یکی از تفریحاتم در روز های عید اینه که زنگ بزنم به سهیل بگم به همین روز سیاه افتادی و قطع کنم

هردفعه پاره میشم

وَ درد ...
به استخوانِمان رسیده،
اما هنوز...
خودمان را نباخته ایم,
و روزگار را زندگی میکنیم,
و هنوز ...
آنقدر میخندیم که سرمان از این همه ناخوشی هایی که مجبور به پذیرفتنش کردیم،
درد میگیرد...

✒️:فرگل مشتاقی

مشتاق توام با همه جوری و جفایی
محبوب منی با همه جرمی و خطایی
من خود به چه ارزم که تمنای تو ورزم
در حضرت سلطان که برد نام گدایی

✒️:سعدی

من اصلا بلد نیستم یک نفر رو دلداری بدم و شریک ناراحتیش بشم
و این خیلی بده.

«من با تنهایی، تو با تن هایی»

من:

دم کردن چای یک هنر است که متاسفانه خیلی ها از آن بهره نبرده اند.

رندوم؟
نهه اصلا!

اما من هنوز هم معتقدم میکاپ های هیندش اکثرا شبیه به هم هستند.

تولدت مبارک سوشی🥢

فهمیدم.