دوران باستان از این دستگاه برای محاسبه سطح آب رودخانه نیل در طول دردورههای طغیان سالانه این رود استفاده میکردند.
با توجه به این دستگاه وامکان محاسبه میزان سطح آب مصریان باستان قادربودند میزان برداشت محصول را نیز پیش بینی و نرخ مالیات سالانه را نیز معین کنند.
افزایش سطح آب رود نیل احتمالا هنگام سرریز کردن از یک کانال یا از یک صفحه مدور که به درون یک چاه دایره ای شکل میریخت و به وسیله راه پلهای قابل دسترس بود، اندازه گیری میشد. درواقع دراین محل تعدادی بلوک سنگی بزرگ قرار دارد که بر روی یکی از آن ها فهرستی از نامهای یونانی وسپس اعداد و ارقامی حک شده است.
به گفته«جی سیلور استاین» باستان شناس از دانشگاه هاوایی و درگفتگو با نشنال جئوگرافی این اسامی احتمالا نام کسانی است که در ساخت این نیل سنج و بودجه مورد نیاز کمک مالی کردهاند.
وی میگوید:«گمان میرود که این نیل سنج دراصل داخل یک مجموعه نیایشگاهی بوده است زیرا ازدیدگاه مصریان باستان رودخانه نیل به عنوان یک خدا تلقی میشده است. دستگاه نیل سنج یا سنجش سطح آب رودخانه نیل نیز درواقع نوعی مداخله متقابل امور دنیوی و روحانی بوده است.»
🏺 @archteam2016
🏵بشقاب با نقش زنی سوار بر اژدهای بالدار، جنس: نقره
قطر: 20.6 سانتی متر
قدمت: سده ی هشتم میلادی
محل نگهداری: موزه ی متروپولیتن
🏺 @archteam2016
قطر: 20.6 سانتی متر
قدمت: سده ی هشتم میلادی
محل نگهداری: موزه ی متروپولیتن
🏺 @archteam2016
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📽آشنايي با شهر باستانى سيراف
🔍بندري كه به مدت ٧٠٠ سال از مراكز دريايي داد و ستد در جهان باستان بوده است😱🤔
🏺 @archteam2016
🔍بندري كه به مدت ٧٠٠ سال از مراكز دريايي داد و ستد در جهان باستان بوده است😱🤔
🏺 @archteam2016
👳🏻عباس بن فرناس به (به لاتین: Armen Firman)یکی از علمای بزرگ و معروف مسلمان است و نخستین کسی در تاریخ بشر است که توانست در آسمان به پرواز درآید 🛩✈️.
وی دانشمند، فیلسوف، مخترع و فیزیک دان و شیمی دان و شاعر اسلامی می باشد که به ابوالقاسم عباس بن فرناس بن ورداس معروف است و از اهالی تاکر اندلس میباشد که در سال ۸۱۰ ميلادي چشم به جهان گشود و در سال ۸۸۶ ميلادي پدرود حیات گفت.
وی کسی است که برای اولین بار فکر پرواز بشر را عملی نمود و آن را تحقق بخشید . وی از موالی بنی امیه بود که در زمان خلافت حکم بن هشام اموی و عبدالرحمن بن ناصر الدین الله و محمد بن عبدالرحمن اوسط زندگی میکرد که مصادف با قرن نهم میلادی می باشد.
نخستین پرواز در سال ۲۳۸هـ.ق انجام گرفت . عباس در شنل گشادی که با بست های چوبی سخت و سفت شده و شکل بال به خود گرفته بود ، از مناره مسجد بزرگ قرطبه پایین پرید . این شنل در حکم بال های او بود و باعث می شد که در هوا سُر بخورد ؛ مانند کسی که با چتر در هوا حرکت می کند یا کایت سوار است .
تلاش عباس ناموفق بود اما سقوطش آن قدر آرام و آهسته اتفاق افتاد که در نتیجه آن او به طور جزئی صدمه دید . این اقدام عباس ابن فرناس دست کم یکی از نمونه های اولیه پریدن با چتر نیز به شمار آمده است .
منابع غربی او را به اشتباه بجای عباس ابن فرناس « آرمن فیرمن» نامیدهاند .
ابن فرناس را می توان از جمله کسانی داست که از تجربیات خود درس می گیرند . او برای اصلاح و بهبود ساخته های بعدی اش بسیار تلاش می کرد . شاهدان عینی بسیاری نقل کرده اند و در بسیاری آثار متعلق به سده های میانه آمده که ماشین پرنده ابن فرناس ماشینی با بال های بزرگ بوده است . در حدود ۱۲۰۰ سال پیش ، او که حدوداً هفتاد ساله بود با ماشین پرندهاش ، که از ابریشم و پر عقاب ساخته شده بود ، پرواز کرد .
🏺 @archteam2016
وی دانشمند، فیلسوف، مخترع و فیزیک دان و شیمی دان و شاعر اسلامی می باشد که به ابوالقاسم عباس بن فرناس بن ورداس معروف است و از اهالی تاکر اندلس میباشد که در سال ۸۱۰ ميلادي چشم به جهان گشود و در سال ۸۸۶ ميلادي پدرود حیات گفت.
وی کسی است که برای اولین بار فکر پرواز بشر را عملی نمود و آن را تحقق بخشید . وی از موالی بنی امیه بود که در زمان خلافت حکم بن هشام اموی و عبدالرحمن بن ناصر الدین الله و محمد بن عبدالرحمن اوسط زندگی میکرد که مصادف با قرن نهم میلادی می باشد.
نخستین پرواز در سال ۲۳۸هـ.ق انجام گرفت . عباس در شنل گشادی که با بست های چوبی سخت و سفت شده و شکل بال به خود گرفته بود ، از مناره مسجد بزرگ قرطبه پایین پرید . این شنل در حکم بال های او بود و باعث می شد که در هوا سُر بخورد ؛ مانند کسی که با چتر در هوا حرکت می کند یا کایت سوار است .
تلاش عباس ناموفق بود اما سقوطش آن قدر آرام و آهسته اتفاق افتاد که در نتیجه آن او به طور جزئی صدمه دید . این اقدام عباس ابن فرناس دست کم یکی از نمونه های اولیه پریدن با چتر نیز به شمار آمده است .
منابع غربی او را به اشتباه بجای عباس ابن فرناس « آرمن فیرمن» نامیدهاند .
ابن فرناس را می توان از جمله کسانی داست که از تجربیات خود درس می گیرند . او برای اصلاح و بهبود ساخته های بعدی اش بسیار تلاش می کرد . شاهدان عینی بسیاری نقل کرده اند و در بسیاری آثار متعلق به سده های میانه آمده که ماشین پرنده ابن فرناس ماشینی با بال های بزرگ بوده است . در حدود ۱۲۰۰ سال پیش ، او که حدوداً هفتاد ساله بود با ماشین پرندهاش ، که از ابریشم و پر عقاب ساخته شده بود ، پرواز کرد .
🏺 @archteam2016
🎗🏛انگکور وات نام مجموعهای از معابد است که در اوایل سدهٔ دوازدهم برای شاه سوریاوارمان دوم در انگکور در کامبوج ساخته شد تا پرستشگاه حکومتی و پایتخت او قرار گیرد.
این معبد که در ابتدا معبدی هندو بود و به ویشنو، خدای هندیان تقدیم شده بود پس از ورود آیین بودا به معبدی بودایی بدل شد.
انگکور وات که تا بهامروز بهخوبی حفظ شده است هنوز هم تنها پرستشگاهی است که از زمان ساختش تاکنون به عنوان یک مرکز مذهبی استفاده میشود.
این معبد بزرگترین بنای مذهبی در جهان است و معماری اصیل خمری را میتوان در آن مشاهده نمود. انگکور وات که اصلیترین جاذبهٔ گردشگری کامبوج است، نشان ملی آن کشور نیز بهشمار میآید و طرح آن بر روی پرچم کامبوج نیز نقش بسته است.
«انگکور وات» ترکیبی امروزی به معنای «پرستشگاه شهر» است. «انگکور» شکل بومی کلمهٔ نوکور است که از واژهٔسانسکریت ناگارا (नगर) بهمعنای پایتخت یا شهر گرفته شده و «وات» نیز واژهٔ خمری برای معبد است. پیشتر این معبد به Preah Pisnulok شناخته میشد که لقب پس از مرگ بنیانگذارش شاه سوریاوارمان دوم بود.
🏺 @archteam2016
این معبد که در ابتدا معبدی هندو بود و به ویشنو، خدای هندیان تقدیم شده بود پس از ورود آیین بودا به معبدی بودایی بدل شد.
انگکور وات که تا بهامروز بهخوبی حفظ شده است هنوز هم تنها پرستشگاهی است که از زمان ساختش تاکنون به عنوان یک مرکز مذهبی استفاده میشود.
این معبد بزرگترین بنای مذهبی در جهان است و معماری اصیل خمری را میتوان در آن مشاهده نمود. انگکور وات که اصلیترین جاذبهٔ گردشگری کامبوج است، نشان ملی آن کشور نیز بهشمار میآید و طرح آن بر روی پرچم کامبوج نیز نقش بسته است.
«انگکور وات» ترکیبی امروزی به معنای «پرستشگاه شهر» است. «انگکور» شکل بومی کلمهٔ نوکور است که از واژهٔسانسکریت ناگارا (नगर) بهمعنای پایتخت یا شهر گرفته شده و «وات» نیز واژهٔ خمری برای معبد است. پیشتر این معبد به Preah Pisnulok شناخته میشد که لقب پس از مرگ بنیانگذارش شاه سوریاوارمان دوم بود.
🏺 @archteam2016
🎗🔍معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری تاکید کرد: الواح هخامنشی آماده انتقال به ایران است و درباره نحوه بستهبندی و ارسال آن در حال گفتوگو هستیم.
به نظر میرسد روند استرداد آثار تاریخی از کشورهای دیگر به ایران، پس از برگرداندن چهار محموله به کشور هنوز روند موفقیتآمیز خود را طی میکند و قرار است به زودی محموله نهایی «الواح هخامنشی» به کشور برگردانده شود.
محمدحسن طالبیان، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در این زمینه گفت: دانشگاه شرقشناسی شیکاگو آماده تحویل الواح هخامنشی به ایران است. این الواح اکنون در دیوان عالی کشور آمریکا قرار دارد. آنها حتی از ما خواستهاند تا درباره بستهبندی این الواح جلسه برگزار کنیم.
وی اضافه کرد: خوشبختانه بحثهای حقوقی استرداد این الواح تاریخی به پایان رسیده است.
الواح هخامنشی شامل بیش از 30 هزار لوح بود که در سال 1314 بر اساس مصوبه دولت از طریق کشتی به موسسه شرقشناسی دانشگاه شیکاگو فرستاده شد و سال 1316 به آنجا رسید. بر آن اساس قرار بود در مدت سه سال بررسیهای کارشناسی و مطالعات روی این الواح انجام و به ایران برگردانده شود، چند سال نخست که این اقدام انجام نشد، اما با پیگیریها بخشی از الواح در سال 1327 به ایران برگردانده شد، بخشی نیز در سال 1350. همچنین بخش دیگری از آنها در سال 1383 به ایران برگردانده شد، اما هنوز بخشی از الواح در آن موسسه است.
از سوی دیگر در انفجاری که در سال 1997 میلادی در بیتالمقدس رخ داد چند یهودی به بهانه جبران خسارت و ارتباط واهی ایران با این انفجار درخواست توقیف الواح را کردند و آنها توقیف شد. تا اینکه در چند مرحله ایران در جلسات دادگاههایی که در این زمینه برگزار شد، حاضر شد و ثابت کرد که الواح جنبه تجاری ندارند و آثاری با جنبه فرهنگی و مطالعاتی بوده و قابل توقیف نیستند.
در طول چند سال گذشته و به دنبال برگزاری دادگاههای این الواح پژوهشی و تاریخی، وکلای مرکز شرقشناسی شیکاگو میگفتند از یک سو در هشت سال دولت گذشته پیگیری زیادی برای استرداد این اشیاء نشده است و از سوی دیگر با مطرح شدن این بحث که آن الواح تجاری نیستند و دادگاه نباید آنها را توقیف میکرد، تاکید شد که وکلای ایرانی باید در این پرونده وارد شوند و حالا با توجه به صحبتهای طالبیان، به نظر میرسد ایران در پرونده
الواح هخامنشی برنده شده است.
🏺 @archteam2016
به نظر میرسد روند استرداد آثار تاریخی از کشورهای دیگر به ایران، پس از برگرداندن چهار محموله به کشور هنوز روند موفقیتآمیز خود را طی میکند و قرار است به زودی محموله نهایی «الواح هخامنشی» به کشور برگردانده شود.
محمدحسن طالبیان، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در این زمینه گفت: دانشگاه شرقشناسی شیکاگو آماده تحویل الواح هخامنشی به ایران است. این الواح اکنون در دیوان عالی کشور آمریکا قرار دارد. آنها حتی از ما خواستهاند تا درباره بستهبندی این الواح جلسه برگزار کنیم.
وی اضافه کرد: خوشبختانه بحثهای حقوقی استرداد این الواح تاریخی به پایان رسیده است.
الواح هخامنشی شامل بیش از 30 هزار لوح بود که در سال 1314 بر اساس مصوبه دولت از طریق کشتی به موسسه شرقشناسی دانشگاه شیکاگو فرستاده شد و سال 1316 به آنجا رسید. بر آن اساس قرار بود در مدت سه سال بررسیهای کارشناسی و مطالعات روی این الواح انجام و به ایران برگردانده شود، چند سال نخست که این اقدام انجام نشد، اما با پیگیریها بخشی از الواح در سال 1327 به ایران برگردانده شد، بخشی نیز در سال 1350. همچنین بخش دیگری از آنها در سال 1383 به ایران برگردانده شد، اما هنوز بخشی از الواح در آن موسسه است.
از سوی دیگر در انفجاری که در سال 1997 میلادی در بیتالمقدس رخ داد چند یهودی به بهانه جبران خسارت و ارتباط واهی ایران با این انفجار درخواست توقیف الواح را کردند و آنها توقیف شد. تا اینکه در چند مرحله ایران در جلسات دادگاههایی که در این زمینه برگزار شد، حاضر شد و ثابت کرد که الواح جنبه تجاری ندارند و آثاری با جنبه فرهنگی و مطالعاتی بوده و قابل توقیف نیستند.
در طول چند سال گذشته و به دنبال برگزاری دادگاههای این الواح پژوهشی و تاریخی، وکلای مرکز شرقشناسی شیکاگو میگفتند از یک سو در هشت سال دولت گذشته پیگیری زیادی برای استرداد این اشیاء نشده است و از سوی دیگر با مطرح شدن این بحث که آن الواح تجاری نیستند و دادگاه نباید آنها را توقیف میکرد، تاکید شد که وکلای ایرانی باید در این پرونده وارد شوند و حالا با توجه به صحبتهای طالبیان، به نظر میرسد ایران در پرونده
الواح هخامنشی برنده شده است.
🏺 @archteam2016
🏵گوشواره ی طلایی از دوره ی هخامنشی که با قطعاتی از فیروزه، عقیق و لاجورد تزیین شده است. قطر این اثر 5.1 سانتی متر است و اکنون در موزه ی هنرهای زیبای بوستون قرار دارد.
🏺 @archteam2016
🏺 @archteam2016