Forwarded from Diana
ببین بهت افتخاااار میکنم واقعا به جایی رسیدی که بهت میگم واقعا عکاسیییی
دخترایی که گوشی شیائومی دارن زن زندگین
مثه پسرایی که L90دارن
مثه پسرایی که L90دارن
گفت آن یار کزو گشت سرِ دار بلند
جرمش این بود که اسرار هویدا می کرد
جرمش این بود که اسرار هویدا می کرد
نخستین بار گفتش کز کجائی
بگفت از دار ملک آشنائی
بگفت آنجا به صنعت در چه کوشند
بگفت انده خرند و جان فروشند
بگفتا جان فروشی در ادب نیست
بگفت از عشقبازان این عجب نیست
بگفت از دل شدی عاشق بدینسان؟
بگفت از دل تو میگوئی من از جان
بگفتا عشق شیرین بر تو چونست
بگفت از جان شیرینم فزونست
بگفتا هر شبش بینی چو مهتاب
بگفت آری چو خواب آید کجا خواب
بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک
بگفت آنگه که باشم خفته در خاک
بگفتا گر خرامی در سرایش ؟
بگفت اندازم این سر زیر پایش
بگفتا گر کند چشم ترا ریش ؟
بگفت این چشم دیگر دارمش پیش
بگفتا گر نیابی سوی او راه
بگفت از دور شاید دید در ماه
بگفت دوری از مه نیست درخور
بگفت آشفته از مه دور بهتر
بگفتا گر بخواهد هر چه داری ؟
بگفت :این از خدا خواهم به زاری
بگفت : آسوده شو، کاین کار خام است
بگفت : آسودگی بر من حرام است
بگفتا رو صبوری کن درین درد
بگفت : ازجان صبوری می توان کرد ؟
بگفت : از صبر کردن کس خجل نیست
بگفت : این دل توان کرد ، دل نیست
بگفت : از عشق کارت سخت زار است
بگفت : از عاشقی خوشتر چه کار است ؟
بگفتا: د رغمش می ترسی از کس؟
بگفت :ازمحنت هجران او بس
بگفت :از دل جدا کن عشق شیرین
بگفتا: چون زیم بی جان شیرین ؟
بگفت او آن من شد، زو مکن یاد
بگفت این کی کند بیچاره فرهاد
بگفت : ار من کنم در وی نگاهی؟
بگفت : آفاق را سوزم به آهی
چو عاجز گشت خسرو از جوابش
نیامد پیش پرسیدن صوابش
بگفت از دار ملک آشنائی
بگفت آنجا به صنعت در چه کوشند
بگفت انده خرند و جان فروشند
بگفتا جان فروشی در ادب نیست
بگفت از عشقبازان این عجب نیست
بگفت از دل شدی عاشق بدینسان؟
بگفت از دل تو میگوئی من از جان
بگفتا عشق شیرین بر تو چونست
بگفت از جان شیرینم فزونست
بگفتا هر شبش بینی چو مهتاب
بگفت آری چو خواب آید کجا خواب
بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک
بگفت آنگه که باشم خفته در خاک
بگفتا گر خرامی در سرایش ؟
بگفت اندازم این سر زیر پایش
بگفتا گر کند چشم ترا ریش ؟
بگفت این چشم دیگر دارمش پیش
بگفتا گر نیابی سوی او راه
بگفت از دور شاید دید در ماه
بگفت دوری از مه نیست درخور
بگفت آشفته از مه دور بهتر
بگفتا گر بخواهد هر چه داری ؟
بگفت :این از خدا خواهم به زاری
بگفت : آسوده شو، کاین کار خام است
بگفت : آسودگی بر من حرام است
بگفتا رو صبوری کن درین درد
بگفت : ازجان صبوری می توان کرد ؟
بگفت : از صبر کردن کس خجل نیست
بگفت : این دل توان کرد ، دل نیست
بگفت : از عشق کارت سخت زار است
بگفت : از عاشقی خوشتر چه کار است ؟
بگفتا: د رغمش می ترسی از کس؟
بگفت :ازمحنت هجران او بس
بگفت :از دل جدا کن عشق شیرین
بگفتا: چون زیم بی جان شیرین ؟
بگفت او آن من شد، زو مکن یاد
بگفت این کی کند بیچاره فرهاد
بگفت : ار من کنم در وی نگاهی؟
بگفت : آفاق را سوزم به آهی
چو عاجز گشت خسرو از جوابش
نیامد پیش پرسیدن صوابش
آدم است ديگر،
گاهى عاشق مى شود
لِه مى شود
از بين مى رود
اما باز هم،
ادامه مى دهد...
آدم است ديگر،
گاهى عاشق مى شود
لِه مى شود
از بين مى رود
اما باز هم،
ادامه مى دهد...