🕴🎓تندیس 4 ستاره شناس ایرانی در مقابل سازمان ملل متحد
ابن سينا-ابوريحان بيرونى-خيام نيشابوري-زكرياي رازي
🏺 @archteam2016
ابن سينا-ابوريحان بيرونى-خيام نيشابوري-زكرياي رازي
🏺 @archteam2016
🎗🎓تندیس 4 ستاره شناس ایرانی در مقابل سازمان ملل متحد
اين چهار دانشمند در ايران تربيت يافتند و دانش خويش را به چهار سوی جهان پراکنده اند، که يادآور مشارکت و سهم مردم ايران در دانش و علوم نوع بشر می باشد.
شوشان - عباس مخبر نوشت : تندیس چهار ستاره شناس پزشک ایرانی و عالم بزرگ تاریخ در مقابل ساختمان سازمان ملل در کشور اتریش، شهر وین ، تندیس چهار ستاره شناس پزشک ایرانی و عالم بزرگ تاریخ را ساخته اند.
ابو علی سینا مشهور به ابن سینا و پور سینای بلخی (زادهٔ ۳۵۹ ه. ش در بخارا -درگذشتهٔ ۲ تیر ۴۱۶ در همدان، ۹۸۰-میلادی) فیلسوف و دانشمند ایرانی ، نویسنده کتاب شفا;که یک دانشنامه علمی و فلسفی جامع است و القانون فی الطب یکی از معروفترین آثار تاریخ پزشکی اواست.
ابوریحان بیرونی ( ابوریحان محمد بن احمد بیرونی زادهٔ ۱۴ شهریور ۳۵۲، کاث، خوارزم - درگذشتهٔ ۲۲ آذر ۴۲۷، غزنین) ، دانشمند بزرگ و ریاضیدان، ستارهشناس، تقویمشناس، انسانشناس، هندشناس و تاریخنگار بزرگ ایرانی در سده چهارم و پنجم هجری است. بیرونی را بزرگترین دانشمند مسلمان و یکی از بزرگترین دانشمندان ایرانی و همه اعصار میدانند. همینطور او را پدر علم انسانشناسی و هندشناسی میدانند.
حکیم خیام نیشاپوری (نام کامل: غیاثالدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خیام نیشابوری - زادهٔ ۲۸ اردیبهشت ۴۲۷ خورشیدی در نیشابور - درگذشته ۱۲ آذر ۵۱۰ خورشیدی در نیشابور) فیلسوف، ریاضیدان، ستارهشناس و رباعی سرای ایرانی در دورهٔ سلجوقی
زکریای رازی ( ابوبکر محمّد زَکَریای رازی ۲۵۱ ه.ق. – ۳۱۳ ه.ق.) پزشک، فیلسوف و شیمیدان ایرانی که آثار ماندگاری در زمینهٔ پزشکی و شیمی و فلسفه نوشته است و بهعنوان کاشف الکل و جوهر گوگرد (اسید سولفوریک) مشهور است.
اين چهار دانشمند در ايران تربيت يافتند و دانش خويش را به چهار سوی جهان پراکنده اند، که يادآور مشارکت و سهم مردم ايران در دانش و علوم نوع بشر می باشد.
معماری این تاق همانند معماری پارسه بنا شده است.
🏺 @archteam2016
اين چهار دانشمند در ايران تربيت يافتند و دانش خويش را به چهار سوی جهان پراکنده اند، که يادآور مشارکت و سهم مردم ايران در دانش و علوم نوع بشر می باشد.
شوشان - عباس مخبر نوشت : تندیس چهار ستاره شناس پزشک ایرانی و عالم بزرگ تاریخ در مقابل ساختمان سازمان ملل در کشور اتریش، شهر وین ، تندیس چهار ستاره شناس پزشک ایرانی و عالم بزرگ تاریخ را ساخته اند.
ابو علی سینا مشهور به ابن سینا و پور سینای بلخی (زادهٔ ۳۵۹ ه. ش در بخارا -درگذشتهٔ ۲ تیر ۴۱۶ در همدان، ۹۸۰-میلادی) فیلسوف و دانشمند ایرانی ، نویسنده کتاب شفا;که یک دانشنامه علمی و فلسفی جامع است و القانون فی الطب یکی از معروفترین آثار تاریخ پزشکی اواست.
ابوریحان بیرونی ( ابوریحان محمد بن احمد بیرونی زادهٔ ۱۴ شهریور ۳۵۲، کاث، خوارزم - درگذشتهٔ ۲۲ آذر ۴۲۷، غزنین) ، دانشمند بزرگ و ریاضیدان، ستارهشناس، تقویمشناس، انسانشناس، هندشناس و تاریخنگار بزرگ ایرانی در سده چهارم و پنجم هجری است. بیرونی را بزرگترین دانشمند مسلمان و یکی از بزرگترین دانشمندان ایرانی و همه اعصار میدانند. همینطور او را پدر علم انسانشناسی و هندشناسی میدانند.
حکیم خیام نیشاپوری (نام کامل: غیاثالدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خیام نیشابوری - زادهٔ ۲۸ اردیبهشت ۴۲۷ خورشیدی در نیشابور - درگذشته ۱۲ آذر ۵۱۰ خورشیدی در نیشابور) فیلسوف، ریاضیدان، ستارهشناس و رباعی سرای ایرانی در دورهٔ سلجوقی
زکریای رازی ( ابوبکر محمّد زَکَریای رازی ۲۵۱ ه.ق. – ۳۱۳ ه.ق.) پزشک، فیلسوف و شیمیدان ایرانی که آثار ماندگاری در زمینهٔ پزشکی و شیمی و فلسفه نوشته است و بهعنوان کاشف الکل و جوهر گوگرد (اسید سولفوریک) مشهور است.
اين چهار دانشمند در ايران تربيت يافتند و دانش خويش را به چهار سوی جهان پراکنده اند، که يادآور مشارکت و سهم مردم ايران در دانش و علوم نوع بشر می باشد.
معماری این تاق همانند معماری پارسه بنا شده است.
🏺 @archteam2016
⚠️تصوير فوق تنديسي جعليست كه به تقليد از تنديس زن پارتى مكشوفه از شهر باستانى هترا جعل شده است.
(نمونه اصلي در زير متن)
پاتين بندي آن بسيار ضعيف بوده و جنس آن نيز طلا نيست.
🏺 @archteam2016
(نمونه اصلي در زير متن)
پاتين بندي آن بسيار ضعيف بوده و جنس آن نيز طلا نيست.
🏺 @archteam2016
🎗🔍چیچن ایتزا اثری باستانی از تمدن مایا است که در کشور مکزیک واقع شدهاست. کلمه چیچن ایتزا به معنی «در کنار دهانه چاه ایتزا» است که خود «ایتزا» احتمالاً در زبان مایاها به معنی جادو یا جادویی بودهاست. این اثر جزو میراث جهانی یونسکو بهشمار میرود.
در سال ۲۰۰۷ میلادی، این اثر بههمراه ۶ اثر دیگر در یک رایگیری جهانی بهعنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید معرفی شدند. بسیاری از باستانشناسان معتقدند چیچن ایتزا در حدود هزار سال پیش پایتخت یکی از پادشاهان مایاها به نام «تاپیلتزین چه کوئتزالکولت» بودهاست. کاربرد این معبد تقدیم قربانی به خدای باران مایاها، چاک، بوده است. قربانی کردن انسان نیز در این معبد معمول بوده و بقایای انسان های قربانی شده نیز در معبد یافت شدهاند.
🏺 @archteam2016
در سال ۲۰۰۷ میلادی، این اثر بههمراه ۶ اثر دیگر در یک رایگیری جهانی بهعنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید معرفی شدند. بسیاری از باستانشناسان معتقدند چیچن ایتزا در حدود هزار سال پیش پایتخت یکی از پادشاهان مایاها به نام «تاپیلتزین چه کوئتزالکولت» بودهاست. کاربرد این معبد تقدیم قربانی به خدای باران مایاها، چاک، بوده است. قربانی کردن انسان نیز در این معبد معمول بوده و بقایای انسان های قربانی شده نیز در معبد یافت شدهاند.
🏺 @archteam2016
👑ارد یکم (حدود 90 تا 77 پ.م )
ارد نیز از شاهزادگان اشکانی تبار شورشی بود که در سالهای پایانی پادشاهی مهرداد دوم قیام کرد. او را پسر مهرداد دوم نیز نامیده اند. نبردهای زیادی با گودرز یکم انجام داد تا توانست او را از سر راه خود بردارد و بر تخت شاهی تکیه زند. پیرامون این دوره از پادشاهی اشکانی اطلاعات کمی در دسترس است و نمیتوان دقیقاً زمان پادشاهی او را تعیین کرد. گمان میرود که ارد یکم در سال (78 پ.م) به شاهی رسیده باشد (در زمانی که گودرز را برکنار کرد). وی در سال (77 پ.م) توسط سیناتروک شاه ایران برکنار شد.
🏺 @archteam2016
ارد نیز از شاهزادگان اشکانی تبار شورشی بود که در سالهای پایانی پادشاهی مهرداد دوم قیام کرد. او را پسر مهرداد دوم نیز نامیده اند. نبردهای زیادی با گودرز یکم انجام داد تا توانست او را از سر راه خود بردارد و بر تخت شاهی تکیه زند. پیرامون این دوره از پادشاهی اشکانی اطلاعات کمی در دسترس است و نمیتوان دقیقاً زمان پادشاهی او را تعیین کرد. گمان میرود که ارد یکم در سال (78 پ.م) به شاهی رسیده باشد (در زمانی که گودرز را برکنار کرد). وی در سال (77 پ.م) توسط سیناتروک شاه ایران برکنار شد.
🏺 @archteam2016
🎗💰به مناسبت هفته موزهها و میراث فرهنگی انجام میشود
🏵نمایش سکههای بیزانسی برای نخستینبار در تبریز
رئیس امور موزههای میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان شرقی از برگزاری چهار نمایشگاه به مناسبت 29 اردیبهشت، روز جهانی موزهها و آغاز هفته میراث فرهنگی به منظور ارج نهادن به جایگاه والای موزهها در حراست از آثار و اسناد تاریخی خبر داد.
خبرگزاری میراث فرهنگی – میراث فرهنگی - مهدی بزاز دستفروش با اعلام این خبر گفت: با توجه به اهمیت موزهها به عنوان پل ارتباطی بین نسلهای مختلف بشری و ایجاد احساس هویت و تعلق اجتماعی به پیشینه خود، روز جهانی موزهها، بهانهای برای پاسداشت موزهها و ارج نهادن به نقش حیاتی آنها در حفظ و ارتقای فرهنگی جامعه است.
او با تلقی موزهها به عنوان عنصر فرهنگساز در جامعه، وجود آنها را مهر تأئیدی بر اصالت فرهنگ و اندیشه در بین جوامع دانست و افزود: نمایشگاهی از آثار تاریخی به منظور بازدید علاقهمندان در موزههای استان برگزار خواهد شد.
به گزار ش ایسنا، بزار دستفروش در تشریح جزئیات این نمایشگاهها بیان کرد: موزه آذربایجان ظرف مدت یک هفته میزبان دو نمایشگاه فلزکاری ایران در دوره پیش از اسلام و سکههای بیزانسی مکشوف از قلعه بختک لیلان خواهد بود. سکههای بیزانسی از قلعه بختک لیلان از توابع شهرستان ملکان با قدمت بیش از سههزار سال که در سال 94 کشف شد، برای نخستینبار در موزه آذربایجان در معرض دید عموم قرار میگیرد.
بزاز دستفروش اعلام کرد: به مناسبت روز جهانی موزهها، علاوه بر موزه آذربایجان، نمایشگاهی از احکام و فرامین سلاطین قاجار به میرزا یوسف خان مستشارالدوله نیز در موزه قاجار و نمایشگاه ابزارآلات روشنایی در دوره ایلخانی و در موزه ایلخانی مراغه برگزار خواهد شد.
این نمایشگاهها از تاریخ 29 اردیبهشت تا 4 خرداد برای بازدید عموم دایر خواهند بود.
🏺 @archteam2016
🏵نمایش سکههای بیزانسی برای نخستینبار در تبریز
رئیس امور موزههای میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان شرقی از برگزاری چهار نمایشگاه به مناسبت 29 اردیبهشت، روز جهانی موزهها و آغاز هفته میراث فرهنگی به منظور ارج نهادن به جایگاه والای موزهها در حراست از آثار و اسناد تاریخی خبر داد.
خبرگزاری میراث فرهنگی – میراث فرهنگی - مهدی بزاز دستفروش با اعلام این خبر گفت: با توجه به اهمیت موزهها به عنوان پل ارتباطی بین نسلهای مختلف بشری و ایجاد احساس هویت و تعلق اجتماعی به پیشینه خود، روز جهانی موزهها، بهانهای برای پاسداشت موزهها و ارج نهادن به نقش حیاتی آنها در حفظ و ارتقای فرهنگی جامعه است.
او با تلقی موزهها به عنوان عنصر فرهنگساز در جامعه، وجود آنها را مهر تأئیدی بر اصالت فرهنگ و اندیشه در بین جوامع دانست و افزود: نمایشگاهی از آثار تاریخی به منظور بازدید علاقهمندان در موزههای استان برگزار خواهد شد.
به گزار ش ایسنا، بزار دستفروش در تشریح جزئیات این نمایشگاهها بیان کرد: موزه آذربایجان ظرف مدت یک هفته میزبان دو نمایشگاه فلزکاری ایران در دوره پیش از اسلام و سکههای بیزانسی مکشوف از قلعه بختک لیلان خواهد بود. سکههای بیزانسی از قلعه بختک لیلان از توابع شهرستان ملکان با قدمت بیش از سههزار سال که در سال 94 کشف شد، برای نخستینبار در موزه آذربایجان در معرض دید عموم قرار میگیرد.
بزاز دستفروش اعلام کرد: به مناسبت روز جهانی موزهها، علاوه بر موزه آذربایجان، نمایشگاهی از احکام و فرامین سلاطین قاجار به میرزا یوسف خان مستشارالدوله نیز در موزه قاجار و نمایشگاه ابزارآلات روشنایی در دوره ایلخانی و در موزه ایلخانی مراغه برگزار خواهد شد.
این نمایشگاهها از تاریخ 29 اردیبهشت تا 4 خرداد برای بازدید عموم دایر خواهند بود.
🏺 @archteam2016
🏵دستبند با تزیینات شیر
جنس: طلا
قطر: 9.5 سانتی متر
قدمت: سده هشتم یا هفتم پيش از ميلاد
(تمدن مانا يا ماد)
مكشوفه از تپه زیویه کردستان
موزه ايران باستان
🏺 @archteam2016
جنس: طلا
قطر: 9.5 سانتی متر
قدمت: سده هشتم یا هفتم پيش از ميلاد
(تمدن مانا يا ماد)
مكشوفه از تپه زیویه کردستان
موزه ايران باستان
🏺 @archteam2016
🎗☠راز سرهاي كوچك شده اكوادوري
در برخی قبایل آمازون رسم بر این است که پس از پیروزی بر دشمنان قبیله، سر آنها را میبرند و به روشی خاص کوچک میکنند و به عنوان یادگاری نگه میدارند.😳
به گزارش گروه علم و فناوری آنا، به بریدن سر دشمن و همراه آوردن و نگه داشتن آن به نشانه غنیمت و پیروزی اصطلاحا «سر آوردن» گفته میشود. سر آوردن از قدیمیترین سنتها در بسیاری از نقاط زمین بوده و تا اوایل سده بیستم هم در بالکان در اروپا رخ میداده است.
هدف از کوچک کردن سر دشمنان
مردمشناسان به عنوان انگیزههای این عمل ازجمله به «خوار و ذلیل کردن دشمن، خشونت آیینی، کوشش در ایجاد تعادل کیهانی، نمایش مردانگی، آدمخواری، بالا بردن قدر و منزلت فرد جنگجو میان همراهان و تضمین برای برده ماندن دشمن مقتول در زندگی پس از مرگ» اشاره میکنند.
به باور مردمشناسان سنت سرآوردن در تنظیم روابط و سلسله مراتب میان جوامع و افراد بدوی نقشی آیینی داشته است. برخی از کارشناسان این نظریه را مطرح میکنند که این عمل احتمالا ناشی از اعتقاد به این بوده که «روح یا نیروی زندگی افراد در سرشان قرار دارد و میتوان از طریق تصرف سر، این نیرو را نیز مهار کرد».
برخی جنگجویانی که سر میآوردند این سرها را خشک و نگهداری میکردند تا در مراسم آیینی از آنها استفادههایی بکنند.
نحوه کوچک کردن سر دشمنان
نحوه کوچک کردن سر مردگان به این شکل است که ابتدا، سر را از بدن جدا میسازند. آنگاه، پشت سر حفرهای ایجاد میکنند و استخوانهای داخل سر را خارج میکنند. بعد لبها را به هم میدوزند.
بعد از این اعمال، سر را در یک دیگ آبگرم میاندازند. به محض اینکه آب به جوش میآید، سر را از داخل دیگ خارج میساختند و از داخل شکافی که ایجاد کردهاند در داخل سر، ماسه داغ میریزند.
چندین بار، به محض سرد شدن ماسهها آنها را با ماسه گرم عوض میکنند و به این ترتیب، سر رفتهرفته کوچتر میشود تا اینکه پس از 48 ساعت سر انسان به اندازه یک پرتقال میشود.
آنگاه سر کوچکشده را بالای آتش میگیرند تا سیاه شود که مورد گزند حشرات قرار نگیرد. تعدادی از این سرها برای تزیین به برخی کشورها قاچاق شده است و تعدادی از این سرها در موزه آکسفورد نگهداری میشود.
🏺 @archteam2016
در برخی قبایل آمازون رسم بر این است که پس از پیروزی بر دشمنان قبیله، سر آنها را میبرند و به روشی خاص کوچک میکنند و به عنوان یادگاری نگه میدارند.😳
به گزارش گروه علم و فناوری آنا، به بریدن سر دشمن و همراه آوردن و نگه داشتن آن به نشانه غنیمت و پیروزی اصطلاحا «سر آوردن» گفته میشود. سر آوردن از قدیمیترین سنتها در بسیاری از نقاط زمین بوده و تا اوایل سده بیستم هم در بالکان در اروپا رخ میداده است.
هدف از کوچک کردن سر دشمنان
مردمشناسان به عنوان انگیزههای این عمل ازجمله به «خوار و ذلیل کردن دشمن، خشونت آیینی، کوشش در ایجاد تعادل کیهانی، نمایش مردانگی، آدمخواری، بالا بردن قدر و منزلت فرد جنگجو میان همراهان و تضمین برای برده ماندن دشمن مقتول در زندگی پس از مرگ» اشاره میکنند.
به باور مردمشناسان سنت سرآوردن در تنظیم روابط و سلسله مراتب میان جوامع و افراد بدوی نقشی آیینی داشته است. برخی از کارشناسان این نظریه را مطرح میکنند که این عمل احتمالا ناشی از اعتقاد به این بوده که «روح یا نیروی زندگی افراد در سرشان قرار دارد و میتوان از طریق تصرف سر، این نیرو را نیز مهار کرد».
برخی جنگجویانی که سر میآوردند این سرها را خشک و نگهداری میکردند تا در مراسم آیینی از آنها استفادههایی بکنند.
نحوه کوچک کردن سر دشمنان
نحوه کوچک کردن سر مردگان به این شکل است که ابتدا، سر را از بدن جدا میسازند. آنگاه، پشت سر حفرهای ایجاد میکنند و استخوانهای داخل سر را خارج میکنند. بعد لبها را به هم میدوزند.
بعد از این اعمال، سر را در یک دیگ آبگرم میاندازند. به محض اینکه آب به جوش میآید، سر را از داخل دیگ خارج میساختند و از داخل شکافی که ایجاد کردهاند در داخل سر، ماسه داغ میریزند.
چندین بار، به محض سرد شدن ماسهها آنها را با ماسه گرم عوض میکنند و به این ترتیب، سر رفتهرفته کوچتر میشود تا اینکه پس از 48 ساعت سر انسان به اندازه یک پرتقال میشود.
آنگاه سر کوچکشده را بالای آتش میگیرند تا سیاه شود که مورد گزند حشرات قرار نگیرد. تعدادی از این سرها برای تزیین به برخی کشورها قاچاق شده است و تعدادی از این سرها در موزه آکسفورد نگهداری میشود.
🏺 @archteam2016