با گیاه کوچک گلدان خانه
کرده ام اکنون بهاران را بهانه
خاطر آشفته را عطر گلش دیوانه کرده
گفتگویی سبز در باغ اتاقم خانه کرده
گویمش من هم گیاهی رسته در خاک فراقم
گرچه خشکم یادگار سرخوش گلهای باغم
ریشه های من هنوز آنجاست در اعماق ایران
زنده می ماند میان سینه من باغ ایران
دستهایم یادگاری از کویر خشک سوزان
گیسوانم قصه ای از بید مجنون پریشان
سینه را بشکن ببین البرز می خواند به سینه
دشت ایران در میان دل شده گنج و دفینه
گر خزان در شاخ و برگم کرده خانه
کرده ام اما بهاران را بهانه
در شب اندوهناک و مشکل بیداد ایران
گفتگویی سبز دارم با تو من از یاد ایران

آخ…
فرهاد…

آفرین!

آه عزیزمن.

ریده شد تو خوابم

فرهاد تو دل منو شکوندی….

وای یا خدا این چی بود من نصف شبی گوش دادم

واي که چقد اين دل عاشق بلاس
ميون دل با من هميشه دعواس
به دل ميگم غمو تو خونت را نده
ميگه جونم مهمون حبيب خداس
چي ميشه گفت به اين دل ديونه
هر چي ميگم باز ميگيره بهونه

باورم نیمشه انقدر بزرگ شدم که باید برای خونه‌ی دوستام کادو بخرم