‏یکی موسو تکون بده ببینیم چقدر تا آخر فیلم مونده

از یه ماه پیش در چنین شبی دیگر زندگی نکردیم

۱۸ دی تا ۱۸ بهمن یک سالی بود

کیرم تو جشنتون فک کردم جنگ شد

این جشنتون گود بای پارتی بود

‏همین زنده بودنمون هم از رودروایسی با مامانامونه

چه گوهی خوردیم بزرگ شدیم کاش همون بچه میموندیم

نمیدونم چجوری اینجام

دیگه وصل بودن و وصل نبودن فرقی نداره

تماشای بگا رفتن سن مورد علاقه‌ات با مذاکرات و جنگ

فک میکنم یکی از بزرگ‌ترین دلایل افسردگی این جامعه، بلاتکلیفیه.
شما هیچ برنامه‌‌ریزی‌ نمیتونی برای یک ماه آینده‌ات بکنی چون معلوم نیس چه اتفاقی میخواد بیوفته

دستم به زندگی نمیره

‏دیگه نمی‌تونم بگم ایشالا از شنبه یا ایشالا از اول ماه،شرایط واقعا کیریه؛ایشالا از زندگیِ بعدی…

همه چیز بهم ریخته است؛ اتاقم،اعصابم،زندگیم،ذهنم.

متاسفانه بیش از اندازه به جزئیات بی‌اهمیت، اهمیت می‌دم.

من ترجیح میدم تاریکیاشو داشته باشم نه اون نوری که به بقیه هم میتابه.