‏دیگه فروپاشی روانی نداریم، ما دچار دیوانگی جمعی شدیم

خدایا ما تو رو ندیده پرستیدیم
ولی تو مارو دیدیو شتر دیدی ندیدی

با قطع شدن اینترنت فهمیدم حتی اگه بدون اینستا و تلگرامم باشم درس نمیخونم

ما تو ایران یه صحنه هایی رو زندگی میکنیم که اینستا از کاربراش میپرسه ایا مایلی این صحنه هارو نگاه کنی یا نه

new

شب از خوابیدن فراریم صبح از بیدار شدن

‏یکی موسو تکون بده ببینیم چقدر تا آخر فیلم مونده

از یه ماه پیش در چنین شبی دیگر زندگی نکردیم

۱۸ دی تا ۱۸ بهمن یک سالی بود

کیرم تو جشنتون فک کردم جنگ شد

این جشنتون گود بای پارتی بود

‏همین زنده بودنمون هم از رودروایسی با مامانامونه

چه گوهی خوردیم بزرگ شدیم کاش همون بچه میموندیم

نمیدونم چجوری اینجام

دیگه وصل بودن و وصل نبودن فرقی نداره

تماشای بگا رفتن سن مورد علاقه‌ات با مذاکرات و جنگ

فک میکنم یکی از بزرگ‌ترین دلایل افسردگی این جامعه، بلاتکلیفیه.
شما هیچ برنامه‌‌ریزی‌ نمیتونی برای یک ماه آینده‌ات بکنی چون معلوم نیس چه اتفاقی میخواد بیوفته

دستم به زندگی نمیره