دیگه داره خوشم نمیاد.

ببخشید
ولی
.

آزادی ...!
این واژه ی پتیاره در این وطن خراب شده،فعل نرسیدن ،نشدن،نگرفتن است.
آزادی فاحشه ایست که برای گاییدنش، باید روی تختی از جنازه ها خواباندش

مجید عطائی تبار

با من حرف بزن؛ همون موقع ها که ساکتم.

پر از خشم
پر از کینه
پر از درد
پر از نفرت
پر از غم
پر از ترس
و پر از امیدیم...

تا الان خواب بودم
خوبه باز از فکرکردن تو نیمه اول روز فرار کردم
حالا بقیشم یه کاری میکنیم

متاسفانه حس شیشمم انقدر قویه
که یه کم دارم اذیت میشم

با گیاه کوچک گلدان خانه
کرده ام اکنون بهاران را بهانه
خاطر آشفته را عطر گلش دیوانه کرده
گفتگویی سبز در باغ اتاقم خانه کرده
گویمش من هم گیاهی رسته در خاک فراقم
گرچه خشکم یادگار سرخوش گلهای باغم
ریشه های من هنوز آنجاست در اعماق ایران
زنده می ماند میان سینه من باغ ایران
دستهایم یادگاری از کویر خشک سوزان
گیسوانم قصه ای از بید مجنون پریشان
سینه را بشکن ببین البرز می خواند به سینه
دشت ایران در میان دل شده گنج و دفینه
گر خزان در شاخ و برگم کرده خانه
کرده ام اما بهاران را بهانه
در شب اندوهناک و مشکل بیداد ایران
گفتگویی سبز دارم با تو من از یاد ایران