Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📽🔍كشف شهر ليدوما يكى از بزرگترين دستاوردهاي معاصر در شناخت هخامنشيان
دستاوردهاي چند باستان شناس آمريكايي در ايران🤔😍
🏺 @archteam2016
دستاوردهاي چند باستان شناس آمريكايي در ايران🤔😍
🏺 @archteam2016
⚠️كتيبه فوق يك اثر جعل حرفه اي متشكل از تقليد و خلاقيت است.
جاعلان كتيبه را به تقليد از كتيبه سومري نرگال(از خدايان بين النهرين) جعل كرده اند، اما مقداري خلاقيت نيز در آن به خرج داده اند،🤔
از جمله عوض كردن جاي نوشته با تصوير نرگال،كم كردن تعداد خطوط و پرداختن به بعضي حروف جديد.(با وجود اينكه اكثر حروف نيز كپي برداري شده است.)
نمونه اصلي را در زير متن مشاهده ميكنيد.
شناخت و بررسي اينگونه جعليات به دقت بالايي نياز دارد👌
🏺 @archteam2016
جاعلان كتيبه را به تقليد از كتيبه سومري نرگال(از خدايان بين النهرين) جعل كرده اند، اما مقداري خلاقيت نيز در آن به خرج داده اند،🤔
از جمله عوض كردن جاي نوشته با تصوير نرگال،كم كردن تعداد خطوط و پرداختن به بعضي حروف جديد.(با وجود اينكه اكثر حروف نيز كپي برداري شده است.)
نمونه اصلي را در زير متن مشاهده ميكنيد.
شناخت و بررسي اينگونه جعليات به دقت بالايي نياز دارد👌
🏺 @archteam2016
🎗🏛لیدوما یک محوطهٔ باستانی است که در شهرستان ممسنی در استان فارس قرار دارد. لیدوما همچنین نام یکی از شهرهایی است که در نوشتههای هخامنشی از آن نام برده شدهاست و در راه شاهی بین تخت جمشید و شوش قرار داشته است. در گلنوشتههای تخت جمشید از ۲۶ شهر میان تخت جمشید تا شوش نام برده شده است.
این اثر تاریخی احتمالاً مربوط به ۵۵۰ سال پیش از میلاد است. مساحت این محوطه باستانی در حدود یکهزار متر در ۵۰۰ متر مربع است که در بیشتر نقاط آن آثار باستانی یافت میشود و حتی شواهد به دست آمده درآن نشان از وجود تمدن تا پنج هزار سال پیش را نیز دارد. همچنین در غرب کاخ لیدوما و در ۳۵۰ متری آن تپهای باستانی واقع شده که بر روی آن کتیبهای سنگی وجود دارد.
بر اساس کاوشهای باستانشناسی که در سال ۱۳۸۵ توسط یک گروه باستان شناسی به سرپرستی علیرضا عسگری از ایران و پروفسور دانیل پاتس از دانشگاه سیدنی انجام شد محل شهر لیدوما در منطقهٔ فهلیان فارس در شهرستان نورآباد ممسنی در مجاورت روستای سروان (سورون)، در زیر تپهای که در گفتار محلی از آن به قلعه کلی یاد میکنند، کشف شد.
هیئت مشترک باستان شناسی پژوهشکده باستان شناسی و دانشگاه سیدنی نخستین مرحله از پژوهشهای مشترک را در سالهای ۱۳۸۱- ۱۳۸۳ در منطقه نورآباد ممسنی فارس انجام داد. حاصل مرحله یکم، شناسایی ۵۱ محوطه باستانی در دو دشت رستم یک و دو، لایه نگاری ۲۵ متر نهشتههای باستانی در تل نورآباد و نیز ۱۶ متر در تل اسپید بود. عمده یافتهها علاوه بر تاریخگذاری نسبی، با آزمایش رادیو آکتیو (۳۳ نمونه از تل اسپید و ۱۹ مورد تل نورآباد) تاریخگذاری مطلق شد. در نتیجه توالی استقراری مناسبی از سکونتهای هزاره ششم پیش از میلاد تا ۵۰ میلادی از مرحله یکم در آن منطقه حاصل شد.
در همین راستا، دومین مرحله از پژوهشهای مشترک با دیدگاهی وسیعتر و نگرشی عمیقتر در زمستان ۱۳۸۵ در منطقه نور آباد ممسنی انجام شد. بخشی از اهداف در تداوم همان برنامهٔ فصل یکم طرحریزی شد و بخش دیگر در روند نتایج مطالعات حاصل از آن مرحله، در این فصل انجام شد.
در این مرحله عمده پژوهشها بر شناخت یکی از محوطههای هخامنشی تمرکز یافت. این محوطه با نامهای محلی نظیر قلعه کَلی و یا سورون، جنجان شناخته شده است. محوطه قلعه کَلی سورون در کوه پایه بخش غربی دشت رستم یک (فهلیان) واقع شده است. با کاوش این محوطه چشمانداز وسیع و دیدگاهی نوین در ارتباط با مطالعات هخامنشی جنوب و جنوب غرب ایران طرح شد.
این بنا از نظر ابعاد ساختمانی چهارمین بنای بزرگ هخامنشی پس از بناهای شوش، پاسارگاد و تخت جمشید (پارسه) است. این شهر که در کتیبههای تخت جمشید (پارسه) با عنوان لیدوما از آن نام برده شده یکی از بناهای مهم حکومتی زمان هخامنشیان به شمار میرود.
در لیدوما بقایای یک کاخ کوچک هخامنشی یافت شده که کاخ سروان( سورون ) نام گرفته است.
🏺 @archteam2016
این اثر تاریخی احتمالاً مربوط به ۵۵۰ سال پیش از میلاد است. مساحت این محوطه باستانی در حدود یکهزار متر در ۵۰۰ متر مربع است که در بیشتر نقاط آن آثار باستانی یافت میشود و حتی شواهد به دست آمده درآن نشان از وجود تمدن تا پنج هزار سال پیش را نیز دارد. همچنین در غرب کاخ لیدوما و در ۳۵۰ متری آن تپهای باستانی واقع شده که بر روی آن کتیبهای سنگی وجود دارد.
بر اساس کاوشهای باستانشناسی که در سال ۱۳۸۵ توسط یک گروه باستان شناسی به سرپرستی علیرضا عسگری از ایران و پروفسور دانیل پاتس از دانشگاه سیدنی انجام شد محل شهر لیدوما در منطقهٔ فهلیان فارس در شهرستان نورآباد ممسنی در مجاورت روستای سروان (سورون)، در زیر تپهای که در گفتار محلی از آن به قلعه کلی یاد میکنند، کشف شد.
هیئت مشترک باستان شناسی پژوهشکده باستان شناسی و دانشگاه سیدنی نخستین مرحله از پژوهشهای مشترک را در سالهای ۱۳۸۱- ۱۳۸۳ در منطقه نورآباد ممسنی فارس انجام داد. حاصل مرحله یکم، شناسایی ۵۱ محوطه باستانی در دو دشت رستم یک و دو، لایه نگاری ۲۵ متر نهشتههای باستانی در تل نورآباد و نیز ۱۶ متر در تل اسپید بود. عمده یافتهها علاوه بر تاریخگذاری نسبی، با آزمایش رادیو آکتیو (۳۳ نمونه از تل اسپید و ۱۹ مورد تل نورآباد) تاریخگذاری مطلق شد. در نتیجه توالی استقراری مناسبی از سکونتهای هزاره ششم پیش از میلاد تا ۵۰ میلادی از مرحله یکم در آن منطقه حاصل شد.
در همین راستا، دومین مرحله از پژوهشهای مشترک با دیدگاهی وسیعتر و نگرشی عمیقتر در زمستان ۱۳۸۵ در منطقه نور آباد ممسنی انجام شد. بخشی از اهداف در تداوم همان برنامهٔ فصل یکم طرحریزی شد و بخش دیگر در روند نتایج مطالعات حاصل از آن مرحله، در این فصل انجام شد.
در این مرحله عمده پژوهشها بر شناخت یکی از محوطههای هخامنشی تمرکز یافت. این محوطه با نامهای محلی نظیر قلعه کَلی و یا سورون، جنجان شناخته شده است. محوطه قلعه کَلی سورون در کوه پایه بخش غربی دشت رستم یک (فهلیان) واقع شده است. با کاوش این محوطه چشمانداز وسیع و دیدگاهی نوین در ارتباط با مطالعات هخامنشی جنوب و جنوب غرب ایران طرح شد.
این بنا از نظر ابعاد ساختمانی چهارمین بنای بزرگ هخامنشی پس از بناهای شوش، پاسارگاد و تخت جمشید (پارسه) است. این شهر که در کتیبههای تخت جمشید (پارسه) با عنوان لیدوما از آن نام برده شده یکی از بناهای مهم حکومتی زمان هخامنشیان به شمار میرود.
در لیدوما بقایای یک کاخ کوچک هخامنشی یافت شده که کاخ سروان( سورون ) نام گرفته است.
🏺 @archteam2016
🏵گوشواره به شکل خوشه انگور
جنس: الکتروم (آلیاژی از طلا و نقره)
قدمت: بین 1400 تا 700 (پ.م)
منطقه جغرافیایی: تپه حسنلو
محل نگهداری: موزه ی لوور
🏺 @archteam2016
جنس: الکتروم (آلیاژی از طلا و نقره)
قدمت: بین 1400 تا 700 (پ.م)
منطقه جغرافیایی: تپه حسنلو
محل نگهداری: موزه ی لوور
🏺 @archteam2016
🌍تصویری از نقشه جهان (٩٠٠ سال قبل)
ترسیم شده توسط محمود بن حسین بن محمد کاشغری نویسنده نخستین فرهنگ ترکی، دیوان لغات الترک که در قرن پنجم هجری ( قرن یازدهم میلادی ) می زیسته است .
🏺 @archteam2016
ترسیم شده توسط محمود بن حسین بن محمد کاشغری نویسنده نخستین فرهنگ ترکی، دیوان لغات الترک که در قرن پنجم هجری ( قرن یازدهم میلادی ) می زیسته است .
🏺 @archteam2016
⚠️تنديس فوق نمونه اي جعلي از تنديس گوده آ شاه لاگاش(از شهرهاى ميانرودان-سومريان) است كه جاعل با كمى خلاقيت بدان پرداخته است.
زيرا اين شكل از تنديس گوده آ كامل نبوده و نيم تنه پايين آن شكسته است و همچنين ، هيچ چيزي در دست او وجود ندارد.
نمونه اصلي را در عكس زير مشاهده ميكنيد.
🏺 @archteam2016
زيرا اين شكل از تنديس گوده آ كامل نبوده و نيم تنه پايين آن شكسته است و همچنين ، هيچ چيزي در دست او وجود ندارد.
نمونه اصلي را در عكس زير مشاهده ميكنيد.
🏺 @archteam2016
🎗🕴مجسمه 6 متری شاپور بر دهانه غار شاپور، شاهکار پیکرتراشی ایران باستان است که پس از نزدیک به 1700 سال هنوز باقی مانده است😱
🏺 @archteam2016
🏺 @archteam2016
🎗🔍غار شاپور در 6 کیلومتری شهر تاریخی بیشابور و 25 کیلومتری شهر کازرون در انتهای تنگ چوگان، در سینه کوه و در ارتفاع حدود 800 متری از سطح زمین قرار دارد که قطر دهانه آن حدود 30 متر است و به سبب قرار گرفتن مجسمه شاپور بر دهانه آن به غار شاپور معروف شده است.
مجسمه 6 متری شاپور بر دهانه این غار، شاهکار پیکرتراشی ایران باستان است که پس از نزدیک به 1700 سال هنوز باقی مانده است.
اما این تندیس دچار آسیبهای فراوان شده و ظرافتهای آن اندکی از بین رفته است.
ظاهراً این مجسمه بر اثر زمینلرزه واژگون شده بوده که در سال 1336 توسط ارتش ایران و بدون لحاظ کردن اصول باستان شناسی تعمیر شده و دوباره به حالت اولش باز گشته است.
در آن سال برای دستیابی آسان به غار 230 پله از ارتفاعات صعبالعبور دامنه پر شیب تا ورودی غار در سنگهای کوه کنده شده و سیمان گردیده است. از دهانه غار، پیکره کاملأ مشخص است .4 ایوان از دهانه به طرف داخل غار مهیا شده، اختلاف ارتفاع تراس اول با 10 پله به تراس دوم، دوم به سوم با 8 پله و سوم به چهارم دارای 7 پله است.
پیکره در تراس چهارم قرار دارد. این تراس که وسیع تر از تراسهای دیگر است به وسیله 12 پله به عمق غار راه دارد. ایجاد این تراسها برای مشاهده هرچه بهتر این مجسمه در سال 1336 چیده شده است.
بعد از برپایی مجسمه، 4 سکو دور آن برای قراردادن قطعات جداشده مجسمه در آن سال ساخته شد که در حال حاضر آنها ویران شده اند و فقط جای این سکوها مشخص است.
این غار در نزدیکی شهر تاریخی بیشابور، مهمترین پایتخت ساسانیان، در انتهای تنگ چوگان و در سینه کوه، قرار دارد.
مجسمه شاپور تنها مجسمه سنگی بازمانده از دوران باستان است. غار شاپور یکی از 3 غاری است که در قسمت غرب تنگ چوگان قرارگرفتهاند.
🏺 @archteam2016
مجسمه 6 متری شاپور بر دهانه این غار، شاهکار پیکرتراشی ایران باستان است که پس از نزدیک به 1700 سال هنوز باقی مانده است.
اما این تندیس دچار آسیبهای فراوان شده و ظرافتهای آن اندکی از بین رفته است.
ظاهراً این مجسمه بر اثر زمینلرزه واژگون شده بوده که در سال 1336 توسط ارتش ایران و بدون لحاظ کردن اصول باستان شناسی تعمیر شده و دوباره به حالت اولش باز گشته است.
در آن سال برای دستیابی آسان به غار 230 پله از ارتفاعات صعبالعبور دامنه پر شیب تا ورودی غار در سنگهای کوه کنده شده و سیمان گردیده است. از دهانه غار، پیکره کاملأ مشخص است .4 ایوان از دهانه به طرف داخل غار مهیا شده، اختلاف ارتفاع تراس اول با 10 پله به تراس دوم، دوم به سوم با 8 پله و سوم به چهارم دارای 7 پله است.
پیکره در تراس چهارم قرار دارد. این تراس که وسیع تر از تراسهای دیگر است به وسیله 12 پله به عمق غار راه دارد. ایجاد این تراسها برای مشاهده هرچه بهتر این مجسمه در سال 1336 چیده شده است.
بعد از برپایی مجسمه، 4 سکو دور آن برای قراردادن قطعات جداشده مجسمه در آن سال ساخته شد که در حال حاضر آنها ویران شده اند و فقط جای این سکوها مشخص است.
این غار در نزدیکی شهر تاریخی بیشابور، مهمترین پایتخت ساسانیان، در انتهای تنگ چوگان و در سینه کوه، قرار دارد.
مجسمه شاپور تنها مجسمه سنگی بازمانده از دوران باستان است. غار شاپور یکی از 3 غاری است که در قسمت غرب تنگ چوگان قرارگرفتهاند.
🏺 @archteam2016