من عمیقا به این اعتقاد دارم که آدما با یه حرکت میتونن برای همیشه از چشمت بیوفتن

لِول واقعیِ ادمارو موقع قطع ارتباط میفهمی

‏مشکل اینه که فکر میکنی همه قلب تورو دارن

‏یا در حال فروپاشی روانی‌ام،یا در حال جمع کردن خودم از یک فروپاشی روانی.

“اشکال نداره،تجربه شد”هام داره میره برای جلد سوم.

شاید رازش اینه دنیا نباید بفهمه یه چیزی رو خیلی میخوای.

از یه جایی به بعد دیگه از دست آدما ناراحت نمی‌شی،نا امید ‌میشی.

اگه آدم‌ها رو دوست نداشته باشی ، نمی‌تونن اذیتت کنن

عجب زندگی بود، همش؛
آدم اشتباه، مکان اشتباه، زمان اشتباه

نتیجه ی توقع داشتن از آدما چیزی جز ناراحتی نیست.

کاری که موزیکام برام کردنو هیچ آدمی توی زندگیم نکرد.

‏ترسم اینه که ذوقی که‌ از دست دادم هیچوقت برنگرده