داداشم نگار.

گفتم برم مسافرت، شاید که آدم شدم
اومدم و دیدم که وای نکنه که کافر شدم؟

تیک تاک ساعت داره
گوشمو کر میکنه
بیدار شو بم تکست بده
که منو خر‌ میکنه

ستاره ای تو کهکشان
دادی به من شما نشان
سهیل من، عزیز من
جان و جهان فدایتان

شعر انحصارییی

گفتم دلم رو نشکون
مرتیکه ی بچه کون
اعصابمو بد گاییدی
یه روز میدم بت نشون

به من گفتی قشنگم
خیلی مست و ملنگم
منی که باور کردم
الحق خیلی مشنگم

تولد ارسلان کامکارم مبارک🤭

غمم هرروز

.

شب را ناچار بودم روی قله صبح کنم. برف همه جا را پوشانده بود در آن سرما و تاریکی به هر زحمتی بود مقداری شاخه جمع کردم. وسط شکاف دو تخته‌ سنگ آتشی بر پا کردم. شعله بالا که گرفت، دیدم ماری چنبره زده است مقابلم. نمیخواستم بمیرم بی‌آنکه تو را ببینم. گفتم نه کم از نی‌ام. خواندم. نیشش را درکشید، خواندم. پلک هایش سنگین شد.
دَمِ من در مار گرفت در تو نمیگیرد!

سفر به رشت کنسل شد.

هیچکس حرف نزند.

مبارک بدخواهام

دافم جنده شد

وای که رفت

ساغر لبه تر نتونست
وگرنه میذاشت.

کش چقدر داری بچه سکس چیزی نیست