قطعا هیچی.

کاشکی سهیل بود بهم غذا میداد.

بامنی؟

فیروزه
فیروزه نون خریده؟
عُه!

من و تو کم نه
که باید شب بی‌‌رحم و گل مریم و
بیداری شبنم باشیم
من و تو خم نه و درهم نه و
کم هم نه که می‌باید
با هم باشیم
من و تو حق داریم
در شب این جنبش
نبض آدم باشیم
من و تو حق داریم
که به اندازه‌ی ما هم
شده با هم باشیم
گفتنی‌‌ها کم نیست

حیوونی تازگی آدم شده بود
به سرش هوای حوا زد و رفت

So come on darling
If you love me
say it first
Say it say it
say it
Won’t you say it to me?

داخلی 131هستم.

تو خونمون یدونه سهیل نیازه

یک آغوش طولانی بدون هیچ حرفی.

پاشششننننههههه رررووووووووو!!!!!!!!!!!

امیدوارم خطای دید باشه

چون که

سخت

ابر می بارد و من میشوم از یار جدا
چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا
ابر و باران و من و یار ستاده به وداع
من جدا گریه کنان ، ابر جدا ، یار جدا

او را برای معالجه‌ی جنون به آن‌جا سپرده بودند.
به نظر من دیوانه نبود؛ بلکه بی‌اندازه رنج کشیده بود. تمام دردش همین بود و بس.

-داستایفسکی

یک روز می‌آیی که من دیگر دچارت نیستم
از صبر ویرانم ولی چشم انتظارت نیستم