آدم خود را فریب می‌دهد و ناخواسته از بیرون یقین می‌یابد که عشقی راستین و اصیل روح را می‌انگیزد و دل را می‌افروزد، ناخواسته باور می‌کند که در رؤیاهای ناملموسش چیزی زنده و ملموس نهفته است. وای که چه فریبی!

داستایفسکی|شب های روشن

شیرین!
عشق است و زخم؛
زخم است و خون؛
خونآبه و جنون.
دیگر نه کوه مانده نه اندوه.
دیگر نه عشق مانده و نه مرگ پُر شُکوه.
دیگر نه بیستونی و نه لذتِ ستوه.

-نصرت رحمانی|شیرین، ۱۳۵۶

این دنیا جایی نیست که بتوانیم در آن شاد باشیم. این برای خوشبختی انسان ایجاد نشده است، اگرچه بسیاری معتقدند دلیل وجود ما همین است. من فکر می‌کنم ما اینجا هستیم تا بجنگیم، تا خیر و شر در درون ما به هم برسند و خیر غالب شود و در نتیجه ما را از نظر معنوی غنی کند. سخت است بگوییم خوشحالیم یا نه، این به ما بستگی ندارد...
مواقعی وجود دارد که از تولد پشیمان می‌شویم، اما زندگی چیزهای شگفت‌انگیزی نیز به ما می‌دهد که به تنهایی ارزش زندگی کردن را دارند. مسئله شادی برای من وجود ندارد چون معتقدم خوشبختی به عنوان چنین چیزی وجود ندارد.

-آندری تارکوفسکی
Andrei Tarkovsky and his polaroid camera.

You know
The moment I liked best
Was when you put your hands around my head
But that won't make it easier to stand
And that won't make it right
We're so good at denying everything
What's another night?
But it won't make you happy at all
@anamorphyn

Duane Michals, Sad Farewell.

اما به گمانم غیر طبیعی نبود. اصلا عشق اول همین است. آنچه اتفاق می‌افتد از این قرار است یکی را می‌بینی وعاشقش می‌شوی و فورا یک حفره درونت سرباز می‌کند و به دردت می‌آورد. این حفره همیشه آنجا می‌ماند. اما متوجه آن نیستی تا آنکه یکی از راه می‌رسد و آن را پر می‌کند و بعد با محتویات حفره می‌زند به چاک.

استیو تولتز|جزء از کل

ای بی‌تو من سراب
دیگر شتاب، توان را شکسته است.
در من، منی به‌پاست،
اما نرفته دلشده‌ای در عمیق خواب.
جدایی، چه خیمه‌ای
در شهر بسته است
اما... نرفته دلشده‌ای در عمیق خواب.

ای بی تو من خراب|نصرت رحمانی

روند فیلم‌سازی شخصی، روشی که یک نقاش یا نویسنده کار می‌کند اکنون نیازی ندارد که صرفاً تجربی باشد. خلاف آنچه که مردم می‌گویند، استفاده از اول شخص در فیلم‌ها نشانه فروتنی است. «تمام چیزی که باید ارائه دهم خودم است»

-کریس مارکر، ۱۹۹۷.
Self-portrait by Chris Marker and his Cat.

می‌رفتم و آواز می‌خواندم، زیرا وقتی دلم خوش است حتمآ زیر لب ترانه‌ای زمزمه می‌کنم، مثل همهٔ خوشحالانی که دوست یا آشنای مهربانی ندارند و وقتی شادند نمی‌توانند او را در شادی خود سهیم کنند.

داستایفسکی|شب های روشن

Tango Lives by Dorothéa Tanning, 1977.

•Black Metal
-Annamorphin

آن‌هایی که صد یا دویست سالِ دیگر پس از ما بیایند ما را به‌خاطر این‌که این طور زندگی‌مان را احمقانه و این اندازه مبتذل گذرانده‌ایم، نخواهند بخشید شاید آن‌ها وسیله‌یی برای خوش‌بختی بیابند ولی ما...
من و تو فقط به یک امید زنده‌ایم و آن این‌که وقتی برای همیشه در تابوت‌مان خوابیدیم، اشباحی شاید خوش‌آیند به سراغ‌مان بیایند.

آنتوان چخوف|دایی وانیا