‌ ‌ ‌‌‌ ‌
که می نالد که آه از جان شیدا برنمی خیزد؟
که می سوزد که دود از خرمن ما برنمی خیزد؟

عبث ای ابر زحمت می دهی دریای رحمت را
به صد طوفان غبار از خاطر ما برنمی خیزد

غبار خاطری دایم به چشم پرده می پوشد
که می گوید که گرد از روی دریا برنمی خیزد؟

اگر از عرش افتد کس، امید زیستن دارد
کسی کز طاق دل افتاد از جا برنمی خیزد

کدامین شب خیال خال او در سینه می آید
که مانند سپند از جا سویدا برنمی خیزد

مامان بابا خیلی خوبن سهیل

خیلی خوشحال هستم و حالم خیلی خوب است.

آرههه باباااا

بخدا زندگی به اندازه کافی سخت هست نمیدونم این دل بستن و دل دادن و اینا چیه دیگه

اها راستی
صدبار گفتم واسه من سیگار روشن نکنید
من فقط دوست پسرم حق داره برام سیگار روشن کنه ای بابا😒

پس کی با پارتنرم برم کنار دریا

من و عسل:

میگه که
ببار چشم من، ببین چه سیرم ازت
ببین چه روزی ازم، سیاه کردی فقط!

آیا گریه کردن وسط بحث
یه ضعفه؟

وای.
حتی منم پشمام ریخته از فوت تقی پور

چه خبر های عجیبی امروز دارم میشنوم

موهای گلشیفته چیشدد

این آخرین باره من ازت میخوام برگردی به خونه
این آخرین باره من ازت میخوام عاقل شی دیوونه:(

“I’m scared of losing you
But you’re not even mine”

قدر آغوش منی
نه زیادی نه کمی…

مگسی را کشتم
نه به این جرم که حیوان پلیدیست ، بد است و نه چون نسبت سودش به ضرر یک به صد است طفل معصوم به دور سر من می‌چرخید به گمانش قندم یا که چون اغذیه‌ی مشهورش تا به آن حد گندم! ای دو صد نور به قبرش بارد! مگس خوبی بود من به این جرم که از یاد تو بیرونم کرد مگسی را کشتم

🖋:حسین پناهی

من ، بی تو چیزی نیستم جُز
پرده ی بی آفتاب جُز
رختخواب کهنه و لیوان آب و قرص خواب
من ، بی تو چیزی نیستم جُز
خونه ی بی پنجره جُز
آدمی که غربتش از مرگ طولانی تره..