عامل بعدی حسادته
آره درست خوندی
حسادت!

خیلی خلاصه بگم، همه ما تو زندگیمون ممکنه به شخصی حسادت کنیم
ولی به همه که نمیتونیم حسادت کنیم!

یکی که کارش وکالته ممکنه به یه پزشک معروف اصلا حسادت نکنه
چرا؟
خب میگه اون پزشکه، چه ربطی به من داره؟
ولی ممکنه به یه وکیلی که داره سمینار های مختلف برگذار میکنه حسادت کنه
میگه خب منم میخوام عین اون باشم.

"حسادت" با "علاقه مندی هات" توی یه راستا هستن
میتونه خیلی بهت کمک کنه
ممکنه تو وضعیت یه پزشکو ببینی و بهش حسادت کنی
خب این میتونه نشون بده که تو دوست داری یه پزشک خوب بشی
به ویژگی های یه پزشک علاقه داری
پس میتونه یکی از فاکتور های انتخاب شغلیت بشه

عامل بعدی که میتونه بهت کمک کنه "لذت" هست.
چند نوع لذت داریم
لذت فهم
مثلا فهمیدن یه مسئله ریاضی یا فیزیک

لذت ساختن
ساختن یه چیزی (مثالش رو بالاتز زدم)

لذت یاری رسوندن
کمک کردن به دیگران، مثل یه پزشک، وکیل و ...

لذت رهبری
رهبری کردن دیگران
میتونه پست های مدیریتی باشه

لذت استقلال
از کارای کارمندی خوشت نیاد، اینکه حرف حرف خودت باشه و از ادم دیگه ای دستور نگیری

لذت نظم
کارات باید روی یه چهارچوبی باشه، از کارایی که خارج از نظم انجام میشن بدت بیاد

و. ...
خیلی فرصت نشد برای هر کدوم مثال بزنم
ولی داشتن همین لذت ها میتونه بهت توی انتخاب شغلت خیلی کمک کنه
من خودم لذت استقلال/ رهبری / ساختن رو دوست داشتم
برای تو ممکنه چیزای دیگه باشه

و در آخر
تله کمالگرایی
بعضی از ما ها عادت داریم کسی که موفق هستو ببینیم و تصمیم بگیریم شغل همون آدم رو انتخاب کنیم
چرا ؟ چون طرف موفق بوده
خب باید بگم این اشتباه هست. شما داری نوک کوه یخ رو میبینی، اون عظمت زیر اب رو که نمیبینی.
نمیدونی طرف توی همون شغل چه مشکل هایی داره!
مثلا میریم کنسرت، یهو با خودت فکر میکنی میگی منم خواننده شم بد نیستا...
نگا چقدر محبوبه، چقدر مردم بهش توجه دارن، چقدر کنسرتاش بزرگه..
ولی از اضطراب و استرس ماجرا خبر نداری،
از ضرر هایی که ممکنه یه آرتیست بده خبر نداری
از ضرر های مالی که طرف ممکنه بخاطر کنسرت هاش بگیره خبر نداری.
و مشکل همینجاست
تو باید با توجه به شرایط خودت، شغلت رو انتخاب کنی

لایک بزنید که بفهمم چند نفر تا آخرش خوندن❤️

ایشون جز چنلایی هست که از تک تک پیاماش وایب خوبی میگیرم
و خیلی وقته دارمش. (تبلیغ و تبادل نیست، دلی دارم معرفی میکنم)

@yebarbarayehamishe

"هر چی دارم ساختم خودم
اَ اینکه دیوار دیروز امروز شده پلم
اَ اینکه توو تیمم کسی نمیزنه دورم
سلامتی همشون اول همون خودم"

"من بال میزنم میدیدم از بالا خودمو
نمیتونست کسی منو بشناسه
انقد کوبیدم تا آماده ی جنگ آره شدم و
ساختم بعدو ساختم قبلو ، ساختم از نو
فقط تا شناختم عقلو
اصا حس نکردم نه فشار نه دردو"

امروز بشدت پربار بود(از لحاظ کیفیت)!
۱۲ ساعت کار شد
جا داشت ۲ ساعتم بهش اضافه کنم، ولی همینم خوبه
فردا یه مقدار کمتر میشه چون شب اش باشگاه میرم، ولی پس فردا جبرانش میکنم.

بدجور کمر و گردن درد دارم

به نسبت اردیبهشت بهتر دادم

کم پیش میاد از خودم چیزی تعریف کنم.
ولی جا زدن هیچوقت تو وجودم نبوده و نخواهد بود.

نه

توی این چند تا پیام قبلا توضیح داده بودم

.

.

.

بذارید من یه صحبت ریزی بکنم
عزیزان
شما به وجه حق ندارید کسی رو سرزنش کنید
حتی اگر خیرش رو بخواید
توی نگاه اول شاید اینطوری باشه که خیرش رو بخواید
ولی تو واقعیت دارید عزت نفس طرف مقابل رو نابود میکنید
هزاااااررر تا روش بهتر وجود داره که شما عیب یه شخص رو بهش بگید

بعد شما طرفو سرزنش میکنید ؟
بعد میگید خیرش هم میخواید ؟

این آدم هر کی میخواد باشه باشه
پارتنرته؟ دوستته؟ رفیقته؟
بهش هشدار بدید
دفعه بعدی حذفش کنید

عزت نفس شما بزرگترین دارایی هست که دارید

نذارید هر کسی خرابش کنه

یکی تو ناشناس ازم پرسید که چرا انقدر کار میکنی؟ دلیل خاصی داره ؟
جواب:
یکی از چیزایی نتونستم باهاش کنار بیام
تاثیر مزخرفی بود که کنکور رو زندگیم گذاشت
به نسبت بقیه همکارام و یا دوستام، قشنگ حس میکنم که نزدیک ۱ سال عقبم
من اگه اون ۱ سال با تمام تمرکز رو کارم میبودم، الان خیلی جلو میفتادم، خیلی!
برای همین اون روزی که تصمیم گرفتم برای کنکور جدی تر بخونم، با خودم گفتم وقتی آزمونو دادم، ۲ برابر بیشتر از قبل کار میکنم که بتونم این تایم از دست رفته رو جبرانش کنم.
اون هدفایی که دارم، کار خیلی خیلی بیشتری مطلبه، جوری که من حتی تایم اضافه دیگه ندارم
من حتی ناهار شامم پشت سیستم میخورم
و میتونم بگم لایف استایل من تغییری نکرده، استراحت عجیب غریبی نداشتم، ۴ ساله روالم روز و شب همینه.
من حتی از همون روزی که کنکورم رو دادم دوباره برگشتم به مسیر.
تعریف از خود نیست، ولی با وجود اینکه ۱۸ سالمه، چیزایی رو به دست آوردم که الان دانشجوی ۲۲ ۲۳ ساله رشته کامپیوتر تازه داره دنبالش میفته که به دستش بیاره که بلکه تو ۲۵ ۲۶ بهش برسه.
ولی هنوز که هنوزه کلی راه دارم تا به اون چیزی که میخوام برسم.
پس مجبورم.